အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပြီ

တိတ်ဆိတ်မှုသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာအထိ ဖြစ်နေ၏။

လူအုပ်ကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ မှင်တက်မိစွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး ၎င်း၏မည်သူဖြစ်ကြောင်း လုံးဝမသိရှိကြပေ။ အင်ပါယာမှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်နိုင်သည်ဟု အချို့က ခန့်မှန်းကြသည်။ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ တပည့်ဖြစ်နိုင်သည်ဟုလည်း ယူဆကြသည်။ ဤဖြစ်နိုင်ခြေများသည် အားလုံးဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

သို့မဟုတ်ပါက အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ နှစ်ဦးသည် ဤနေရာတွင် ဒူးထောက်နေရပြီး အင်အားဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤမြင်ကွင်းသည် လူတို့ကို အံ့သြထိတ်လန့်စေသည်။

ယခုအခါ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသံထွက်မလာရဲကြတော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုရဲသူမရှိတော့ချေ။ ယခင်က ၎င်း၏ဒုက္ခရောက်မှုကို ကြည်နူးစွာ ကြည့်ရှုနေသူများသည်ပင် ပါးစပ်များကို အလိုအလျောက်ပိတ်ထားလိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ ရုတ်တရက် လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလာပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ ထိုအခါ နဂါးစံအိမ်တော်သားများကဲ့သို့ ဒူးထောက်ခံရမည်ဆိုပါက ရယ်စရာဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

အထိတ်လန့်ဆုံးအရာမှာ ယီထျန်းယွမ်သည် စပျစ်ဝိုင်ကို အေးဆေးစွာ ခံစားသောက်သုံးနေပြီး ဤဖြစ်ရပ်အားလုံးသည် သူနှင့်လုံးဝမသက်ဆိုင်သလို ပုံစံဖြစ်နေ၏။ ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးကို ကြည့်ရှုရင်း ၎င်းသည် ဤမျှသောကိစ္စများကို အကြိမ်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးမဟုတ်ပါက မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှတည်ငြိမ်နေနိုင်မည်နည်း။

ဤအခါ လူအုပ်ကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်က ယခင်က ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်သတိရလာကြသည်။ အင်ပါယာတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဟု ဆိုရုံသာမက နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုကိုပင် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မှန်ကန်နိုင်ပါသလား။ အင်ပါယာတစ်ခုဖျက်ဆီးခံရခြင်းသည် သိပ်အရေးမကြီးသော်လည်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဆိုပါက ဤသည်မှာ အနည်းငယ်လွန်ကဲလှသည်မဟုတ်ပါလား။

“မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး... နောက်ပိုင်းကျလာလေ သူ့ရဲ့အဆင့်က ပိုထင်ရှားလာလေ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဟီရုန်ခွန်ကို အလွန်ကျေနပ်မိပြီး ဤသူသည် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ အစပိုင်းတွင် အလယ်အလတ်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အဆင့်တွင်ရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လျော့ကျမသွားဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တဖြည်းဖြည်း တက်လှမ်းကာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤသည်မှာ ၎င်းအား အနည်းငယ်ပို၍ ချီးကျူးစေခဲ့သည်။ သူ၏အရည်အချင်းသည် လုံးဝမနိမ့်ကျချေ။ အကယ်၍ အရည်အချင်းအလွန်နိမ့်ကျပါက ဤမျှတက်လှမ်းရန် ခက်ခဲလှမည်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများသည် ပို၍လွယ်ကူစွာ တက်လှမ်းနိုင်သည်။ သို့သော် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများသည် အရည်အချင်းနိမ့်ကျသူများ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအချက်နှစ်ခုသည် ဆန့်ကျင်ဘက်မဟုတ်ဘဲ အတူယှဉ်တွဲတည်ရှိသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများသည် အရည်အချင်းနိမ့်ကျသူများ မဖြစ်နိုင်ချေ။ အလွန်နုံအသူများသည် အဆင့်တက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် အရာအားလုံးတွင် ခြွင်းချက်များရှိတတ်သည်။ အနည်းငယ်နုံအသူများသည် နတ်ဘုရားဆေးလုံးများနှင့် အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးများဖြင့် ဆက်လက်တွန်းအားပေးခံရပါက အဆင့်တက်နိုင်ကာ မကြာမီ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့စွမ်းရည်က အကန့်အသတ်ရှိတာမို့... မဟုတ်ရင် သူက နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မှာ...” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤမျှကောင်းမွန်သော တပည့်တစ်ဦးရှိသော်လည်း အရင်းအမြစ်များ နည်းပါးနေခြင်းသည်လည်း ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ငါက သူ့ကို ဆုလာဘ်တစ်ခုပေးမယ်...” ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်မပြောတော့ပေ။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ထပ်မံမေးမြန်းခြင်းမပြုဘဲ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပနေသည်။ ယခုအခါ “ဆုလာဘ်” ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို ကြားရသည့်အခါ အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်ရှိလာသည်။ ယခင်က ယီထျန်းယွမ်သည် ကြွားဝါနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းသည် ကြွားဝါခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ထို့နောက်ဆက်လက်ဖြစ်ပျက်သည့်အချိန်များတွင် နဂါးစံအိမ်တော်သားများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရပြီး မည်သို့အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းခံပါစေ အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အော်ဟစ်သူများသည် ပို၍ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံရပြီး ပါးစပ်များပင် မြေပြင်နှင့်ထိကပ်နေကာ တဝူးဝူးအသံများသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းသည် လူတို့ကို ထိတ်လန့်စေပြီး ဆက်လက်ဖိနှိပ်ထားပါက သွားများပင် ကျိုးကြေသွားနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်နေရသေးသည်ဟု ယူဆရမည်ဖြစ်သည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် လှေကားတက်ခြင်းသည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံး ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရက်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဟီရုန်ခွန်သည် လှေကားထစ် ၈၀၀ ကျော်အထိ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏အမြန်နှုန်းသည် သိသာထင်ရှားလှသည်။ ပို၍ထူးခြားသည်မှာ ထိပ်ဆုံးငါးဦးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ပထမအဆင့်စမ်းသပ်မှုသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုရလဒ်များအရ ထိပ်ဆုံး ၃၀ ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက အောင်မြင်သည်ဟု ယူဆရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ အဆင့်ငါးနေရာတွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည့်အတွက် ဖိအားမရှိသလောက်ဖြစ်နေ၏။

ဤအရာသည် ယီထျန်းယွမ်၏ အကူအညီမလိုအပ်ဘဲ သူသည် ပထမအဆင့်သို့ လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏အရည်အချင်းသည် တကယ်ကို ထူးချွန်လှသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ... ငါတို့လူတွေကို ဒီလိုလုပ်ရဲတယ်ပေါ့...”

ထိုအချိန်တွင် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်၏ အင်အားစက်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအင်အားသည် နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင်ရှိသော လူများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မနိမ့်ကျပေ။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများလည်း ရှိသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများသည် နည်းပါးပြီး အများစုမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့် ရှိသူများဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်လာသူများဖြစ်သည်။ တချို့လည်း အစောင့်များဖြစ်သည်။ သို့သော် အစပိုင်းတွင် ယီထျန်းယွမ်ကို ရန်စရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။

ယခုထွက်လာသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူသည် နဂါးစံအိမ်တော်၏ အိမ်တော်ပိုင်ရှင် ဒူကျီယွမ်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မနိမ့်ကျဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် ၂ အထိ ရောက်ရှိနေသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ၎င်းသည် လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရုံဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်သည့်အရာသာဖြစ်သည်။

“ဒီမိတ်ဆွေ... ကျွန်တော့်သခင်ငယ်က ဘာမှားသွားလို့များ ဒီလိုလုပ်တာလဲ... ဒီလိုလုပ်တာက နဂါးစံအိမ်တော်ကို အနည်းငယ်မျှတောင် သိက္ခာမရှိစေတာနဲ့ တူတယ်...” ထိုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ နောက်ထပ်တစ်ဦးထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် နဂါးစံအိမ်တော်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထင်ရှားစွာ ပထမအကြီးအကဲအဆင့်ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏အင်အားစက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ဖိအားပေးလာသည်။ ဘေးတွင်ရှိသော ဝေ့ဖယ်ကျိုး၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ကိစ္စသည် ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့ပြီး အဆင်ပြေစွာ ပြီးဆုံးနိုင်မည်မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှအေးဆေးတည်ငြိမ်နေနိုင်သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် အံ့သြဖွယ်ခံစားရပြီး ၎င်းသည် ကြီးမားသော အတွေ့အကြုံများကို ကြုံတွေ့ခဲ့သူဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

“သူက ငါ့လက်တွေ ခြေထောက်တွေ ရိုက်ချိုးဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ... ဒီအဖြေက လုံလောက်ရဲ့လား...” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါက သူ့ကို အရသာနည်းနည်းလောက် ခံစားကြည့်စေချင်ရုံပဲ...”

“မင်းရဲ့ လက်တွေ ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးလိုက်ရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ...” ဒူကျီယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ မင်းသေပြီလို့မှတ်... ငါက မင်းရဲ့အရိုးတွေကို တစ်လက်မစီ ရိုက်ချိုးပစ်ပြီး မင်းကို ခွေးစာကျွေးပစ်မယ်...”

ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းသည် ၎င်း၏သားဖြစ်သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်ဖြစ်သည်။ ပိုမိုထူးခြားသည်မှာ ၎င်းတို့သည် အင်အားဖြင့်သာ စကားပြောပြီး အကြောင်းပြချက်များကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

အကြောင်းပြချက်မပေးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်နှစ်သက်သည်။

“ဒူးထောက်ပြီး ပြောစမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်၏အကြည့်များသည် အေးစက်သွားပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် ၅ အတွင်းရှိပြီး သူ၏စိတ်ညှို့မျက်လုံးဖြင့် လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

“ကောင်းပါပြီ...”

ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူ နှစ်ဦးသည် တကယ်ကို ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် လူအုပ်ကြီးကို အံ့သြထိတ်လန့်စေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများပင် ဤဖိအားကို မခံနိုင်ဘူးလား။ ဤသည်မှာ အနည်းငယ်လွန်ကဲလှသည်မဟုတ်ပါလား။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည်ပင် အံ့သြထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ စပျစ်ဝိုင်ခွက်မှ ဝိုင်များပင် ဖိတ်ကျသွားသည်ကို သတိမထားမိချေ။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများပင် ဒူးထောက်ရသည်ဆိုပါက ဤသည်မှာ မည်သည့်အင်အားမျိုးဖြစ်မည်နည်း။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်သည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဖြင့်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အစပိုင်းအဆင့်ရှိသူများကို ဒူးထောက်စေနိုင်သလာ။ သူ့တွင် ဤအဆင့်မရှိသည့်အတွက် အင်အားကွာဟချက်ကို စိတ်ကူးဖြင့်ပင် ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

“ဟိုက်... ဘုရားရေ... ငါဘာတွေမြင်နေရတာလဲ... နဂါးစံအိမ်တော်ရဲ့ အင်အားကြီးသူတွေ အကုန်လုံး ဒီမှာ ဒူးထောက်နေရတယ်...”

“နဂါးစံအိမ်တော်က တကယ်ကို သံမဏိတုံးကို တိုက်မိပြီ... ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းလှတယ်... ဒါက ဘယ်လိုကျင့်စဉ်အဆင့်မျိုးမှ ဒီလို စွမ်းဆောင်နိုင်တာလဲ...”

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်လား... ဒါမှမဟုတ် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်လား...”

“သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ဆိုရင်... ဒါက ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်မဟုတ်လား... သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က ငါတို့အနားမှာ ရှိနေတာလား...”

လူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။ သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူများသည် အမြဲတမ်း မြင့်မားသောနေရာတွင်ရှိပြီး နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဦးခေါင်းကိုသာ မြင်ရပြီး အဆုံးအစမမြင်ရသည့်သူများဖြစ်သည်။ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများသည် နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ မင်းဆရာ သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်များဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏အဆင့်သည် ဤလူများမြင်တွေ့နိုင်သည့်အဆင့်မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိသူများသည် ဤနေရာသို့ လာရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ စမ်းသပ်မှုအတွက် လူများစေလွှတ်လာပါက စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများ သို့မဟုတ် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူများကသာ လိုက်ပါလာတတ်သည်။

“ငါမင်းကို သတ်လိုက်ရင် မင်းအဖေတောင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲဘူးဆိုတာ ယုံလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် ဒူးကျာဒီကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဒူးကျာဒီသည် ထိတ်လန့်စွာ ကိုယ်လှုပ်ရှားနေပြီး “ဝူးဝူး” ဟူသော အသံများသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် အမှားဆိုသည်မှာ ဘာဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သိရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ယခုအခါ အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပြီဖြစ်သည်။

အခန်း (၆၆၇) ပြီးပါပြီ။