အခန်း (၄၃၇)

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီက လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့အပြင်ဘက်မှာ ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်မနေနိုင်တော့ဘူး။

ရှီချန်ထာက ဒီလောက် အကြာကြီး မလာခဲ့တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့သည်းခံစိတ်က လုံးဝကုန်သွားခဲ့တယ်။

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီကလေး ကံကောင်းခဲ့ရင်တောင် သူ့ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်။

နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့တဲ့အခါ သူ့ကို သတ်တာက အရမ်းနောက်ကျမှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီနောက် ယဲ့ယွီက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဝုဝေမျော်စင် ကို ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူ မတ်တပ်ရပ်တဲ့အချိန်မှာ။

အနက်ရောင်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကြီးမားတဲ့မျောက်တစ်ကောင်က ရုတ်တရက် မိုးကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျလာခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ပြူသွားအောင်ကြည့်ပီး ထမခုန်ပဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

ကံကောင်းစွာပဲ ဧရာမမျောက်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားခဲ့တယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီပေါ်ကို ဆင်းသက်တဲ့အခါ တစ်မီတာထက်တောင် နည်းနေခဲ့ပြီ။

"အကိုကြီး၊ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့မင်းကို ရှာတွေ့ပြီ!"

ဟုတ်တယ်၊ လာခဲ့တဲ့သူက အာခုံပဲ ဖြစ်တယ်။

ယဲ့ယွီက အရမ်းစိတ်သက်သာရာရသွားတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီနောက်မှာ သူ တစ်ခုခု မှားနေတယ်ဆိုတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။

ခဏလေး၊ အိပ်မက်များစွာအပေါ်မှာ အခြေခံပြီး။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြိုက်တဲ့ မိန်းမတွေပဲ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ကျန်နေလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် အခု ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

အာခုံက မိန်းကလေးလား။

ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့လက်ကို မြှင့်ပြီး အာခုံရဲ့ညာဘက်ခြေထောက်ကို ဖမ်းလိုက်ပြီး မြှင့်လိုက်တယ်။

ဟင်။

မျောက်နက် ပေါင်ကြားမှာ ဒီလောက် အမွေးများတာလား။

ဒါက ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလား ပြောဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါပေမယ့် အသံအရ ဒါက ယောက်ျားလေးအသံ ဖြစ်ပုံရတယ်။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် မိန်းကလေး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ယဲ့ယွီက ခဏလောက် တွေးတောခဲ့တယ်။

သူက အာခုံရဲ့ပေါင်ခြံကြားကို ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ဒါမှမဟုတ် လက်နဲ့နှိုက်ပီး ..အင်း

စူးစမ်းကြည့်မလား။

ဒီအတွေးက ခုမှ တွေးမိတာဖြစ်သော်လည့်း သူ့ဟာသူတောင်တော်တော်လေး လန့်သွားသည်။

ဖူး။

မျောက်နက်တစ်ကောင်ကို နှိုက်ကြည့်ရမယ် ဘာလို့လဲကွာ ၊ ငါကတိရစ္ဆာန်ကိုလိင်ဆိုင်ရာစွဲလန်းသူများလား

ငါအမြဲတမ်းနောင်တရနေပီး စိတ်မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။

သူ့ပေါင်ကြားစမ်းပီး တသက်လုံး အော့အန်နေရမဲ့အတူတူတော့ ၊ တိုက်ရိုက်မေးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

ယဲ့ယွီက စူးစမ်းစွာ 'အာခုံ၊ မင်းက မျောက်အထီး၊ ဟုတ်တယ်မလား' လို့ မေးလိုက်တယ်။

"အာ၊ ဘာလို့မင်းက ဒါကို ရုတ်တရက် မေးတာလဲ၊ အကိုကြီး။ ကျွန်တော်က တကယ်ပဲ မျောက်အထီးပါဗျာ။"

အာခုံက သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အလိုအလျောက် ကျုံ့လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တောင် ရှိနေခဲ့တယ်။

ဒါကို မြင်တော့။

ယဲ့ယွီက ချက်ချင်းဆိုသလို ဒေါသထွက်သွားခဲ့တယ်။

ဖူး၊ မင်းက ဒီလိုဟန်ဆောင်နေတုန်းပဲလား။

ယဲ့ယွီက အားခုန်ကို ချီထားရာကနေ အောက်ကိုချလိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့နှလုံးသားထဲက သံသယတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာခဲ့တယ်။

တကယ်လို့ ဒါက မျောက်အထီး ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘာလို့ သူ့မှာ မှတ်ဉာဏ်တွေ ရှိနေတာလဲ။

ယဲ့ယွီ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရောက်ပြီးနောက် အိပ်မက်တွေထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေပါတဲ့ သတ္တဝါတွေတောင် ပြောင်းလဲသွားတာလား။

နတ်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေမှာ အိပ်မက်စနစ်က မှတ်ဉာဏ်တွေ ထားခဲ့မှာလား။

ကောင်းပြီ၊ ဒီရှင်းပြချက်တစ်ခုပဲ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရတယ်။

ယဲ့ယွီက ရုန်းကန်နေတုန်းမှာပဲ။

သူ့ရဲ့နောက်ကနေ တုန်ယင်နေတဲ့အသံတစ်သံ ထွက်လာခဲ့တယ်။

"ခင်ပွန်း။"

ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူမက သူ့ရဲ့နောက်မှာ ရှန်ဂွမ်ကျူကျူ ရှိနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူမက သူ့ကို တမ်းတဆွေးမြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းလေးတွေနဲ့ စွဲမက်စွာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး နည်းနည်း နီနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့။

ဒါကို မြင်တော့။

ယဲ့ယွီရဲ့မျက်လုံးတွေလည်း နည်းနည်း ပိုပြီး ပျော့ပြောင်းလာခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ပုံရိပ်က လျှပ်တပြက်နဲ့ သူမရဲ့ဘေးကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

သူက သူမကို သူ့ရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ဖက်ထားလိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ ရှန်ဂွမ်ကျူကျူက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး မျက်ရည်တွေကလည်း မရပ်နိုင်ဘဲ ကျဆင်းနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် သူမရဲ့လက်တွေက ယဲ့ယွီကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားခဲ့တယ်။

သူမက လွှတ်လိုက်တာနဲ့ တခြားတစ်ဖက်က ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။

အချိန်အကြာကြီးကြာပြီးနောက်။

သူမရဲ့စိတ်ခံစားမှုတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်။

"ကျွန်မရဲ့ အချစ်ဆုံး၊ ကျွန်မက အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့သလိုပဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့အိပ်မက်ထဲမှာမင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။

နတ်ဘုရားဘုရင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ကျွန်မက အထီးကျန်တာကို မခံနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မကရှင့်ရဲ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ကျွန်မ မျက်လုံးတွေကို ထပ်ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

အရာအားလုံးက မူလအချိန်ကို ပြန်ရောက်လာတယ်။

ဒါပေမယ့်ရှင်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

အခု ကျွန်မက ဘာက အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ဘာက အတုအယောင်ဖြစ်လဲဆိုတာ ပြောလို့မရတော့ဘူး။"

ရှန်ဂွမ်ကျူကျူက ဒီလိုပြောနေရင်း သူမက ယဲ့ယွီရဲ့လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားတုန်းပဲ။

လုံးဝ ပြေလျော့ဖို့ မရဲခဲ့ဘူး။

ယဲ့ယွီက ပြုံးပြီး သူမကို နှစ်သိမ့်ဖို့ အပြိုင်လောကများ သီအိုရီကို ထပ်မံ ထုတ်ယူခဲ့တယ်။

အကြောင်းပြချက်အရ ပြောရရင်။

ဒီရှင်းပြချက်က တကယ်ကို ကြိုးစားပြီး မိန်းမတွေ အများကြီးကို ယုံအောင်ပြောပီး စမ်းသပ်ပြီးသားပဲ။

ပြီးတော့ မိန်းကလေးတွေအားလုံးက ယဲ့ယွီနဲ့အတူ ရှိနေနိုင်သရွေ့ သူတို့က အလွန်ပျော်ရွှင်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အများကြီး ဂရုစိုက်နိုင်မှာလဲ။

ရှန်ဂွမ်ကျူကျူလည်း အတူတူပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက ယဲ့ယွီကို ထပ်ပြီး မြင်နိုင်သရွေ့ ဒါက လုံလောက်တယ်။

ပြီးတော့ သူမရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ လျှို့ဝှက်စွာ ကျိန်ဆိုလိုက်တယ်။

ဒီဘဝမှာ ယဲ့ယွီ ဘယ်တော့မှ ထပ်ပီးထိခိုက်တာမျိုးရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဒါဆို ကျတော်ကလည်း အပြိုင်လောကများ ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံရတာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မှာ အဲဒီကမ္ဘာရဲ့ မှတ်ဉာဏ် ရှိနေတာလား။"

စစ်နတ်ဘုရားကောင်းကင်မျောက်မည်း အာခုံ က သူတို့နှစ်ယောက်ကြားကို ရောက်လာခဲ့ပြီး ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ပုံ ပေါ်နေခဲ့တယ်။

တုံ့ပြန်မှုအနေနဲ့ ယဲ့ယွီက အဖြေမပေးခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့လက်ညှိုးကနဲ့တောက်ပြီး သူ့ကို ခပ်လှမ်းလှမ်းကို လွင့်ပစ်လိုက်တယ်။

ဒီနေရာက ဝုဝေမျော်စင် ကနေ မိုင်တစ်သောင်းလောက်ဝေးတယ်။

ဒီလိုအကွာအဝေးမှာ ယဲ့ယွီနဲ့ ရှန်ဂွမ်ကျူကျူ ဆန္ဒရှိသရွေ့။

သူတို့က အလွန်တိုတောင်းတဲ့အချိန်မှာ ပြန်လာနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူတို့က နတ်ဂိုဏ်း ကို ပြန်လာဖို့ နှစ်ရက်ကြာခဲ့တယ်။

ဒီကာလအတွင်းမှာ သူတို့က အာခုံကို ထွက်ခွာသွားအောင် ငှက်ပျောသီးတွေ ထုတ်ကျွေးခဲ့ကြတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီအတောအတွင်း ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာက ကိုယ်တိုင်သိသာနေပြီ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စာလုံးအလှရေးခြင်းကို ဝါသနာပါသူအနေနဲ့ စာလုံးအလှရေးခြင်းကို လေ့ကျင့်တာက ရပ်တန့်လို့မရတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။

ရှန်ဂွမ်ကျူကျူရဲ့ ရမက်အော်သံတွေက သူတို့ချထားတဲ့အတားဆှးအပြင်တော့ထွက်မသွားခဲ့ပါဘူး။

ယဲ့ယွီကလည်း ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ သူ့ရဲ့အချစ်ကွက်အဆန်းတွေအားလုံးကိုနတ်ဘုရားမလေး အပေါ်မှာ ကျင့်သုံးခဲ့တယ်.

ဝုဝေမျော်စင် မှာ။

ကျူအိုလန်ချင်က ယဲ့ယွီနဲ့ ရှန်ဂွမ်ကျူကျူတို့ လက်တွဲပြီး လာတာကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ရွံရှာဟန်ဆောင်ပြီး 'ဟင်ဟင်ဟင်၊မင်းတို့နှစ်ယောက် ပိုပြီး သတိထားလို့မရဘူးလား။

ဒါက နတ်ဂိုဏ်း ပါ၊မင်းတို့ရဲ့အချစ်ကို ဒီလို လွယ်လွယ်နဲ့ လူကြားထဲမှာထုတ် မပြပါနဲ့၊ ကောင်းပြီလား' လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီနဲ့ ရှန်ဂွမ်ကျူကျူက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးပြခဲ့ကြပြီး ဘယ်သူမှ လက်မလွှတ်ခဲ့ကြဘူး။

ကျူအိုလန်ချင်က သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို နည်းနည်း ကျဉ်းလိုက်ပြီး 'ဒါနဲ့၊မင်းတို့လို နတ်အဖော်စုံတွဲက ဘယ်တုန်းက စပီးချစ်ကျွမ်းဝင်ခဲ့ကြတာလဲလို့ ကျွန်မ အရင်က မေးခဲ့တယ်။မင်းက ကျွန်မကို တိုက်ရိုက် မဖြေရသေးဘူး။

ဒါကြောင့် အခု ကျွန်မက မင်းကို ထပ်မေးနေတယ်၊မင်းက ကျွန်မကိုရှင်တို့ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးအကြောင်းကို ပြောရလိမ့်မယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား' လို့ ထပ်မံ မေးလိုက်တယ်။

ရှန်ဂွမ်ကျူကျူက ယဲ့ယွီရဲ့ပခုံးပေါ်ကို မှီပြီး 'ဒါက ကံကြမ္မာ ဖြစ်နိုင်တယ်' လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။

ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အပြိုင်လောကများကို သူ့ကိုပြောပြဖို့က ဒါကို ကိုယ်တိုင် မကြုံတွေ့ရသေးရင် ယုံဖို့ ခက်တယ်။

ဒီအခြေအနေမှာ

ကျူအိုလန်ချင်ကို တိုက်ရိုက်ပြောပြတာက အရမ်း ဒုက္ခများတယ်။

ကံကြမ္မာဆိုတဲ့ ဝါကျတစ်ကြောင်းကို သုံးတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် အဲ့လိုပြောလိုက်တော့ နတ်အပျိုကြီး

ကျူအိုလန်ချင်ကို သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

"ရှန်ဂွမ်၊မင်းက ကျွန်မကို လက်တွဲဖော်မရှိတဲ့ တကိုယ်တည်းသမားဆိုတော့ သေတဲ့အထိ အနိုင်ပြတော့မယ့်ပုံပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

ရှန်ဂွမ်ကျူကျူက မှုန်ပျပျ ပြုံးလိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘိုင်မီလင် မရှိတာကို တွေ့တော့ သူမက စူးစမ်းစွာ 'ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကျွန်မနဲ့အတူ လာခဲ့တဲ့နတ်သမီး ဘယ်မှာလဲ။

သူမ ထွက်သွားပြီလား' လို့ မေးလိုက်တယ်။

ကျူအိုလန်ချင်က ဝုဝေမျော်စင် ရဲ့မြောက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။

"သူမ မထွက်ခွာသေးပါဘူး။ သူမက အခု တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီလို လူသစ်တစ်ယောက်ကိုမင်း ဘယ်မှာ ရှာခဲ့တာလဲ။

သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အငွေ့အသက်က မပျောက်သေးဘူး။"

ရှန်ဂွမ်ကျူကျူက ပြုံးပြီး 'လမ်းမှာ ကျွန်မက သူမကို မတော်တဆ တွေ့ခဲ့တာ။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မ သူမရဲ့နာမည်ကိုတောင် မသိဘူး' လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဒီစကားကို ကြားတော့။

ကျူအိုလန်ချင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

"ညီမလေး၊မင်းက ကျွန်မကို တကယ်ကို သေတဲ့အထိ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်တော့မယ်။

ဒီလောက်တောင်မှ သဘောကောင်းရလောက် အောင် အားယားနေတာများနေတာလား။

ရှင်က နာမည်တောင် မသိတဲ့တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျွန်မဆီ ပစ်ထားခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ ကျွန်မကို သူမနဲ့ တစ်ယောက်တည်း နေခိုင်းခဲ့တယ်။

ရှင်က သူမက မကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ကျွန်မကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား။"

ကျူအိုလန်ချင်က ခေါင်းကို နည်းနည်း ယမ်းလိုက်တယ်။ သေချာပါတယ်။ မိန်းမတစ်ယောက်က လင်အကြောင်းကြားတာနဲ့ ကျန်တာဘာမှကိုမသိရလောက်အောင်မှ အချစ်ထဲမှာ ရူးသွပ်သွားတယ်။

ဒီဝါကျက လုံးဝ မှန်တယ်။

ကံကောင်းစွာပဲ ငါက အချစ်ထဲမှာ မကျရောက်တဲ့အတွက် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတဲ့ ဉာဏ်ပညာရှိသူတစ်ယောက်ပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒါက ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ဘူး။

ဘိုင်မီလင်က အရည်အချင်းရှိပုံရတယ်။ သူမက ဝုဝေမျော်စင်ဂိုဏ်း မှာ ပါဝင်နိုင်ရင် လူသုံးယောက်ပဲ ရှိတဲ့ ဒီနတ်နတ်ဂိုဏ်းအတွက် လှုပ်ရှားမှုအများကြီးကို ထပ်ပေါင်းပေးလိမ့်မယ်။

ကောင်းပြီ၊ သူမ ထွက်လာတာကို စောင့်ပြီး မေးကြည့်ရမယ်။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီကလည်း မြောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ကောင်းကင်ဘုံမှာ အငွေ့အသက် မပျောက်သေးတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်လား။

ဒါက လူသားကမ္ဘာက မိန်းကလေး ဖြစ်နိုင်သလား။

ယဲ့ယွီက သူက အရမ်း များများစားစား တွေးနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

သူက ရက်အနည်းငယ်ပဲ တက်ရောက်ရသေးတယ်၊ သူတို့က ဒီလောက် မြန်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီနောက် ကျူအိုလန်ချင်က ရှန်ဂွမ်ကျူကျူနဲ့ စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် သူမရဲ့တကိုယ်တည်းနတ်အဖော်မရှိတဲ့ ဘဝကိုအားငယ်လာခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်ကလဲ လင်အနားကိုကပ်ချင်စိတ်များနေလို့ သူမနဲ့စကားဆက်ပြောဖို့ ဆန္ဒသိပ်မရှိတာသိသာလွန်းနေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီနဲ့ ရှန်ဂွမ်ကျူကျူက အခန်းထဲကို ပြန်ပြီး အနားယူခဲ့ကြတယ်။

ညဘက်မှာ။

အခန်းထဲမှာ ဘိုင်မီလင်က သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်တယ်။

ဒီအချိန်မှာ သူမက သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကျန်ရှိတဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို နတ်စွမ်းအင်အဖြစ် နောက်ဆုံးတော့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တယ်။

၄၃၈ ဆက်ရန်