အခန်း (၄၃၅)

ငါးဖမ်းသမားတွေထဲမှာ အကောက်ကျစ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ချူရီရှန်ကျိက ကျန်းယွင်ကို ယဲ့ယွီနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အားပေးနေရင်း ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးသားဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ချန်ကျိကီက မျက်နှာပေါ်မှာ အားကိုးလို့မရတဲ့ပုံ ပေါ်နေပေမယ့် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အတော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာကို သိရမယ်။

သို့သော်လည်း ဝုဝေမျော်စင် ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်တောင် မပြည့်ခင်မှာ သူက လုံးဝ အသတ်ခံခဲ့ရပြီး အကူအညီတောင်းဖို့တောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါက သာမန် ကောင်းကင်အဆင့်နတ်ဘုရား တစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် ချူရီရှန်ကျိမှာ သံသယတွေ ရှိခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီက သူတို့ကို ပေါ့ဆအောင် တမင်တကာ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။

သေချာပါတယ်။

သူက ကျန်းယွင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အနက်ရောင်ကောင်းကင်မီးတောက် ထွက်ပေါ်လာတာကို မြင်တော့ ချူရီရှန်ကျိက သူ့ရဲ့သံသယကို ပိုပြီး သေချာသွားခဲ့တယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလို သူက ခန္ဓာကိုယ်အတု ဖန်တီးတဲ့နည်းပညာကို အသုံးပြုပြီး အဝေးကို ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။

သူက အရှိန်မြှင့်ဖို့ အဆင့်မြင့်ထွက်ပြေးခြင်းနည်းစနစ် ကို ဆက်လက် အသုံးပြုနေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့အသက်ကို ကာကွယ်ဖို့ သူက ဘာအားထုတ်မှုမှ မခြွေတာခဲ့ဘူး။

သူက ဒါက ယဲ့ယွီရဲ့လိုက်လံမှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ လုံလောက်လိမ့်မယ်လို့ အစက တွေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် အံ့သြစရာကောင်းတာက မိုင်ထောင်ချီ ပျံသန်းပြီးနောက် သူ ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့နောက်မှာ ယဲ့ယွီရဲ့ပုံရိပ်က ပေါ်နေတာကို မြင်တော့ သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့တယ်။

ဒါက ချူရီရှန်ကျိကို ချက်ချင်း လန့်သွားစေခဲ့တယ်။

သူက အလျင်အမြန် ထပ်မံ အရှိန်မြှင့်လိုက်တယ်။

သူရဲ့ အဆင့်မြင့်ထွက်ပြေးခြင်းနည်းစနစ် တွေက ကုန်ခါနီးဖြစ်နေပေမယ့် သူက ယဲ့ယွီကို မလှုပ်နိုင်သေးဘူး။

ချူရီရှန်ကျိက 'သူ့မှာ ငါ့ကို ဘာမကျေနပ်ချက်ရှိလို့လဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလောက် လိုက်နေရတာလဲ သူ့မိန်းမကိုများငါမတရားကြံထားမိလို့လား ' လို့ သူ့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ကျိန်ဆဲလိုက်တယ်။

ချူရီရှန်ကျိက သူတို့ကြားမှာ တကယ်ကို မကျေနပ်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။

ဘိုင်မီလင်ရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ ယဲ့ယွီက ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေကို တက်ရောက်ပြီးနောက် သူက တန်းဟိမြစ် အနီးမှာ ကျန်းယွင်၊ ချူရီရှန်ကျိနဲ့ ချန်ကျိကီတို့နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။

ငါးဖမ်းသမားသုံးယောက်က ကမ္ဘာ့ကံကြမ္မာကို ငါးမျှားတဲ့ကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ယဲ့ယွီကို သတ်ပစ်ဖို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီက လက်ပိုက်ကြည့်နေတဲ့သူ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။

ကြီးမားတဲ့ကြိုးစားမှုနောက်မှာ သူက အရာတွေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ငါးဖမ်းသမားသုံးယောက်ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်။

သူတို့အားလုံး သေပြီလို့ သူ တွေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် အံ့သြစရာကောင်းတာက ချူရီရှန်ကျိက သူ့ကိုယ်သူ သေဟန်ဆောင်ပြီး ယဲ့ယွီကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဓားပျံတစ်လက်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့တယ်။

ရလဒ်အနေနဲ့ အိပ်မက်က ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် ဒါက လက်စားချေမှုတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။

အခုတော့ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ သူတို့ ပြန်ဆုံတဲ့အခါ ယဲ့ယွီက သဘာဝအတိုင်း လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အထူးသဖြင့် ချူရီရှန်ကျိ။

သူက သေရမယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့ယွီက သူ့ကိုယ်သူ လက်စားချေတာက ဘယ်လို ခံစားရလဲဆိုတာကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခဲ့တယ်။

ခဏအကြာမှာ သူက ယဲ့ယွီကို ဘယ်လိုမှမနိုင်ဘူးဆိုတာကို မြင်တော့ ချူရီရှန်ကျိက ဆက်လက်ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ဖို့လုပ်နေတာကို ရပ်လိုက်တယ်၊ တောင်းပန်တဲ့ပုံစံနဲ့ လက်တွေကို ယှက်ပြီး 'နတ်မိတ်ဆွေ၊ ကျွန်တော့်ကို သနားပြီး ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါလို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က တိမ်ပြိုငါးမျှားတံ နဲ့ နဂါးဘုရင်ခြင်းတောင်းအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်' လို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် ချူရီရှန်ကျိက သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက် ချွတ်ပြီး သူ့ရဲ့ရှေ့မှာ ထားလိုက်တယ်။ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တဲ့ပုံ ဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက ချူရီရှန်ကျိရဲ့ရှေ့က မီတာဆယ်ဝက်လောက်မှာ ရပ်လိုက်ပြီး မြေခွေးလို ဒီကောက်ကျစ်တဲ့နတ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

သူက တည်ငြိမ်စွာနဲ့တခွန်းချင်းပြောလိုက်တယ် 'အဲဒီနတ်ဓားကမင်းရဲ့ အသက်သွေးကိုသွင်းထားတဲ့ နတ်ဝိဉာဉ်လက်နက် ဟုတ်တယ်မလား။မင်းရဲ့ပေါ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှု မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဓားက တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။ ကောင်းပြီ၊မင်းက တကယ်ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ ဓားနတ်ဘုရားပဲ' လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ချူရီရှန်ကျိရဲ့ မျက်နှာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ယဲ့ယွီကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။

သူက သူ့ရဲ့အသက်သွေးနတ်ဝိဉာဉ်ဓားအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဖူးဘူး။

ကျန်းယွင်နဲ့ ချန်ကျိကီတို့တောင် ဒါကို မသိခဲ့ကြဘူး။

ဒါကြောင့် ချူရီရှန်ကျိက သူ့ရဲ့ ဘဝအတွက် လျိူ့ဝှက်ဓားကို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ အသုံးပြုဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အမှန်တကယ်ဖဲချပ်အဖြစ် အမြဲတမ်း ထားရှိခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီက ဒါကို ဘယ်လို သိခဲ့တာလဲ။

ချူရီရှန်ကျိ ဒါကို ထပ်ပြီး မစဉ်းစားခင် ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့လက်ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ မြှင့်လိုက်ပြီး စကားလုံးငါးလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းရွတ်ခဲ့တယ်။

"နတ်ဆိုးဖောက်ခွဲဓားနည်းစနစ်!"

ချက်ချင်းဆိုသလို အရိပ်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဘဝဓားက ကြေမွသွားခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့နှလုံးသားက ဓားနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့အတွက် ချူရီရှန်ကျိက မိုင်းတလုံးကိုမျိုချလိုက်ရသလို ပြင်းထန်စွာဝေဒနာခံစားရပီး သွေးတစ်လုတ်အန်လိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် သူက မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။

ကြေမွနေတဲ့ဓားက သူ့ရဲ့ခေါင်းထိပ်ကို ပျံသွားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် ထက်မြက်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်များစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ကြောက်စရာအသံကြီးနဲ့ မြည်ဟိန်းကာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တယ်။

မိုင်တစ်သောင်းအချင်းဝက်အတွင်းက တိမ်တွေက လုံးဝ ဆုတ်ပြဲသွားခဲ့တယ်။

ကျန်ရှိနေတဲ့ဓားဆန္ဒစွမ်းအင်တွေက ပင်လယ်ထဲကလှိုင်းတွေ မုန်တိုင်းထန်နေသလိုလှိုင်းထလာခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ ချူရီရှန်ကျိက ဒီဓားစွမ်းအင်နဲ့ အပိုင်းပိုင်း အတိုက်ခံခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ခြေရာလက်ရာပင် မကျန်တော့ဘူး။

ယဲ့ယွီက နည်းနည်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။

အင်း၊ ဒါက ဒါကို ပြသနေတာပဲ။

ချူရီရှန်ကျိရဲ့ဓားက အတော်လေး အဆင့်မြင့်တယ်။

ဒီလို ဓားစွမ်းအင်က တကယ်ကို ရှားတယ်။

ဒါပေမယ့် အခု ယဲ့ယွီက အတော်လေးကို ကျေနပ်နေခဲ့တယ်။

သူ့ကိုယ်သူ လက်စားချေတာက ဒီလို ခံစားရတာကို သိလိုက်ရတယ်။

ယဲ့ယွီကလက်ကိုဝှေ့ရမ်းကာ ပေါ့ပါးစွာပဲ၊ တိမ်ပြိုငါးမျှားတံ ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။

သူက နဂါးဘုရင်ခြင်းတောင်းနဲ့ ချူရီရှန်ကျိရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ကို သူ့ရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာ စုဆောင်းလိုက်တယ်။

ဒီလိုလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းတယ်။

ကမ္ဘာ့ကံကြမ္မာကို ငါးမျှားတာက အရမ်း ယုတ်ညံ့လွန်းတယ်။

ဒါ့အပြင် သူ့မှာ လူ့ပြည်မှာ ဇနီးမယား ဒါဇင်တစ်ဝက်ကျော် ရှိနေသေးတယ်။

သူက သူ့ရဲ့ဇနီးမယားတွေ ခြိမ်းခြောက်ခံရတာကို မလိုချင်ဘူး။

ဒါကြောင့် တိမ်ပြိုငါးမျှားတံ က သဘာဝအတိုင်း ဆက်လက် တည်ရှိလို့ မရဘူး။

နဂါးဘုရင်ခြင်းတောင်းကတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ သိုလှောင်ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်တဲ့အတွက် သူက ဒါကို အခုအတွက် သိမ်းထားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ အနာဂတ်မှာ ဒါက အသုံးဝင်လာနိုင်လို့ပဲ။

ဒီအရာအားလုံးကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် ယဲ့ယွီက ထွက်ခွာတော့မယ့်အချိန်မှာ သူက ပတ်ဝန်းကျင်က အတော်လေး ရင်းနှီးနေတယ်ဆိုတာကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တော့ သူက ဒီကနေ မလှမ်းမကမ်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါက အိပ်မက်ထဲမှာ သူ သွားရောက်ခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တစ်ခုပဲ။

ဒီနေရာမှာပဲ သူက နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဝိဉာဉ်ခွဲလှံတံ ကို ရခဲ့တယ်။

ဝိညာဉ်လက်စွပ်တွေနဲ့ ဒီလက်နက်ကို ပြန်သတိရရင်း ယဲ့ယွီက နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့တယ်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူက လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့တယ်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ယဲ့ယွီက နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဝိဉာဉ်ခွဲလှံတံ ကို လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကနေ အောင်မြင်စွာ ပြန်ရခဲ့တယ်။

ဒါက သူ့ရဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ဒီထဲကိုဝင်ကြည့်ခြင်းပဲ။

သူက အတွင်းက အရာအားလုံးနဲ့ အရမ်း ရင်းနှီးတယ်။

နတ်ဘုရားသုတ်သင်ဝိဉာဉ်ခွဲလှံတံပေါ်က တာအို အရေးအသားတွေကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ယွီက မျက်လုံးတွေကို ကျဉ်းလိုက်တယ်။

သူ အိပ်မက်ထဲမှာ သုံးခဲ့တဲ့အချိန်က အရမ်းတိုတယ်။

သူ မသေခင်မှာ ဒီနတ်လက်နက်ကို အပြည့်အဝ မစူးစမ်းခဲ့ရဘူး။

အခု ဒါကို ပြန်ရခဲ့တဲ့အတွက် သူက ဒါကို အသေးစိတ် လေ့လာဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်။

သို့သော်လည်း အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ သူ လုပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ တခြားအရာတစ်ခု ရှိနေပုံရတယ်။

ဒါက သတင်းပေးဖြစ်တဲ့ ရှီချန်ထာကိုရှင်းလင်းဖို့ပဲ။

ဒီလူက အသက်ရှင်လို့မရဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် သူက နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ဘိုးဘွားဖြစ်တဲ့ ရွှေနတ်ဘုရား ရှင်ဇန်ကျီ ကို သူ့ဆီ ခေါ်လာလိမ့်မယ်။

ငြိမ်းချမ်းမှုရဖို့ ယဲ့ယွီက သူ့ကို ထပ်ပြီး သတ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။ ဒါက အခက်အခဲအချို့ကို သက်သာစေလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် ခဏလောက် ဂရုတစိုက် ရှာဖွေပြီးနောက် သူက ရှီချန်ထာရဲ့ ခြေရာလက်ရာကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး။

ဒါက ယဲ့ယွီကို အတော်လေး ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

သူ အိပ်မက်ထဲမှာထက် ပိုစောစော ဒီကို ရောက်လာခဲ့တဲ့အတွက် ရှီချန်ထာ မရောက်သေးတာ ဖြစ်နိုင်သလား။

ယဲ့ယွီ မသေချာခဲ့ဘူး။

ဒီအချိန်မှာ မိုင်တစ်ထောင်အကွာမှာ ရှိနေတဲ့ ရှီချန်ထာက ခုမှ ကောင်းကင်ဘုံကိုတက်ရောက်လာတဲ့ ဘိုင်မီလင်ကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့တယ်။

"နတ်သမီး၊မင်း ခုမှ တက်ရောက်တာလား။ တကယ်လို့ ဟုတ်ရင်မင်း သတိထားရမယ်။ ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်၊ ပြီးတော့မင်းက ဘယ်အချိန်မဆို လူ့ပြည်ကိုပြန်ပီး ပြုတ်ကျနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်ကမင်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ရှိနေရင် အရာအားလုံးက ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။မင်းက ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေနဲ့ ပိုပြီး စောစီးစွာ ရင်းနှီးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ။"

ဘိုင်မီလင်က သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို နည်းနည်း ကျဉ်းလိုက်ပြီး 'ထွက်သွား' လို့ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

ဒီစကားလုံးနှစ်လုံးကို ကြားတော့ ရှီချန်ထာက ဒေါသမထွက်ခဲ့ရုံသာမက သူ့ရဲ့အပြုံးက ပိုပြီးတောင် ကျယ်လာခဲ့တယ်။

အရင်က လေထဲမှာ ပျံသန်းနေတုန်းက သူက ဘိုင်မီလင်ရဲ့ အေးစက်တဲ့အငွေ့အသက်နဲ့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှအပကြောင့် စွဲမက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် သူက သူမနဲ့ စကားပြောဖို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။

အံ့သြစရာကောင်းတာက ဘိုင်မီလင်က ဒီလောက် အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့တယ်။

ဒါက ရှီချန်ထာရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကိုပဲ ပိုပြီး ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။

"ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေမှာ နတ်တွေကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံတာက သေဆုံးမှုဆီကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဦးတည်နိုင်တယ်။"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်မင်းကို သေခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကျွန်တော်မင်းကို အပြစ်ပေးရုံလေးပဲ ပေးမှာပါ။"

စကားလုံးတွေ ပြောပြီးတာနဲ့ နတ်စွမ်းအင်ဖိအားတစ်ခုက ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။

ရှီချန်ထာက ဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်လာတာကို မြင်တော့ ဘိုင်မီလင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ခဲ့တယ်။

သူမက ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေကို ခုမှ တက်ရောက်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူမက အစစ်အမှန်နတ်ဘုရား အဆင့်မှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ။

သူမက သူမရှေ့ကလူအတွက် ပြိုင်ဖက်တယောက်လို ယှဉ်လို့မရဘူး။

သူမက ထွက်ခွာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာရလိမ့်မယ်လို့ ထင်ရတယ်။

ဘိုင်မီလင်က နောက်ပြန်ဆုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်း မီတာဆယ်ချီကျော် အမြင့်ရှိတဲ့ ဧရာမ အနက်ရောင်မျောက်တစ်ကောင်က ရုတ်တရက် သူမရဲ့ဘေးနားမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီမျောက်ဘီလူးက ရှီချန်ထာကို လက်သီးတွေနဲ့ ထိုးနှက်ခဲ့တယ်။

ဒါ့အပြင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မလှမ်းမကမ်းက လေထဲမှာ ရပ်နေခဲ့တယ်။

၄၃၆ ဆက်ရန်