← Chapters

host အင်ပါယာအဆင့် ကြယ်သားရဲကို အလွယ်လေး သတ်ပစ်လိုက်​ပြီ

Vol. 5 Ch. 59

host အင်ပါယာအဆင့် ကြယ်သားရဲကို အလွယ်လေး သတ်ပစ်လိုက်​ပြီ

Vol. 5 Ch. 59

နောက်ဆုံးရသတင်းများအရ ည ၇ နာရီ ၅၃ မိနစ်ခန့်တွင် ထင်ယွမ်လမ်းနှင့် အိုင်အိုက် လမ်းဆုံတွင် အဓိက ယာဉ်မတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လူ ၂ ဦး သေဆုံးကာ တစ်ဦး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြောင်း သိရသည်။

"ဖြတ်သန်းသွားလာများ ယာဉ်မတော်တဆမှုများကို သတိထားပါ... အခြားလမ်းကြောင်းများကို အသုံးပြုပါ..."

အုံ့မှိုင်းနေသော ကောင်းကင်အောက်တွင် မိုးဖွဲဖွဲလေး ကျလာသည်။ ရဲကားထဲက ရေဒီယိုက ကျယ်လောင်လာပြီး နောက်ဆုံး လမ်းအခြေအနေတွေကို ကြေညာနေ၏။

ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ ကြယ်စစ်သည် သံချပ်ကာယာဉ်တွေဟာ လမ်းပေါ်ကို ပြေးဆင်း၊ ဥသြသံတွေ တောက်လောင်နေတဲ့ အင်ဂျင် ဟောက်သံတွေဖြင့် မဆုတ်မနစ် မိုးရွာနေတဲ့ကြားက ပြေးလွှားနေကြသည်။

ခဏအတွင်း အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယာဉ်အား ဝိုင်းရံခဲ့ကြသည်။

"လူတိုင်း... ဒီဧရိယာကို ရှာဖွေကြ! သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုမှ လက်လွတ်မခံနဲ့!"

ရဲမှူးသည် စကားပြောစက်မှတစ်ဆင့် အခြေအနေကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ရန်လည်း အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ အမြန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ကားငယ်တစ်စီးက လေးလံသော ထရပ်ကားကို အနောက်မှ ဝင်တိုက်ပစ်ခဲ့၏။

ယာဉ်မောင်းက ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားပြီး ဦးခေါင်းကို စတီးတုံးနဲ့ ထိုးဖောက်ကာ ဦးခေါင်းနောက်ဖက်ကို ထိုင်ခုံခေါင်းအုံးနဲ့ ကပ်ထားတာကြောင့် သွေးထွက်သံယို​တွေ ဖြစ်နေပါသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ယာဉ်တိုက်မှုတာဝန်ခံ အရာရှိသည် တပ်မှူးထံ ချဉ်းကပ်ကာ အလုပ်တက်ဘလက်ကို ထုတ်ယူကာ အခြေအနေကို စတင်သတင်းပို့သည်။

"ခေါင်းဆောင် ဒီတစ်ကြိမ်သေဆုံးမှုက အခြားလမ်းဆုံတစ်ခုက အမှုနဲ့ ဆင်တူပါတယ်... သေဆုံးမှု နှစ်ခုစလုံးကို ရှင်းပြလို့မရတဲ့ အခြေအနေပါ.."

"ငါ့အတွက် စောင့်ကြည့်မှု ဗီဒီယို ကူးယူလာခဲ့!"

ရဲမှူးသည် ယာဉ်မောင်း၏ အလောင်းအား မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေသည်။ တစ်ဖန် အရာရှိထံမှ တက်ဘလက်ကို ယူကာ လမ်းဆုံ၏ စောင့်ကြည့်မှတ်တမ်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

စောင့်ကြည့်မှု မှတ်တမ်းမှာ တွေ့ရတာကတော့ ရှေ့ဆုံးခုံရှိ ယာဉ်မောင်းသည် ခရီးသည်များနှင့် စကားစမြည်ပြောကာ ရယ်မောကာ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် တစ်စက္ကန့်အကြာမှာတော့ ယာဉ်မောင်းသည် ရှေ့မီးပွိုင့်ကိုကြည့်ကာ အရှိန်မြှင့်စက်ကို နင်းလိုက်ရာ သူ့မျက်နှာက ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့လာပြီး တောင့်တင်းသွားသည်။ ပြီးနောက် စတီယာဘီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွား​တော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အဖြစ်အပျက်က ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားနိုင်သော အခိုက်အတန့်ပင်။ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားသော ယာဉ်သည် လေးလံသော ကုန်တင်ကားကို ဝင်တိုက်မိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ သတ္တုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ လမ်းချော်သွားခဲ့သည်။

"သေဆုံးပုံက အတူတူပဲ.."

ရဲမှူးက ထောက်လှမ်းရေး ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကားသမားက သူ့ခရီးသည်တွေနဲ့ စကားစမြည်ပြောရင်း ပျော်နေတုန်း ခဏကြာတော့ ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံမှာ သေနေပြီ။

ဒါ့အပြင် ဒီအဖြစ်အပျက်နဲ့တူတဲ့ ထူးဆန်းတာတွေ မကြာခဏ ပေါ်ပေါ်လာနေသည်။ ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်များသည် အခါအားလျော်စွာ ပြန်ဖြစ်တတ်သည်။ တခါတရံ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်များတွင်၊ တစ်ခါတစ်ရံ မြို့တွင်း စသဖြင့် တည်နေရာသည် အမြဲပြောင်းလဲနေသည်။

ဦးစီးချုပ်သည် တစ်ချိန်က စာကြည့်တိုက်ပိုင်ရှင်၊ လူအိုလီတို့နှင့် ပူးပေါင်းပြီး မတော်တဆမှု၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေခဲ့သေးသည်။

ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်ပဲ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေနေပါစေ ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ဒါကို တွေးပြီး ဦးစီးချုပ်ရဲ့ မျက်နှာလည်း မှောင်သွားသည်။

နောက်ဆုံး သွေးဆာနေတဲ့ မျှော့အကောင်ကြီး အဖြစ်အပျက်က သူ့စိတ်ထဲမှာ ဆန်းသစ်နေတုန်းပဲ။ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လုံခြုံရေးက ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းက ရဲတွေအတွက် ထိပ်တန်း ဦးစားပေးပဲ ဖြစ်သည်။

စစ်သူကြီးအနေနဲ့ သေခြင်းတရားကို ထိုင်စောင့်နေရုံနဲ့ မရပါ။ သူသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ဖယ်ရှားပစ်ရန် နည်းလမ်းများစွာကို ရှာဖွေခဲ့ရသည်။

သူသည် အရာရှိထံ တက်ဘလက်ကို ပြန်ပေးကာ။

"သေဆုံးသူရဲ့ မိသားစုတွေဆီ အကြောင်းကြားပြီးပြီလား"

"သူတို့ဆီ အကြောင်းကြားပြီးပြီ ဒီနေရာနဲ့ သုံးမိနစ်လောက်ပဲ ဝေးပါတယ်... သူတို့နဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ အရာရှိတချို့ကိုလည်း လွှတ်ထားပါတယ်"

"သေဆုံးသူရဲ့ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်ရမယ် အခြေအနေအရ အလောင်းကို မိသားစုက မီးသဂြိုလ်ဖို့ ကြိုးစားပေးပါလို့"

"နားလည်ပါပြီ!"

…………………..

တစ်ဖက်တွင်မူ ချင်းယန်သည် အလုပ်မှ ဆင်းကာ အိမ်ပြန်ကာ အိပ်ယာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ဖုန်းထဲမှ သတင်းများကို ငြီးငွေ့စွာ လှန်ကြည့်နေသည်။

မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ရေစီးသံကြားနေရသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် ခါးစည်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပန်းကန်စင်ပေါ်တွင် ခွေးခြေခုံပေါ်တွင်ရပ်ကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဆေးကြောရင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ချင်းယန်ကို ရံဖန်ရံခါ မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဟမ့် သူကျ ဖုန်းနဲ့ ထပ်ကစားနေပြန်ပြီ!"

ရှောင်ပိုင် ရေကန်ထဲရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ သေးငယ်လှသော လက်ကလေးများသည် ပန်းထုပ်၏ ဦးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပုံက အားအင်များလွန်းလှသဖြင့် အရမ်းစိတ်ဆိုးနေကြောင်း ပြနေ၏။

ဘာကြောင့် တစ်နေ့လုံး သူက ဖုန်းနဲ့ ဆော့နေရတာလဲ။

သူမကျ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို ဆေးကြောဖို့ ဒီတစ်ခုတည်းပဲ လုပ်နေရမှာလား။

မတရားဘူး!

လုံးဝ မတရားဘူး!

ရှောင်ပိုင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏သွယ်လျသော လက်များက ဆေးကြောနေသော်လည်း ချင်းယန် သူ၏ပျင်းရိငြီးငွေ့မှုကို ပြေပျောက်စေမည့် ဗီဒီယိုများကို နားထောင်နေချိန်တွင် တိရစ္ဆာန်နားရွက်များက ထောင်နေလေသည်။

“…ထင်ယွမ် လမ်းနှင့် အိုင်အိုက်လမ်းဆုံ… ယာဉ်မတော်တဆမှု… ယခုအချိန်အထိ လူနှစ်ဦး သေဆုံး…”

ဤဗီဒီယိုကို မြင်ပြီးနောက် ချင်းယန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ အိပ်ယာပေါ်မှ ထထိုင်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့!"

ချင်းယန် ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မတော်တဆဖြစ်ရာ နေရာကို အမြန်ကျက်မှတ်ကာ ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြင့် လွှမ်းသွားသည်။ ဝိညာဥ်စားပိုးကောင်က သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမြန်မြန်လေး ထွက်ပေါ်လာ၏။

အမှန်မှာ တိရစ္ဆာန်များသည် ရှေးဦးဗီဇအတိုင်း နေထိုင်ကြပြီး လုံလောက်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိသော တိရစ္ဆာန်များသာ ဖြစ်သည်။ မနေ့ကမှ စိတ်ရှုပ်ခံထားရတာတောင် ဒီနေ့ ရုတ်တရက် မြို့ထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာပြန်သည်။

သူ အသစ်ဖန်တီးထားသော "ဝိညာဥ်ဖြတ်ဓား"ရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ကတော့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ ဖြစ်သည်။

ချင်းယန် ဖုန်းကိုချပြီး ဖိနပ်တစ်ရံကို ဝတ်ဆင်ကာ တံခါးဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"အိမ်​ကို ​စောင့်​ကြည့်​ထား ရှောင်ပိုင်! ငါ အပြင်​ထွက်​ဦးမယ်​!"

"ဘယ်သွားမလို့လဲ သခင်..."

ချင်းယန် သူမမေးခွန်းကို မဖြေမီတွင် တံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပိတ်လိုက်ပြီး သူမကို အိမ်ထဲ ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

"နင်!"

ရှောင်ပိုင်၏ လှပသော မျက်နှာလေး နီမြန်းလာပြီး သွားများ တင်းတင်းစေ့ရင်း ဒေါသတကြီး လက်သီးများကို မြှောက်ကာ တံခါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ချင်းယန် မကြာခင် ပြန်လာတော့မယ်လို့ တွေးရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ အသီးအရွက်တွေကိုသာ ဆက်ဆေးနေတော့၏။

မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အမိုးအောက်မှာ နေရတဲ့အခါ ခေါင်းငုံ့ထားရမယ်။

……………………။

လမ်းမှာတော့ မိုးက ပိုပိုသည်းလာသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် မြူမှုန်များဖြင့် အုံ့ဆိုင်းနေပြီး မိုးရွာနေသဖြင့် လမ်းဘေးတလျှောက်ရှိ သွေးများက မြောင်းများထဲသို့ စီးကျသွားသည်။

ချင်းယန်သည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် နဂါးခြေလှမ်းဖြင့် လမ်းလျှောက်ရင်း မတော်တဆမှုဖြစ်ပွားရာနေရာနှင့် မနီးမဝေး သစ်ပင်တစ်ပင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ ကြယ်ပွင့်ရဲဌာနက အဖွဲ့ဝင် အများအပြားသည် မိုးရေထဲတွင် သံမျှော်စင်ကဲ့သို့ လိမ္မော်ဝါရောင် ကော်ပတ်တစ်ခုကို စိုက်ထူထားသဖြင့် သွားလာ၍မရပေ။

“အာဏာပိုင်တွေလည်း ရောက်လာတာပဲ!"

ချင်းယန် အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွင့်ပျံလာသည်။ အစောင့်များမှ အနီနှင့် အစိမ်းရောင် မီးပွိုင့်များအထိ သူ့အကြည့်တွေကို ရွှေ့လိုက်တဲ့အခါ မီးလုံးများပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဝိညာဥ်စားပိုးကောင်ကို ရှာတွေ့လိုက်ပေ၏။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ခံယူချက်အောက်တွင် ပိုးကောင်သည် သဲသဲမဲမဲ ရွာနေသော မိုးရေထဲတွင် မြုပ်နေလေသည်။ ကျဆင်းလာသော မိုးရေများပင်လျှင် ၎င်း၏ အခွံကို မမြင်နိုင်ဘဲ ပုံစံမဲ့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

"တင်း! သတိပေးချက် အင်ပါယာအဆင့် ကြယ်သားရဲ ဝိညာဥ်စားပိုးကောင်ကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်!"

"host မင်းရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ အမြန်ဆုံး ပြေးပါ"

​ချင်းယန်သည် စနစ်ကျသော အချက်ပြမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ပစ်မှတ်ကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ မိုးရေထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက တိတ်တဆိတ်ပဲ ပျံ့နှံ့သွား၏။

ဝိညာဥ်စားပိုးကောင်၏ ဝန်းကျင်တွင် လူသတ်ချင်တဲ့ အငွေ့အသက်များက ဆယ်ဆလောက် စုဝေးလာသည်။ စိတ်စွမ်းအားက ချွန်ထက်သော ဓားတစ်ချောင်းအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း အသွင်ပြောင်းကာ ၎င်းအပေါ်တွင် ပြောင်းပြန် ပွတ်ဆွဲသွား​လေသည်။

ဒါက မိုးရေထဲမှာ အမဲလိုက်မှုတစ်ခုပင်။

ချင်းယန် ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ရှုထုတ်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ကို ထပ်တိုး အာရုံစူးစိုက်ထားလိုက်သည်။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ သူ့အတွေးများ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများလည်း တိုးလာသည်။

"ဘုတ်!"

အသံတစ်သံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်သော ဓားသည် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုအဖြစ် တုံ့ပြန်ကာ ထုထည်တစ်ခုပေါ် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

ဖွတ်!

အသွေးအသားထဲ ထိုးဖောက်သံက ငြိမ့်ညောင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သတ်ဖြတ်မှု ပြီးသွားပြီ။

ဝိညာဥ်စားပိုးကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးရေထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ဖွားလာကာ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ပုတီးစေ့တစ်စေ့ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းက လုံးလုံး မပျောက်ကွယ်ခဲ့ပေ။

"အိုး? တင်းကြီးက နောက်ထပ် ဆုတစ်ခု ချလိုက်ပြီလား?"

ချင်းယန် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ၎င်းကိုစုဆောင်းရန် သူ့ကြယ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်တော့မည်။

ဒါ​ပေမယ့်​ ​သေချာမ​လေ့လာရ​သေးခင်​ စနစ်ဆီကအသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အိုးမိုင်ဂေါ့ .. hostက အင်ပါယာအဆင့် ကြယ်သားရဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတ်လိုက်တာပဲ... တကယ် နတ်ဘုရားပဲ!"

"ဧကရာဇ်အဆင့် ကြယ်သားရဲ ဝိညာဉ်စားပိုးကောင်ကို host သတ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်"

"ဆုလာဘ် အဆငါးဆယ် တိုးလာပါပြီ...."

All Chapters