လင်းကျန်းလု(၄)

လင်းယွဲ့သည် ခဏမျှ စဥ်းစားပြီး "ပုရွက်ဆိတ်တောင် အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားသေးတယ်။ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အမေကို ကယ်ခဲ့တယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်အမေက ခင်ဗျားကို လက်လျှော့ဖို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဖိုးအိုသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သက်ပြင်းချကာ "မင်းက သူမနဲ့ တော်တော်တူတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းခါပြီး "ကျွန်တော့်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ပြိုလဲသွားပြီ။ သာမန် အဆင့်နိမ့် တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ရတနာတွေ၊ အဆင့်လတ် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်မြင့် ရတနာတွေတောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ပြိုလဲမှုကို ဆွဲဆန့်ပေးနိုင်ရုံပဲ ရှိမယ်။ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်မြှင့် တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ရတနာကသာ ကျွန်တော့်ကို တကယ်ကယ်နိုင်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဆင့်မြှင့် တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ရတနာသည် တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိသည်ဟု သိရသည်။

သံသရာဘဝသစ်အသီး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒဏ္ဍာရီသက်သက်ပဲ။

လင်းယွဲ့သည် နှစ်လအတွင်း ဖွင့်ဖို့ စီစဥ်ထားသည့် သုံးဆယ့်ခြောက်ခုသော လျှို့ဝှက်ချက်များထဲက တစ်ခုဖြစ်သော ဂူနတ်ဘုံတွင် အဆင့်နိမ့် တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ရတနာလေးခုသာ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့ကို သုံးလက်မစိတ်ဝိညာဉ်ဟု ခေါ်သည်။

လင်းယွဲ့သည် "အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကယ်ပါ့မယ်။ တခြား တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ရတနာတွေ ရတာကလည်း ခင်ဗျားရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ပြိုလဲမှုကို ဆွဲဆန့်ဖို့ ကူညီနိုင်ပါလိမ့်မယ်" ဟုသာ ပြောနိုင်ခဲ့သည်။

အဖိုးအိုသည် ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းသားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့တင် ကျွန်တော့်အတွက် လုံလောက်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

"တရားဓမ္မစိတ်နှလုံး ရတနာတစ်ခုကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ ခင်ဗျားဆီကို ယူလာခဲ့ပါ့မယ်"

လင်းယွဲ့သည် ထရပ်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ သွေးကြာပန်းမီးအိမ်ကို သိမ်းဆည်းခြင်းမပြုမီ "ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ ဆွေးနွေးခဲ့တာတွေကို လျှို့ဝှက်ထားကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သဘောပေါက်ပါတယ်"

အဖိုးအိုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ထိုအခါမှသာ လင်းယွဲ့သည် သွေးကြာပန်းမီးအိမ်ကို သိမ်းဆည်းပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက ချက်ချင်း နောက်မှ လိုက်သွားသည်။

မှိန်ပျပျ အခန်းထဲတွင် အဖိုးအိုသည် ထွက်ခွာသွားသော လင်းယွဲ့၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်နေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"လုအာ မင်းရဲ့ သား... သူ တကယ်ပဲ မင်းနဲ့ တူတယ်"

...

မှတ်တမ်းခန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လင်းယွဲ့သည် နံနက်ခင်းကင်းလှည့်ရေးဌာနပတ်ပတ်လည်တွင် ဆက်လက် လှည့်လည်ရန် ကျီတုံရွှမ်ကို အဖော်ပြုစေသည်။

ကျန်ရှိနေသော နေရာများ များများစားစားမရှိတော့ဘဲ မကြာမီ ပြီးဆုံးသွားသည်။

လင်းယွဲ့သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ နံနက်ခင်းကင်းလှည့်ရေးဌာနမှ ထွက်ခွာပြီး မြို့စားဟန်၏ အိမ်တော်သို့ ပြန်ရန် မြင်းရထားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကျင့်ကြံမှုလုပ်ဖို့ လိုတယ်"

ကျင့်ကြံမှုခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် လင်းယွဲ့သည် အနက်ရောင်ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ကာ "လူသားဘိုးဘေး မြန်မြန်ထွက်လာပါ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

အလင်းရောင်ရှိသော မီးခိုးငွေ့တစ်ဝက်သည် အပြင်သို့ လွင့်မျောထွက်လာပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးပါသော လူသားဘိုးဘေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို အထူးထုတ်ခေါ်တာလဲ"

လူသားဘိုးဘေးက ပြုံးလျက် မေးသည်။

"ကြည့်လိုက်ပါဦး"

လင်းယွဲ့က ထိုဆွဲသီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဟင်"

လူသားဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့ခဲ့တာလား"

"ဟုတ်တယ်"

လင်းယွဲ့က "ဒီဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်ကို ခင်ဗျား ဘယ်လို ပေါင်းစည်းရမလဲ" ဟု ပြောသည်။

"ငရဲဘုံဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း"

လူသားဘိုးဘေးသည် ဆွဲသီးကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီး "ဒီဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်ကို ငရဲဘုံဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းနဲ့ တံဆိပ်ခတ်ထားတာ။ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ မင်း ဒါကို ချေဖျက်ပစ်ရမယ်" ဟု ပြောသည်။

လင်းယွဲ့က "တိုက်ရိုက် ချေဖျက်ပစ်ရမှာလား" ဟု မေးသည်။

"ဟုတ်တယ် ငရဲဘုံဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းက ထာဝရညဘုံ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငရဲဘုံဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းက သံသရာလည်ခြင်းကိုသာ ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး စိတ်ဘုံကို မဖွဲ့စည်းနိုင်ဘူး"

လူသားဘိုးဘေးသည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "ဒီမှာ အဖိုးတန်တဲ့အရာ ဘာမှမရှိဘူး။ ဒီငရဲဘုံဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းမှာ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်ပါဝင်ခဲ့တဲ့အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်သုံးလို့ မရတော့ဘူး" ဟု ပြောသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

လင်းယွဲ့သည် ချက်ချင်း အားအနည်းငယ် ထုတ်လိုက်သည်။ ငရဲဘုံဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းက အတော်လေး ခိုင်မာသည်။ သူ၏ဆယ်ပုံတစ်ပုံ အားဖြင့် အနက်ရောင်သံကို အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်သော်လည်း ငရဲဘုံဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းတွင် အက်ကွဲကြောင်းအရိပ်အယောင်ပင် မပြပေ။

"ချေဖျက်ပစ်ဖို့အတွက် စိုးရိမ်မနေနဲ့။ မင်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်ကို မတော်တဆ ချေဖျက်

ပစ်ချင်နေတာလား"

လူသားဘိုးဘေးသည် သူ့ကို စိတ်တိုစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ ဟုတ်ပါပြီ"

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် လင်းယွဲ့သည် သူ၏ခွန်အားကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီးနောက် ငရဲဘုံဝိညာဉ်

ကျောက်စိမ်းက နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝကွဲအက်သွားသည်။

မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူသားဘိုးဘေး၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်နှင့် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစည်းသွားသည်။ မူလက ပုံရိပ်ယောင်ကဲ့သို့သော ပြိုကွဲနေသည့် ဝိညာဉ်က ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ မူလက လည်ပင်းအထက်သာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မီးခိုးငွေ့များ ပေါင်းစည်းသွားသည်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ခါးအထက်အထိပင် အစစ်အမှန် ဖြစ်လာသည်။

"ဘယ်လိုလဲ"

လင်းယွဲ့သည် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် လူသားဘိုးဘေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကောင်းကင်အတားအဆီးကာလက မှတ်ဉာဏ်တွေကို ငါ ပြန်ရခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ထူးဆန်းနေတုန်းပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မှတ်ဉာဏ်တွေအပြင် စွမ်းရည်သုံးပါး ကောင်းကင်အတားအဆီးအဆင့်က ကိုယ်ခံပညာ မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီးပါ ရှိနေတယ်..."

သူက "ဒါတွေက ဘယ်သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေလဲ" ဟု ရေရွတ်သည်။