ကိုးအလှည့် နိဗ္ဗာန် အသီး

ယဲ့ယွီရဲ့ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာဆန်လွန်းတဲ့ အစွမ်းတွေကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်မှာတော့ ကျိန်းနွမ်းရှုဟာ "လူကောင်း" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်တဲ့အခါ ကျောထဲက ချမ်းစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ် အလံနဲ့ အဲဒီ နွယ်ပင်တွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်မယ်ဆိုရင် ယဲ့ယွီလို နတ်ဘုရားချောချောလေးက မိစ္ဆာ နတ်မင်းဆိုတဲ့အသုံးနှုန်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး။ သူက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်နဲ့တူပါတယ်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ကျိန်းနွမ်းရှုက "မင်း အမကို ဝိညာဉ်ခေါ် အလံထဲ ထည့်ဖို့ မစဉ်းစားဘူးဆိုတာ သေချာလား" လို့ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မည်းနက်တဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

"မမကို ကျနော်က သေစေချင်ရင် အခုအချိန်အထိ ဘာလို့ စောင့်နေရမှာလဲ"

ကျိန်းနွမ်းရှုက သေသေချာချာ စဉ်းစားလိုက်တဲ့အခါ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပုံ ရပါတယ်။ ယဲ့ယွီနဲ့ နှစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ တကယ်ပဲ ဘာမိုက်ရိုင်းတဲ့ အရာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ အမကို စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်သွားတာမျိုးတောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။

သူက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာနတ်မင်းဖြစ်နေရင်တောင် အကောင်းဆုံး မိစ္ဆာနတ်မင်းတစ်ယောက်ပါပဲ။

ဒီအချက်ကို ကျိန်းနွမ်းရှု သဘောပေါက်သွားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုတွေ ချက်ချင်း လျော့ကျသွားခဲ့ပါတယ်။ ယဲ့ယွီကို ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းထဲ ဝင်စေချင်တဲ့ ဆန္ဒက သူ့စိတ်ထဲမှာ ထပ်ပြီး ပေါ်လာပြန်ပါတယ်။

တစ်ကြိမ် လုံခြုံတာက ပိုကောင်းသလား ဒါမှမဟုတ် အမြဲတမ်း လုံခြုံတာက ပိုကောင်းသလား။

သူမက ကောင်းကောင်း ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။

ဥပမာ၊ အခုဆိုရင် ယဲ့ယွီ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူတို့ဟာ ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဘာဖြစ်မလဲ။

ကျိန်းနွမ်းရှုမှာ အစစ်မှန်နတ်ဘုရားအဆင့်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။

ယဲ့ယွီ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ မြေနတ်မင်းအဆင့်က တခြား မိစ္ဆာနတ်မင်းတစ်ယောက် မနက်ဖြန် ရောက်လာခဲ့ရင် ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းကို ထပ်ပြီး သိမ်းသွားပါလိမ့်မယ်။

သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုံကျောင်းကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျိန်းနွမ်းရှုက ယဲ့ယွီ ကို နေဖို့ ကြိုးစားပြီး တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။

သူလိုချင်တာ မှန်သမျှ ပေးမယ်လို့တောင် ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကတိတွေပေးဖို့က ပိုက်ဆံတွေရတနာတွေနဲ့ဆွဲဆောင်ဖို့လိုပါသေးတယ်။

အပေးယူကောင်းမှ တဖက်သားကစိတ်ဝင်စားမှာပေါ့။

တဖက်သားကို လိုချင်တပ်မက်လာအောင်လုပ်ပြနိုင်မှ ကို့ကိုကူညီချင်မှာ ကို့ကတိတွေကိုယုံချင်လာမှပေါ့

အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျိန်းနွမ်းရှုရဲ့ အပေးယူလုပ်ဖို့ကြိုးစားတာက ဆိုးဝါးတဲ့ ဥပမာတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။

ရှေ့မှာရှိတဲ့ ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းရဲ့ အပျက်အစီးတွေကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။

"ပထမအချက်၊ ငါ အခုလောလောဆယ် ဘယ်နတ်ဘုံကျောင်းကိုမှ ဝင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးဘူး။ ဒုတိယအချက်၊ အခု ကျူရွှေ ရဲ့ ပုံစံအရ ငါ့ကို ဘာများ ပေးနိုင်မှာလဲ"

ကျိန်းနွမ်းရှုက ထပ်ပြီး ငြင်းဆိုခံရတာကို သိပ်ပြီး အံ့အားမသင့်ပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းရဲ့ အခြေအနေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။

နောက်ပြီး ယဲ့ယွီ က နတ်ဘုံကျောင်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပုံပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်တောင် ကျိန်းနွမ်းရှုက ယဲ့ယွီ ဆိုတဲ့ ဒီ အားကောင်းတဲ့ အကူအညီကို လက်လွှတ်မခံချင်ပါဘူး။

"မင်းက ကျူရွှေ ကို ဝင်ဖို့ မလိုချင်ဘူးဆိုတော့ အမ အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းတော့ပါဘူး။ ဒီတစ်ခါ မင်းက အမကို နတ်ဘုံကျောင်း ပြန်ရအောင် ကူညီပေးခဲ့တော့ အမ မင်းကို ဆုအဖြစ် တစ်ခုခု ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါ့အပြင် အမရဲ့ နတ်ဘုံကျောင်းကို လျှော့မတွက်လိုက်ပါနဲ့။ အပျက်အစီး ဖြစ်သွားရင်တောင် တခြား နတ်ဘုံကျောင်းတွေထက် အများကြီး ပို အစွမ်းထက်ပါသေးတယ်"

ဒီစကားတွေက ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွလိုက်ပါတယ်။

ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလဲ။

ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ရှိနေတာလား။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျိန်းနွမ်းရှုရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ယဲ့ယွီ က သူမနောက်ကနေ ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းဆီကို ထပ်လိုက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက "ကျူရှီ" (ဆိုးညစ်တာကို ဖျက်ဆီးတယ်) လို့ ရေးထားတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို ယူပြီး ညစ်ပေနေတာတွေကို တောက်ပြောင်သွားအောင် သုတ်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ ဗဟိုကို လျှောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ပတ်ပတ်လည်က အပျက်အစီး အားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဒူးထောက်ထိုင်ကာ လက်တစ်ဖက်ကို မြေကြီးပေါ် ဖိလိုက်ပါတယ်။

ကျိန်းနွမ်းရှု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တဲ့အခါ မျက်စိစူးတဲ့ အစီရင်တစ်ခုဟာ မိုးချိမ်းသံလိုမျိုးအသံတွေပေးကာ စတင် တောက်ပလာခဲ့ပါတယ်။

အလင်း မှေးမှိန်သွားတဲ့အခါ အရှေ့မှာ အောက်ဘက်ကို ဆင်းတဲ့ လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

ကျိန်းနွမ်းရှု ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး ယဲ့ယွီ ကို အတူတူ ဝင်ဖို့ လက်ဟန်ပြလိုက်ပါတယ်။

နှစ်ယောက်သား လမ်းတစ်လျှောက် မီတာ တစ်ရာလောက် လျှောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

အထဲမှာ တကယ်ပဲ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ နတ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ နတ်ကျောက်တုံး အများအပြား ထားရှိထားပါတယ်။

ဒါက ရတနာ သိုလှောင်ခန်းလေးတစ်ခုနဲ့ တူပါတယ်။

ကျိန်းနွမ်းရှုက ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ "မင်း ယူသွားချင်တာ မှန်သမျှ ရွေးချယ်နိုင်တယ်လို့ အမ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ က ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ပြီး "မမကိုကျနော်ကသတ်ပီး ဒီက အရာအားလုံးကို ငါ ယူသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

"လုံးဝ မကြောက်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါတွေက မမတို့အတွက် အပေါစား အဆင့်နိမ့် ရတနာတွေပဲလေ။ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ရတနာတွေက အဓိက နေရာမှာ ရှိနေသေးတယ်"

ကျိန်းနွမ်းရှုက သူ့ရဲ့ အရှေ့တည့်တည့်က တံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တံခါးပေါ်မှာ ထူထပ်တဲ့တာအို နတ်ကျင့်စဉ် စာသားတွေ ရေးထွင်းထားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ဘာရေးထားလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ အနည်းဆုံး အကာအကွယ် ဆယ်ထပ် ရှိနေတာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းခံစားနိုင်ပါတယ်။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ!

တခြား နတ်ဘုံကျောင်းတွေ ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘာတစ်ခုမှ မကျန်တော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းမှာ တကယ်ပဲ ဒီလို လျှို့ဝှက်အခန်း ရှိနေပါတယ်။

ရတနာ သိုလှောင်ခန်းကို အစကတည်းက မြေအောက်မှာ တည်ဆောက်ခဲ့တာလား။ ဒါက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုလား။

ယဲ့ယွီ တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ကျိန်းနွမ်းရှုက ယဲ့ယွီ က ဒီတံခါးကနေ ဝင်ပြီး ကြည့်ချင်တယ်လို့ ထင်လိုက်ပါတယ်။

ဒါနဲ့ သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။ "အခုလောလောဆယ် မင်း အထဲကို ဝင်လို့ မရသေးဘူး။ ဒါကို ဖွင့်ဖို့အတွက် အထူး ဖော်မြူလာတစ်ခု လိုအပ်တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ အမရဲ့ မှတ်ဉာဏ် တချို့ ပျောက်သွားခဲ့တယ်။ ဘယ်လို ဝင်ရမယ်ဆိုတာ လုံးဝ မမှတ်မိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် တခြား တပည့်သားချင်းတွေကို တွေ့မှပဲ ဖွင့်လို့ရမှာ။ ဒါပေမဲ့ အပြင်က ပစ္စည်းတွေကလည်း အရမ်း ကောင်းပါတယ်။ နတ်မင်း ယဲ့၊ အမတို့ ကုန်သွယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရအောင်။ မင်း အမကို ကူညီတိုင်း အမ မင်းကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ"

ယဲ့ယွီ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။

ကျိန်းနွမ်းရှု ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလောက် ရက်ရောသွားတာလဲလို့ သူ တွေးနေခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ စောင့်နေတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အခုအဆင့်မှာ ဒီ အပျက်အစီးကို ကာကွယ်ဖို့က အရမ်း ခက်ခဲလွန်းပါတယ်။

ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းတာ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကို သေးငယ်တဲ့ စီးပွားရေးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ ခေါင်းနည်းနည်း ငြိမ့်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

အသုံးဝင်တဲ့ တစ်ခုခု ရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့ပါ။

နတ်လက်နက်ကို ကြည့်ဖို့တော့ မလိုတော့ပါဘူး။

နတ်မင်းသုတ်သင်ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီး လှံက ထိပ်တန်း အဆင့် နတ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး နတ်ဝိညာဉ်ခေါ် နတ်မင်းသုတ်သင် အလံက နတ်လက်နက် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ဒီက အရာအားလုံးက သူတို့ထက် နိမ့်ကျပါတယ်။

ယဲ့ယွီ က ဒါကို သဘာဝအတိုင်းပဲ အထင်သေးခဲ့ပါတယ်။

နောက်ဆုံးတော့ သူက လုံးဝ အနီရောင်ရှိတဲ့ သစ်ပင်ငယ်လေးရဲ့ အရှေ့မှာ ရပ်လိုက်ပါတယ်။

သစ်ပင်ပေါ်မှာ အသီးတစ်လုံးပဲ ရှိနေပေမဲ့ လက်သီးအရွယ်လောက် ရှိပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အလွန် အားကောင်းတဲ့ အပူကို ထုတ်လွှတ်နေပါတယ်။

မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေသလိုပါပဲ။

ဒီအဖြစ်က ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး သူက ချက်ချင်း "ဒါက ဘာလဲ" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

"ကိုးအလှည့် နိဗ္ဗာန် အသီးပါ။ ဒါက သွေးရဲ့ စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစွမ်းပြဖို့အတွက် မြေနတ်မင်းအဆင့်အောက်မှာပဲ စားရမယ်။ အဆင့်မြင့် နတ်မင်းတစ်ယောက် စားသုံးလိုက်ရင်တော့ နောက်ပြန်သက်ရောက်မှုတွေ ခံစားရလိမ့်မယ်"

ကျိန်းနွမ်းရှုက ရှေ့ကို လျှောက်လာပြီး "ဘာလို့လဲ၊ မင်း ဒါကို ကြိုက်လား" လို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ အရမ်း ဝမ်းသာသွားခဲ့ပါတယ်။

တကယ်ပဲ သဲလွန်စမရှိဘဲ ရှာနေခဲ့တာကို ဘာအားထုတ်မှုမှ မပါဘဲ နောက်ဆုံးတော့ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

ဒါက ရှန်ကွမ်းကျူကျူရဲ့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် သွေးသားကို လှုံ့ဆော်ပေးဖို့ အကောင်းဆုံး ရတနာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါ့အပြင် သူမရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်က မြေနတ်မင်းအဆင့်အောက်မှာပဲ ရှိနေပါတယ်။

လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ လုံးဝ ကိုက်ညီပါတယ်။

ယဲ့ယွီ က ဒီအရာကို လိုချင်တယ်လို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကျိန်းနွမ်းရှုက အချိန်မဆွဲဘဲ ချက်ချင်း ထုပ်ပိုးဖို့ ကူညီပေးလိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီ က အရာတွေကို လက်ခံလိုက်တဲ့အခါမှ သူမ လုံးဝ စိတ်ချမ်းသာသွားပုံ ရပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာ ယဲ့ယွီ က ဒီနေရာမှာ အကြာကြီး မနေပါဘူး။

အစား သူက ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ကျိန်းနွမ်းရှုကို ပစ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

နောက်တစ်ခါ အကူအညီ လိုအပ်ခဲ့ရင် သူ့ကို အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အကြောင်းပြန်တဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်း မြန်မယ်လို့တော့ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက တစ်ခါတလေ အကြာကြီး အိပ်နေတတ်လို့ပါ။

ကျိန်းနွမ်းရှု မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။

နတ်မင်းက အိပ်တယ် ဟုတ်လား။

အကြာကြီး အိပ်တာ ဟုတ်လား။

ဒါက အရမ်း ဟာသဖြစ်နေပါတယ်။

မင်းက နတ်မင်း ဖြစ်နေပြီ၊ ဘယ်လိုလုပ် လူသားတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသေးတာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ကျိန်းနွမ်းရှုက ဘာမှ အများကြီး မပြောဘဲ ဒါကို ဟာသတစ်ခုလို သဘောထားပြီး စိတ်ထဲမှာ မထားခဲ့ပါဘူး။

သူမ မသိလိုက်တာက ယဲ့ယွီ က ဟာသလုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ် အိပ်တာပါ။

နှစ်ယောက်သား နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပါတယ်။

ကျိန်းနွမ်းရှုက ယဲ့ယွီ ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီးနောက် ရင်းနှီးပြီး ရှုပ်ပွနေတဲ့ နတ်ဘုံကျောင်းကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့ပါတယ်။

ဘယ်လောက်ပဲ ရှုပ်ပွနေပါစေ၊ ဒီနေရာက သူ့ရဲ့ အိမ်ပါ။

နောက်ထပ် မစောင့်တော့ဘဲ သန့်ရှင်းရေးလေး စလိုက်တော့!

ကျိန်းနွမ်းရှုက တစ်နေ့နေ့မှာတော့ ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်း ပြန်လည် နိုးထလာလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်နေပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မြေအောက် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲက တံခါးက နည်းနည်း ပွင့်ဟသွားခဲ့ပါတယ်။

၄၄၆ ဆက်ရန်