ကျွန်ုပ်ချင်မိသားစုတွင် လူရှိသည်

“သွား… ချက်ချင်းသွား… ဒီရန်ငြိုးကို မဖြေရှင်းရရင် ငါ့ရင်ထဲကဒေါသတွေ ဘယ်လိုမှ မငြိမ်းနိုင်ဘူး…”

လုယန်က သွားများကို တင်းကျပ်စွာကြိတ်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွှမ်ဖုန်းမြို့တွင် လုမိသားစုက ချင်မိသားစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသော်လည်း ဂုဏ်သရေရှိသည့် မိသားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤမျှအထိ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် သူ့ဘဝတွင် ဤသို့သော အရှက်ရမှုကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

“ခဏရပ်ဦး…”

အစေခံတစ်ဦး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက တားလိုက်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက အခြားအစေခံများကို လှမ်းပြောသည်။ “မင်းတို့လည်း သွား… သူ့ရဲ့ မကြာသေးခင်က လှုပ်ရှားမှုတွေ… ဘာအစီအစဉ်တွေ ရှိလဲဆိုတာ စုံစမ်းလာခဲ့…”

“ဟုတ်ကဲ့…”

အစေခံအုပ်စုက အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း… မင်း ဒါတွေ ဘာ့ကြောင့် စုံစမ်းနေတာလဲ…” လုယန်က မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

“လုယန်… မင်း ဒီမြို့ထဲမှာ တကယ်ပဲ လက်သွန်းမယ်လို့ စဉ်းစားနေတာလား… ဒီနေရာက ငါတို့ရွှမ်ဖုန်းမြို့ မဟုတ်ဘူးနော်… တကယ်လို့ တစ်ခုခု မတော်မတရား ဖြစ်သွားရင် ငါတို့လည်း ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်… ဒါတင်မကဘူး… လင်ယွမ်ပြတိုက်ကိုပါ ရန်စမိသွားနိုင်တယ်…”

“ဒါ…”

လုယန်၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ရွှမ်ဖုန်းမြို့တွင် သူသည် လိုချင်သမျှ ရရှိခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဤသို့သော ကိစ္စများကို တစ်ခါမျှ စဉ်းစားဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့… သူ ဒီကို ရောက်လာတာ သုံးဂိုဏ်းရဲ့ စမ်းသပ်ပွဲအတွက်ဖြစ်နိုင်တယ်… လော့ရှာဂိုဏ်း၊ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၊ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကလွဲလို့ ငါတို့ ချင်မိသားစုမှာ လူရှိတယ်… သူ့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုတာ လက်ဖဝါးပြန်လှန်ရုံပဲ…”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ဘေးတွင်ထိုင်နေသော မင်းသမီးလေးဟွာက လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် မာနအလွန်ကြီးသူဖြစ်ပြီး ယနေ့ လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခံလိုက်ရသဖြင့် အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဒေါသလှိုင်းလုံးများ တဟုန်းထိုး တက်နေပြီး လုယန်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို မဖော်ပြရုံသာ...

မကြာခင်မှာပင် အစေခံများ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

“သခင်လေး… အဲဒီကောင်လေးက ကျန်းဖုန်းစားသောက်ဆိုင်မှာ တည်းခိုနေပါတယ်… ပြီးတော့ သူက ဆိုင်ရှင်ကို မနက်ဖြန်အတွက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြိုပို့သင်္ဘောအကြောင်း မေးမြန်းထားပါတယ်…” အစေခံတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။

“အို့…”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးတစ်ဖက်က တွန့်သွားသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော လုယန်သည် ချက်ချင်း ပါးစပ်ဟပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟား... ဟား... ဟား… သူလည်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို သွားမယ်ပုံပဲ… တကယ်ကို မိုးကောင်းကင်က ငါ့ကို ကူညီပေးနေတာပဲ… ဒီတစ်ခါတော့ ကစားစရာရှိပြီ…”

“ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်နေတာလား…”

မင်းသမီးလေးဟွာက ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီး မကြာမီ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူမစိတ်ထဲတွင် လော့ချန်၏ ဆိုးရွားလှသော အဆုံးသတ်ကို မြင်ယောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့အုပ်စုသည်လည်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်စမ်းသပ်ပွဲသို့ သွားရောက်ရန် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖုန်းစားသောက်ဆိုင်...

လော့ချန်သည် လင်ယွမ်ပြတိုက်မှ သက်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

“ဒီလင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်က တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ… လော့ယောင်ကို နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ရင် ကျေးဇူးတင်စကား သေသေချာချာ ပြောရမယ်…”

ယနေ့ တစ်ရက်တည်းမှာပင် လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကြောင့် လော့ချန်က ငွေကျပ်သိန်းတစ်ရာနီးပါးခန့် သက်သာသွားခဲ့သည်။

လင်ယွမ်ပြတိုက်က သူ့ကို ဤမျှ ဂရုစိုက်ပေးခြင်းမှာ လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် လော့ချန်သည် ထိုလူအိုကြီးထံမှ သိရှိခဲ့သည်မှာ လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်သည် ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် သိုလှောင်ရာနေရာတစ်ခု ပါဝင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသိုလှောင်ရာနေရာကို ဖွင့်ရန်အတွက် စွမ်းအင်သုံးရမည် ဖြစ်သည်။

သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားအဆင့်က ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီး စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်မှသာ အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လင်ရှောင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လော့ချန်က ယွမ်ကြယ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ယွမ်တစ်ဖြတ်… လေပြတ်ဖြတ်နည်း…”

စူးရှလှသော ဓားအလင်းတန်းများက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

"ချီ…"

တစ်ချက်ပြီးသွားမှသာ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မဆိုးဘူး…”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယွမ်ကြယ်ဓား၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က သုံးခဲ့သော ဓားကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားကာ ဓားတစ်ချက် လှမ်းဖြတ်လိုက်သည်။

"ချန်း…"

မီးပွားများ လွင့်ထွက်သွားပြီး သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုဓားတွင် နက်ရှိုင်းလှသည့် ဓားရာတစ်ခု ထင်ရှားလာပြီး ခါးမှ နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“စွမ်းအားက အတော်လေး ပြင်းထန်တာပဲ… ဒါပေမဲ့ အမြန်နှုန်းကတော့ တော်တော်နှေးသွားတယ်… ဒီဓားကို စိတ်တိုင်းကျ အသုံးပြုနိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါ့ရဲ့စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရမယ်ထင်တယ်…”

လော့ချန်က ယွမ်ကြယ်ဓားကို အလွန်ကျေနပ်မိသည်။ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ဓားကွက်များကို ထုတ်သုံးရာတွင် ယခင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့မှု မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ယွမ်ကြယ်ဓားသည် အလွန်လေးလံလွန်းသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားအဆင့် မြှင့်တင်လာသည်နှင့်အမျှ ဤအရာသည်လည်း ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပြီးနောက် လော့ချန်က ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ အဆုတ်သန့်စင်ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“အင်း… ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကိုရောက်မှ အဆင့်တက်လှမ်းတာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်…”

လော့ချန်က တစ်ခါတည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးကို ထိုးဖောက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း စဉ်းစားပြီးနောက် ဤအစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

မနက်ဖြန်နံနက်စောစောတွင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကြိုပို့သင်္ဘောထွက်ခွာမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်က လုံလောက်မှု မရှိပေ။

“အရင်ဆုံး ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို သန့်စင်လိုက်ဦးမယ်…”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လော့ချန်က ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးရှစ်ပင်ကို တစ်ခါတည်း ဝယ်ယူထားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို သယ်ဆောင်ထားရသည်မှာ အဆင်မပြေ ဖြစ်နေသည်။ ဝိညာဉ်ဆေးများကို ထုတ်ယူပြီးနောက် လော့ချန်က တစ်ပင်ချင်း သန့်စင်ရန် စတင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော...

လော့ချန်က သိုင်းကျင့်စဉ် အခြေအနေမှ ပြန်လည်နိုးထလာသည်။

တစ်ညလုံးအချိန်အတွင်း သူက ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးရှစ်ပင်ကို သန့်စင်ပြီးစီးကာ ကြယ်သုံးပွင့်ဆေးလုံးဆယ်လုံးကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် လော့ချန်က စစ်မှန်သော နဂါးစွမ်းရည်ကျင့်စဉ်ကိုလည်း အနည်းငယ် ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဒျန်တန်အတွင်းရှိ ထိုစွမ်းအင်အလင်းတန်းက တဖြည်းဖြည်း ထောင့်များဖြစ်ပေါ်လာပြီး မြွေငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ဒျန်တန်စွမ်းအင်လှိုင်းထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ကူးခတ်နေသည်။

“နဂါးစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ်က တကယ့်အစပြုအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီပဲ… ဒီနဂါးစွမ်းအင်ကို ကိုးကြိမ်ပြောင်းလဲပြီး စစ်မှန်တဲ့နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါ စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ်က ကြီးကျယ်တဲ့အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရောက်ရှိမှာပဲ…”

လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်က ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သူသည် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အင်အားသည် ပေါင်တစ်သိန်းကျော်အထိ ရှိလာမည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်တံခါးတပည့်ဆယ်ဦးထဲမှ ဆွန်ချွမ်ဝူပင်ဖြစ်စေ သူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ကို ခံနိုင်မည်မဟုတ်တော့ပေ။

“ထွက်ခွာရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ…”

အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လော့ချန်က ထရပ်လိုက်ကာ ဆိပ်ကမ်းသို့သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"အို့…"

ယွမ်ကြယ်ဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ တစ်ညလုံးအတွင်း ယွမ်ကြယ်ဓားက အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လော့ချန်သည် ၎င်းမှာ စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီးနောက် လော့ချန်သည် အခန်းတံခါးကိုဖွင့်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

“သခင်လေး… မနေ့က တစ်ယောက်ယောက်က သခင်လေးအကြောင်း လာမေးမြန်းသွားပါတယ်…”

တည်းခိုခကို ရှင်းပြီးချိန်တွင် ယခင်က လော့ချန်ကို ဧည့်ခံခဲ့ဖူးသည့် ဆိုင်အလုပ်သမားလေးက တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။

“ငါ့အကြောင်း မေးတယ်ဟုတ်လား…”

လော့ချန်က အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် လင်ကျန်းမြို့တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မသိရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်သူတွေလဲ…”

“အသက်သုံးဆယ်လောက် ရှိမယ်ထင်တယ်… ဝတ်စားထားတာကြည့်ရတာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အစေခံတစ်ယောက်လို့ ထင်ရတယ်…”

"အစေခံ…"

လော့ချန်သည် မနေ့က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည့် လုယန်တို့အုပ်စုကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

“သိပြီ… ဒါ မင်းအတွက် ဆုလာဘ်ပဲ…”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ငွေကျပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ထိုသူထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ သခင်လေး…”

ဆိုင်အလုပ်သမားလေးက အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

ဤငွေကျပ် အနည်းငယ်က သူ၏ လစဉ်လစာထက် ပိုများနေသည်။

“ဒီကောင်တွေက တကယ်ပဲ ငါ့နောက်ကို လိုက်လာသေးတယ်ပေါ့…”

လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းရင်း လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူက ဒုက္ခမရှာလိုလားသော်လည်း ရရှိလာမည့်ဒုက္ခများကိုလည်း မကြောက်ရွံ့တတ်ပေ။

ထိုအုပ်စုထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ဦးတည်းသာ သူ့ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်စေသည်။

သို့သော် ယွမ်ကြယ်ဓားနှင့် ကောင်းကင်ယွမ်ဓားနည်းကို တွဲဖက်အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးရှိသည့် သိုင်းသမားဖြစ်နေသည်ပင်ဖြစ်စေ လော့ချန်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော် အနိုင်ရရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးရှိသည့် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စွမ်းအင်သည် ရိုးတွင်းသို့ဝင်ရောက်ပြီး အရိုးတွင်းရည်ကို သန့်စင်ကာ နွားကိုးကောင်နှင့် ကျားနှစ်ကောင်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် လူတစ်ထောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် ထူးခြားသောစွမ်းအား ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် တစ်ရက်မြန်မြန် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စွမ်းအားအဆင့်မြင့်မားလာမှသာ သူ၏ အလုံးစုံအင်အားက ပိုမိုသန်မာလာမည် ဖြစ်သည်။

“သိုင်းသမားတွေ အများကြီးပဲ…”

ဆိပ်ကမ်းနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူအုပ်များ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုများပြားလာသည်။

အများစုမှာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လူငယ်လေးများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ အသက်ဆယ်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် သုံးဂိုဏ်းစမ်းသပ်ပွဲသို့ သွားရောက်ရန် ဖြစ်ပုံရသည်။

လော့ချန်သည် ၎င်းတို့ကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိသည့် သိုင်းသမားများ မနည်းမနော ရှိနေသည်။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံး နှင့် အဆင့်လေးရှိသည့် သိုင်းသမားများပင် မနည်းပေ။

အချို့မှာ သူနှင့် အသက်အတူတူပင် ရှိသေးသည်။ ထိုသူများထဲမှ မည်သူမဆို ချီရှန်မြို့တွင်ထားလျှင် ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အပြင်ကို မထွက်လာခဲ့ရင် ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်လို ဖြစ်နေမှာပဲ…”

လော့ချန်က စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဆိပ်ကမ်းတွင်မူ လူအုပ်များသည် ပိုမိုပြည့်နှက်နေပြီး အနည်းဆုံး လူတစ်သောင်းခန့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ လူအုပ်သည် မည်းနက်နေသည့် ပင်လယ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သုံးဂိုဏ်း၏ အကြိုသင်္ဘောများ မရောက်ရှိသေးသဖြင့် လော့ချန်က မြင်ကွင်းကျယ်သည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ရှုခင်းများကို ငေးကြည့်နေသည်။

မြစ်မျက်နှာပြင်က မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေပြီး တစ်ဖက်ကမ်းကို မမြင်ရပေ။ ဤမြစ်ကို လော့ယန်မြစ်ဟု ခေါ်ဆိုပြီး အရှေ့ဒေသရှိ နိုင်ငံပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်။ ကောင်းကင်မှ ငန်းတစ်ကောင်ပင်ဖြစ်စေ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းနိုင်ရန် မလွယ်ကူဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤအမည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အကြိုသင်္ဘောတွေ ရောက်လာပြီ…”

ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ အုတ်အော်သောင်းတင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမြင့်ပေရာကျော်ရှိသည့် ဧရာမစစ်သင်္ဘောသုံးစင်းက လှိုင်းလုံးများကို ဖြတ်သန်းလာသည်။