ငါ ယီထျန်းယွမ် ရောက်လာပြီ

ယီထျန်းယွမ်ကို ဝိုင်းရံထားသူများထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် ခြောက်ခုမှ ခုနစ်ခုအထိရှိသည့် သန်မာသူများစွာ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာကို ရေပက်မရအောင် ဝိုင်းထားကြပြီး သူ့ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များသည် အေးစက်လှသည်။ သို့သော် ထိုအကြည့်များထဲတွင် လောဘစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အရာများ ပိုမိုများပြားလှသည်။

ဤသူသည် အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရတနာသိုက်တစ်ခုလုံးကို သယ်ဆောင်လျက် လှည့်လည်သွားလာနေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ အာရုံကို မဆွဲဆောင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“ဒီကအစ်ကို… ငါတို့က သိပ်မတောင်းဆိုပါဘူး… ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ရတနာ တစ်ဝက်လောက်သာ ပေးလိုက်ရင် ရပြီ…”

“အင်း… ငါတို့ကတော့ နတ်ဘုရားအင်းဆိုင်ရာ အပိုင်းကိုပဲ လိုချင်တယ်… ကျန်တာတွေကတော့ မလိုအပ်ဘူး…”

“ဟီးဟီး… ငါတို့က နည်းနည်းလေးပဲ လိုချင်တယ်… ‘ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအမိန့်’ ဆိုတဲ့ သိုင်းပညာစာအုပ်တစ်အုပ်ပဲ လိုချင်တယ်… ကျန်တာတွေက မလိုဘူး…”

…

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မျက်နှာများတွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုများ ထင်ဟပ်နေပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကျဉ်းမြောင်းစွာ ပြုံးကြည့်ကာ ဖန်တီးကောင်းကင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမွေရတနာကို သူ့ထံမှ ထုတ်ယူလိုကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စကားများအရ သိုင်းပညာစာအုပ်အားလုံးနီးပါးကို လွှဲပြောင်းပေးရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးစီတောင်းဆိုသည့်အရာများသာ ကွဲပြားနေသည်။

ဤသို့ဆိုပါက မည်သည့်အမွေရတနာမျှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် လုံးဝအဓိပ္ပါယ်မရှိသော စကားမျှသာဖြစ်သည်။ အမွေဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ လူထွက်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ယူလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

“တကယ်လို့ငါက မပေးဘူးဆိုရင်ရော…”

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း ရိုးရှင်းပါတယ်… ငါတို့က မင်းကို ဖမ်းပြီး တစ်ဖြည်းဖြည်း ဖိအားပေးစစ်ဆေးမယ်… ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို တစ်စစီ ထုတ်ယူမယ်…” တစ်ဦးက ကျဉ်းမြောင်းစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာနဲ့ ပတ်သက်လို့ ငါက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်…”

ဤသူများထဲတွင် သာမန်လှည့်လည်ကျင့်စဉ်သမားများ များစွာပါဝင်သည်။ အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုများမှ နတ်တမန်တော်များသည် ဘေးတွင်သာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ကျိုချီနတ်ဘုရားနိုင်ငံမှ နတ်တမန်တော်တစ်ဦးသည် ဤဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလျက် ထွက်ခွာသွားသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့တွင် သစ္စာစောင့်သိမှု မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာတွင် အင်အားကြီးမားသော ရန်သူများစွာ ရှိနေရာ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

အင်အားကြီးမားသော အင်ပါယာများစွာသည် အာရုံစူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြရာ ကျိုချီနတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် ၎င်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် သေးငယ်လှသည်ဟု ခံစားရသည်။

“မင်းတို့လောက်နဲ့လား…” ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “သာမန်ကြက်တစ်သိုက်နဲ့ ခွေးတစ်အုပ်လောက်နဲ့တင် ငါ့ရှေ့မှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့လာရဲတာလား… မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကိုယ်တိုင်လာရင်တောင်မှ ငါက အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားနိုင်သေးတယ်… မင်းတို့လောက်နဲ့တော့ တကယ့်ကို မလုံလောက်ဘူး…”

“ဟား... ဟား… ဒီကောင်လေး တော်တော်လေး ဘဝင်မြင့်နေတာပဲလား…” စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “မင်းက အခုထိ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား… ဒီနေရာက မင်းရဲ့ နယ်မြေမဟုတ်ဘူး… ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေပဲ… ဒီနေရာမှာ မင်းက ဘာစွမ်းအားမျိုးတွေ ထုတ်လွှတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ… အပြင်ထွက်လာတာနဲ့ မင်းက သာမန်အမှိုက်တစ်ခုပဲ…”

“ဟုတ်တယ်… အထဲမှာ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား… အပြင်ထွက်လာတာနဲ့ စင်မြင့်ရဲ့ အကာအကွယ်မရှိတော့ရင် မင်းက ဘာမှမဟုတ်ဘူး…”

“ငါက ဒီကောင်လေးကို ဟိုးအရင်ကတည်းက မျက်စိစပါးမွေးစူးနေတာ… အရင်ဆုံး သူ့ကို ရိုက်နှက်ပြီး တစ်ဖြည်းဖြည်း စစ်ဆေးမယ်… အဲဒီအခါကျရင် သူ အလိုလိုနှိမ့်ချလာလိမ့်မယ်…”

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်၏ စွမ်းအားကိုသာ အားကိုးပြီး သန်မာသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ၎င်းသည် စင်မြင့်ထဲတွင်သာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများစွာကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် ၎င်းသည် စက္ကူသိုးတစ်ကောင်နှင့်တူပြီး အနည်းငယ်ထိလိုက်ရုံဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြိုကျသွားမည်ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ တကယ်ထင်နေတာလား… ငါ့မှာ ဘာစွမ်းအားမှ မရှိဘူး… ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကိုပဲ အားကိုးပြီး အထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ခဲ့တယ်လို့…” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါမဟုတ်ရင်ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ…” ၎င်းတို့က အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။

သို့သော် အချို့သူများသည် ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ရာ မမှန်ကန်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ အမူအရာသည် အလွန်တည်ငြိမ်လွန်းလှပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တည်ငြိမ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက် သန်မာသူများစွာကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူ့တွင် ဖိအားမခံစားရသည့်အပြင် ပေါ့ပါးစွာ စကားပြောနေဆဲဖြစ်သည်။ မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မပြသပေ။

အကယ်၍ သူသည် စင်မြင့်ကိုသာ အားကိုးထားသူဖြစ်ပါက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ထွက်ပြေးသင့်သည်။ ဤနေရာတွင် အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောနေမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒါဆိုလည်း… ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို အားကိုးထားတာလားဆိုတာ မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်း ခံစားစေရမယ်…”

“ဘုန်း...”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သည့်အခါ ယုံမင်နတ်ဘုရားဓားသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယုံမင်မီးလျှံသည် ဓားသွားပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် အေးစက်သော လေထုသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ဤနေရာ၏ အပူချိန်သည် ရုတ်တရက် အေးခဲအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ အရှည်တစ်ဆယ့်သုံးမီတာမျှရှိသော ဓားအလင်းတန်းသည် ဖြတ်ထုတ်သွားပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော သန်မာသူများစွာသည် ချက်ချင်းပင် နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဖြတ်ထုတ်ခံရသည့်နေရာများသည် ယုံမင်မီးလျှံဖြင့် လျင်မြန်စွာ မီးလောင်ကုန်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရေခဲရုပ်ထုများအဖြစ် အေးခဲသွားသည်။

“- စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံမှတ် ရရှိသည်…”

“- အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး…”

“- …”

…

ဤနေရာတွင် လူအလွန်များပြားလှသဖြင့် တစ်ချက်ဖြတ်လိုက်ရုံဖြင့် ဆယ်ဦးမှ နှစ်ဆယ်ခန့်သည် သူ၏ ဓားအောက်တွင် သေဆုံးသွားပြီး မည်သည့်ဖိအားမျှ မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရှိခဲ့ဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူများပင်လျှင် တစ်ချက်ဖြတ်လိုက်ရုံဖြင့် ခါးမှ နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးဖွင့်လျက် သေဆုံးသွားကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းဆက်လှမ်းလိုက်ပြီး နောက်ထပ် တစ်ချက်ထပ်ဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ဆယ့်သုံးမီတာအတွင်းရှိ လူအားလုံးသည် နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်သည့်နှယ် မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မရှိပေ။

“သူ… သူက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ…”

ဤအချိန်တွင် ဝေးကွာသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် ၎င်းတို့၏ ခန့်မှန်းချက်များသည် မမှန်ကန်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ ထို့ထက်ပို၍ အလွန်မမှန်ကန်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။ ဤလူငယ်သည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်၏ စွမ်းအားကို အားကိုးပြီး လူများကို နှိမ်နင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားသည်သာ အလွန်ထူးကဲပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ချက်ချင်းပင် အချို့သူများသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ သန်မာသူအချို့သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး လက်နက်များကို ဆင့်ခေါ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ဤမျှထူးကဲသော အမွေအနှစ်ရတနာကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် လက်လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အများစုမှာ သာမန်လှည့်လည်ကျင့်စဉ်သမားများဖြစ်ရာ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ပါက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုမြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပို၍ပင် ကိုယ်ပိုင်အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန်အတွက် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖမ်းဆီးရန် အသက်ကို အရင်းပြုကာ ကြိုးစားအားထုတ်ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းဖြတ်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့သည် နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး မြက်ပင်များကို ရိတ်သိမ်းသည့်နှယ် တစ်စည်းပြီးတစ်စည်း ဖြတ်ထုတ်ခံရသည်။ အတွေ့အကြုံမှတ်များနှင့် ဆန်းကြယ်မှတ်များသည် တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း သူ့ထံသို့ စီးဝင်လာသော်လည်း ပမာဏမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

သို့သော် သူသည် ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံမုဒ်ကို ဖွင့်ထားပြီး ရယူထားသည်။ ဆန်းကြယ်မှတ်နှစ်ဆကတ်ကဲ့သို့သော အရာများကို မလိုအပ်ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် ဆန်းကြယ်မုဒ်သည် ဆန်းကြယ်မှတ်များကို ငါးဆအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရရှိသည့် ဆန်းကြယ်မှတ်များသည် သိသာထင်ရှားလှသည်။

“ဆန်းကြယ်မှတ်တွေ ပြတ်လပ်နေတယ်လို့ တွေးနေတုန်းပဲ… အခု မင်းတို့က ငါ့ဆီကို ပို့ပေးဖို့ လာကြတာပဲ… ဒါဆိုလည်း ငါ အားမနာတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်မယ်…” ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းဖြတ်လိုက်ပြီး ဆယ်ဦးမှ နှစ်ဆယ်အထိရှိသော လူများ၏ အသက်ကို ပေါ့ပါးစွာ သိမ်းယူသွားသည်။

ကျင့်စဉ်သမားများစွာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မမြင့်တက်နိုင်သော သန်မာသူများသည် ဤသို့သာ ပေါ့ပါးစွာ အသတ်ခံရပြီး အနည်းငယ်မျှပင် အားထုတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

“ပြေး… ပြေးကြစမ်းပါ…”

ရာပေါင်းများစွာသော လူများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဦးဦးက ကြောက်ရွံ့လာကြပြီး ဘေးသို့ လှည့်ပြေးသွားကြသည်။ သို့သော် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဖြတ်ထုတ်လာပြီး ၎င်းတို့ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ဒီလို ပြန်ထွက်သွားလို့ ရမှာတဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း ပြောလေ့ရှိသည့် စကားစုကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ့ကို လာရောက်သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်သူများသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် အသတ်ခံရရန် ပြင်ဆင်ထားရမည်။

သူသည် တစ်လှမ်းသာ လှမ်းသွားပုံပေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အကွာအဝေးသည် တစ်လှမ်းထက် များစွာပိုမိုလှသည်။ သူသည် လူအုပ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်ကာ ရိတ်သိမ်းမှုများ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် အတွေ့အကြုံမှတ်များကို ရယူရုံသာမက တစ်ခုလုံးသော ကောင်းကင်ဘုံလောကသို့ ကြေညာနေသည်။

“ငါ ယီထျန်းယွမ် ရောက်လာပြီ... မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား…”

အခန်း ၆၇၅ ပြီးပါပြီ။