အတူသဂြိုလ်ခြင်း

အစ်ကိုလူနဲ့ အိမ်က အိမ်က မိသားစုဝင်တွေက ဂရိတ်ဖရု အရွက်တွေအများကြီး ခူးပြီး ထိုအရွက်တွေပေါ်မှာ လူပုံတွေကို မှင်တံနဲ့ ရေးဆွဲဖို့ လူရှာခဲ့ကြတယ်။

တကယ်တော့ လူရဲ့ ပုံတူတစ်ပုံလို့တော့ မထင်ရပေမယ့် ခြယ်လယ်ထားတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရင် ကွယ်လွန်သူရဲ့ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ သိပ်မကွာလှဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

အဲဒါပြီးသွားတော့အစ်ကိုလူက သူ့မိသားစုကို မိသားစုသင်္ချိုင်းတောင်ကုန်းဆီ ခေါ်သွားလိုက်တယ်။ ကျေးရွာက သိပ်မကြီးလှဘူး၊ တောင်တွေကလည်း များများစားစားမရှိဘူး။

လင်းလောင် တောင်ပေါ်မှာ သင်္ချိုင်းဂူ အသစ်၊အဟောင်းတွေ အများကြီးရှိပြီး တောင်ပို့လေးတွေကတော့ ပိုများတာပေါ့။

လူဆိုတာသေပြီးရင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ မျိုးဆက် တစ်ဆက်ပြီး တစ်ဆက် ကူးလာရင်း တစ်ချို့လူတွေဆို ကိုယ့်ဘိုးဘေးတွေကိုတောင် တကယ်ပဲ မေ့သွားကြတယ်။

ဒါက ခြောက်လှန့်ပြီး ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်ဆိုတာ အရာအားလုံးကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင်လုပ်နိုင်တဲ့ ထက်မြက်တဲ့ လက်နက်တစ်မျိုးပဲ။ ဒါကြောင့် ဂူတွေကို ပူဇော်ဖို့ သွားတဲ့အခါ များသောအားဖြင့် လေးငါးဆက်မြောက် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ဂူနေရာကိုတော့ အများဆုံး အနေနဲ့ ရှာတွေ့နိုင်သေးပေမယ့် ဒီထက်ကျော်တဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို ရှာဖွေဖို့ဆိုတာ တကယ်ကိုခက်ခဲတယ်။

လင်းလောင် တောင်ပေါ်မှာ ခပ်လွယ်လွယ်နဲ့ မြင်ရတာက သင်္ချိုင်းဂူအသစ်တွေပဲ၊ ဥပမာ ရှောင်ဖူ နဲ့ သူ့ဇနီးရဲ့သင်္ချိုင်းဂူတွေပေါ့။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အစ်ကိုလူမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်း ဂူတွေကတော့ အားလုံး သိပ်ကိုခမ်းနားနေတယ်။ ဒါပေါ့လေ၊ လူတွေ အရမ်းမျှော်လင့်ထားတဲ့ မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းဂူတွေက ရုပ်ဆိုးနေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။

အစ်ကိုလူနဲ့ သူ့မိသားစုဝင်​တွေက တောင်ပေါ်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်၊ ပြီးတော့ ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းတစ်ခုစီရဲ့ရှေ့မှာ လူတစ်ယောက်စီ ရပ်နေကြတယ်။ ပြီးသွားတော့ အစ်ကိုလူက ကျန်းရီကို မေးလိုက်တယ် "စတွင်မာရေ အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးသွားပါပြီ"

"ကောင်းပြီ၊ အရင်ဆုံး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ နံ့သာတိုင်တွေကို မီးညှိကြရအောင်။ အခု မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး တွေ့ထားတဲ့သူတွေဟာ တကယ်ပဲ ဒီလောကမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးတဲ့ တစ္ဆေတွေလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်က တစ်ခြားလူတစ်ယောက်က ဖန်တီးထားတဲ့ အတုအယောင်တွေလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့လိုတယ်" အစ်ကိုလူက ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီး ကျန်းရီရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း နံ့သာတိုင်တွေကို မီးညှိပြီး လူတိုင်းကို ဝေငှပေးလိုက်တယ်။

တစ်ယောက်စီက နံ့သာတိုင် ၇ တိုင်စီ ကိုင်ထားကြတယ်၊ ကျန်းရီက "သုံးကြိမ်ဒူးထောက်ရှိခိုးပြီးရင် နံ့သာတွေကို ဂူရှေ့မှာထားခဲ့ကြ" လို့ပြောလိုက်တယ်။

ဒါက နောက်ဆုံးအဆင့်ပဲ။ အစ်ကိုလူရဲ့ မိသားစုဝင်တွေက လေးလေးစားစား ဒူးထောက်ကြတယ်။

ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမှန်း သူတို့ မသိပေမယ့် သူတို့အားလုံးက ရိုးရိုးသားသားနဲ့ လုပ်ဆောင်ကြတယ်။

အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ နှစ်မိနစ် သုံးမိနစ်လောက်ကြာတဲ့အခါမှာ တစ်ယောက်က "ဦးလေးလူ ပျောက်သွားပြီ... ပျောက်သွားပြီ!" လို့ရုတ်တရက်အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

ပျောက်သွားပြီ? ဘာပျောက်သွားတာလဲ?

အစ်ကိုလူက မြန်မြန်ပြေးသွားပြီး အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တယ်။ အရွက်တွေပေါ်က လူမျက်နှာပုံတွေက တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

အစ်ကိုလူက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်တဲ့ အခန်းထဲကို အမြန်ကြည့်လိုက်တယ်။ ကျန်းရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ငါ နားလည်ပြီ။ အစ်ကိုလူ မင်းမိသားစုကို အခု အိမ်ပြန်ခိုင်းလိုက်။ မင်းနဲ့မင်းအစ်ကိုကြီးက တောင်ပေါ်မှာနေလို့ရတယ်" လို့ပြောလိုက်တယ်။

ကျန်းရီ ဒီလိုပြောလိုက်တဲ့ အတွက် ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း ဆက်မနေခဲ့တော့ဘူး။ လူတွေအားလုံး တောင်ပေါ်က ဆင်းသွားတဲ့အခါ ကျန်းရီက ရုတ်တရက် မေးလိုက်တယ် "ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု မေးမယ်။ အစ်ကိုတို့ မိသားစုထဲမှာ လင်မယားတွေ အတူ သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့သူတွေ ရှိတာလား?"

"လင်မယားတွေအတူ သင်္ဂြိုဟ်တာလား?ဘယ်လိုမျိုး သင့်တော်တာလဲ?"

အစ်ကိုလူရဲ့ မျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်စရာတွေနဲ့ ပြည့်နေပေမယ့် အစ်ကိုလူရဲ့ အစ်ကိုကြီးရဲ့မျက်လုံးတွေကတော့ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်လာခဲ့တယ်။

ကျန်းရီက သူ့ကိုကြည့်ပြီး "အစ်ကိုကြီး၊ မင်းစဉ်းစားမိသွားတယ်မလား?" လို့မေးလိုက်တယ်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ဘူး!"

"ငါစစ်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီနေရာမှာ လင်မယားတွေ အတူသင်္ဂြိုဟ်တာက အတော်ကို လူကြိုက်များနေသလိုပဲနော်? ဒါကြောင့် အစ်ကိုကြီး၊ ငါ့ကိုမဖုံးကွယ်နဲ့တော့၊ ဒီကိစ္စက အခုသိပ်ကို ကြီးလေးနေပြီ။ ပြီးတော့ အစ်ကိုလူက ပြောပြတာက၊ သူက အရိုးပြာအိုးကိုပွေ့ပြီး ပြန်လာတဲ့နေ့တုန်းက သူ့လက်တွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့အုပ်ထားတယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်မှာတော့ မင်းတို့ရဲ့ တူ၊ ရှောင်ဖူ့မိန်းမရဲ့ အသံနဲ့ တူတဲ့ အသံတစ်သံ ကြားရတယ်တဲ့။

ဒါကြောင့် အမှန်တရားကို မပြော​ပြရင်၊ မင်းတို့ရဲ့အကူအညီတောင်းခံမှုက ဒီမှာပဲ အဆုံးသက်သွားလိမ့်မယ်။

မင်းတို့မိသားစုနဲ့ ရှောင်ဖူ တို့မိသားစုက နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ယောက်ထိ ဆက်သေကြေရမယ် ဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး... ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး" ကျန်းရီရဲ့ လေသံက အရမ်းလေးနက်နေပြီး သူတို့ကို ကန့်ကွက်ခွင့် မပေးနေသလိုပါပဲ။

အစ်ကိုလူရဲ့အစ်ကိုကြီးက ဒါကိုကြားတော့ အံကြိတ်ပြီး "ငါတို့မိသားစု နှစ်ခုစလုံးရဲ့ မိသားစုဝင်တွေမှာ တစ္ဆေတွေနဲ့ တွဲဖက်ခဲ့ရတာပါ! စတွင်မာ တစ်ခြား ဘယ်သူ့ မိသားစုကမှ တစ္ဆေတွေနဲ့ တွဲဖက်ခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘဲ ဘာလို့ ငါတို့မိသားစုမှာပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ?" လို့ပြောလိုက်တယ်။

"အစ်ကိုကြီး၊ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်တော့မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းတို့မိသားစုမှာရှိတဲ့ လင်မယားအတူသင်္ဂြိုဟ်တဲ့ကိစ္စမှာ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေတာသေချာတယ်။ ငါ့ရဲ့မှန်းဆချက်မှန်ရင်၊ မင်းတို့မိသားစုနဲ့ ရှောင်ဖူတို့ မိသားစုရဲ့ လင်မယားတွေ အတူသင်္ဂြိုဟ်တဲ့ ကိစ္စတွေက အချိန်ကာလက တူညီမှုရှိပြီး တွဲဖက်ထားတာ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်" လို့ကျန်းရီက ပြောလိုက်တယ်။

ကျန်းရီက အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားတဲ့ ပရောဖက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အစ်ကိုလူရဲ့အစ်ကိုကြီးကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

အထူးသဖြင့်ကျန်းရီပြောတဲ့ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့စကားက အစ်ကိုလူရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ခေါင်းငုံ့သွားစေခဲ့တယ်။

"ဒီကိစ္စက ငါတို့မိဘတွေရဲ့ မျိုးဆက်နဲ့ ဆိုင်တယ်။ အခု ငါတို့က အသက်တွေ ကြီးလာပြီဆိုပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ စဉ်းစားပုံနဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက သူတို့ရဲ့ ခေတ်နောက်ကျတဲ့ ဟာတွေလိုမဟုတ်တော့ဘူး။

အရင်တုန်းက ငါတို့ဒေသမှာ လင်မယားတွေ အတူသင်္ဂြိုဟ်တာက တကယ်ပဲ ခေတ်စားခဲ့တယ်။

ဒါပေါ့လေ၊ ခေတ်ကာလကလည်း ဘဝမှာ အားထားစရာက သိပ်မရှိခဲ့ဘူး၊ အခြေအနေတွေကလည်း အရမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်။

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေသွားတဲ့ သူတွေ၊ အသက် ဆယ်နှစ် အရွယ်လောက်မှာ စွန့်ခွာသွားရတဲ့သူတွေအတွက် မိသားစုက သူတို့အတွက် အတူသင်္ဂြိုဟ်ပေးဖို့ အဖော် ရှာပေးချင်ကြတယ်"

"ဒါပေမယ့် လင်မယားအတူ သင်္ဂြိုဟ်တယ် ဆိုတာက လူအရှင်တွေ လက်ထပ်သလိုပဲဗျ။ ရက်ကောင်းရက်မြတ်တွက်ဖို့ လူရှာရမယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒါကို အနီးအနားက ကျေးရွာက လူတွေကပဲ လုပ်ပေးကြတယ်။

ဒါပေါ့လေ၊ အဲဒီခေတ်တုန်းက မိန်းကလေး အများစုကလည်း သေဆုံးကြတော့ မိသားစု နှစ်စုက သဘောတူပြီး လင်မယား အတူ သင်္ဂြိုဟ်တဲ့ပွဲအတွက် ကျွေးမွေးကြတယ်။

ဒါပေမယ့် အချိန်တွေပြောင်းလဲလာတာနဲ့အမျှ လူတွေဟာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို ယုံကြည်မှု နည်းပါးလာကြပြီး ဘယ်သူမှ မလုပ်ချင်ကြတော့ဘူး။

ငါ့မိဘတွေ၊ ပြီးတော့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ မိဘတွေရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကတော့ အရမ်းခေတ်နောက်ကျနေခဲ့ကြတယ်။

အဲ့ဒီနေ့ ငါ့အဒေါ်က အမေ့ဆီ လာခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူနဲ့ ငါ့အမေတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ အရွယ်မတိုင်မီ သေဆုံးခဲ့ကြတဲ့ ကလေးတွေ ရှိကြတယ်။ အဒေါ်က သူ့ကလေးက အိပ်မက်ထဲမှာ လာပြောတယ်ဆိုပြီး ပြောတယ်၊ သူ တစ်ယောက်တည်း အရမ်းအထီးကျန်တယ်တဲ့"

"ဒါကြောင့်အဒေါ်က သူနဲ့အတူ တွဲပြီး သင်္ဂြိုဟ်ပေးဖို့အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်တုန်းက လူတွေရဲ့အတွေးအခေါ်ရော အစိုးရရဲ့ မူဝါဒတွေကပါ ဒါတွေကို ခွင့်မပြုခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် အဒေါ်က လှည့်ပတ်ပြီးတော့ လိုက်မရှာရဲခဲ့ဘူး။

သူမက အမေ့ကိုပြောတဲ့အခါ ငါ့အမေကလည်း သူမနဲ့ အတွေးတူနေခဲ့တယ်။

ဒါနဲ့ ငါတို့ ဖခင်တွေနဲ့တိုင်ပင်ပြီး ကိစ္စကို အတည်ပြုလိုက်ကြတယ်။

ပြီးတော့ ငါ့ဦးလေးနဲ့ ငါ့အ​ဖေက မြို့ထဲ သွားပြီး ရှာဖွေခဲ့ကြတယ်၊ သူတို့ တွေ့သွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမိသားစုမှာ အိမ်ထောင်မပြုရသေးဘဲ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ သမီးတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း အလောင်းတွေခိုးယူပြီး ရောင်းစားတဲ့ လူတစ်စုဖြစ်နေခဲ့တယ်!"

"နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ မိဘတွေက ငွေသောင်းချီ အကုန်အကျခံခဲ့ကြတယ်၊ ရက်ချိန်း သတ်မှတ်ပြီး အဲ့ဒီနှစ်က ညတစ်ညမှာ အလောင်းကို အတူတူ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြတယ်။ စောင်တွေနဲ့ ထုပ်ထားတာကြောင့် မိန်းကလေး ဘယ်လိုပုံစံရှိမှန်း ဘယ်သူမှမသိခဲ့ကြဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးဟာ မိန်းကလေးတွေဖြစ်တယ်လို့တော့ သေချာပေါက်သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြတယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက အရင်လို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မလုပ်ရဲကြတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် လျှို့ဝှက်စွာသင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြတယ်"

"ဒါပေမယ့် စတွင်မာ မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ မကြာခင်မှာပဲ ဦးလေးအိမ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့တယ်။

ပထမဆုံး အဒေါ်က ဖြစ်ခဲ့တာ၊ ရုတ်တရက် ရူးသွားခဲ့တယ်။

နေ့တိုင်း ကျေးရွာတစ်ဝိုက်မှာ အဝတ်အစား ဘာမှမဝတ်ဘဲ လှည့်ပတ်သွားလာပြီး အနီရောင်စောင်၊ အစိမ်းရောင်စောင်၊ အနီနဲ့အစိမ်းရောင်စောင်လို့ အော်နေတယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက တစ်မိသားစုလုံး သူမအော်နေတဲ့ အရာက ဘာကို ဆိုလိုတာလည်း ဆိုတာတောင် မသိခဲ့ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ရူးနေပြီလို့ပဲ ထင်ခဲ့ကြတယ်"

"သူမက တစ်လကျော်လောက်ထိ ရူးနေခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့မှ အဒေါ် သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ နောက်တော့ ဦးလေးမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက ရောဂါ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် သေတဲ့အထိ ဘာဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာတော့ မပြောခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့မိဘတွေလည်း ပြဿနာစဖြစ်လာတယ်။ အငယ်ဆုံးဖြစ်တဲ့... ငါတို့အမေသေတော့ ငါတို့တွေ စကြောက်လာခဲ့တယ်"