တိုက်ဆိုင်မှု

ယီထျန်းယွမ်သည် ထွက်ခွာမသွားခင်တွင် စျေးသည်၏ ရတနာများအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးပင် မကျန်ရစ်စေခဲ့ပေ။ လှည့်စားသူတစ်ဦးအတွက် သူ့လက်ထဲတွင် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် ကံကောင်းလှပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရတနာများသည် ၎င်း၏ အသက်အတွက် ပေးဆပ်ရခြင်းဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဘာကြောင့် လှည့်စားရဲသနည်း။ ၎င်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ယီထျန်းယွမ်ကို အင်အားသုံးတိုက်ခိုက်ရန်ပင် ကြံရွယ်ခဲ့သေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘဲ အားလုံးကို သိမ်းယူလိုက်ပြီး တစ်ပြားတစ်ကျပ်မှ မကျန်ရစ်စေခဲ့ပေ။

မကြာမီတွင် စျေးသည်သည် သတိပြန်လည်ရလာသည့်အခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အဝတ်အစားတစ်ခုမှ မရှိတော့ဘဲ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေပြီး အပြင်ဘက်မြစ်ထဲတွင် ရေကူးနေသည်ကို ထိတ်လန့်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို လုံးဝမသိရှိခဲ့ပေ။

“အာ... ငါ... ဘာလုပ်နေတာလဲ...”

စျေးသည်သည် မှင်တက်မိလျက် ရှေ့ပိုင်းမှတ်ဉာဏ်များပင် မရှိတော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဟီရုန်ခွန်ကို ပိုမိုလုံခြုံစေရန် စျေးသည်၏ မှတ်ဉာဏ်တစ်ပိုင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် ကျယ်ပြန့်လှသော်လည်း ထပ်မံတွေ့ဆုံရန် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည့်အတွက် မှတ်ဉာဏ်တစ်ပိုင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ဘက်တွင် စံချိန်စံညွှန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် အတွင်းသို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ယုံမင်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်နှင့် ထူးထူးခြားခြား ကွဲပြားခြင်းမရှိဘဲ အနည်းငယ်မျှ တူညီလှသည်။ ထိပ်ဆုံးအလွှာရှိ ခုန်ကူးနတ်ဘုရားအင်းကလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံးသည် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ စမ်းသပ်မှုအကြောင်းအရာများသည်လည်း တူညီပြီး ဦးစွာ လှေကားထစ်များကို တက်ရောက်ရပြီးနောက် ထပ်မံ၍ အဆင့်များကို တက်ရမည်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိပေ။

တစ်ခုတည်းသော ကွဲပြားမှုမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်သူများသည် သိုင်းပညာဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက သိုင်းပညာဆုလာဘ်များပါ ရရှိစေသည်။ ဤအတွက် မည်သူကမျှ မလိုလားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် လှေကားထစ်များဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ရင်းနှီးသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မင်း အခုနက ပြဿနာဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာ ကြားတယ်နော်...” အသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးက ဟီရုန်ခွန်ကို ဆူပူလိုက်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး... မဖြစ်ပါဘူး... တပည့်က သူ့အသက်အရွယ်က တပည့်နဲ့ သိပ်မကွာဘူးလို့ ထင်လို့ပါ... ဒီနေရာကို ရောက်လာဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာ သိလို့ သတိပေးလိုက်တာပါ... တခြားဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး...” ဟီရုန်ခွန်သည် ခေါင်းငုံ့ထားလျက် အမှားလုပ်မိသော ကလေးတစ်ဦးလို သနားစရာပုံစံဖြင့် ဖြေရှင်းပြသည်။

“ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူးလား... ငါက မင်းကို လှည့်စားသူတွေကို ဂရုမစိုက်ဖို့ပဲ ပြောထားတာ... တခြားသူတွေကို သွားပြီး သတိပေးဖို့ မပြောခဲ့ဘူး... မင်းက သူတို့ကို ပြဿနာရှာမိရင် ငါတောင် မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အချို့လှည့်စားသူတွေက မင်းဆရာထက်တောင် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်တယ်...”

ဤအမျိုးသားသည် ဟီရုန်ခွန်၏ ဆရာ ဝေ့ဖယ်ကျိုးဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထားသည် သံမဏိဖြစ်မလာသည့်အတွက် စိတ်ပျက်နေသော အမူအရာဖြစ်သည်။

ဝေ့ဖယ်ကျိုး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့်သုံးဖြစ်ပြီး ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် မဆိုးလှပေ။ သို့သော် သူပြောသည့်အတိုင်း ဟီရုန်ခွန်က အပြင်တွင် ပြဿနာရှာမိပါက ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

စျေးသည်များထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ် အဆင့်ခုနစ်၊ ရှစ်အထိ ရှိသူများပင် ရှိသည်။ အချို့မှာ သာမန်ဖြစ်သော်လည်း အများစုသည် လှည့်စားသူများဖြစ်ပြီး ငွေရှာရန်သာ ရည်ရွယ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် ကြင်နာသောစိတ်ထားရှိသူမှာ မိုက်မဲသူဟုသာ သတ်မှတ်ခံရသည်။

ဟီရုန်ခွန်ရှိရာ အင်အားစုသည် သိပ်မကြီးမားသည့် အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် နှလုံးသားထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဤလူငယ်သည် တကယ်ကို ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ အသက်အရွယ်နှင့် ရင်းနှီးသူကို တွေ့မိသည့်အတွက် ကူညီလိုစိတ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စိတ်ထားသည် ရိုးသားဖြူစင်လှသည်။

“ဆရာ... တောင်းပန်ပါတယ်... နောက်တစ်ကြိမ် မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး...” ဟီရုန်ခွန်သည် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

“နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ချင်သေးတယ်ပေါ့...” ဝေ့ဖယ်ကျိုးက သူ့ကို မျက်လုံးတစ်ချက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး... နောက်တစ်ကြိမ် မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး...” ဟီရုန်ခွန်သည် အလျင်စလို ဖြေရှင်းပြသည်။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် တပည့်၏ အလေးအနက်ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး...

“ရုန်ခွန်... ဆရာသိတယ်... မင်းက စိတ်ထားကောင်းတယ်ဆိုတာ... ဒါပေမယ့် ခု လူတွေရဲ့ စိတ်ထားက ယုတ်မာတယ်... မင်းက သူတို့ကို ကူညီပေးတဲ့အခါ သူတို့က မင်းကို ပြန်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်မယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူး... မင်းရဲ့ မိသားစုအပြင် တခြားလူတွေကို ယုံကြည်လို့ မရဘူး... နားလည်လား...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် သူ၏ တပည့်အား နှစ်သိမ့်စကားဆိုလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ ဆရာ...” ဟီရုန်ခွန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် နားလည်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

“နားလည်ရင် ကောင်းပြီ... ပြင်ဆင်ထားလိုက်... ခဏနေရင် မင်း တက်ရတော့မယ်...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဟီရုန်ခွန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ကာ...

“ခဏနေ အကောင်းဆုံး လုပ်ပြစမ်း... မတက်နိုင်ရင်လည်း ပြန်ဆင်းလာခဲ့... ဒါပေမယ့် ငါယုံတယ်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်း ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်တွေကို တက်နိုင်မယ်... အနည်းဆုံး အဆင့် ၃၀၀ အထိတော့ ရောက်မယ်လို့ ငါယုံတယ်...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် အားပေးစကားဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ပါတယ်...”

ဟီရုန်ခွန်သည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပြုံးလျက်...

“ဟီး... အဲဒီစျေးသည်က မင်းကို မခက်ခဲစေဘူးပဲ...”

“မင်းရဲ့ သတိပေးမှုကြောင့်ပဲ ငါ လှည့်စားမခံရတာ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူ့ကိုယ်သူ လှည့်စားခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း မပြောခဲ့ပေ။

“ဘာမှ မလုပ်ထားတာကို... ဘာကို ခက်ခဲစေမှာလဲ... သူတို့လှည့်စားတာကို လူသိရှင်ကြား ကြွေးကြော်မထားဘူးဆိုတော့ ဘာမှ မခက်ခဲစေပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြေရှင်းလိုက်သည်။

“ဒီသူက မင်းအရင်က သတိပေးခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းပေါ့လေ...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် မျက်ခုံးတွန့်လျက် ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။

“ဟုတ်ပါတယ်... ဒါက ကျွန်တော်အရင်က သတိပေးခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းပါ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လျက် ပြုံးပြပြီး...

“ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့... စမ်းသပ်မှုက စတင်တော့မယ်... မင်းလည်း ပါဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်လို့ ရပြီ...”

“မဟုတ်ဘူး... ငါ မပါဝင်ဘူး... ဒီလိုပဲ လာကြည့်ရုံပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် ဖြေရှင်းလိုက်သည်။ သူသည် စမ်းသပ်မှုတွင် လုံးဝပါဝင်ရန် မရည်ရွယ်ပေ။

သူသည် ယခုအခါ ကောင်းကင်တက်နတ်ရင်ပြင်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ရန် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှ မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည့်အတွက် စမ်းသပ်မှုသည် သူ့အတွက် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ အကယ်၍ ဆုလာဘ်အနေဖြင့် အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၇၀ သို့မဟုတ် သန်း ၁၀၀ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

“မင်း မပါဝင်ဘူးပေါ့...”

ဟီရုန်ခွန်နှင့် ဝေ့ဖယ်ကျိုးတို့သည် အံ့အားသင့်လျက် တအံ့တသြဖြစ်သွားကြသည်။ စမ်းသပ်မှုတွင် မပါဝင်ဘဲ ဤနေရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာသူများမှာ အမှန်တကယ် ရှားပါးလှသည်။ အများစုသည် စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ရန် သို့မဟုတ် အပြင်တွင် ပစ္စည်းရောင်းချရန်သာ လာရောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ လူငယ်တစ်ဦးသည် လျှောက်လှမ်းရုံသာ လာရောက်သည်မှာ အမှန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်သင့်သည်ဟု ထင်ရသည်။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် မျက်ခုံးတွန့်လျက် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒီလူငယ်လေး... ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲမသိဘူး... မင်းဆရာကရော လိုက်မလာဘူးလား...”

“ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းမရှိပါဘူး... လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်သမားတစ်ယောက်ပါ... ဒီမှာ လှည့်ပတ်လျှောက်ကြည့်ရုံပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် ဖြေရှင်းလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းမရှိဘူး... လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်သမားတစ်ယောက်ပေါ့...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းမွန်သော အင်အားစုတစ်ခု၏ တပည့်ဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် တကယ်ကို လျှောက်လှမ်းရုံသာ လာရောက်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးဖြစ်သည့်အတွက် စမ်းသပ်မှုတွင် တစ်ကြိမ်တော့ ပါဝင်သင့်သည်ဟု ထင်ရသည်။ အခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးရန် မလိုပေ။

“မပါဝင်ရင်တော့ အကျိုးနည်းမှာပဲ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလျက်...

“ဟုတ်သားပဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ဖို့ မေ့သွားလို့... ကျွန်တော်က ဟီရုန်ခွန်ပါ... သူငယ်ချင်း နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ...”

“ယီထျန်းယွမ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရိုးရှင်းစွာ ဖြေရှင်းလိုက်သည်။

“ယီထျန်းယွမ်ပေါ့လေ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် မှင်တက်မိလျက် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“ယီထျန်းယွမ်... ယီထျန်းယွမ်... ဒီနာမည်က တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ...”

“ကြားဖူးတယ်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြုံးလျက်...

“ဒီကမ္ဘာမှာ နာမည်တူတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိမှာပါ... နာမည်တူတာဖြစ်မယ်...”

“အာ... သတိရပြီ... အရင်တုန်းက ဆရာနဲ့အတူ လော့ယွီ့တောင်ကို ဖြတ်သွားရင်း အလွန်လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်... သူက တောင်ထိပ်မှာ ရပ်နေရင်း ‘ထျန်းယွမ်’ ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ခေါ်နေတယ်... ‘ထျန်းယွမ်နဲ့ ဘယ်တော့များ ပြန်ဆုံရမလဲ’ ဆိုပြီး ပြောနေတာ... တကယ်တော့ သူ့ကို ကြည့်ချင်ပေမယ့် ဆရာက ကျွန်တော့ကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး ပြဿနာမရှာဖို့ ပြောတယ်... မဟုတ်ရင် သေမယ့်ဘေးဆိုက်နိုင်တယ်တဲ့...”

ဟီရုန်ခွန်သည် ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းကိုကုတ်လျက် ပြုံးပြပြီး...

“ဒါက နာမည်တူတာဖြစ်နိုင်တယ်ပေါ့... သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ယီဟုတ်လားမဟုတ်လားမှ မသိတာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ‘ထျန်းယွမ်’ လို့ပဲ ခေါ်နေတာ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် တစ်ယောက်တည်း ပြောနေရင်း ဘေးတွင်ရှိသော ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတွေ့ခဲ့သူမှာ ရှီရွှေယွမ်ဖြစ်နိုင်သည်လား။ ဤမျှလောက် တိုက်ဆိုင်မှုရှိမည်လား။ သူကူညီလိုသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ရှီရွှေယွမ်နှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်ကို သိရှိထားသူဖြစ်နေသည်လား။

အခန်း ၆၆၃ ပြီးပါပြီ။