ပေါင်ရှစ်ထောင်စွမ်းအားကြီးမား

“ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ…”

“စကားကြီးစကားကျယ်နဲ့… ဒီနေ့ မင်းကို သွေးထွက်လျှံအောင် လုပ်ပြမယ်…”

လော့ချန်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဦးထုပ်ဓားသမား သုံးဦးက မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်စွမ်းပြလိုက်ကြသည်။

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘယ်ခြေကို ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချလိုက်ကာ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် လှမ်းပြီး ရိုက်ချလိုက်သည်။

“တိမ်ယံရပ်တန့်…”

"ဖျပ်... ဖျပ်… ဖျပ်... ဖျပ်…"

သွေးရောင်လျှံထွက်လာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးလာသူ နှစ်ဦးက တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ခါးမှ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး အူများပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲကျလာသည်။

ဦးထုပ်နှင့်ဓားသမားသာ တုံ့ပြန်မှု အမြန်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဓားကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကာထားလိုက်ကာ သေစေနိုင်သည့် ဓားချက်ကို ပိတ်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အားပြင်းစွာ တုန်ခါသွားပြီး ခြေလှမ်း ငါးလှမ်းခြောက်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားမှ ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဘာလဲ…”

ဦးထုပ်ဓားသမား၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်လျက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်တစ် သိုင်းသမားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးဖြစ်ပြီး သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သည့်တိုင် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန်ပင် ခက်ခဲခဲ့သည်။

“မင်းက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ… ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အားကြီးနိုင်မှာလဲ…”

ဦးထုပ်ဓားသမားက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သေစမ်း…”

လော့ချန်က စကားများများစားစား မပြောဘဲ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို အားပြည့်ထိုးလိုက်သည်။

ဦးထုပ်ဓားသမားသည် ဒေါသတကြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဓားကို အားအပြည့်ဝင့်ပြီး ချလိုက်သည်။

လက်သီးသည် ဓားပေါ်သို့ ထိမှန်လိုက်ရာ ချွမ်ခနဲ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ဦးထုပ်ဓားသမားသည် ဓားပေါ်မှ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်လာသည့် အားပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကြောင့် ခြေလှမ်းမမှန်ကန်ဖြစ်သွားကာ အကာအကွယ်မဲ့လျက် ဖြစ်သွားသည်။

"ဖျစ်…"

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တပြက် ဖြတ်သွားပြီး ဓားသွားတစ်စုံသည် ဦးထုပ်ဓားသမား၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်မှ ထိုးထွက်လာသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံး သိုင်းသမားတစ်ဦးက ကျားတစ်ကောင်စွမ်းအားဖြစ်သည့် ပေါင်ငါးထောင်သာ ရှိ၏။

လော့ချန်သည် စစ်မှန်သောနဂါးကျမ်းကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် အနည်းဆုံး ပေါင်ခြောက်ထောင်စွမ်းအားရှိပြီး ထို့ပြင် ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံး သိုင်းသမားတစ်ဦးကို သတ်ရန်မှာ မတော်တဆမှု မရှိသလောက်ပင် လွယ်ကူသည်။

လူလေးဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်ထိုင်ကာ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး စုပ်ယူမှုကို စတင်လိုက်သည်။

လူလေးဦးထဲတွင် ဦးထုပ်ဓားသမား၏ သိုင်းဝိညာဉ်သည် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။ ကျန်သုံးဦးမှာ ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒိန်း…"

လူလေးဦး၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ သွေးသားများကို အာဟာရဖြည့်ပေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်မှ စူးကနဲ ခံစားမှုတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး အဆုတ်နှင့် အတွင်းကလီစာများက အနည်းငယ် တုန်ခါနေသလို ခံစားရသည်။

လော့ချန်သည် ခဏကြာပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးက အဆုတ်နှင့် အတွင်းကလီစာများကို သန်မာစေပြီး သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်ခံ့စေသည်။ ယခု ခံစားလိုက်ရသည့် ခံစားမှုမှာ သူ၏ စွမ်းအင်သည် အဆုတ်နှင့် အတွင်းကလီစာများထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

ထိုသို့ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးသို့ တက်လှမ်းရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။

“လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့် သိုင်းသမားတွေရဲ့စွမ်းအင်က ထူးခြားလှချေလား…”

လော့ချန်သည် ချီရှန်မြို့တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် လင်မိသားစု၏ ထူးချွန်သူများကို ပြန်လည်တွေးတောမိပြီး အနည်းငယ် နှမျောသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ထိုလူများ၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို အားလုံးစုပ်ယူခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးကို ယခင်ကတည်းက ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လော့ချန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လူလေးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို စတင်စုဆောင်းလိုက်သည်။ ထိုလူလေးဦး၏ ပစ္စည်းများက မဆိုးလှဘဲ စုစုပေါင်း ငွေကျပ်တစ်သန်းနီးပါး ရှိသည်။ ဤသို့ဖြင့် လော့ချန်ထံတွင် ငွေကျပ်ငါးသန်းနီးပါး ရှိလာပြီး ဧကန်စင်စစ် ကြီးမားသော စည်းစိမ်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

“လင်ကျန်းမြို့ကိုရောက်ရင် ဝိညာဉ်ဆေးအချို့ဝယ်ယူပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးကို တက်လှမ်းရမယ်... ဓားကိုလည်း လဲလှယ်ဖို့ လိုအပ်ပြီ…”

ဤဓားသည် အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော်လည်း ကြယ်အဆင့်ရတနာလက်နက် မဟုတ်သဖြင့် လော့ချန်၏ အားပြင်းထန်သော စွမ်းအင်အောက်တွင် အနည်းငယ် အက်ကွဲရာများ ပေါ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ကောင်းကင်ယံ၏ အပြာရောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

“လျှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပြင်ပတပည့်ဆယ်ဦးထဲမှာ တစ်ဦးလား… စောင့်နေစမ်း… သိပ်မကြာစေရဘူး…”

အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပြေးထွက်သွားသည်။

ညနေခင်းအချိန်တွင် ကြီးမားသော မြို့တစ်မြို့က လော့ချန်၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုမြို့သည် ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး ချီရှန်မြို့ထက် ဆယ်ဆခန့် ကြီးမားသည်။ မြို့၏ဘယ်ဘက်တွင် မြစ်ကြီးတစ်စင်းရှိပြီး အနောက်ဘက် နေဝင်ချိန်၏ နီမြန်းသော အလင်းရောင်အောက်တွင် မြို့တံခါးပေါ်ရှိ ‘လင်ကျန်းမြို့’ ဟူသော စာလုံးသုံးလုံးက တောက်ပနေသည်။

အရပ်လေးမျက်နှာ အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ လူအုပ်များက မြို့ဆီသို့ စုဝေးလာကြပြီး အချို့က ကြောက်မက်ဖွယ် ငှက်များနှင့် သားရဲများကို စီးလာကြသည်။ အချို့က ရွှေရောင်ရထားများဖြင့် လာကြပြီး ဝတ်စားထည်ဝါစွာ ဖြတ်သန်းသွားလာကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လေဟာနယ်ထဲမှ ဖြတ်ပျံလာသူများလည်း ရှိသည်။

“ထူးချွန်သူတွေ အများကြီးပဲ…”

လော့ချန်က မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သူများသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူများဖြစ်ပြီး ချီရှန်မြို့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူများကို တစ်နှစ်လုံး တစ်ခါမျှပင် မမြင်ခဲ့ရပေ။

လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ လော့ချန်သည် မြို့တံခါးသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

မြို့တံခါးဝတွင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် အစောင့်အကြပ်များက နှစ်ဖွဲ့ခွဲကာ ရပ်နေပြီး မြို့ဝင်ကြေးအဖြစ် တစ်ဦးလျှင် ငွေတစ်လွှာကောက်ယူနေသည်။

လော့ချန်သည် လူအုပ်ကြီးကိုကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို တစ်ဖက်သို့ စောင်းလိုက်သည်။

တစ်ဦးလျှင် ငွေတစ်လွှာဖြစ်သည့်အတွက် လင်ကျန်းမြို့၏ မြို့ဝင်ကြေးတစ်ခုတည်းဖြင့် တစ်ရက်စာ ဝင်ငွေသည် ချီရှန်မြို့ရှိ ထိပ်တန်းမိသားစုသုံးစုမှ တစ်နှစ်စာ ဝင်ငွေနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သည်။

မြို့အတွင်းသည် အလွန်ပင်စည်ကားလှပြီး လမ်းများသည် အပြာရောင်ကျောက်သားများဖြင့် ခင်းထားကာ မြင်းလှည်းဆယ်စီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်သန်းနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသည်။ လမ်းနှစ်ဖက်တွင် အဆောက်အအုံများ တန်းစီရှိနေပြီး လှည်းများနှင့် လူများ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်။

လော့ချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီး သတင်းအချို့ကို စုံစမ်းမေးမြန်းရာ လစဉ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့တိုင်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းဝင်စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်မည့် တပည့်များကို လာကြိုရန် သင်္ဘောစေလွှတ်လေ့ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။

ယနေ့သည် တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့ဖြစ်ပြီး တစ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့သို့ရောက်ရန် ကြားတစ်ရက်သာ လိုတော့သည်။

အချိန်နှောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်ကိုမြင်လျှင် လော့ချန်က စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုတွင် တည်းခိုရန် ရှာဖွေလိုက်သည်။

စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် အစားအသောက်များ မှာယူပြီး လော့ချန်သည် စားသောက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းလောကသားများ၏ ဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်နေသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် လော့ချန်သည် ရင်းနှီးနေသည့် နာမည်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ယွမ်မန်လီ…

“ကြားပြီးပြီလား… ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကတပည့်ဖြစ်တဲ့ ယွမ်မန်လီက ဒီလ တစ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့မှာ လေတောင်ကျောက်ကျွန်းမှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ယွမ်ချင်းယင်ကို စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်မယ်တဲ့…”

“ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးကို စိန်ခေါ်မယ်ဟုတ်လား… တကယ်လား အဟုတ်လား… ယွမ်မန်လီက အဓိကတပည့်ဖြစ်လာတာ နှစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးမဟုတ်လား…”

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းတပည့်တစ်ဦးက ပြောတာ ကြားတယ်… ဒီသတင်းက သေချာပေါက် ဟုတ်တယ်… သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီတိုက်ပွဲအတွက် ရတနာတစ်ခုကို လောင်းကြေးထပ်ထားတယ်လို့ ပြောတယ်…”

“ကောင်းကင်ရဲ့ထူးချွန်သမီးတော်ပဲ… ဒီတိုက်ပွဲမှာ ယွမ်မန်လီက အနိုင်ရခဲ့ရင် သူမဟာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အငယ်ဆုံး ထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်လာမှာပဲ… အနာဂတ်မှာ သူမရဲ့အလားအလာက ထူးခြားလှမှာပဲ…”

“ဒီလောက်တော့ မလွယ်ကူဘူး… ယွမ်ချင်းယင်ရဲ့ စွမ်းအားကလည်း မနိမ့်ကျဘူး… သူ့မှာ ကြယ်ကိုးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ရှိပြီး သွေးကြောနိုးကြားအဆင့်ကို ယခင်ကတည်းက ဖြတ်ကျော်ထားတယ်… ဒီတိုက်ပွဲမှာ ယွမ်မန်လီက သေချာပေါက် ရှုံးမယ်လို့ ငါထင်တယ်…”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယွမ်မန်လီက ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ဦးကို စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်မည်ဟု သူက မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီ၏ ထိပ်တန်းတပည့်များသည် စွမ်းအားအလွန်ပြင်းထန်ပြီး တိမ်ထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသူများဖြစ်ကာ သာမန်အကြီးအကဲများထက်ပင် ရာထူးပိုမိုမြင့်မားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သွေးသားများ ဆူဖောင်းလာသည်။

ညစာစားပြီးနောက် အချိန်နှောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်ကိုမြင်လျှင် လော့ချန်သည် နောက်နေ့တွင် လင်ယွမ်ပြတိုက်သို့ သွားရောက်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးများ ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ထားလိုက်သည်။ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လျှင် လော့ချန်သည် စစ်မှန်သောနဂါးကျမ်းကို စတင်လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ လေ့ကျင့်မှုကို စတင်လိုက်သည်နှင့် လော့ချန်သည် ထူးခြားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စစ်မှန်သောနဂါးကျမ်းကို လည်ပတ်လိုက်သည်နှင့် နဂါးအော်သံ သြဘာကျယ်ကျယ်များသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာပြီး ဒျန်တန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်လေပြွန်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ…”

လော့ချန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရသဖြင့် ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေသည်။ မကြာမီ တစ်ညလုံး ကုန်လွန်သွား၏။

"အိုင်း…"

အလွန်ကျယ်လောင်သော နဂါးအော်သံတစ်ခုက လော့ချန်၏ ဒျန်တန်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည့် စွမ်းအင်လေပြွန်သည် ခဏရပ်တန့်သွားပြီး ထိုအတွင်းမှ စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုသည် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ရေကန်ထဲတွင် ဖဲကြိုးဖြူတစ်ခု ထည့်လိုက်သည့်နှယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဒါက… နဂါးစွမ်းအင်ပဲ…”

ထိုစွမ်းအင်စီးကြောင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် စစ်မှန်သောနဂါးကျမ်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ပြသလာပြီ ဖြစ်သည်။ နဂါးစွမ်းအင်ကို စုစည်းနိုင်ခြင်းက သူသည် စစ်မှန်သောနဂါးကျမ်း၏ တံခါးဝသို့ ထိတွေ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်၏။

“ဘာလို့ ဒီလောက် ချောမွေ့နေရတာလဲ… သိုင်းဝိညာဉ်စုပ်ယူမှုကြောင့်လား…”

လော့ချန်သည် မနေ့က စုပ်ယူခဲ့သည့် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားလေးဦးကို ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်သည်။

သိုင်းဝိညာဉ်စုပ်ယူမှုက စစ်မှန်သောနဂါးကျမ်း၏ လေ့ကျင့်မှုအတွက်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ပေးစွမ်းနိုင်ပုံရသည်။

လော့ချန်က ထရပ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်သည်။

"ဒိန်း…"

လေထုသည် ပေါက်ကွဲသံ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အခန်းထဲတွင် လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသည်။

“အားကြီးလှချေလား…”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။ ဤလက်သီးတစ်ချက်၏ စွမ်းအားသည် ပေါင်ရှစ်ထောင်နီးပါးရှိပြီး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံး သိုင်းသမားတစ်ဦးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာဖြစ်အောင် ရိုက်ချိုးနိုင်သည်။