ဧကရီတပည့်အတွက် အထူးသင်တန်း
Vol. 5 Ch. 63
လူအုပ်ထဲက ချင်းယန်သည် ထွက်ခွာသွားသော ဇိမ်ခံကားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အမူအရာမှာ မှိန်းနေပြီး လေးနက်သော အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေ၏။
စနစ်သတိပေးချက် မရှိပါလား။
ဒီယွီဝမ်ရွှမ်က ဓားနတ်ဆိုး မဟုတ်ဘူးလား?
ဒီလိုဆိုရင် ဒီဓားသူတော်စင်က အနာဂတ် ဓားနတ်ဆိုး မဟုတ်ဘဲ သူ့တပည့် ဟူးယန်ကျန့် ဖြစ်နေတာလား?
ဒါကိုတွေးရင်း ချင်းယန် ရင်တွင်းထဲ သက်ပြင်းချမိသည်။
ခွေးစနစ်က တစ်ခါတလေ လန့်နေတတ်တာကြောင့် ချင်းယန်မှာ သူ့အနာဂတ် ခန့်မှန်းချက်များကို အမြဲနှလုံးသွင်းထားခဲ့ရသည်။
"ဟူးယန်ကျန့်ရဲ့ အရည်အချင်းက မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ထူးခြားတယ်... အနှစ်ငါးရာအတွင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ အင်ပါယာအဆင့် စွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်... သူ့ကို လျှော့တွက်လို့မရဘူး..."
"ဒါပေမယ့် သူ အနာဂတ်မှာ ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းနေပါစေ... ပစ္စုပ္ပန်လောက် အရေးကြီးဦးမှာလား.. ဟူးယန်ကျန့်က အခု မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲမှာ အကောင်းဆုံးပဲ... ဂိုဏ်းဆရာကို ကျော်ဖြတ်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါသူ့ကို အသူလေး အနိုင်ယူနိုင်မှာပါ!"
ဒီလိုတွေးနေပြီးနောက် ချင်းယန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
ဒီကလေးဆီက ဆုတွေ ဘယ်လိုရရမယ်ဆိုတာ ချက်ချင်း စဉ်းစားရမည်။
အားနည်းနေချိန်မှာ သူ့ကို ရိုက်ရမည်။
အချိန်အခါ၊ တည်နေရာနှင့် လူများကို အခွင့်ကောင်းပေးသည့် သတင်းအချက်အလက်ကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူ့လို ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်က ဟူးယန်ကျန့်ကို အနိုင်ယူခြင်းက ကိတ်မုန့်တစ်ချပ် စားရုံလောက်သာ ဖြစ်သည်။
ဆုလာဘ်များများ ရယူရမယ်!
မဆိုးဘူး!
ဒါပေမယ့် အခုမေးစရာကတော့ ဘယ်လိုအကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ။
ပြီးတော့ ဒီမြက်ခင်းပြင် ဓားသူတော်စင်ကြီးကရော?
"အင်း..."
ချင်းယန် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မြက်ခင်းပြင် သူတော်စင်ကြီးရဲ့ မာနကြီးတဲ့အမူအရာကို ပြန်သတိရလိုက်ကာ ရုတ်တရက် တော်တော်လေး စိတ်ညစ်သွားသည်။
ယွီဝမ်ရွှမ်၏ အပြောအဆိုနှင့် အပြုအမူကို ယခုမှ သုံးသပ်ကြည့်လျှင် ဤလူသည် ကိုယ်ခံပညာကို အရူးအမူး ကျင့်ကြံနေသူ ဖြစ်မည်မှာ သေချာပါသည်။
သူသာ တစ်ဖက်လူရဲ့ တပည့်ကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူပစ်ရင် ဒီသိုင်းပညာကို စွဲစွဲလန်းလန်း စွဲလန်းနေတဲ့ ဒီရှေးဟောင်းသိုင်းသမားက ချက်ချင်း နောက်ကလိုက်လာပြီး ရန်တွေ့ဖို့ နှောင့်ယှက်နေမှာကို ကြောက်ရသည်။
"အငယ်ကို ရိုက်နှက်ပြီးမှ အသက်ကြီးတဲ့သူ" လိုက်လာရင် စိတ်ရှုပ်စရာ အခြေအနေ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါ၏။
"ကျစ်! တွေးကြည့်တာနဲ့ကို စိတ်ရှုပ်လာပြီ...."
ဒီအတွေးကြောင့် ချင်းယန် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်ပြီး တံခါးဝက လီကျစ်ရွှမ်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဆုလာဘ်များကို သော့ဖွင့်ရန် အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။
လီကျစ်ရွှမ်းကို သူ့အတွက် ကစားခွင့်ပေးလိုက်မည်။ ယခု သူမသည် သူ့တပည့်ဖြစ်သဖြင့် သူမနှင့် နှောင်ဖွဲ့ခဲ့တာ ကြာပြီဟု ဆိုရမှာပင်။
ဤကျန်းဟိုင် အကယ်ဒမီစိန်ခေါ်ချက်သည် အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် သူ အစောပိုင်း မျှော့ကိုသတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကံကြမ္မာ၏ လမ်းဆုံလမ်းခွ ဖြစ်သည်။
မိမိက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဂိမ်းထဲမှာ စစ်တုရင်အပိုင်းအစတွေ အဖြစ် အလယ်မှာ ထားထားတာ ဖြစ်ကာ သူကတော့ ဘုတ်အထက်မှာ ခြယ်လှယ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ သူ့တပည့်သာ ဟူးယန်ကျန့်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရင် ချမ်းသာတဲ့ ဆုလာဘ်တွေလည်း ရမှာ သေချာပါ၏။
"မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး... ဒီလမ်းကြောင်းက အဆင်ပြေတယ်!"
ထိုအတွေးကြောင့် ရုတ်တရက် မျှော်လင့်ချက်အသစ်က သူ့နှလုံးသားထဲ ပြည့်နှက်သွားသည်။
သူ့အတွက် တပည့်က ဝင်ကစားလိုက်ရင်ကို သူဘာမှလုပ်စရာ မလိုတော့ဘဲ ထိုင်ပြီး အကျိုးကျေးဇူးတွေ ခံစားရမှာ ဖြစ်သည်။ ပြီးရင် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ အနိုင်ယူလိုက်မည်။
တွေးကြည့်ရုံနဲ့ကို စိတ်ချမ်းသာနေပါပြီ။
"ဒါပေမယ့် ဧကရီတပည့်က ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းနေပြီလဲ မသိဘူး... ဟူးယန်ကျန့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?"
ချင်းယန်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လီထျန်းချင်ကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် သူမအား အထူးသင်ကြားမှုတစ်ခု ပေးရန် စိတ်ကူးရှိလာခဲ့သည်။
သူမအပေါ် လောင်းကစားနေကတည်းက စနစ်က သေချာပေါက် အမှတ်ပေါင်း သန်းတစ်ရာလောက် ချီးမြှင့်နိုင်သည်။
သူလုပ်တာ အများကြီးမလွန်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား?
ပြီးတော့ သူ့မျှော်လင့်ချက်ကလည်း မမြင့်ပါဘူး။
လီကျစ်ရွှမ်းရဲ့ အလေးသာမှုတွေက 200% ရောက်နိုင်သရွေ့တော့ လုံလောက်ပါပြီ။
ဒါကိုတွေးပြီး ချင်းယန်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ လှုပ်သွားပြီး လီကျစ်ရွှမ်းဆီကို လျှို့ဝှက်အသံတစ်သံ ပို့လိုက်သည်။
"ဒီည ဓားတောင်ကြားကို လာခဲ့..."
နောက်အခိုက်အတန့်တွင်တော့ လီကျစ်ရွှမ်း အနားတွင် တိုးတိုးလေး ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် စကားလုံးများ ကြားလိုက်ရလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လီကျစ်ရွှမ်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကို ကွက်ခနဲ စိုက်ကြည့်ရင်း ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဆရာ?"
"ဆရာလည်း ဒီမှာပဲလား!?"
သူမ အရမ်းပျော်နေပေမယ့် ထုတ်မပြဘဲ ပုံမှန်အနေအထား အတိုင်းသာ ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။
ဆိုတော့ ဆရာလည်း ဒီမှာပဲပေါ့?
ယွီဝမ်ရွှမ်ဆီက ခံစားရတဲ့ ဖိအားတွေက ဒီအချိန်မှာတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးသည် လူစုခွဲလိုက်တော့သည်။
သတင်းပျံ့သွားပြီးနောက် ချင်းယန် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူနှင့် ရှဟဲလည်း လူစုလူဝေးနှင့် တိတ်တဆိတ် ရောနှောကာ အကယ်ဒမီ၏ တံခါးဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။
"လောင်ချင်း...အဲဒီကောင်မလေး နိုင်မယ်လို့ ထင်လား"
လမ်းမှာ ရှဟဲသည် လီကျစ်ရွှမ်းဘက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မေး၏။
"ဓားသူတော်စင်ရဲ့တပည့်က တကယ်ကို ရက်စက်ပြီး အစွမ်းထက်တယ်လို့ ကြားတယ်.. ဒီကောင်မလေးတော့ ရှုံးတော့မယ်လို့ ခံစားနေရပြီ"
"မဟုတ်ဘူး... သူမ အနိုင်ရလိမ့်မယ်... လီကျစ်ရွှမ်းက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သေချာပေါက် အနိုင်ရမယ့်သူပဲ...."
ချင်းယန် ပြုံးပြီး စာကြည့်တိုက်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဒါကိုကြားတော့ ရှဟဲ လန့်သွား၏။
"ဟေး... ချင်းအိုကြီး မင်းအဲ့ကောင်မလေးကို ကြိုက်နေတုန်းလို့ပဲတော့ မပြောနဲ့နော်..."
…………………
အချိန်တွေ တဖျပ်ဖျပ်နဲ့ ကုန်သွားတာကြောင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ ညရောက်လာသည်။ လက တောက်ပပြီး ကြယ်များ ကျဲသွားသည်။ ဓားတောင်ကြား၌ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသဖြင့် ထင်းရှူးတောမှာ လေပြင်းအတိုင်း လှုပ်ခါနေလေ၏။
လီကျစ်ရွှမ်း ဓားတောင်ကြားကို စောစောရောက်ခဲ့သည်။ ယခုဆိုလျှင် သူအသည် ညကောင်းကင်တွင် တောက်ပနေသော လကို ငေးကြည့်ရင်း ရွှံ့ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။
ဒီအစည်းအဝေးအတွက် သူမ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။ ချင်းယန် ပေါ်လာဖို့ သူမ စောင့်နေရုံပင်။
"တပည့်လေး"
ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော ချင်းယန်သည် သူမ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
"ဆရာ... ရောက်လာပြီ!"
ဒါကိုမြင်တော့ လီကျစ်ရွှမ်းဟာ ကျောက်ပေါ်ကနေ အမြန်ထရပ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့တင်ပါးထဲက ဖုန်မှုန့်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ပြီးတာနဲ့ ချင်းယန်ဆီကို အရိုအသေပေးဖို့ ပြေးလာခဲ့သည်။
"အင်း"
ချင်းယန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီကျစ်ရွှမ်းရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်က ကြီးထွားနေပြီး သူမ ဘယ်လောက် ထက်မြက်မှုကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ရှင်းနေသည်မှာ သူမသည် ဤကာလအတွင်း လုံ့လစိုက်ထုတ် လေ့ကျင့်နေခဲ့ပေမည်။
"မဆိုးပါဘူး ... ဒီဆရာ မင်းရဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်က စတင်ပုံဖော်နေပြီလို့ မြင်တယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်"
ချင်းယန်က ကျေနပ်စွာပြောသည်။
"ဆရာ့ရဲ့ ချီးကျူးစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
လီကျစ်ရွှမ်းမှာလည်း ချင်းယန်ဆီက ချီးကျုးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာကာ ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် တပည့် ယှဉ်ပြိုင်ရတော့မှာ... တပည့် ဆရာ့ကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး"
"အင်း"
ဒါကိုကြားတော့ ချင်းယန် ကျေနပ်အားရလာသလိုတောင် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီကောင်မလေးက မယုံနိုင်လောက်အောင် ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ! သူ့စိုးရိမ်မှုတွေကို ဘယ်လို ဝေမျှရမလဲဆိုတာတောင် သိတယ်။
"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဆရာက မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ဆုချမယ်... ဒီနေ့တော့ ဆရာ ဓားရည်ရွယ်ချက်ရဲ့ အနှစ်သာရကို အပြည့်အ၀ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးတဲ့ အရာတစ်ခု ပေးချင်တယ်"
ချင်းယန် လီကျစ်ရွှမ်းကိုကြည့်ကာ လက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်၍ သူမ၏မျက်ခုံးကြားနက်နက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှ ထွက်လာသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ခုသည် လီကျစ်ရွှမ်း စိတ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး စစ်မှန်သော ဓားရည်ရွယ်ချက် အသိပညာများစွာကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
"အွန်း!"
အသိပညာသည် လီကျစ်ရွှမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာကျင်လာအောင် နှိပ်စက်နေခဲ့ပြီး သူမသည် ထိုနာကျင်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး ညည်းရင်း အသက်ရှုကြပ်သွားသည်။
ဒီဓားရည်ရွယ်ချက်တွေက ရန်နေလိုတာ မဟုတ်ရင်တောင် ချေဖျက်ဖို့ အချိန်ယူနေရဦးမှာပင်။
ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် သဘာဝကျကျ နားလည်သဘောပေါက်သဖြင့် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့စိတ်ကို အာရုံစူးစိုက်ထား... မင်းရဲ့အသက်ရှုသံကိုလည်း ငြိမ်သက်အောင်လုပ်ပြီးမှ အဲဒါတွေကို သေသေချာချာ နားလည်အောင် လုပ်ပါ"
သူပြောပြီးတာနဲ့ လီကျစ်ရွှမ်းက ခပ်သွတ်သွတ်လေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ဓားရည်ရွယ်ချက်များကို တွေးတောရင်း စိတ်ထဲ နှစ်မြှုပ်ထားလိုက်တော့သည်။
တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်များသည် သူမစိတ်ထဲက ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။ "ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ကောင်းကင်တံခါးဖွင့်ဓား " နည်းစနစ်ကို နားလည်ရုံသာမကဘဲ ချင်းယန်ရဲ့ အခြေခံဓားပညာကနေ ရရှိလာတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကိုလည်း ရရှိခဲ့ပါ၏။
သို့နှင့် နှစ်နာရီကြာသွားခဲ့သည်။ လီကျစ်ရွှမ်း၏ ဆံပင်များသည် သူမနဖူးကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဓားအနှစ်သာရအမွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားစေခဲ့သည်။
“ဟူး... ဆရာ့ရဲ့ ဓားအနှစ်သာရက တကယ့်ကို လေးနက်တာပဲ..."
သူမ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ရုတ်တရက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ကျယ်ပြောလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချင်းယန်က သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်...။
သူမ အံ့ဩနေချိန်တွင် ချင်းယန်ထံမှ ဝိညာဉ်သတင်းစကားက နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့၏။
"မနက်ဖြန်ည ဆက်ကျင့်မယ်..."