ဒီနေ့ ကျွန်မကို ပေးခဲ့တဲ့ အရှက်ရမှုတွေကို တစ်နေ့ကျရင် ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်

လီချင်ရို့သည် သူမ၏ ပုန်ကန်မှုအတွက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုံးဝ အရှက်ရသွားသည်ဟု လီချင်ရို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို သူမ ဝူကျန်းဝမ်အား မြင်စေလိုခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဝူကျန်းဝမ်သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေပြီး အရာရာကို ကောင်းကောင်းမြင်နိုင်၊ ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

သူမ၏ သူငယ်ချင်းက သူမအား အရှက်မရှိဟု မထင်စေရန်အတွက် လီချင်ရို့သည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ရန် တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာမှာ လီချင်ရို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ ငိုရှိုက်ကာ သနားခံခဲ့ရသည်။

လုချန်းက လီချင်ရို့ကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် နှိပ်စက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အခန်းအလယ်တွင် ထိုင်နေသော ဝူကျန်းဝမ်လည်း ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤသို့ပြုမူ‌ခြင်းကို လုချန်း နှစ်သက်ပုံရသည်ကို သူမလည်း သတိထားမိခဲ့သည်။ သူမရှေ့တွင် လီချင်ရို့အား နှိပ်စက်ခြင်းက သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက်တစ်ခုကို ပြည့်ဝစေပုံရပေသည်။

ဝူကျန်းဝမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် လုချန်းအတွက် ဤမြင်ကွင်းသည် ထူးခြားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ဝူကျန်းဝမ် ကြည့်နေနိုင်သဖြင့် လီချင်ရို့စိတ်ထဲအလွန် ဖိစီးမှုများလာပြီး သူမ၏ ကြွက်သားများ တင်းကျပ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချင်ရို့သည် သတိပြန်ဝင်လာပုံရသည်။ သူမသည် ဝူကျန်းဝမ် ဘာလုပ်နေသည်ကို သိလို၍ ခေါင်းကို အနည်းငယ်လှည့်လိုက်၏။

ထိုအခါ ဝူကျန်းဝမ်၏ မျက်လုံးများက သူမအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံမိပြီး လီချင်ရို့ ချက်ချင်းပင် ပို၍ စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။

သူမက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “လူယုတ်မာ…”

ဟု အားအင်ချိနဲ့စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ ဘာပြောပြော လုချန်းက သူမကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုပြီး သူလိုချင်သလို ဆက်လုပ်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လီချင်ရို့လည်း အရှက်ရမှု၊ စိတ်ဖိစီးမှုများနှင့်အတူ ညတစ်ညလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် လီချင်ရို့ နိုးလာသောအခါ သူမ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်လောက်အောင် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားခံရဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူမ ခေါင်းကိုလှည့်ကြည့်လိုက်‌သောအခါ သူမ၏ဘေးတွင် ဝူကျန်းဝမ် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်သတိရရန် လီချင်ရို့ ကြိုးစားမိလိုက်သည်။ အသေးစိတ်အချို့ကို သူမ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သတိရလိုက်သည်။

အစကတော့ လုချန်းက သူ့တစ်ယောက်တည်းကို နှိပ်စက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို အရှက်ခွဲရန် လုချန်းက ဝူကျန်းဝမ်အား ကြည့်ရှုစေခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကို ဖက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ သူငယ်ချင်းရှေ့တွင် သူမ မည်သို့ပြုမူခဲ့သည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချင်ရို့ အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤလူယုတ်မာကသည် သူမကို ထိုသို့ဆက်ဆံခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် တစ်ချိန်က ကျူးနိုင်ငံတော်၏ ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

တစ်နေ့နေ့တွင် သူမ ဤလူကို ကျိန်းသေပေါက် ပြန်ပေးဆပ်စေမည်။

လုချန်းကို မည်သို့ပြန်လက်စားချေရမည်ကို လီချင်ရို့ စဉ်းစားနေစဉ် လုချန်း နိုးလာခဲ့သဖြင့် သူမလည်း တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို ချင်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လုချန်းက သူမ၏နောက်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူမ၏နားနားသို့ ကပ်ကာ

“ချင်ရို့က သူငယ်ချင်းရှေ့မှာတောင် ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီချင်ရို့၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး

“ဒီနေ့ ရှင် ကျွန်မကို ပေးခဲ့တဲ့ အရှက်ရမှုတွေကို တစ်နေ့ကျရင် အကုန်လုံး ပြန်ပေးဆပ်မယ်”

ဟု အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

လုချန်းက ပြုံးလျက်

“ကောင်းပါပြီ။ကိုယ် စောင့်နေပါ့မယ်။”

ထိုအချိန်တွင် လီချင်ရို့သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ဝူကျန်းဝမ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။ သူမသည်လည်း နိုးနေပြီး သူမကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လီချင်ရို့

“ကျန်းဝမ်။ မနေ့ညက ငါ…”

သူမသည် တစ်ခုခုကို ရှင်းပြလိုသော်လည်း စကားများက ထွက်မလာပေ။ သူမ ဘာပြောရမည်ကို မသိတော့ပေ။

သူမ ယခု ဘာပြောပြော ဆင်ခြေများသာ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူမ ထိုသို့ပြုမူခဲ့ပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

လုချန်းကို “ချစ်သူ” ဟု အဆက်မပြတ် ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီးမှ ခံစားချက်များ မပါဝင်ကြောင်း ပြောဆိုခြင်းသည် လုံးဝ လိမ်ညာမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဝူကျန်းဝမ်ကလည်း လီချင်ရို့ ဘာပြောချင်သည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူမက သူမ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လီချင်ရို့၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်က

“ချင်ရို့။ နင် ဘာပြောချင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်။ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။”

သူတို့သည် တစ်ချိန်က ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို မျှဝေရင်ဆိုင်ခဲ့သော သွေးသောက်များ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ယောက်တည်းသော ယောက်ျားကို မျှဝေရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့သည် အနာဂတ်တွင်လည်း သွေးသောက်များ ဖြစ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လုချန်းကို သူမတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း အစောကတည်းက သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချင်ရို့က သူမ၏နောက်တွင် ရှိနေသော လုချန်းအား “ရှင် ဘာလုပ်ချင်သေးတာလဲ။ အခု ထတော့”

ဟု အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

လုချန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်

“ကိုယ်ကရဲ့မင်းကိုယ်ခန္ဓာကို ဒီလို ဖက်ထားရတာကို ကြိုက်တယ်။ ကိုယ့်ကို ထစေချင်ရင် ‘ချစ်သူ’ လို့ ခေါ်ရလိမ့်မယ်။”

လီချင်ရို့က

“အိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲလား။ ကျွန်မဘယ်တော့မှ... ...”

လီချင်ရို့ စကားမဆုံးမီ လုချန်းက ကစားပွဲ ပြန်လည်စတင်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသက်ရှူသံများ ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ဤလူယုတ်မာ.....

သူ့တွင် တရားမျှတမှု လုံးဝမရှိပေ။

လီချင်ရို့၏ မျက်နှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူကျန်းဝမ် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချန်းက လီချင်ရို့၏နားနားကပ်၍

“ချင်ရို့။ ကျန်းဝမ်ရဲ့ ကောင်းကင်လူသား နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့အတွက် အခြေအနေက ဘာလဲဆိုတာ မင်း သိလား။”

ဤမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လီချင်ရို့ ခဏခန့် ရပ်တန့်သွားသည်။ သို့သော် ဝူကျန်းဝမ်၏ ကောင်းကင်လူသားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အခြေအနေသည် လုချန်းနှင့် သက်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဝူကျန်းဝမ်က တစ်ချိန်က သူမကို ပြောပြဖူးပြီး သူမကိုယ်တိုင်သည်လည်း လုချန်းကြောင့် ကောင်းကင်လူသား ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ရှေ့ပြေးနမူနာတစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

လီချင်ရို့ ထိုသို့တွေးနေစဉ် လုချန်းက ဆက်လက်၍

“သူရဲ့ ကောင်းကင်လူသားအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အခြေအနေက ကိုယ့်ရဲ့ ကလေးတွေ မွေးပေးဖို့ပဲ။ ဒါတောင် မင်းက သူနဲ့အတူ ထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့သေးတယ်။”

“မင်း သူ့ကို ခေါ်သွားခဲ့လို့ သူက နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်လူသားအဆင့် မရောက်နိုင်ခဲ့ရင် အချိန်ကျလာတဲ့အခါ သူက မင်းရှေ့မှာ သေဆုံးသွားတာကို တကယ်ပဲ ကြည့်နေနိုင်မှာလား။”

“ဒါက… ”

လီချင်ရို့ ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး သူမဘေးရှိ ဝူကျန်းဝမ်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ပြီး

“ကျန်းဝမ်။ နင် ကောင်းကင်လူသားအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အခြေအနေက တကယ်ပဲ…”

လီချင်ရို့ မေးခွန်း မဆုံးခဲ့သော်လည်း ဝူကျန်းဝမ်က သူမ၏ လှပသောမျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဝူကျန်းဝမ် ဝန်ခံသည်ကို မြင်သောအခါ လီချင်ရို့သည် ခဏခန့် ကြောင်သွားသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ သူမ ဤအရာကို လုံးဝမေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမနှင့် ဝူကျန်းဝမ်နှစ်ဦးစလုံး ကောင်းကင်လူသား ဖြစ်လာရန်အတွက် ဤလူအပေါ်တွင် မှီခိုနေရမည်ဆိုသော အတွေးက လီချင်ရို့ကို အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့စေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ချိန်က အလွန်ပင် အမှီအခိုကင်းသော အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယောက်ျားများ အပေါ် မှီခိုခြင်းမရှိပဲ များစွာသော အရာများကို အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။ စိန်ခေါ်မှုများကို အမြဲတစေ လက်တွဲ၍ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။

ယခုမူ သူတို့သည် ဤရွံစရာကောင်းသော လုချန်း၏ ကစားစရာအရုပ်များ ဖြစ်လာရုံသာမက သူ၏ကလေးများကိုပါ မွေးပေးရမည်ဖြစ်သည်။ လီချင်ရို့ ထိုအဖြစ်မျိုးကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် လီချင်ရို့ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူမက

“ကျန်းဝမ်။ နင့်ကို ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီလူကို စွန့်ခွာသွားဖို့ ငါ နင့်ကို မပြောခဲ့သင့်ဘူး။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လုချန်း ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

‘ဒီလူ’ ဆိုတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ...

ဝူကျန်းဝမ်က လီချင်ရို့၏ လှပပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ

“ချင်ရို့။ နင် တောင်းပန်ဖို့ မလိုပါဘူး။ နင်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။”

သူတို့နှစ်ဦး ချစ်ချစ်ခင်ခင် မျက်လုံးချင်း ဆုံနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လုချန်းလည်း အတန်ငယ် စကားမပြောတတ်အောင်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် လီချင်ရို့၏နောက်ကျောတွင် လဲလျောင်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤနှစ်ယောက်က ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာရှိသည့်အလား ပြုမူနေကြသည်။

သို့သော် ဒါကလည်း တစ်မျိုးတော့ ပျော်စရာပင်။

ခဏအကြာတွင် လီချင်ရို့က လုချန်းအား “ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ မိဖုရားဆောင်မှာ အေးဆေးနေကောင်း နေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ကလေးတွေကိုတော့ လုံးဝ မမွေးပေးပါဘူး။”

“ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ကလေးကို ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရသွားအောင် လုပ်မယ်လို့ မအိပ်မက်မိပါစေနဲ့။”

လီချင်ရို့၏ အေးစက်စက်စကားကို ကြားသောအခါ လုချန်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ ကလေးရခြင်း၊ မရခြင်းကသူမအပေါ် မမူတည်ပဲ သူ၏ စွမ်းရည်အပေါ်တွင်သာ မူတည်လိမ့်မည်။

လုချန်းက

“ကိုယ် အဲဒါကို သဘောတူနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ မင်းကိုယ်ဝန်ရသွားခဲ့ရင်ရော”

လီချင်ရို့က

“အကယ်၍ ဆိုတာမရှိဘူး။ ကျွန်မက ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ ရှင့်ရဲ့ကလေးကို ကျွန်မ လုံးဝ ကိုယ်ဝန်ရနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး” ဟု အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

အချို့အရာများ မဖြစ်ပျက်စေရန်အတွက် သူမ၏ စွမ်းအားဖြင့် လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်ဟု လီချင်ရို့ တွေးထားခဲ့သည်။