စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်၊ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်

ညအမှောင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့် လင်ရွှမ်နှင့် လင်ကုန်းတို့ကိုကြည့်ရင်း လင်ချန်လန်က ချီရှန်မြို့ဘက်သို့ တဖန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ တောက်ပဝင်းလက်နေသည်။ ထို့နောက်သူကိုယ်တိုင် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“လော့မင်ရှန်... စောင့်နေလိုက်စမ်းပါ။ အဲဒီတစ်နေ့က သိပ်မဝေးတော့ဘူး...”

လင်ချန်လန်က လင်ကုန်း၏ထူးချွန်မှုကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခွင့်ရမည်ဆိုလျှင် သူက မကြာမီ ထူးချွန်ထက်မြက်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

ချီရှန်မြို့...

လော့ချန်က ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အထိ သူ၏ခြံဝင်းသို့ ပြန်မရောက်ခဲ့ပေ။

ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးပါသည့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ဂရုတစိုက် ထားရှိပြီးနောက် လော့ချန်က ခါးတွင်ဆွဲထားသည့် ဓားကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားက ယခင်က လင်ယုံလျန်၏ဓား ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ လော့ချန်အတွက် အသုံးတည့်သဖြင့် ဆက်လက် အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရွှမ်..."

ဓားကို ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီဓားရဲ့အရည်အသွေးက မဆိုးဘူး... ဒါပေမဲ့ ကြယ်အဆင့်ရတနာလက်နက်မဟုတ်တာက နည်းနည်းတော့ဆိုးတာပဲ...”

လော့ချန်က အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကြယ်အဆင့်ရတနာလက်နက်များက သိုင်းဝိညာဉ်များနှင့်အတူ ကြယ်ရောင်စဉ်အရေအတွက်ဖြင့် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုလက်နက်များက သာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများအတွက် အမှန်တကယ် သင့်လျော်သည့် လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ကြယ်အဆင့်ရတနာလက်နက်များ၏တန်ဖိုးမှာ အလွန်များပြားလှသည်။ ကြယ်တစ်ပွင့်လက်နက်တစ်ခု၏ စျေးနှုန်းသည်ပင် အနည်းဆုံး ငွေတစ်သိန်းမှ စတင်သည်။

လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဓားကို ကိုင်ဆွဲလျက် သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ လှမ်းလာခဲ့၏။ ဓားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီး ရပ်တန့်လိုက်ရင်း ရှေ့ရှိ ကျောက်သားသော့ခလောက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် နေ့လည်ခင်းတွင် လင်ယယ်ကို ခုတ်သတ်ခဲ့သည့်မြင်ကွင်းက ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူက ရုတ်တရက် ဓားချက်တစ်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက တဖြတ်ဖြတ်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် အချင်း တစ်မီတာကျော်ရှိသည့် ကျောက်သားသော့ခလောက်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသည့် ဓားရာတစ်ခု ထင်ရှားသွားသည်။

“ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းပညာဆိုတာ ထင်မထားလောက်အောင်ပဲ... ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းပညာနဲ့ယှဉ်ရင် အများကြီးသာလွန်တယ်...”

ထိုဓားချက်၏စွမ်းအားကို လော့ချန်က အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ ထိုအခြင်းအရာက ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းလေးချက်၏ ပထမနည်းသာဖြစ်ပြီး သူက စတင်အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းပညာက အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းပညာက မူလအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခုကြားတွင် ကြီးမားသည့် ကွာဟချက် ရှိ၏။ ဓားနည်းစနစ်ကို အလျင်စလို မလေ့ကျင့်ဘဲ လော့ချန်က သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအလယ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

“အားလုံးကိုထိန်းချုပ်သည့်စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်ကို စမ်းလေ့ကျင့်ကြည့်ရအောင်...”

အားလုံးကိုအုပ်ချုပ်သော နဂါးနည်းစဉ်ကို ရရှိပြီးကတည်းက လော့ချန်က တမင်တကာ လေ့ကျင့်ခွင့် မရခဲ့ပေ။ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရင်း တဖြည်းဖြည်း သိုင်းအာရုံစူးစိုက်မှု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် အားလုံးကိုထိန်းချုပ်သည့်စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်၏ ပထမအဆင့်ကိုသာ လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

ထိုပထမအဆင့်ကို စစ်မှန်သော နဂါးနည်းစဉ်ဟုခေါ်ဆိုပြီး အလွှာကိုးခု ခွဲထားသည်။ အလွှာတစ်ခုစီ တိုးတက်လာတိုင်း သိုင်းသမား၏စွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်က ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နည်းစဉ်အတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိုးမြေအား လှည့်လည်ပျံသန်းနေသည့် စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် စိတ်ကူးပုံဖော်လိုက်သည်။

ထိုအခါ သူ၏ဒျန်တန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ရေဝဲက ရုတ်တရက် ဆယ်ဆမျှ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားသည်။ နဂါးဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းဝိညာဉ်အတွင်းရှိ ကြယ်များပင် ထိုနဂါးဟစ်သံနှင့်အတူ လင်းလက်မှိတ်ပျောက်နေသည်။ သို့သော် တစ်ညလုံး အချိန်က လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် လော့ချန်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

“ဒီ အားလုံးကိုအုပ်ချုပ်တဲ့စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်က တကယ်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ လေ့ကျင့်လို့မရဘူးပဲ...”

စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်၏ ဖော်ပြချက်အရ စတင်အဆင့်တွင် ဒျန်တန်အတွင်း၌ နဂါးစွမ်းအင်တစ်မျှင်ကို စုစည်းနိုင်ရမည်။ ထို့နောက် အလွှာတစ်ခုစီ တိုးတက်လာတိုင်း ထိုနဂါးစွမ်းအင်က ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြတ်ကျော်ရမည် ဖြစ်၏။

စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်၏ ကိုးခုမြောက်အလွှာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် နဂါးစွမ်းအင်က ကိုးကြိမ်ပြောင်းလဲမှုပြီးဆုံးပြီး သိုင်းသမားက စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ညလုံး လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လော့ချန်၏ဒျန်တန်အတွင်း၌ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လော့ချန်က ထိုအရာကို သိပ်စိတ်ထဲမထားပေ။

စိတ်မြန်လက်မြန်နှင့် အရာရာ အလျင်လို၍မရပေ။ အားလုံးကိုထိန်းချုပ်သော စစ်မှန်သည့်နဂါးစွမ်းရည်ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော စွမ်းရည်တစ်ခုက ရိုးရှင်းစွာဖြင့် အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအား... ဒဏ္ဍာရီအရ နဂါးရဲ့စွမ်းအားက ပေါင်တစ်သိန်းကျော်တယ်တဲ့...”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါင်တစ်သိန်းစွမ်းအားထုတ်နိုင်လျှင် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်မည်နည်း။ ထုံရွှမ်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများပင် ဤလက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြာမှုန်ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုစိတ်ကူးယဉ်အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နဂါးစွမ်းအင်တစ်မျှင်ပင် မစုစည်းနိုင်သေးဘဲ စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်၏ ကိုးယောက်မြောက်အလွှာသို့ ရောက်ရှိရန်ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အချိန်တွင်ရောက်မည် မသိပေ။

လော့ချန်သည် ယွမ်မန်လီပေးထားသည့် အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားသည်။

“ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဘိုးနဲ့ဖခင်ကို သေချာဂရုစိုက်ပြီး မင်လင်အကြီးအကဲအတွက် ဝိညာဉ်ဆေးတွေကို သန့်စင်ပြီးရင် ငါလည်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို သွားရတော့မယ်...”

လော့ချန်၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ချီရှန်မြို့၏ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲတွင် ပထမဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်မှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။ ချီရှန်မြို့တွင် ဆက်လက်နေထိုင်နေမည်ဆိုလျှင် သူ၏စိတ်ဓာတ်ကို တိုက်စားပြီး အချိန်ကိုသာ ဖြုန်းတီးနေရာရောက်မည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ အမြန်သွားရောက်ကာ ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ထူးချွန်သူများကို တွေ့မြင်လိုသည်။ နောက်သုံးရက်တွင် လော့ချန်က နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ဆေးတစ်မျိုးကို သန့်စင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နေ့ဘက်တွင် ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းလေးချက်ကို လေ့ကျင့်ပြီး ညဘက်တွင် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

စတုတ္ထမြောက်နေ့ သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအတွင်း၌...

“ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ပထမနည်း လေပြတ်သံ...”

လော့ချန်က ဓားတစ်ချက် ထိုးထွက်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းက လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သိုင်းလေ့ကျင့်ကျောက်သားသော့ခလောက်ပေါ်သို့ ထိမှန်သွားသည်။

"ဘုန်း..."

ဧရာမကျောက်သားသော့ခလောက်ပေါ်တွင် ဖောက်ထွင်းသွားသည့် ဓားရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုဓားချက်က ကျောက်သားသော့ခလောက်ကို အပြည့်အဝ ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“မဆိုးဘူး... သေးငယ်တဲ့အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို နီးကပ်လာပြီ... နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်ပြိုကျဒုတိယနည်းကို စတင်လေ့ကျင့်လို့ရပြီ...”

လော့ချန်က ယခုအခါ သာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးလွှာရှိ လင်ယယ်ကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် ထိုဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် တစ်ချက်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ တစ်ခုတည်းသော စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာမှာ စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းရည်တွင် မည်သည့်တိုးတက်မှုမှ မရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ လော့ချန်က အိမ်ထဲသို့ဝင်သွားကာ အဝတ်အစားတစ်စုံ လဲလှယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သန့်စင်ပြီးသား ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးသုံးမျိုးကို ယူဆောင်ကာ လင်ယွမ်ပြတိုက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

လင်ယွမ်ပြတိုက်...

လင်ယွမ်ပြတိုက်က အမြဲတမ်းကဲ့သို့ စည်ကားလျက် ရှိသည်။ လော့ချန်ကို သတိထားမိသူများက မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် လမ်းကို အလိုအလျောက် ဖယ်ပေးကြသည်။

မြောက်ဖက်ဈေးကွက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အဖြစ်အပျက်များက ချီရှန်မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ လော့ချန်ကို မထီမဲ့မြင် မပြုရဲတော့ပေ။

လော့ချန်က အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှူးကွမ်ရှီ၏လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လော့ယောင်နှင့် မင်လင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အားလုံးပြည့်စုံပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းတယ်... ဒီဝိညာဉ်ဆေးတွေနဲ့ဆိုရင် ငါ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ဆေးလုံးတွေ သန့်စင်နိုင်မှာ သေချာတယ်...”

လော့ချန်ယူလာသည့် ဝိညာဉ်ဆေးများကို မြင်လိုက်ရသည့် မင်လင်က “ကောင်းတယ်” ဟု သုံးကြိမ်ဆိုကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လက်များကို တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသည်။

လော့ချန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်၏။ 'ဒါကို ပြည့်စုံပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းတယ်လို့ ခေါ်တယ်ပေါ့လေ...'

သူက ဆေးစွမ်းအားကို ကိုးဆယ်ခြောက်ရာခိုင်နှုန်းမျှသာ ထိန်းချုပ်ထားပြီး အနည်းငယ်သော မသန့်စင်မှုများကို တမင်ချန်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစွာ သန့်စင်ပြီးလျှင် မင်လင်မြင်လျှင် မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်နည်းဟု တွေးမိခဲ့သည်။

သို့သော် ခဏကြာပြီးနောက် မင်လင်က ဝိညာဉ်ဆေးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“လော့မိတ်ဆွေ... မင်းရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဘယ်အဆင့်ရောက်နေပြီလဲ...”

လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တဲ့လား...”

မင်လင်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အဲဒီအကြီးအကဲက မင်းရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စမ်းသပ်မပေးခဲ့ဘူးလား...”

လော့ချန်၏ဓားနည်း အရည်အချင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မင်လင်က လော့ချန်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွင် ထူးချွန်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဆေးဘုရင်တစ်ဦးက သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့၏။

ယခုမူ လော့ချန်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်းပင် မသိခဲ့ပေ။

လော့ချန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ အလိမ်အညာတစ်ခုကိုဖုံးကွယ်ဖို့ လိမ်ညာတဲ့စကား ထောင်ပေါင်းများစွာ လိုအပ်တာပဲ..."

“မစမ်းသပ်ပေးခဲ့ဘူး... ငါက ဆရာရဲ့ နာမည်စာရင်းတင်တပည့်ပဲ... ဆရာက ငါ့ကို ပညာမသင်ပေးသေးဘူး... ကိုယ့်လမ်းကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရမယ်လို့ ပြောတယ်... ဒါက ငါ့အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို့ ဆိုလို့ရတယ်...”

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မင်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဆေးဘုရင်ကဲ့သို့ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များက ထူးခြားသည်မှာ သဘာဝကျပြီး သာမန်နှင့် တူညီနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“အခွင့်အရေးရရင် မင်းရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သွားစမ်းသပ်ကြည့်သင့်တယ်...” မင်လင်က ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်သာရာရသွားသည်။

လော့ယောင်က ဆံပင်များကို ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို လော့ချန်၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ငါတို့ရဲ့ လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားပဲ... ဒါကို ကိုင်ဆောင်ထားရင် မင်း ဘယ်မြို့ကနေ လင်ယွမ်ပြတိုက်ကိုရောက်ရောက် အထူးဧည့်သည်အဖြစ် ဆက်ဆံခံရမယ်... ပစ္စည်းတွေဝယ်ယူရင်လည်း ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ပဲ ပေးရမယ်...”

လော့ချန်က ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

“လော့ယောင်အစ်မ... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...”

သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ လေ့ကျင့်မှုအတွက် လိုအပ်သည့် အရင်းအမြစ်များက အောက်ခြေမရှိသည့် အပေါက်နှင့်တူသည်။ ကြယ်လေးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေး၏ တန်ဖိုးသည်ပင် ငွေတစ်သိန်းကျော် ရှိသည်။ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူရမည်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ငွေနှစ်သိန်းမျှ သက်သာသွားနိုင်သည်။ ရက်ရှည်စုဆောင်းလာလျှင် သက်သာသွားမည့် ပစ္စည်းတန်ဖိုးမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် စကားအနည်းငယ် ထပ်မံပြောဆိုပြီး လော့ချန်က နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

လော့ယောင်က ပြတင်းတံခါးဘေးတွင် မှီထားရင်း သူမ၏လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် ဝေးကွာသွားသည့် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“မင်လင်အကြီးအကဲ... ဒီအရာမှာ တကယ်ပဲ ပြန်လှည့်စရာ အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘူးလား...”

မင်လင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်ရဲ့ ဓားနည်းစနစ်အရည်အချင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူရဲ့သိုင်းဝိညာဉ်က အသုံးမကျတဲ့ဝိညာဉ်ပဲ... အထက်ကလူတွေက ဒီလိုလူမျိုးကို ပင်မဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး...”

ထို့နောက် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ခန့်က လော့ယောင်မှ လင်ယွမ်ပြတိုက်အကြီးအကဲများထံ စာပေးပို့ကာ လော့ချန်ကို ပင်မဂိုဏ်းတွင် လေ့ကျင့်ခွင့်ပေးရန် အလွန်အကျွံ ထောက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် ပြန်လည်ရရှိလာသည့် အကြောင်းပြန်စာတွင် စကားလုံးတစ်လုံးသာ ပါရှိ၏။

'မဖြစ်နိုင်' ဟူ၍ပင်။

လော့ယောင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူမ၏လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်ယံကိုကြည့်ရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“သိုင်းဝိညာဉ်က တကယ်ပဲ အားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်တာလား... အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်က ထူးချွန်လာလို့မရဘူးလား... တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လူထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရမှာလား...”

မင်လင်က အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ရှေးဟောင်းကာလမှာ တစ်ဦးတည်းသော ခြွင်းချက်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက ရှေးဟောင်းကာလရဲ့ လျှို့ဝှက်သတင်းတစ်ခုပဲ... တကယ်ဟုတ်မဟုတ်ကိုတော့ သေချာမသိရဘူး...”

“ရှေးဟောင်းကာလမှာ အသုံးမကျတဲ့ဝိညာဉ်နဲ့ ထူးချွန်လာခဲ့တဲ့သူတစ်ဦးရှိခဲ့တယ်... သူက မျိုးဆက်တူထူးချွန်သူတွေကို အနိုင်ယူပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်... ဧကရာဇ်အဆင့်ကိုလည်း တံဆိပ်ခတ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့သူဖြစ်ခဲ့တယ်... သူကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်လို့ ခေါ်ဆိုခဲ့တယ်...”