နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်မိုးကြိုးကပ်ဘေး၊ ပြန်ရန် စိတ်စောခြင်း (အပိုင်း ၂)...

~ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အိပ်မက်များကို တည်ဆောက်ကာ၊ ထိုအိပ်မက်များကို လက်တွေ့အဖြစ်သို့ အကောင်အထည်

ဖော်ပြီး၊ ထူးဆန်းသော အိပ်မက်ကမ္ဘာများအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသည့် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော အင်မော်တယ် နည်းစနစ် တစ်ခုပင်တည်း။ ၎င်းကို

အဆုံးမရှိ အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

---

ရွှေအင်မော်တယ် စွမ်းရည်အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ပြီးနောက်၊ လုရီသည်

အင်မော်တယ်ကျမ်းများ ရှာဖွေရန် သိုင်းကျမ်းတိုက်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ အခွင့်သင့်ခိုက် ဤအင်မော်တယ်ကျမ်းကိုလည်း သင်ယူခဲ့လေသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် လုရီသည် ဝိညာဉ် နိယာမကိုပင် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခဲ့၏။ သူ၏ အကျိုးအမြတ်များမှာ ကြီးမားလှသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော်၊ ဝိညာဉ်နိယာမတွင်

လုရီ၏စွမ်းအားမှာ မမြင့်မားလှဘဲ၊ ယခု လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ အဆင့် ချိုးဖြတ် တက်လှမ်းသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ သူသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဉာဏ်အလင်းရသွားပြီး၊ သူ ယခင်က ကျွမ်းကျင်ခဲ့သော ဝိညာဉ်နိယာမသည်လည်း တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမိုးကြိုးသည် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေပြီး၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် သူမ၏ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းအားကို ပြသနေလေသည်။ အင်မော်တယ် နည်းစနစ် အမျိုးမျိုး တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ အိပ်မက်ကမ္ဘာအမျိုးမျိုး ပွင့်ထွက်လာကာ

အင်မော်တယ်မိုးကြိုး တစ်ခုချင်းစီကို စုပ်ယူပေါင်းစပ်သွား၏။

သူမ၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်နက်များ

တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ် သခင်မ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုအားကောင်း ခိုင်မာလာသည်။

ယွီမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ စွမ်းအားနှင့် အရည်အချင်းသည် ယွီမိသားစုအပါအဝင် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်

ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရာတွင် သူမသည် အလွန် သက်သောင့်သက်သာရှိနေပုံရသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊

အင်မော်တယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ တိမ်တိုက်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ပြီးဆုံးသွားတော့၏။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေသည်။ နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်တက်လှမ်းပြီးနောက်ပင်၊ ထိုသို့သော အင်မော်တယ်မိုးကြိုးကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှု အတော်လေး ကြီးမားလှသည်။

သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လုရီ၊ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများအနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

---

သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကျေနပ်ဂုဏ်ယူဟန်ဖြင့် မေးလာ၏။

"ကောင်စုတ်လေး၊ ဘယ်လိုလဲ။ မင်းဆရာက တော်တော်လေး အားကောင်းတုန်းပဲ မဟုတ်လား။"

လုရီက လေးနက်တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဆရာက ဆရာနဲ့ ထိုက်တန်ပြီး ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတာ အမှန်ပါပဲ။"

"နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် အဆင့်ကို ချိုးဖောက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာ ဆရာ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။"

"ဆရာ့အတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ပါတယ်။"

"..."

လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများလည်း ပြုံးလျက် ဂုဏ်ပြုစကားဆိုကြသည်။

ဘေးတွင်၊ ယွီယွမ်ဝူသည် သူ၏ ဒုတိယအစ်မ၏ ကျေနပ်အားရနေသော အမူအရာကို အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင်၊ သူ၏ အစ်ကိုကြီးသည် နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ် ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ပို၍ပင် အားကောင်းလာမည်ဖြစ်သည်။ အဖေ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာသောအခါ၊ သူ သေချာပေါက် အဆူခံရဦးမည် မဟုတ်လော။ ဤသို့တွေးမိသောအခါ ယွီယွမ်ဝူ ပို၍ပင် စိတ်ညစ်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ၊ ဒုတိယ အစ်မ၊ အဖေက ပြောတယ်၊ အစ်မ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာတာနဲ့ ယောက်ဖနဲ့ အစ်မရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို စီစဉ်ပေးမယ်တဲ့။"

လုရီ: "???"

လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများ: "???"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ: "???"

လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြပြီး၊ ယွီယွမ်ဝူကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။

လုရီမှာ စေ့စပ်ပွဲအကြောင်း ဘယ်တုန်းက ပြောခဲ့သည်ကိုပင် မသိလိုက်ပေ။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မမှာမူ ပြောစရာမလို၊ သူမသည် တံခါးပိတ်၍ အဆင့်ချိုးဖောက်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ လှပသော မျက်နှာလေး ရဲတက်သွားပြီး၊ သူမ၏ နားရွက်များပင် အနည်းငယ် နီရဲလာသည်။ သူမသည် ဘေးမှ လုရီကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးနောက်၊ အပြစ်ရှိသလို ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ယွီရှင်း မရှိသည်ကို တွေ့မှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့ပြီး

"အဘိုးကြီး ဘယ်မှာလဲ။"

"အိုး၊ အဖေက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတုန်းပဲ။ မကြာသေးခင်က အစ်မရဲ့ ယောက်ဖက ဒဏ္ဍာရီထဲက ဉာဏ်အလင်းရခြင်းအခြေအနေထဲကို နှစ်ခါဆက်တိုက် ဝင်သွားလို့၊ အဖေရော ဘိုးဘေးကြီးတို့ရော နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဉာဏ်အလင်းတွေရပြီး အကုန်လုံး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံဖို့ ဝင်သွားကြပြီ။ သူတို့က နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာမှ ထွက်လာကြတော့မှာဗျ"

---

ဤသို့ ကြားသောအခါ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ မှင်တက်သွားပြီး၊ သူမ၏ လှပရွှန်းလဲ့သော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် လုရီကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဉာဏ်အလင်းရခြင်း အခြေအနေ ဟုတ်လား။ ဒါက ကံကောင်းတဲ့ အင်မော်တယ်ဘုရင်တွေနဲ့ အင်မော်တယ်အင်ပါယာတွေမှ ဝင်နိုင်တယ်လို့ ပြောကြတဲ့ အခြေအနေ မဟုတ်လား။ မင်းလို ကောင်စုတ်လေးက ဉာဏ်အလင်းရခြင်းအခြေအနေထဲကို ဝင်သွားတယ် ဟုတ်လား။ နှစ်ခါတောင်။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် မူလက သူမ နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ပြီးနောက်၊ ဆရာ

တစ်ယောက်၏ သြဇာအာဏာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး သူမ၏တပည့်ကို ကောင်းကောင်း ဆုံးမနိုင်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ လုရီ သူ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ပြသခဲ့ကတည်းက၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည်

လုရီ၏ နဖူးကို မတောက်ရဲတော့ပေ၊ လုရီက ပြန်တောက်မှာကို ကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ သူမ ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားနိုင်သည်။ ဆရာ တစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုတော့ ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သေးသည်။

ယခုအခါ သူမ နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ နဖူးကို ထပ်တောက်ရန် အခွင့်အရေးရပြီဟု ထင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ထွက်လာသည်နှင့် ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်တဲ့လား။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် လုရီကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

ဒီကောင်စုတ်လေးက ဘယ်လို ဘီလူးလဲ။

ယွီယွမ်ဝူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဖေရော ဘိုးဘေးကြီးတို့ရောက အစ်မရဲ့ ယောက်ဖမှာ အင်မော်တယ်အင်ပါယာဖြစ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောကြတယ်။"

မူလက၊ ယွီမိသားစုဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများက လုရီအား အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်။

သို့သော် နှစ်တစ်ရာအတွင်း တာအိုဒီရေကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် အင်မော်တယ်ဘုရင်ဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်တော့ဘဲ၊ အင်မော်တယ်အင်ပါယာသည်သာ လုရီ၏ အဆုံးစွန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤသို့ကြားသောအခါ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် ခဏတာ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။

အင်မော်တယ်အင်ပါယာတဲ့လား။

ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့

ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ သူမ တပည့်လား။

အဘိုးကြီးက သူမကို ဒီကောင်လေးနဲ့ အတင်းလက်ထပ်ပေးချင်နေတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ယခု သူ့ကို လက်မထပ်လျှင် လူမဆန်ရာကျတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ခဏနေဦး။ ယွီလင်းလောင်၊ နင်က ဒီကောင်လေးရဲ့ ဆရာနော်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုအတွေးတွေ တွေးနိုင်ရတာလဲ။

ဘယ်ဆရာကများ သူတို့တပည့်တွေကို အနိုင်ကျင့်တာကို ခွင့်ပြုမှာလဲ။

သူမသည် ယခင်က သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့ ပြောခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို စဉ်းစားမိပြီး နှုတ်ခမ်းများ မဲ့သွားရသည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း၊ သူမ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

ယွီယွမ်ဝူကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကာ

"ဟဲ့ကောင်လေး၊ နင် သူ့ကို ဘယ်လို

ခေါ်လိုက်တာလဲ။ ယောက်ဖ ဟုတ်လား။ ရမ်းပြီးတော့ အမည်တွေ မတပ်နဲ့၊ မဟုတ်ရင် နင့်အစ်မက နင့်ကို သေအောင်ရိုက်မှာ နော် ၊ ကောင်စုတ်လေး။"

ယွီယွမ်ဝူက တစ်စုံတစ်ခု ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် လုရီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းလေးဦးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက် တော့သည်။

"သွားကြစို့၊ အရင်ပြန်ကြရအောင်။"

---

လုရီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့ လေးဦးသည် ယွီယွမ်ဝူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ၊ ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

"ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ ထျန်းမင်မှာ ပြန်နေရတာက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးပြီး အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

သူမသည် စိတ်ထဲတွင် သက်သာရာရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထျန်းမင်တွင်၊ သူမကို ထိန်းချုပ်မည့်သူ ဘယ်သူမှ ရှိမည် မဟုတ်ပါ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်၊ သူမ လုရီကို

မမုန်းပါ။ အတူတကွ အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက်၊ လုရီ၏ အရည်အချင်းများမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး၊ သူ၏ စရိုက်မှာလည်း သဘောကျစရာကောင်းရာ၊ လုရီသည်

တာအို လက်တွဲဖော်အတွက် ရှားပါးသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သူမပင် ထင်မိသည်။

သို့သော်၊ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ၊ သူမတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ဆရာနှင့်တပည့် ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် ဤအတားအဆီးကို ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထူးဆန်းသလို ခံစားနေရသည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည်

ထျန်းမင်သို့ ဦးစွာ ပြန်သွားပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး အချိန်ဆွဲထားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

အုပ်စုသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပြီးနောက်၊ လုရီသည် နေနီလှေပျံကို ထုတ်ယူကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက် လေသည်။

---

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ယွီယွမ်ဝူသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ရုတ်တရက် အပြေးအလွှား ရောက်ချလာသည်။

"အစ်မ..အစ်မ။ ခင်ဗျား ထွက်ပြေးဖို့ ကြံနေတာလား။ ကျွန်တော် အဖေ့ကို သွားတိုင်ပြောမယ်။"

ယွီယွမ်ဝူသည် ယွီလင်းလောင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ယွီရှင်းထံမှ တာဝန်ပေးခြင်း ခံထားရသည် ဖြစ်၏။

ပြောရမည်ဆိုလျှင်၊ ယွီလင်းလောင်၏ ဖခင်အနေဖြင့်၊ ယွီရှင်းသည် သူ့သမီး၏ စရိုက်ကို အလွန်ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။

ယွီယွမ်ဝူသည် သူ၏ ဒုတိယ အစ်မအား သူ၏ ယောက်ဖမှ နိုင်နိုင်နင်းနင်း အုပ်စိုးသည်ကို အမှန်တကယ် မြင်လိုလှသည်။ ထိုသို့သော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။

သူသည် ဤတာဝန်ကို စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လက်ခံခဲ့သည်။

---

ယွီယွမ်ဝူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်

မစဉ်းစားဘဲ၊ သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆုံးမရှိသော အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယွီယွမ်ဝူကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော အိပ်မက်ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းလိုက်သည်။

ယွီယွမ်ဝူခမျာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။

---

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်စများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"သွားကြစို့။"

---

လုရီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းလေးဦး: "???"

သူတို့သည် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ လက်စများကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ယွမ်ဝူ..."

လုရီက ချီတုံချတုံဖြင့် စကားစရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက ပြုံးစစဖြင့်

"ကောင်းပါပြီ ဆရာ၊ သွားကြစို့။"

သူသည် ယွီယွမ်ဝူအတွက် စိတ်ထဲမှ စက္ကန့်အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းကြောင်း ဆုတောင်းပေးလိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးကတော့ တော်တော်လေး ကံဆိုးတာပဲ။

ထို့နောက်၊ အုပ်စုသည် နေနီလှေပျံပေါ်သို့ တက်ကာ၊ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး၊ ကျောက်စိမ်းကြယ်ဂြိုဟ်မှ ထွက်ခွာကာ ထျန်းမင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။