မင်းကို အပြင်ကို ပစ်ထုတ်ပစ်မယ်လို့ ယုံလား

“အသေးစိတ်ကို ငါ့ကို ပြောပြစမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ မထင်မှတ်ဘဲ တိုက်ဆိုင်စွာ သတင်းအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤမျှလောက် တိုက်ဆိုင်မှုရှိမည်လား။ ဟီရုန်ခွန်က ရှီရွှေယွမ်ကို တွေ့ဖူးသည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ချေသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နာမည်တူသူများ မနည်းသော်လည်း ရှီရွှေယွမ်ဖြစ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်များပြားလှသည်။

“တကယ်တော့ ကျွန်တော် သိပ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ခဲ့ရဘူး... လော့ယွီတောင်မှာ နှင်းတွေ အရမ်းကျနေတယ်... သူတို့က တောင်ထိပ်မှာ ဒီလောက်ကြာကြာ ရပ်နေနိုင်တာ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နိမ့်မနေနိုင်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်... ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လောက်ကြည့်ရဲမှာလဲ... ဆရာက ဒါကို သိလို့ ကျွန်တော့ကို အမြန်ဆွဲခေါ်သွားတာ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် ခေါင်းကို ကုတ်လျက် ဆက်ပြောသည်။

“တခြားဘာမှ မရှိတော့ဘူး... ဒါပေမယ့် ‘ထျန်းယွမ်’ ဆိုတဲ့ နာမည်နှစ်လုံးကို ကြားခဲ့ရတယ်... အစ်ကိုယီရဲ့ နာမည်နဲ့ တော်တော်တူတယ်... အဓိကကတော့ အဲဒီမိန်းကလေးက အရမ်းလှတာမို့ သတိရမိတာပါ...”

“လော့ယွီတောင်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်လာသည်။ ဤနေရာအကြောင်းကို စျေးသည်ထံမှ အနည်းငယ် ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ရှီရွှေယွမ်သည် ဤနေရာတွင် နေထိုင်နေသည်ဟု သူမထင်ခဲ့ပေ။ ဖြစ်နိုင်ချေမှာ သူမသည် လမ်းဖြတ်သွားရင်း ခဏအနားယူရုံသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့နောက် သူသည် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှီရွှေယွမ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို လျင်မြန်စွာ ရေးဆွဲကာ ဟီရုန်ခွန်ထံ ပြသလိုက်သည်။

“မင်းမြင်ခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးက ဒီပုံစံမျိုးလား...”

“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... သူပဲ... အစ်ကိုယီ မင်းဆွဲတာ အရမ်းတော်တယ်... တကယ်ကို အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ တူလွန်းတယ်... ဒါဆို မင်း အဲဒီနတ်သမီးလို မိန်းကလေးကို သိတာပေါ့...”

ဟီရုန်ခွန်သည် အားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... မင်းတို့ သူဘယ်မှာရှိလဲ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲဆိုတာ သိလား... ပြောပြပေးနိုင်ရင် ငါ ဆုလာဘ်ကြီးကြီးပေးမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားသည် လှုပ်ခတ်စပြုလာပြီး မူလက တည်ငြိမ်နေသော စိတ်အခြေအနေသည် ဤအချိန်တွင် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

ဘေးတွင်ရှိသော ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုရင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်က ဤမျှလောက် ကျွမ်းကျင်စွာ ပုံတူဆွဲနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ရှီရွှေယွမ်နှင့် ရင်းနှီးကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာထားသည် ချက်ချင်း တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ သူသည် တည်ငြိမ်မှုကို ဦးစားပေးပြီး ပြဿနာမရှာလိုသူဖြစ်သော်လည်း ဘာမှမသိသူမဟုတ်ပေ။ ဤအခြေအနေမှ သူသည် များစွာသော အရာများကို သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းမရှိသည်ဟူသော စကားသည် ဖြစ်နိုင်ချေအားဖြင့် လိမ်ညာထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူထင်မြင်လိုက်သည်။

“ဒါကို ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိဘူး... သူတို့က နတ်သမီးတွေလိုပဲလို့ပဲ မြင်ခဲ့ရတာ... ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲဆိုတာ မသိဘူး...”

ဟီရုန်ခွန်သည် ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ကြည့်ရင်တော့ ကျွန်တော် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ... ကျွန်တော်က နေရာပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးတယ်လို့ မပြောနိုင်ပေမယ့် အင်အားစုအများစုရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကိုတော့ မြင်ဖူးတယ်... ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ဝတ်စုံက ထူးခြားတယ်... တကယ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာ... ဖြစ်နိုင်တာက လျှို့ဝှက်မိသားစုတစ်ခုက ဖြစ်မယ်... အကြီးမားဆုံး ထူးခြားချက်ကတော့ သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစားမှာ အရောင်ဖျော့ဖျော့ ပန်းမက်ဖူးပုံ ရေးထိုးထားတာပဲ... အဲဒါက သန့်ရှင်းပြီး လောကီရေးရာကင်းရှင်းတဲ့ ခံစားမှုကို ပေးတယ်...”

“ကျွန်တော်သေချာပြောရဲတယ်... ဒါက အနည်းဆုံး အင်ပါယာအဆင့်ရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်မိသားစုတစ်ခုပဲ... ဒါပေမယ့် အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်နေတာမို့ သိပ်မတွေ့ရတာ...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ၎င်း၏ ယုံကြည်ချက်ကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် တပည့်ကဲ့သို့ မျက်နှာကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသူမဟုတ်ဘဲ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အကုန်လုံး စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မရနိုင်သော သူများဖြစ်ပါက တပည့်ကို ဆွဲခေါ်ကာ အမြန်ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်ပြီး ပိုမကြည့်ရဲပေ။ အကယ်၍ မာနကြီးသော သူများနှင့် တွေ့မိပါက အနည်းငယ်ပိုကြည့်မိရုံဖြင့်ပင် မျက်လုံးကို ဖယ်ထုတ်ခံရရန် ဖြစ်နိုင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဝေ့ဖယ်ကျိုးကို ပိုမိုလေးစားမိသွားသည်။ ဤဆရာသည် တကယ်ကို မဆိုးလှသည့် ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သူသည် အေးစက်လွန်းသည်မဟုတ်ဘဲ လောက၏ အေးစက်မှုကြောင့် ကြင်နာမှုကို လွယ်ကူစွာ မပြသနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းမှုပြုရန် ကြိုးစားရင်း ပြဿနာဖြစ်တတ်သည်ကို သတိထားရသည်။

“လျှို့ဝှက်မိသားစုပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က လျှို့ဝှက်မိသားစုများကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့သည် လျှို့ဝှက်ထားသည့်အတွက် သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်သာ သိရှိထားသည်။ ယခုအခါတွင် ယခင်က သံသယရှိခဲ့သော အင်အားစု ၇-၈ ခုကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အားထုတ်မှု များစွာ သက်သာသွားသည်။

သို့သော် သူ့ထံတွင် အရေးပါသော သတင်းတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အဝတ်အစားပေါ်တွင် ပန်းမက်ဖူးပုံ ရေးထိုးထားသည့် ထူးခြားချက်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုများထံ သွားရောက်မေးမြန်းပါက ဆက်စပ်သတင်းများကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် သေးငယ်သော အင်အားစုတစ်ခုတွင် ရှိနေသူဖြစ်သည့်အတွက် မသိရှိခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်မိသားစုများအကြောင်းကို အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုများသာလျှင် အနည်းငယ် သိရှိကြပြီး လူတိုင်းသိရှိပါက ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်မိသားစုဟု မခေါ်ဆိုနိုင်တော့ပေ။

“စတင်တော့မယ်... ရုန်ခွန်... အမြန်ဝင်စမ်း...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် တပည့်ကို အလျင်စလို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြောလိုက်သည်။ တံခါးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လှစ်လာပြီဖြစ်ပြီး နောက်ကျပါက နေရာကောင်းများ လက်လွတ်သွားနိုင်သည်။

စံချိန်စံညွှန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ကျင့်စဉ်သမားများ အလွန်များပြားသည့်အတွက် အမြန်တက်ရောက်ရန် လိုအပ်သည်။

ဟီရုန်ခွန်သည် ခေါင်းညိတ်လျက် အလျင်စလို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ယီထျန်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ...

“အစ်ကိုယီ... မင်း အတူမလိုက်ဘူးလား... ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံသင့်ဘူးနော်...”

“မလိုဘူး... ငါပြောခဲ့သလို မင်းကို ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ပေးမယ်ဆိုတာ တကယ်ပေးမှာပဲ... ငါ ဒီကို စမ်းသပ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး... မင်းကို ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ပေးဖို့ပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သာမန်အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူရရှိခဲ့သော သတင်းသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး စျေးသည်များထံမှ မေးမြန်းခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုတိကျသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်တိကျသော သတင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပိုမိုဂရုစိုက်လိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အကျိုးကျေးဇူးရှိပါက ပြန်လည်ဆပ်ပေးရမည်ဆိုသည်မှာ သူ၏ အမြဲတမ်းလိုက်နာခဲ့သော မူဝါဒဖြစ်သည်။

“ဖြစ်လာမယ့် ကံကောင်းခြင်းပေါ့လေ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် မဝံ့မရဲဖြင့်...

“ဒါဆို မင်း မဝင်ဘူးဆိုရင် ငါ အရင်ဝင်လိုက်မယ်နော်...”

ပြောပြီးနောက် သူသည် အလျင်စလို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သို့သော် လူအများအပြား ရှိနေသည့်အတွက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ၏ အနီးအနားမှ စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လွယ်ကူစွာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် သံသယဖြစ်မိသော်လည်း နေရာကောင်းရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည့်အတွက် အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် တပည့်ဖြစ်သူ ဤမျှလောက် လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ လူများပြားနေသည့်အတွက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလောက် လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

“အထဲကို ဝင်ကြည့်ရအောင်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတပည့်ရဲ့ အလားအလာကို ကြည့်ရအောင်... ဘယ်လောက်ထိ တက်နိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့...”

ပြောရင်း သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလျက် အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် မှင်တက်မိသွားပြီး မကြာမီတွင် နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။ သူတစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုရင်း ရပ်တန့်သွားစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးသည် မမြင်ရသော စွမ်းအင်တစ်ခုဖြင့် ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ အဝတ်စွန်းပင် ထိတွေ့မသွားခဲ့ပေ။

“ဒါ...”

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ဤသို့သော လုပ်ဆောင်မှုကို လုပ်နိုင်သော်လည်း ဤမျှလောက် ချောမွေ့စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သူ့ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်သည် ပိုမိုအံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ဆိုလိုနေသည်မဟုတ်ပါလား။

မကြာမီတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဝေ့ဖယ်ကျိုးကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ၎င်းတို့သည် စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ရန်မဟုတ်ဘဲ ဘေးမှ ကြည့်ရှုရန်သာ ဖြစ်သည်။ အတွင်းတွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော အဆင့်ထစ်များရှိသော လှေကားထစ်များကို တွေ့ရသည်။

၎င်းတို့ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အုတ်အော်သောင်းတင်းသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဟေ့ကောင်... ဒီနေရာက ငါ့နေရာပဲ... သိရင် အမြန်ဖယ်ပေးစမ်း...”

ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးက ဟီရုန်ခွန်ကို ဆူပူအော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီနေရာက ကျွန်တော် အရင်ရောက်လာတာပါ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အကူအညီဖြင့် လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး နေရာကောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် နေရာပို၍ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း လူအများစုသည် အလယ်ဗဟိုရှိ နေရာများကို ရွေးချယ်ကြသည်။ ၎င်းသည် တက်ရောက်ရန် အသင့်လျော်ဆုံးနေရာဖြစ်ပြီး နေရာအနည်းငယ်သာရှိသည့်အတွက် အလွန်လိုလားအပ်သည်။

“မင်း ‘မဟုတ်ဘူး’ လို့ ထပ်ပြောကြည့်စမ်း... မင်းကို အပြင်ကို ပစ်ထုတ်ပစ်မယ် မယုံဘူးလား...”

ထိုလူငယ်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘေးမှ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်ရှိ အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်သမားနှစ်ဦးက ထွက်လာပြီး ဟီရုန်ခွန်ကို အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ သူ့ကို ထိတ်လန့်အောင် ဖယ်ထုတ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်... ကျွန်တော်...”

ဟီရုန်ခွန်သည် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောလိုရင်း ရပ်တန့်သွားစဉ် သူ၏ နားထဲတွင် ယီထျန်းယွမ်၏ တည်ငြိမ်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“မင်း ဆက်ပြီး ရန်စအုံးမယ်ဆိုရင်... မင်းကို ဒီကနေ ချက်ချင်း ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်မယ် ယုံလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူပြောခဲ့သော ကံကောင်းခြင်းကို ပေးမည်ဟူသည်မှာ နောက်ဆုံးထိ အကာအကွယ်ပေးမည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၆၆၄ ပြီးပါပြီ။