ကံကြမ္မာ

“ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်တဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤလျှို့ဝှက်မိသားစု၏ အမည်ကို တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကို နတ်မျိုးနွယ်ဟု သာမန်မဟုတ်စွာ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် အမှန်ပင် ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ သို့သော် အစပိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ထွန်းကားချိန်အခါတွင် တစ်မျိုးနွယ်တွင် သူတော်စဉ်သုံးဦးထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတော်စဉ်ဘုရင်သုံးဦးပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံနှင့် အလားတူဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တွင်လည်း သူတော်စဉ်ဘုရင်သုံးဦးထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးပြီး နတ်ဘုရားနိုင်ငံများစွာထက် ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ အင်အားကြီးမားခဲ့သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံစစ်ပွဲအပြီးတွင် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်သည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ သူတော်စဉ်ဘုရင်နှစ်ဦး ကျဆုံးသွားပြီး ထူးချွန်သော တပည့်များသည် သေဆုံးဒဏ်ရာရသူ မရေတွက်နိုင်အောင်များပြားသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်သည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ နောက်ခံအင်အားသည် မညံ့ဖျင်းခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းတွင် ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခြင်းသည် အလွန်လုံခြုံသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ထွန်းကားချိန်ကာလတွင် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော နယ်မြေဖြစ်ပြီး သူတော်စဉ်ဘုရင်သုံးဦး၏ စွမ်းအားဖြင့် အကာအကွယ်ပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အထူးကိစ္စမရှိပါက မည်သူမျှ ထိုနေရာသို့ မထင်မှတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့၏ နောက်ခံအင်အားသည် အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး မည်မျှ အခြားထူးကဲသော ရတနာများ သို့မဟုတ် စွမ်းအားများ ရှိနေနိုင်သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍ ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်တွင် အလွန်ထူးကဲသော ရတနာတစ်ခုရှိသည်ဟု ဆိုပါက၊ ဥပမာအားဖြင့် နတ်ဘုရားဘုရင်ဖြစ်လာနိုင်သည့် ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဆိုပါက မည်သူမဆို ထိုနေရာကို ဖျက်ဆီးဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားမည်မှာ သေချာသည်။

“တကယ်ပဲ သိပ်ကိုတိတ်ဆိတ်လွန်းတယ်… ငါ ဘယ်လိုမေးမေး မသိရတာလည်း မဆန်းပါဘူး… ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်က ရှာရခက်တာမှ မထူးဆန်းပါဘူး… ဒီလိုနဲ့ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ဆုတ်ယုတ်နေခဲ့တာဆိုတော့ ပုန်းအောင်းနေတာလည်း မထူးဆန်းဘူး… ဒါကြောင့် ဘယ်သူမှ သိပ်မသိကြတော့တာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ခုံးတွန့်လျက် တွေးတောနေသည်။ ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းသည် အလွန်အေးစက်သော နယ်မြေတွင် မပါဝင်ပေ။ ဈေးသည်တစ်ဦးက အကြမ်းဖျင်း ထိုနေရာကို သိထားသော်လည်း ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းအကြောင်းကိုမူ မသိခဲ့ပေ။

အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်မက်မွန်တောင်တန်းသည် မည်သူမဆို ဝင်ရောက်နိုင်သော နေရာမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အပြင်ဘက်မှ လုံးဝပိတ်ဆို့ထားပြီး မည်သူမျှ ၎င်း၏ မူလအနေအထားကို မမြင်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် နှင်းဖုံးနေသော တောင်တစ်လုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဝေးကွာသော နေရာမှပင် မြင်ရသည်မှာ ဝေဝါးသော အဖြူရောင်မြူခိုးများသာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားပါက သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာသည့်အခါ ထိုနေရာသည် လူအများမှ မေ့လျော့ခံရပြီး မည်သူမျှ အနီးသို့ မသွားလာကြတော့ပေ။ မည်သူကမျှ ထိုနေရာကို မမှတ်မိတော့ပြီဖြစ်သည်။

“ငါ အလွန်အေးစက်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လိုက်ရှာရင် အချည်းနှီးဖြစ်သွားမှာပဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ အကယ်၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခံကာ ရှာဖွေပြီးနောက် အချည်းနှီးဖြစ်သွားပါက အမှန်ပင် အလဟဿဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ဤမျှမိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ အစပိုင်းတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ကာ ဆန်းကြယ်မှတ်များရရှိပြီး ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကိရိယာတစ်ခုကို ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထို့ဖြင့် အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်မှတ်သုံးသန်းသည် များပြားသည်မဟုတ်ပေ။ အများဆုံးအားဖြင့် လပေါင်းအနည်းငယ်အတွင်း ရရှိနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခံကာ ရှာဖွေရန်မှာ သူသည် ဤမျှမိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ တိကျသော သတင်းအချက်အလက်များရရှိထားပြီဖြစ်သဖြင့် ခရီးစတင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ ကျိုချီနတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက တကယ်ပဲ အသေးစိတ်လှချည်လား…” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသတင်းအချက်အလက်များကို အလွန်ကျေနပ်မိသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်၏ ယခင်ကာလများဆိုင်ရာ အဖြစ်အပျက်များကိုပင် ဖော်ပြထားပြီး သိရှိထားသမျှကို စက္ကူပေါ်တွင် ရေးသားထားသည်။ ဤတာဝန်ယူမှုစိတ်ဓာတ်သည် သူ့ကို အမှန်ပင် ကျေနပ်စေသည်။

သတင်းအချက်အလက်များအပြင် ကောင်းကင်မက်မွန်နတ်မျိုးနွယ်၏ သင်္ကေတတံဆိပ်ကိုလည်း စက္ကူပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားပြီး ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်ပေးထားသော တံဆိပ်နှင့် တစ်ထပ်တည်းတူညီကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

“သေချာတာပေါ့… သခင်လေးရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ကျွန်တော်တို့ ကျိုချီနတ်ဘုရားနိုင်ငံက အကောင်းဆုံး ဖြေကြားပေးရမှာပဲ… ဘယ်တော့မှ အလွယ်တကူ လှည့်စားပြီး ဖြေကြားမှာ မဟုတ်ပါဘူး…” ကျိုချီနတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ နတ်တမန်တော်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဤသတင်းအချက်အလက်များထက် ပိုမိုအသေးစိတ်သော သတင်းများကို မည်သူမျှ မပေးနိုင်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

“ကောင်းပြီ… အရမ်းကောင်းတယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ဒါဆို ဒီကို လာခဲ့ပါဦး…”

ကျိုချီနတ်တမန်တော်သည် ချက်ချင်းပင် လျှောက်လှမ်းလာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ၎င်းကို သူ့ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

“မင်း ကိုယ်တိုင်ကြည့်လိုက်ပါ… ဒါက မင်းတို့ကို ကတိပေးထားတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ… ဒီဆုလာဘ်ကို မကျေနပ်ဘူးလို့ မပြောနဲ့… သတင်းတစ်ခုကို စုံစမ်းပြီး ဒီလိုဆုလာဘ်ရဖို့ဆိုတာ တန်ဖိုးကြီးလှတယ်…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုချီနတ်တမန်တော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထိုကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထည့်သွင်းကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ၎င်းအတွင်းမှ သတင်းအချက်အလက်များသည် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိုချီနတ်တမန်တော်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဆက်တိုက်ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… သခင်လေး… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဒီဆုလာဘ်ကို ကျွန်တော်တို့ အလွန်ကျေနပ်ပါတယ်… တကယ်ကို အလွန်ကျေနပ်ပါတယ်…”

ကျိုချီနတ်တမန်တော်၏ ခါးသည် ဖြောင့်မတ်မနေနိုင်တော့သလို ယီထျန်းယွမ်ထံ ဆက်တိုက်ဦးညွှတ်နေသည်။ ဤဆုလာဘ်သည် အလွန်ကျေနပ်ဖွယ်ရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“အင်း… ဒါဆို ပြန်သွားလိုက်ပါ…” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက် ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါ သွားစစ်ဆေးတဲ့အခါ ဒီသတင်းတွေက အတုအယောင်ဆိုတာသိလိုက်ရရင်တော့… ငါ့ကို အပြစ်မဆိုပါနဲ့…”

“ဘယ်လိုမှ အတုအယောင်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံသခင်ကြီးကလည်း ပြောထားပါတယ်… ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သခင်လေးကို လိုက်ပို့ပြီး အဲဒီနေရာထဲကို ခေါ်သွားပေးဖို့အတွက် လုံးဝအဆင်သင့်ပါပဲ…” ကျိုချီနတ်တမန်တော်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ ကျိုချီနတ်ဘုရားနိုင်ငံက အဲဒီနယ်မြေနဲ့ ယခင်ကာလတွေတုန်းက နည်းနည်းလောက် ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ဖူးပါတယ်…”

သူသည် ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် မည်သည့်အင်အားစုနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ကို ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ပေ။ ဤသတင်းအချက်အလက်များကို အလွန်အားထုတ်ကာ စုံစမ်းရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အခြားသူများကို သိစေလိုခြင်း မရှိချေ။

“ဆက်ဆံရေးနည်းနည်းရှိတယ်ပေါ့… ဒါကြောင့်ပဲ မင်းတို့က အမြန်ဆုံး ရောက်လာတာကိုး…” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ ဤအချက်သည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် မကွာခြားပေ။

တိကျသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပေးအပ်နိုင်သရွေ့ နတ်ဘုရားနိုင်ငံများစွာရှိရာ ဤလျှို့ဝှက်မိသားစုအကြောင်းကို တနည်းနည်းဖြင့် သိရမည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ မည်မျှပင် လျှို့ဝှက်မိသားစုဖြစ်သည်ဟု ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့သည် တစ်ချိန်က ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ သေချာသည်။

အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်ဘဲ မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ရှာဖွေရန်မှာ ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း မိသားစုတစ်ခုလုံးကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ လျှို့ဝှက်မိသားစုဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် လောကအရေးကိစ္စများကို မမေးမြန်းဘဲ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ရုံသာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှာမတွေ့နိုင်ခြင်းနှင့် မတူညီပေ။

“ဟုတ်ပါတယ်… ကျွန်တော်တို့က နည်းနည်းလောက် အားသာချက်ရှိခဲ့တာပါ…” ကျိုချီနတ်တမန်တော်သည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အတိအကျမသိရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ပြန်လည်စစ်ဆေးမေးမြန်းရာတွင် ချက်ချင်းပင် သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိခဲ့သည်။

ဤအခါတွင် အချိန်များစွာကို လမ်းပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ရပြီး သတင်းအချက်အလက်စုဆောင်းရာတွင်မူ အနည်းငယ်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ထိပ်သီးသုံးဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်မည့် ရလဒ်များထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟီရုန်ခွန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး စတုတ္ထနေရာတွင်သာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဆုလာဘ်များပင် မရရှိခဲ့ပေ။

“နောက်ဆုံးတော့ ရှုံးသွားတာပဲ…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် အနည်းငယ်ဝမ်းနည်းမိသော်လည်း ခြုံကြည့်ရမည်ဆိုလျှင် ကျေနပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

“ဆရာ… တပည့်ရှုံးသွားပါပြီ…”

ဟီရုန်ခွန်သည် ဆင်းလာပြီးနောက် မျက်နှာမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံဖြင့် သူ၏ ဆရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိပ်သီးသုံးဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

“မင်းက အရမ်းကြိုးစားပြီးသားပါ… ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး သာလွန်နေတယ်… အကယ်၍ ဆရာက မင်းကို ပိုကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာတွေ သင်ပေးနိုင်ခဲ့ရင် ရလဒ်က သေချာပေါက် မတူညီဘူး…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ၎င်းတို့၏ အားနည်းချက်များကို သိရှိထားသည်။ ၎င်းသည် လက်နက်တစ်ခုတည်းတွင်သာ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာများတွင်လည်း အားနည်းနေသည်။

ဤမျှသော အခြေအနေများအောက်တွင် ထိပ်သီးလေးဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ပြောင်းပြန်လှန်အောင်မြင်မှုတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

“မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက မဆိုးဘူး… လိုအပ်တာက အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ…” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ဟီရုန်ခွန်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ညွှန်လိုက်ရာ ထိုအလင်းတန်းသည် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ “ဒါက မင်းအတွက် သိုင်းပညာတစ်ခုပဲ… သေချာလေ့လာထား… မင်း ပထမနေရာရခဲ့ရင်တောင် အဲဒီဆုလာဘ်က ဒီဟာထက် ညံ့ဖျင်းမှာ သေချာတယ်…”

ဟီရုန်ခွန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် ထိုအမှတ်တရများကို မှတ်မိရန် ကြိုးစားနေသည်။ ကျေးဇူးတင်စကားပြောရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ပေ။ အကြောင်းမူကား အမှတ်တရများသည် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေပြီး ကျေးဇူးတင်စကားပြောရန် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ မှတ်မိရန်သာ အာရုံစိုက်နေရသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… သခင်လေး…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ဒူးထောက်လျက် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “သခင်လေးရဲ့ ကံကောင်းခြင်းလက်ဆောင်အတွက် အထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်… သခင်လေးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့တာက ကျွန်တော်ရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းခြင်းပါပဲ…”

သူသည် ယီထျန်းယွမ်ပေးအပ်သော သိုင်းပညာမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ သူတော်စဉ်လက်နက်ကိုပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးအပ်နိုင်သူဖြစ်ရာ သိုင်းပညာသည် ညံ့ဖျင်းနိုင်ပါမည်လား။

“ထလိုက်ပါ…” ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မင်းတို့နဲ့ ကံစပ်နေတယ်လို့ မြင်လို့ ဒီကံကြမ္မာတစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်တာ… ဒီကံကြမ္မာကို သေချာအသုံးချထားပါ…”

အခြားသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤသို့သော ဆက်ဆံမှုကို ရရှိခဲ့ပါက မည်မျှကောင်းမည်နည်း။

“သခင်လေး… ကျွန်တော့မှာ မတောင်းဆိုသင့်တဲ့ တောင်းဆိုမှုတစ်ခုရှိပါတယ်… သခင်လေးကို ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်…” ဝေ့ဖယ်ကျိုးသည် ထမလာဘဲ ဒူးထောက်ထားဆဲဖြစ်သည်။

အခန်း ၆၇၃ ပြီးပါပြီ။