ဝိညာဉ် ထိန်းချုပ်ခြင်း တံဆိပ်…

~ လင်းလောင်တောင်ထိပ်ထက်၌ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် လှပသော မျက်ခုံးတန်းလေးများ ကျုံ့လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်ခက်ထန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

“ရဲတင်းလှပါလား။ ထျန်းမင်မှာ လာပြီးပြဿနာရှာရဲတယ် ဟုတ်စ။ ဘယ်သူများတုန်း။”

သူမသည် ဝါးအိမ်ငယ်လေးထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာခဲ့ရာ၊ ယွီယွမ်ဝူလည်း ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“အစ်မ၊ ဟိုဘက်မှာ ဘယ်သူတွေလဲ။”

ယွီယွမ်ဝူကလည်း ဒေါသကြောင့် မျက်နှာထား တင်းမာကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူသည် တာအိုကျင့်စဉ်များကို အာရုံစိုက်ကျင့်ကြံနေသည့် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် အနှောင့်အယှက်ပေးခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

“သွားကြည့်ကြတာပေါ့။”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ အရှိန်အဝါ အချို့သည် အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြ၏။

၎င်းတို့မှာ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် သူမ၏ အဖော်သုံးယောက်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် သူတို့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။

သူတို့သာမက တိမ်ဖြူအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းအတွင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေကြသည့် အင်မော်တယ်များ ပင်လျှင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံရာနေရာများမှ ထွက်ခွာလာကြ၏။ သူတို့အားလုံးသည် အေးစက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ကောင်းကင်ပြင်ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားရင်း ကျိန်ဆဲနေကြလေသည်။

အကြောင်းမူကား၊ ထျန်းမင်သည် မူလက သူတို့၏ ဇာတိမြေ ဖြစ်၏။ ယခုကဲ့သို့

ထျန်းမင်မှာ တစ်နေ့တစ်ခြား တိုးတက်ကောင်းမွန်လာချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြဿနာလာရှာရန် သတ္တိရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ဤအပြုအမူသည် သူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုလွန်းလှသည်တကား။

……

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ အရှိန်အဟုန်များ ငြိမ်သက်သွားကာ ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ သို့သော် အစစ်အမှန်

အင်မော်တယ် အချို့၏ မျက်နှာများထက်တွင်မူ ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်ကို

မတွေ့ရပေ။

သူတို့အားလုံးသည် ဝိညာဉ်အလင်းရောင်၏ ဗဟိုချက်ကို တည်တင်းသော အမူအရာဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကျင့်ကြံသူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အားနည်းသွားခြင်းမရှိဘဲ၊ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို သူတို့ သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့်ပင်တည်း။

“ဒီကောင် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာတုန်း။”

“မသိဘူး၊ ဒါက ထူးဆန်းတယ်၊ သတိထားကြ။”

အင်မော်တယ်များသည် အချင်းချင်း လျှို့ဝှက် အသံပို့လွှတ်နေကြပြီး အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ ထားနေကြ၏။

ဝိညာဉ် အလင်းရောင်များ လုံးဝ

ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါမှသာ

သူတို့သည် လုရီမှာ မူလနေရာ၌ပင်

မလှုပ်မယှက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

သူ၏ ကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင်

အဖြူအမည်း ယင်ယန် ချီစွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေပြီး၊ ထိုအပေါ်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နိယာမ အင်းကွက်များက ပျံဝဲလျက်ရှိ၏။

၎င်းတို့က လုရီအား ဖုံးလွှမ်းကာကွယ်ထားသည့် မပျက်စီးနိုင်သော အင်မော်တယ်မြေပုံတစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။

ထိုမြေပုံအတွင်း၌မူ လုရီမှာ ဒဏ်ရာ

တစ်စက်မျှ မရှိဘဲ လုံးဝ ဥဿုံ ဘေးကင်းလုံခြုံလျက် ရှိ၏။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အစစ်အမှန်

အင်မော်တယ်များမှာ အံ့အားသင့်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ လေးစားခြင်းတို့ဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။

ပင်လယ် ဓားပြများအနေဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ မတိုက်ခိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်ပြီ ဆိုလျှင်လည်း

သူတို့၏ အင်အား အပြည့်အစုံကို သုံးစွဲလေ့ရှိကြသည်။

တစ်ယောက်ကို အများ ဝိုင်းတိုက်သည့်အခါမှာပင် ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

ယခုလေးတင်က သူတို့သည် မိမိတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သိုင်းစွမ်းရည်များကို အကုန်အစင်တောင် ထုတ်သုံးခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလူက ဒဏ်ရာ တစ်ချက်တောင် မရခဲ့ဘူးတဲ့လား။

ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လုံးဝကို

မှင်သက် အံ့ဩသွားကြ၏။

သို့သော် လုရီမှာမူ အနည်းငယ် စိတ်ညစ်ညူးသွားခဲ့သည်။

ဤအစစ်အမှန် အင်မော်တယ်အနည်းငယ်၏ အစွမ်းမှာ အားနည်းလွန်းလှ၏။ သူက အမှန်တကယ်တွင် သူ၏

ယင်ယန် အင်မော်တယ် သိုင်းနည်းစနစ်၏ ခုခံ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ အင်မော်တယ် လက်နက်များနှင့် အင်မော်တယ် သိုင်းနည်းစနစ်များမှာ သူ၏ အင်မော်တယ် မြေပုံနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားလိုက်ရချေ။

...ဒီလို ပုံစံမျိုးနဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ဘယ်လိုလုပ် စမ်းသပ်နိုင်မှာလဲ။...

လုရီက လက်လျှော့လိုက်သည့် ဟန်ဖြင့် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် အနည်းငယ်ကို ကြည့်ကာ

“ခင်ဗျားတို့ ထမင်းမစားကြရသေးဘူးလား။ ဝိညာဉ် အစာ အာဟာရ နည်းနည်းလောက် စားချင်ကြလား။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျုပ်က ချက်ပြုတ်တာ တော်တော် ကောင်းတယ်ဗျ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“…”

အင်မော်တယ်များ၏ မျက်နှာများမှာ

မည်းမှောင်သွားကြပြီး လုရီအား ဖော်ပြ၍

မရနိုင်လောက်အောင် သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊

ဝက်ဝံနက် အင်မော်တယ်က မျက်နှာ

ချိုသွေးကာ ပြုံးလိုက်၏။ သူက လက်သီးများ ဆုပ်လျက် လေပြည်ထိုးလာသည်။

“တာအို ရောင်းရင်း၊ ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ။ နားလည်မှုလွဲတာ သက်သက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားကို နောက်နေကြတာပါ”

ထိုအခါ လုရီက လှောင်လိုက်၏။

“ဟားဟားဟား… နောက်နေကြတာတဲ့လား။”

“ဟုတ်ပါတယ်! ဟုတ်ပါတယ်!”

အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်များ အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြာပြာသလဲ ခေါင်းညိတ်ပြကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လုရီက လက်ညှိုးကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ယင်ယန် အင်မော်တယ် မြေပုံထဲမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အလင်းတန်း တစ်ခုက အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးထွက်လာပြီး၊ လက်မောင်းများစွာ ရှိသော ကမ္ဘာခြား

မျိုးနွယ် အင်မော်တယ် တစ်ဦးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝါးမြိုသွားလေတော့၏။

ထိုကမ္ဘာခြား မျိုးနွယ် အင်မော်တယ်သည် အော်ဟစ်ခွင့်ပင် မရလိုက်ခင်မှာပင် ထိုနေရာ၌ သွေးမြူမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေသည်။

ဤသည်မှာ လုရီက ယင်ယန်

အင်မော်တယ် သိုင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ထိုအစစ်အမှန် အင်မော်တယ်များ၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီးနောက်၊ ယင်ယန်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှုဖြင့် ထိုစွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်ကာ သူတို့ထံသို့ ပြန်လည် ရိုက်ခတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

မူလကတည်းက ၎င်းသည် အင်မော်တယ်များအားလုံး၏ အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စုပေါင်းစွမ်းအင် ဖြစ်ရာ၊ လူတစ်ယောက်တည်းအနေဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ကြည်လင်တောက်ပသော အပြုံး တစ်ခု ရှိနေ၏။

“ကျုပ်ကလည်း ခင်ဗျားတို့ကို နောက်လိုက်တာပါပဲ။ တကယ်ပါ၊ ကြည့်ပါဦး၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်သွားတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို အပြစ်မတင်ကြဘူး မလားဟင်။”

သွေးမြူမှုန်များ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ကျန်ရှိသော အစစ်အမှန်

အင်မော်တယ်အားလုံး၏ မျက်ဆံများမှာ ကျုံ့ဝင်သွားကြပြီး ကျောထဲတွင် ချွေးစေးများ စီးကျလာကြတော့၏။

သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ယခုလေးတင်က တိုက်ခိုက်မှုသာ သူတို့ထဲမှ အခြား တစ်ဦးတစ်ယောက်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့ပါက၊ မည်သူမျှ ခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သည်ကို သူတို့ နားလည်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

ဝက်ဝံနက်အင်မော်တယ်သည် သူ့ရှေ့မှလူမှာ ငါးဆားနူ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

လုရီအား သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း သူက လေသံမာမာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်း၊ ကျုပ်တို့ဘက်က ခင်ဗျားအပေါ် လေးစားမှုပြပြီးသားပါ။ ခင်ဗျားကသာ ဆက်ပြီး ဖိအားပေးနေမယ်ဆိုရင်၊ ကျုပ်တို့ ကြယ်လေ ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကလည်း အညံ့စားတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိထားပါ!”

ထိုစကားကိုကြားသော် လုရီ၏မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းသာအံ့ဩသွားသော အမူအရာတစ်ခု ထင်ဟပ်လာပြီး

“တကယ်လား။ ဒါဆိုရင်တော့ သိပ်ကောင်းတာပေါ့။ သူတို့ကို အမြန်ဆုံး ထွက်လာခိုင်းလိုက်စမ်းပါ!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လုရီသည် သူ၏အစွမ်းကို စမ်းသပ်ရန် သင့်တော်သောပြိုင်ဘက်မရှိမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကောင်းကင် လှေပျံထဲရှိ နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်အဆင့် အရှိန်အဝါအချို့ကို အစောကတည်းက အာရုံခံမိထားသော်လည်း၊ ထိုနက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်များမှာ စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ကြ၏။

လုရီက ကမ္ဘာခြားမျိုးနွယ် အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တစ်ဦးကို သတ်လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် သူတို့၏အရှိန်အဝါများမှာ အနည်းငယ်မျှသာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့၏။

အနည်းငယ် သွေးကြောင်နေပုံ ရလေသည်။

“…”

လုရီ၏စကားကို ကြားသောအခါ ဝက်ဝံနက်အင်မော်တယ်နှင့် အခြားသူများမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆွံ့အသွားကြသည်။

သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေသော လုရီအား နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရင်း၊ အဖြစ်အပျက်ကို လုံးဝ သဘောမပေါက်နိုင်ကြပေ။

သာမန်အားဖြင့် အသိဉာဏ်ကောင်းမွန်သော အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တစ်ဦးသည် နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်တစ်ပါးအကြောင်း ကြားရုံမျှဖြင့် ဘယ်လိုလုပ် ဝမ်းသာသည့်အမူအရာမျိုး ပြနိုင်ပါမည်နည်း။

သည်ကောင်လေး ကိုယ်တိုင်က နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်နေသလော။ သို့တည်းမဟုတ် သူ၏ စိတ်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလော။

ဝက်ဝံနက်အင်မော်တယ်နှင့် သူ့အဖော်များမှာ အခြေအနေကို ဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမည်မသိဘဲ ခေတ္တမျှ ကြောင်ရပ်နေကြသည်။

သို့သော် လုရီကမူ “ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ခေါင်းဆောင်တွေကို ထွက်မလာခိုင်းတော့ဘူးလား။” ဟု တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“မင်း!”

ဝက်ဝံနက်အင်မော်တယ်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်း မျက်နှာပျက်သွားကြတော့သည်။

ထိုအခိုက်မှာပင် အေးစက်မာကျောသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ “တာအိုရောင်းရင်း၊ ခင်ဗျားက နည်းနည်း မောက်မာဝင့်ကြွားလွန်းနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။”

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်အချို့၏ မျက်နှာများမှာ ဝင်းပသွားကြကာ “အကြီးအမှူး!” ဟု ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏နောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင် လှေပျံပေါ်မှ အလင်းတန်းသုံးခုသည် ကောင်းကင်ယံကို အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းလာကာ ဝက်ဝံနက်အင်မော်တယ်နှင့် သူ့အဖွဲ့သားများ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လာကြ၏။

သူတို့မှာ လူသားမျိုးနွယ်မှ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၊ မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ပင်လယ်မျိုးနွယ်မှ ရေဘဝဲခေါင်းနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့သုံးဦးလုံး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းလှ၏။ ရှေ့ဆုံးမှ လူသားမျိုးနွယ် သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါမှာ အထူးသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး၊ နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်အဆင့် ခုနစ်လွှာ သို့မဟုတ် ရှစ်လွှာခန့်တွင် ရှိနေလေသည်။

“အကြီးအမှူးချုပ်၊ ဒုတိယ အကြီးအမှူး၊ တတိယ အကြီးအမှူး..

လက်အောက်ငယ်သား အရည်အချင်းမရှိပါဘူး၊ ဒီသူခိုးကို မဖမ်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။”

ဝက်ဝံနက်အင်မော်တယ်က လုရီအား ဒေါသတကြီးကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

လုရီက သူ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း စကားပင်မပြောချင်တော့ပေ။ နက်ရှိုင်းခြင်း အဆင့် အင်မော်တယ်သုံးဦး ထွက်လာတော့မှ သူ့ကို သူခိုးဟုခေါ်ရဲတော့သည်ပဲ။

ခုနကပဲ သူတို့က သူ့ကို ရောင်းရင်းတွေဘာတွေနဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီး ခေါ်နေကြသေးသည်။

ထိုစဉ် ကြယ်လေပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ အကြီးအမှူးသုံးဦးက လုရီအား စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ အကြီးအမှူးချုပ်ဖြစ်သူက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“တာအိုရောင်းရင်းက အစွမ်းထက်တာတော့ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားဟာ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တစ်ယောက်မျှသာပဲ။ နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်တွေနဲ့ တန်းတူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား။”

“အစ်ကိုကြီး၊ ဘာလို့ စကားတွေ ရှည်နေတာလဲ။ သူ့ကို ဖမ်းပြီးသာ ဝိညာဉ်ရှာဖွေလိုက်ပါ။ ရတနာတွေကသာ အဓိကပဲ။”

မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်မှ မိန်းမလှလေးက လုရီအား အေးစက်သော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်တစ်ဦး ဖြစ်သည့် ရေဘဝဲခေါင်းနှင့် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်မှာမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ၊ သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တရိပ်ရိပ် လှည့်ပတ်နေကာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့် အနေအထားတွင် ရှိနေ၏။

နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ကမ္ဘာငယ်မျိုးစေ့များ ပွင့်လန်းလာပြီး ကမ္ဘာငယ်၏ သန္ဓေသားလောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာကြရာ၊ ကဏ္ဍတိုင်းတွင် အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြပေသည်။

နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်သုံးဦးနှင့် အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင်၊ ဤကြယ်တာရာခရီးသွား ပင်လယ်ဓားပြများအနေဖြင့် သူတို့ ရှုံးနိမ့်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးကြပေ။

“ဒါဆိုရင်လည်း ဝင်လုံးကြတော့လေ”

လုရီက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

...နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်သုံးဦးဆိုရင် ငါ့ရဲ့အစွမ်းကို ကောင်းကောင်း စမ်းသပ်လို့ ရလောက်တယ်။...

လုရီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအမှူး သုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာ

ပုပ်သိုးသွားကြသည်။သိုးသွားကြသည်။

“ရဲတင်းလှချည်လား!”

ကြယ်လေ ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့၏ အကြီးအမှူးချုပ်က သူ၏ လက်ကို

အေးစက်စွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ နေလုံးကြီးကဲ့သို့ ပူပြင်းသော အဆုံးမဲ့ မီးလျှံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုမီးလျှံများသည် ကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော အနီရောင် လက်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လုရီအား ဖမ်းဆုပ်ရန် ဆင်းသက်လာ၏။

လုရီကလည်း ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ၊ ထိုအနီရောင် လက်ကြီး၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်သည်။

အကြီးအမှူးချုပ်က မထီမဲ့မြင်ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏။ နောက်တစ်ခဏတွင်၊ အနီရောင်လက်ကြီးသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဝင်းလက်တောက်ပသွားပြီး၊ မြင့်မားသောအပူချိန်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ပုံပျက်သွားစေသည့် ထွန်းလင်းတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

ထျန်းမင် ရှိရာဘက်မှ ကြည့်လျှင် ကောင်းကင်တွင် နေလုံးကြီး နှစ်စင်း ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။

အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသော ထျန်းမင်မှ အင်မော်တယ်များ၏ မျက်နှာထားများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

“နက်ရှိုင်းခြင်းအင်မော်တယ်တွေလား။” လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြတ်ပြေးသွားကာ ခရီးသွားနှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ယွီယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများလည်း အနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။

……

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မီးလျှံအလင်းများ တောက်လောင်နေပြီး၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ဒီရေကဲ့သို့ လှိုင်းထန်နေကာ အတွင်းမှ မြင်ကွင်းကိုပင် ကွယ်ဖုံးထားလေသည်။

အကြီးအမှူးချုပ်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူက မထီမဲ့မြင် ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

“သူ့ဘာသာသူ ဒုက္ခရှာတာပဲ။ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်လေးတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် မောက်မာရဲတယ်ပေါ့။ ငါ့ရဲ့ မီးလျှံနတ်ဘုရားလက်ဝါးက အစစ်မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေလားမသိဘူး။”

“အစ်ကိုကြီးရဲ့ မီးလျှံနတ်ဘုရားလက်ဝါးက ပိုပြီးတိုးတက်လာပြန်ပြီ။ မကြာခင်မှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်တော့မှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား။” မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်မှ အမျိုးသမီးက မနာလိုဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ရေဘဝဲခေါင်းနှင့် တတိယအကြီးအမှူးကလည်း ပြုံးလိုက်ရင်း

“အစ်ကိုကြီးရဲ့ မီးလျှံနတ်ဘုရားလက်ဝါးကသာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်၊ ငါတို့ ကြယ်လေ ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့က ပိုပြီးတော့ အင်အားကြီးလာနိုင်မှာပဲ။”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်များကလည်း အကြီးအမှူးချုပ်အား ဂုဏ်ပြုစကားများ ဆိုကြသည်။

မကြာမီ၊ မီးလျှံအလင်းများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း ငြိမ်သက်သွား၏။

အကြီးအမှူးသုံးဦး၏ မျက်နှာထားများမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လုရီရှိရာဘက်သို့ မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ထိုမီးလျှံများကြားထဲမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို

သူတို့ ခံစားမိလိုက်သည်။

မီးလျှံများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ လုရီသည် သူ၏ မူလနေရာ၌ ဒဏ်ရာ

တစ်စက်မရှိဘဲ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ယင်ယန်နိယာမစွမ်းအားများက အလင်းလှိုင်းငယ်များအဖြစ် လှည့်ပတ်နေ၏။

“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။!”

ကြယ်လေ ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးသည် လုရီအား မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။