ရှာဖွေခြင်း

“အဝတ်အစားပေါ်မှာ အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ မက်မွန်ပန်းပုံပါတဲ့ မိသားစုတစ်ခု…”

လူအုပ်ကြီးသည် ဤထူးခြားချက်ကို အလျင်အမြန်တွေးတောရန် စိတ်နှလုံးအာရုံအားလုံးကို စုစည်းထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုသို့သော အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသည့် မည်သည့်အင်အားစုကို တွေ့ဖူးသလဲဟု အသည်းအသန် စဉ်းစားနေကြသည်။ အကယ်၍ ချက်ချင်းအဖြေရှာနိုင်ခဲ့ပါက နတ်ဘုရားအင်းဆိုင်ရာ အမွေအနှစ်များကို ယူဆောင်ပြီး ပြန်လည်ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိပြီး ဆုလာဘ်မျိုးစုံသည် တဖြည်းဖြည်းဝင်ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအတွေးကိုပင် စဉ်းစားရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် လှုပ်ရှားတက်ကြွလာသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် မည်မျှပင် အသည်းအသန်တွေးတောကြပါစေ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မတွေးမိခဲ့ကြပေ။ နတ်တမန်တော်များအနေဖြင့် အခြားအင်အားစုများနှင့် မကြာခဏ ဆက်ဆံဆောင်ရွက်ရသူများဖြစ်သဖြင့် အင်အားစုများစွာကို တွေ့ဖူးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ မည်မျှပင်တွေးတောကြပါစေ မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်မျှ မတွေးမိခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် နာရီပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့ကြသော်လည်း မည်သည့်အဖြေမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

“အလျင်စလိုမလုပ်ပါနဲ့… ငါမင်းတို့ကို တွေးတောဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ပေးမယ်… ဒီအတောအတွင်း ငါက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်မှာ စောင့်နေမယ်… တစ်ယောက်ယောက်က အတိအကျဆုံး သတင်းအချက်အလက်ကို ပထမဆုံး ယူလာနိုင်တယ်ဆိုရင် သူ့ကို အမွေအနှစ်တွေ ပေးမယ်…” ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့… တကယ်လို့ သိပ်မကြာဘူးဆိုရင် ငါက နောက်ထပ် ဆုလာဘ်လေးတွေ ပေးမယ်… မင်းတို့ကို အလကားပြေးလွှားရမှာမျိုး မဖြစ်စေရဘူး…”

“ဒီမှာ အချိန်ကွာဟမှု သိပ်မကြာဘူးဆိုတာ နေ့တစ်ဝက်အတွင်းလို့ ဆိုလိုတာပဲ… ဒီအချိန်ကျော်လွန်သွားရင်တော့ အဖြေက ဘယ်လောက်တိကျတယ်ဆိုရင်တောင် ဆုလာဘ်တွေ မပေးတော့ဘူး…”

သူသည် ပရဟိတအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဆုလာဘ်များ ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နေ့တစ်ဝက်အတွင်း အဖြေတူညီသူများကို ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ရန် သူသည် အချိန်ကန့်သတ်ချက်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းတို့ကို အလကားပြေးလွှားရမည့် အခြေအနေ မဖြစ်ပေါ်စေလိုခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်ထားကောင်းမွန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အခြားသူများအတွက် နတ်ဘုရားအင်းများကို သေဆုံးသည်အထိ ထိန်းသိမ်းထားပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မပေးအပ်လိုကြပေ။ သို့သော် သူ့အတွက်ကား ဤအရာများသည် သိပ်အရေးမကြီးပေ။ ၎င်းတို့သည် သတင်းအချက်အလက်များသာဖြစ်ပြီး ဖြန့်ဝေပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ပေးအပ်ရသည့်အခြေအနေမဟုတ်ပေ။

“မင်း… တစ်ခုခုပြောချင်ပုံပဲ… ဘာပြောချင်တာလဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဝေ့ဖယ်ကျိုးကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“သခင်လေး… ဒီလိုပါ… သခင်လေးရှာနေတဲ့ လျှို့ဝှက်မိသားစုကို ကျွန်တော် ပုံဆွဲပြလို့ရပါတယ်…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ…” ယီထျန်းယွမ်က ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။ “ဒီလိုဆိုရင် ပိုကောင်းတာပေါ့…”

ထို့နောက် ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလျက် ပုံဆွဲလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် တကယ့်လက်တွေ့ထက်ပင် ထင်ရှားလှသော လူပုံတစ်ပုံသည် လူအုပ်ကြီး၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုပုံတွင် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရပ်ရှည်လျက် ရှည်လျားသော ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ထိုဝတ်ရုံပေါ်တွင် ဖျော့ဖျော့မက်မွန်ပန်းတစ်ပွင့်ကို ပန်းထိုးထားပြီး အခြားထူးခြားသော အမှတ်အသားများ မရှိပေ။

ထို့အပြင် ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပုံဖော်ထားရုံသာမက အနီးအနားရှိ ရှုခင်းများနှင့် အခြားလူများကိုပါ ပုံဖော်ထားသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခုလုံးသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို အသေးစိပ်ဖြည့်စွမ်းထားသည့် ပုံတစ်ပုံဖြစ်သည်။

“မဆိုးဘူး…” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “မင်းရဲ့ ပုံဆွဲစွမ်းရည်က ဒီလောက်ထူးကဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး…”

“သခင်လေးကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး… ကျွန်တော်က ကျင့်စဉ်မစတင်ခင်က ပန်းချီဆရာတစ်ယောက်ပါ… လူတွေအတွက် ပုံတူဆွဲပေးတာက ကျွန်တော်ရဲ့ အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးက ပြုံးလျက် ဖြေကြားသည်။

“အင်း… အရမ်းကောင်းတယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုစက္ကူရွက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှာရမယ့်သူက ဒီလိုပဲ… အခု မင်းတို့မှာ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုရှိလာပြီဆိုတော့ ပိုပြီး ရှာရလွယ်ကူသွားပြီပေါ့…”

လူအုပ်ကြီးသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားလျက် ထိုပုံကို သေချာကြည့်ရှုကြသည်။ အချို့သည် ထိုပုံကို တိုက်ရိုက်ကူးယူပြီး တူညီသော ပုံတူတစ်ပုံကို ပြန်လည်ဖန်တီးကာ ရှာဖွေရန် ယူဆောင်သွားကြသည်။

“ကောင်းတယ်… ကောင်းတယ်… အခု ကျွန်တော်တို့ သတင်းစုံစမ်းဖို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်… ယီသခင်လေး နည်းနည်းလောက် စောင့်ပေးပါဦး…”

ချက်ချင်းပင် နတ်တမန်တော်အချို့သည် ထရပ်လျက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ တပည့်များ စမ်းသပ်မှုပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် မရည်ရွယ်ကြပေ။ ၎င်းတို့အတွက် ယခုအခါတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းပြီး အမွေအနှစ်များကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို ပိုမိုအရေးကြီးသည်။

အခြားအင်အားစုများကမူ ၎င်းတို့၏ တပည့်များ၏ စမ်းသပ်မှုများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် ရွေးချယ်ကြသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုများသည် ယုံမင်ကမ္ဘာမှာကဲ့သို့ တင်းကြပ်မှုမရှိပေ။ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်သန်ရန် အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ လက်လျှော့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ယခင်ကဲ့သို့ နယ်မြေအစွန်သို့ ပြေးသွားပြီး ခုန်ချရန် မလိုအပ်တော့သည့်အတွက် လက်လျှော့ရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။

မျက်စိတစ်မှတ်အတွင်း နတ်တမန်တော်များစွာသည် သတင်းရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အချို့မှာ မထွက်ခွာဘဲ ဆက်လက်နေရစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အင်အားစုများအနေဖြင့် သာမန်အဆင့်သာရှိပြီး သတင်းစုံစမ်းရာတွင် သိပ်မကျွမ်းကျင်သဖြင့် ဤနေရာတွင်သာ ဆက်လက်နေရစ်ကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ထွက်ခွာသွားပုံကို ကြည့်ရင်း အရက်ကို တဖြည်းဖြည်း မြည်းစမ်းနေသည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

“ဒါက မင်းအတွက် ဆုလာဘ်ပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်အဆင့်သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ဝေ့ဖယ်ကျိုးထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုလက်နက်သည် ဝေ့ဖယ်ကျိုး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ထိုလက်နက်ကို ကိုင်ထားရင်း စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “သ... သခင်လေး… ဒါ… ဒါက နည်းနည်း မရက်ရောလွန်းဘူးလား…”

သူသည် ပုံတစ်ပုံကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဆွဲပေးလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။ ဤအကြိမ်တွင် ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ဤမျှလောက် ဆက်ဆံပေးမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို အသေးစိပ်ဆွဲပြရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် အကူအညီပေးခြင်းအဖြစ် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။

မည်သူသိမည်နည်း၊ ဤသို့သော ပုံတစ်ပုံဆွဲပေးလိုက်ရုံဖြင့် သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ဘေးတွင်ရှိသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားလျက် မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ပုံတစ်ပုံဆွဲပေးရုံဖြင့် သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ရရှိလိုက်သည်။ ဤမျှလောက် ရက်ရောသော လုပ်ရပ်သည် ၎င်းတို့ကို အံ့အားသင့်စေသည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့လည်း ဤသို့သော ပုံတစ်ပုံကို ဆွဲနိုင်လျှင် သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်မည်ဟု တွေးမိပြီး မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။

“ဘာမှ တန်ဖိုးမကြီးပါဘူး… ငါ့ကို ကူညီပေးတဲ့သူဆိုရင် ဘယ်လိုမှ နစ်နာမှာ မဟုတ်ဘူး…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့… ကျွန်တော်က ပုံတစ်ပုံပဲ ဆွဲပေးလိုက်တာလေ… ဒီလို သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုက…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် သူတော်စဉ်လက်နက်များကို တွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ရန် အဆင့်အတန်းမရှိခဲ့ပေ။ အဆင့် ၃ အင်အားစုတစ်ခုအတွက် သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုသည် အိမ်တော်၏ ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

ယခုအခါ ထိုလက်နက်ကို သူ့ထံသို့ အမှိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်သည်မှာ အလွန်အံ့အားသင့်စရာဖြစ်သည်။

“ငါက ပေးမယ်ဆိုရင် ပေးမှာပဲ… ဘာလို့ ဒီလောက် စကားများနေတာလဲ…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းမကြိုက်ရင်လည်း မင်းရဲ့တပည့်ကို ပေးလိုက်လေ…”

“မဟုတ်ပါဘူး… မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော်က အဲဒီလိုပြောတာမဟုတ်ပါဘူး… ဒါက တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်လို့ ခံစားရရုံပါ… ဒီလိုဆိုရင်တော့ သခင်လေးကို သိပ်ကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အခြားသူများ အိပ်မက်မက်နေရသော အရာတစ်ခုသည် ယခုအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ဤမျှလောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မည်သို့မျှ မခံစားနိုင်မည်နည်း။ ဤအခါတွင် သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အလုံးစုံ လက်အောက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ နတ်တမန်တော်များက ပေးအပ်သော လက်ဆောင်များကို ယီထျန်းယွမ်က မျက်နှာတည်ဖြင့် လက်ခံမထားသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ ထိုလက်ဆောင်များသည် သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမှိုက်များသာဖြစ်သည်။

နတ်တမန်တော်များသည် သူတော်စဉ်လက်နက်များကို ပေးအပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုလက်နက်များကို လိုချင်နေကြသည်ဖြစ်ရာ မည်သို့မျှ ပေးအပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် အရက်ကို တဖြည်းဖြည်း ဆက်လက်မြည်းစမ်းနေသည်။ သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သူ့ကို ကူညီပေးသူမည်သူမဆို ပေါများသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ နစ်နာစေမည်မဟုတ်ပေ။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။ မကြာမီတွင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသူများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဟီရုန်ခွန်သည် အနည်းငယ်နောက်ကျသွားပြီး ထိပ်သီးသုံးဦးမှ ထိပ်သီးငါးဦးထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။ သို့သော် စုစုပေါင်းအနေဖြင့် သူ၏စွမ်းဆောင်မှုသည် အလွန်ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့တွင် အချိန်များစွာ ကျန်ရှိသေးသဖြင့် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုပြီးဆုံးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ လိုအပ်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် သိပ်မကြာရှည်ပေ။ လှေကားထစ်များတက်လှမ်းရန် အချိန်သည် အများဆုံး သုံးရက်သာဖြစ်ပြီး သုံးရက်ကျော်လွန်ပြီးနောက် ထိပ်ဆုံးသို့ မရောက်ရှိသူများကို အားလုံးကို ရှုံးနိမ့်သူအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဟီရုန်ခွန်သည် ထိပ်ဆုံးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ပဉ္စမနေရာဖြင့် ပြီးဆုံးသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသူများသည် ရှစ်ဦးသာရှိပြီး ပါဝင်သူဦးရေသည် တစ်ဝက်ကျော် လျော့ကျသွားသည်။

ဤရှစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်ပြီး ပထမနေရာကို ရွေးချယ်သည်အထိ ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိပ်သီးသုံးဦးသည် ဆုလာဘ်များရရှိမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ကျန်သူများအတွက် ဆုလာဘ်များမရှိပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပြုံးလျက် ဤရလဒ်ကို အလွန်ကျေနပ်မိသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုသည် သူ့အတွက် ကံကောင်းခြင်းများကို ယူဆောင်လာရုံသာမက များစွာသော ပြဿနာများကိုပါ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူလိုအပ်သည်မှာ အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာဖြစ်ပြီး အခြားမည်သည့်အရာမျှ မလိုအပ်တော့ပေ။

အခန်း ၆၇၁ ပြီးပါပြီ။