အားလုံး ဒူးထောက်စမ်း

ဤစင်မြင့်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသည့်မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူနှစ်ဦးသည် စားပွဲတွင်ထိုင်ကာ စပျစ်ဝိုင်ကို ဖြည်းဖြည်းခံစားသောက်သုံးရင်း လူငယ်များစွာတို့ လှေကားထစ်များတက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ထိုအထဲတွင် လူသုံးဦးသည် မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေကြပြီး မြေပြင်သည် သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသည်။ ထို့ပြင် ဇောချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်နေ၏။

ဘေးတွင်ရှိသော အခြားအင်အားစုများသည် ၎င်းတို့အတွက် စိုးရိမ်မှုဖြင့် လက်ဖဝါးများပင် ချွေးစေးထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် နဂါးစံအိမ်တော်မှဖြစ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း ဤမျှလောက် အာဏာစက်ပြသည်မှာ အံ့သြဖွယ်ရာ။ ၎င်းတို့၏နောက်ခံသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်နိုင်သလား။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သည် အင်ပါယာအင်အားစုမှ တပည့်များဖြစ်နိုင်သလား၊ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှပင် ဖြစ်နိုင်သလား။

အင်ပါယာအင်အားစုဆိုလျှင်တောင်မှ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းထားနိုင်သေးသော်လည်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှဖြစ်ပါက နဂါးစံအိမ်တော်သည် တံခါးဝသို့လာကာ ဒူးထောက်တောင်းပန်ရရုံသာမက လျော်ကြေးပါ ပေးဆပ်ရမည်။ ဤသည်မှာ နောက်ခံအင်အား၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာသက်ရောက်မှုပင်ဖြစ်သည်။

“ငါ... ငါက နဂါးစံအိမ်တော်ရဲ့ သခင်ငယ်ပဲ... မင်း... မင်းသေပြီ...”

ဒူးကျာဒီသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လူများစွာရှေ့တွင် ဒူးထောက်ခံရပြီး အရှက်တကွဲဖြစ်ရသည့် စိတ်နှလုံးထဲက နာကျည်းမှုကို မည်သို့ထင်ဟပ်နိုင်မည်နည်း။

“ငါသေရမှာလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး “ဒီအချိန်ထိ မင်းက အမှားမမြင်ဘဲ မိုက်မဲမှုထဲမှာ နှစ်မြှုပ်နေတုန်းပဲ... တကယ်ကို ဆုံးမလို့မထိုက်တန်ဘူး... မင်းက အင်အားနဲ့ ဖိနှိပ်ဖို့ပဲ အမြဲလိုလို ကြံရွယ်နေတာပဲ... အခုတော့ ငါကမင်းကို ဖိနှိပ်ထားတာမဟုတ်လား... မင်းရဲ့လူတွေ ဘယ်တော့ရောက်လာမှာလဲ သိချင်သေးတယ်...”

စကားသံမဆုံးမီ၌ပင် ဘေးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားတစ်ခုသည် လက်ဖဝါးပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လေထုအတွင်းမှ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ရိုက်ချလာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုရွှေရောင်လက်ဖဝါးကြီးသည် အမှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲကာ ကြယ်ရောင်များအဖြစ် လွင့်ပျံသွားသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် အခြားသူများအတွက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ယင်ကောင်တစ်ကောင်ပျံသန်းလာသလို ခံစားရပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဖြင့်ရိုက်ချလိုက်ရုံဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်။

“အင်အားနည်းနည်းတော့ရှိသေးတယ်... မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့သခင်ငယ်ကို ဒီလောက်ကြာအောင် ဒူးထောက်ထားစေခဲ့တာ... ငါတို့ နဂါးစံအိမ်တော်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရန်စတာပဲ...”

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏အင်အားစက်သည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ဓားသွားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လူတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးစိုက်လာသလို ခံစားရသည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ...”

ဒူးကျာဒီသည် ထိုသူကိုမြင်သောအခါ အလျင်အမြန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒုတိယအကြီးအကဲ... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ...”

“မင်းတို့ကို ရည်ရွယ်တာတဲ့လား... မင်းတို့ကိုယ်တိုင်က ဒီလောက်ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား...” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောရရင် မင်းတို့ကပဲ အရင်ဆုံး ရန်စလာတာ... ဒီနေရာကို ငါတို့က အရင်ရွေးထားတာ... ဒါကို မင်းတို့က လာရောက်လုယူဖို့ ကြိုးစားတယ်... နေရာလုတာကိုတောင် ထားပါတော့... ငါ့လက်တွေ ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်ဖို့တောင် ကြံရွယ်လိုက်သေးတယ်... ဒါဆိုရင်လည်း ငါကပဲ မင်းတို့လက်တွေ ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးပြီး အရင်ဆုံး ဒီအရသာကို ခံစားကြည့်စေရမယ်...”

“ဒီနေရာတွေက စွမ်းအားရှိသူကပဲ ပိုင်ဆိုင်ထိုက်တယ်... ဘာပြဿနာရှိလဲ...” ဒုတိယအကြီးအကဲက စူးရှစွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းမှာ အင်အားနည်းနည်းရှိတာကို ငါသိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာကိစ္စမဆို အဆင်ပြေရင် ရပ်ထားရမယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဧည့်ဝတ်မကျေတော့ဘူး...”

“ဒုတိယအကြီးအကဲ... သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ... ကျွန်တော့်အတွက် သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ...” ဒူးကျာဒီသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤမျှကြီးမားသော အရှက်တရားကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ အဆုံးသတ်လိုစိတ် မရှိချေ။

“မင်းတို့သခင်ငယ်က ငါ့လက်တွေ ခြေထောက်တွေ ရိုက်ချိုးပြီး အပြင်ကို ပစ်ထုတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ... အဲ့ဒါဆိုရင် ငါသေနိုင်တာပဲ... အခုတော့ ဒီလိုဖြစ်သွားတာကို လွယ်လွယ်နဲ့ ရပ်လိုက်ပါလို့ ပြောနေတာလား...” ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ပြောရရင် မင်းတို့က ဧည့်ဝတ်မကျေဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ... မင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်းနဲ့လား...”

သူသည် အလွန်အေးဆေးစွာ စပျစ်ဝိုင်ကို ခံစားသောက်သုံးနေပြီး မျက်နှာထားမှာ ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေ၏။ ဘေးတွင်ရှိသော ဝေ့ဖယ်ကျိုးမှာမူ နှလုံးခုန်သံများမြန်နေပြီး ထိတ်လန့်နေသည်။ ရှေ့တွင်ရှိသော ဒုတိယအကြီးအကဲသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ လုံးဝတူညီသောအဆင့်မဟုတ်ပေ။

“ဟမ်... မင်းတို့နှစ်ယောက်ထဲတဲ့လား...” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ထိုစကားထဲမှ ထူးခြားချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

ဒုတိယအကြီးအကဲ၏မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ တဟုန်ထိုးပြေးဝင်လာသည်။ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားရှည်တစ်ချောင်းသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အေးစက်သောအလင်းတန်းများဖြင့် လျှပ်တစ်ပြက်ဖြတ်ချလာသည်။ ထိုဓားတစ်ချက်ဖြင့် တောင်တန်းများပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်သည့်အလား။

ထို့နောက်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ယီထျန်းယွမ်၏နောက်ကျောဘက်တွင် အမှောင်ရိပ်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး အေးစက်သောဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို သော့ခတ်လိုက်သည်။

ရှေ့နောက်ညှပ်တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏အကြံအစည်မှာ အစပိုင်းကတည်းက ညှပ်တိုက်ခိုက်ရန်ဖြစ်ပြီး ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိချေ။ သခင်ငယ်ကို ဤမျှကြာအောင် ဒူးထောက်စေခဲ့ပြီး အရိုးများပင် ကျိုးကြေနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ယီထျန်းယွမ်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်ကို ဖိနှိပ်မထားနိုင်ပါက နဂါးစံအိမ်တော်၏ဂုဏ်သိက္ခာသည် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အပြင်တွင် ဆက်လက်ရှင်သန်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ ဓားကိုဆွဲထုတ်ပြီး ခုခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် စပျစ်ဝိုင်ခွက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ချထားလိုက်ပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော အသံဖြင့် “ဒူးထောက်စမ်း...” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဓားကိုင်ဆောင်ကာ ပြေးဝင်လာသော လူနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုဖိချလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

“ဘုန်း...”

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒူးထောက်လိုက်ရပြီးနောက် “ကျွံတော့” ဟူသော အရိုးကျိုးသံများထွက်ပေါ်လာသည်။ အရိုးများသည် အပိုင်းပိုင်းကျိုးကြေသွားပြီး ဒူးထဲမှ သွေးများစီးကျလာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်နေ၏။

ပြေးဝင်လာသူများသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများဖြစ်သော်လည်း ဒူးထောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကိုးကွယ်နေရသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ “ကျွံတော့” ဟူသော အရိုးကျိုးသံများထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုကြည်လင်သောအသံသည် လူတို့ကို ထိတ်လန့်စေသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများပင် ဤသို့ ဒူးထောက်ခံရပြီး ဖိနှိပ်ခံရသည်။ ဤသည်ကို “ဒူးထောက်စမ်း” ဟူသော စကားတစ်ခွန်းဖြင့်သာ ပြီးမြောက်စေနိုင်သလား။

လူအုပ်ကြီးသည် အေးခဲသောလေကို တစ်ချက်ရှိုက်သွင်းလိုက်သည်။ ယခင်က စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများကို ဖိနှိပ်ခံရခြင်းကို ထားလိုက်ဦးတော့၊ ယခုမူ အကြီးအကဲနှစ်ဦးစလုံးကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်တဲ့လား။ ဤသည်မှာ ရှေ့တွင်ရှိသော ဤလူငယ်လေး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ပို၍အံ့သြဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သို့မဟုတ် သူ့အနားတွင် အကာအကွယ်ပေးနေသော အင်အားကြီးမားသူတစ်ဦးရှိနေသည်လား။

လူအများက နောက်ဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေကို ပို၍ယုံကြည်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှငယ်ရွယ်နေရကား၊ သူကိုယ်တိုင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မည်သူလုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ၊ ထိုအချက်သည် ယခုအခါ အရေးမကြီးတော့ပေ။ နဂါးစံအိမ်တော်၏ အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် ဤလူငယ်လေးရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေရသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထိုလူငယ်လေးသည် စပျစ်ဝိုင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်လက်ခံစားနေပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ ဤနေရာတွင်ဖြစ်ပျက်နေသမျှသည် သူနှင့်လုံးဝမသက်ဆိုင်သလို ပုံစံဖြင့်ဖြစ်နေ၏။

“ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထိတ်လန့်နေရတာလဲ... ထိုင်ပြီး စပျစ်ဝိုင်သောက်လိုက်ပါဦး...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဟီရုန်ခွန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူသည် လှေကားထစ် ၂၀၀ ကျော်အထိ တက်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ “မဆိုးဘူး... ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းပဲ... မင်းရွေးထားတဲ့ တပည့်က အရည်အချင်းတော်တော်ကောင်းတယ်ပဲ...”

ဟီရုန်ခွန်သည် လှေကားထစ် ၂၀၀ ကျော်အထိ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး အခြားသူများနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက အလယ်အလတ်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ထိပ်တန်းအဆင့်မဟုတ်သော်လည်း အလွန်တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်သည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ နောက်ထပ်အလားအလာများစွာ ရှိနေသေးကြောင်း ပြသနေသည်။

“ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်...” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ချွေးစီးများကို သုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ ဤမျှအေးဆေးနေနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေရသည်ကို မြင်နေရရင်း မည်သို့လုပ်၍ အေးဆေးနေနိုင်မည်နည်း။

ဤသို့ဖြင့် အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် ယခုမှ ၎င်းတို့ရင်ဆိုင်နေရသည့်သူ၏ အင်အားကို သိရှိလိုက်ရသည်။ ဤမျှလွယ်ကူစွာ ၎င်းတို့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန်သာလွန်သည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် သူ့အနားတွင် အင်အားကြီးမားသော အကာအကွယ်ပေးသူတစ်ဦးရှိနေသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အကာအကွယ်ပေးသူရှိနေသည်ဆိုပါက၊ အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်နောက်ပိုင်းအဆင့်၊ အနည်းဆုံး အဆင့် ၆ မှ ၇ အထိ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အင်အားစက်ဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိ အလွန်သာလွန်သူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ နဂါးစံအိမ်တော်တွင် အင်အားမနည်းသော အုတ်မြစ်ရှိသော်လည်း၊ ဤမျှသာလွန်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူကို ရန်သူအဖြစ်ထားရှိခြင်းသည် ကောင်းမွန်သောအရာမဟုတ်ပေ။

ဒူးကျာဒီသည် ယခုမှ ၎င်းတို့ရင်ဆိုင်နေရသည့်သူ၏ အင်အားကို သိရှိလိုက်ရသည်။ နဂါးစံအိမ်တော်တွင် အင်အားအပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သော အကြီးအကဲနှစ်ဦးပင် ဒူးထောက်ခံရသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ၎င်း၏ဖခင်ပင်လာရောက်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် စပျစ်ဝိုင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ခံစားသောက်သုံးနေသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ၎င်းတို့၏ချွေးစီးများသည် ပို၍စီးကျလာသည်။ ၎င်းတို့သည် တကယ်ကို သံပြားထူထူကို တိုက်မိခဲ့ပြီး ထိုသံပြားသည် အလွန်ထူထဲလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

**အခန်း (၆၆၆) ပြီးပါပြီ။**