အပိုင်း ၈၆၁-၈၆၄

အပိုင်း ( ၈၆၁ )

ဒီလိုမျိုး မင်းက ဝန်ခံချက်ကို ညှစ်ယူတာပေါ့။

ကောင်းဟူသည် ကြာပွတ်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ်စီ ရိုက်လိုက်တိုင်း သူ၏ အရေပြားများမှာ ကွဲသွားလေသည်။

သို့သော် ထိုလူသည် မရပ်မနား ရယ်မောလျက် သူ၏ နီမြန်းသော လျှာကို ထုတ်လျက်နေကာ သူ၏ အပြုံးသည် အလွန်ထူးဆန်းနေလေ၏။

ကောင်းဟူသည် သေခြင်းမှ ရုန်းထွက်နိုင်သော ရက်စက်သောလူအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သော်လည်း ထိုလူ၏ တောင့်ခံနိုင်ပုံမှာ အောချရလောက်ပေသည်။

ဒါက လူရော ဟုတ်သေးရဲ့လား။

" ကောင်းပြီ၊ ရိုက်နေတာကို ရပ်လိုက်တော့။ သူ့ကို အောက်ချလိုက် "

ယဲ့ဖန်သည် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရုတ်တရက် တားလိုက်လေသည်။

" ဟုတ်ကဲ့ "

ကောင်းဟူသည် သူ ဘာဆက်လုပ်မည်ကို မသိသော်လည်း အောက်သို့ချပေးရန် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခွန်အားမရှိ၍ ကြိုးဖြည်၍ ချလိုက်သောအခါ ရွှံ့ဗွက်အိုင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားလေသည်။

" မင်းတို့ အရင်ထွက်သွားလိုက်ဦး။ ငါ သူ့ကို စကားနည်းနည်း ပြောလိုက်ဦးမယ် "

ယဲ့ဖန်သည် ထိုလူကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ကောင်းဟူနှင့် အခြားသူများကို ချက်ချင်း လက်ပြလိုက်လေသည်။

" လူကြီးမင်းယဲ့၊ သတိထားပါ။ သူ နံရံပေါ်ကို အမြန်ခုန်တက်ပြီး ပြေးသွားလိမ့်မယ်။ "

ကောင်းဟူသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားပြီး အရေးတကြီး သတိပေးလိုက်လေသည်။

" ကျွန်တော့်ခွန်အားကို ခင်ဗျား မယုံဘူးလား "

ယဲ့ဖန်သည် သူ့ကို အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

" ဟားဟား၊ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က အစိုးရိမ်လွန်နေတာပဲ "

သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် အားနည်းသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ လူရာပေါင်းများစွာ၏ ဝိုင်းရံခြင်းမှပင် ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်သည့် ရက်စက်သော လူသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းဟူ သတိရမိလေသည်။

သူသည် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ အစောင့်များကို ဆုတ်ခွာရန် လက်ကို အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ဖန်သည် ထိုလူဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလေသည်။

" ကျွန်တော်က လူတွေနဲ့ အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် လုပ်ရတာကိုပဲ ကြိုက်တာ။ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းလုပ်ရတာ မကြိုက်ဘူး။ အဲ့တာကြောင့် အတင်းမလုပ်ခိုင်းဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ အမှန်တိုင်းပြောလိုက် "

ထိုလူသည် မထီမဲ့မြင် မျက်လုံးများဖြင့် မော့ကြည့်ရန် ခက်ခဲစွာဖြင့် ခေါင်းထောင်လာလေသည်။

" ချောင်ရှင်းဂိုဏ်းအသိုင်းအဝိုင်းက လူတွေကိုတောင် ငါမကြောက်ဘူး။ ဒါတောင် မင်းလိုကောင်ကိုတဲ့လား။ မင်းမှာ ရှိသမျှ ရက်စက်တဲ့ နည်းအားလုံးနဲ့ လုပ်နိုင်တယ်။ ငါ မျက်မှောင်ကြုတ်ခဲ့ရင် မင်းဆိုတာတောင် မွေးလာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး "

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ငွေရောင်အပ် အနည်းငယ်ကို ထုတ်လိုက်လေသည်။

" မင်းက စျေးပေါတဲ့လူပဲ။ မင်းကို လှည့်စားဖို့တောင် မလိုဘူးထင်တယ်။ မင်းက စည်းရုံးခံရမယ့်ထဲတောင် မပါဘူး။ "

စကားဆုံးသောအခါတွင် သူသည် နန်ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ငွေအပ်များစွာဖြင့် ထိုးဖောက်နေလေသည်။

ထိုလူသည် မူလက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းတစ်မျိုးကို အသုံးပြုမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အပ်အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ခဏတာမျှ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို မော့လာကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း မျက်ရည်များပင် ထွက်လာလေသည်။

" ဟားဟား၊ ဒါလား မင်းရဲ့ ဝန်ခံအောင် ညှစ်ယူတဲ့ နည်းလမ်းက။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ မင်း အရင်က ပန်းထိုးတာကို သင်ခဲ့ဖူးတာလား။ ချောင်ရှင်းဂိုဏ်း လူ့အဖွဲ့အစည်းက လူတွေက မင်းလိုလူတွေကိုတောင် ကြောက်နေကြပြီလား၊ သူတို့မှာ လူ့အမှိုက်တွေ များနေတာ မဆန်းပါဘူး..."

သူသည် ဆက်လက်၍ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေရင်း မကြာမီပင် ရယ်မောခြင်းကို ရပ်လိုက်လေသည်။

အစပိုင်းတွင် ငွေရောင်ဆေးထိုးအပ် အနည်းငယ် ထိုးဖောက်ထားသည့် နေရာတွင် အနည်းငယ် ယားယံသော ခံစားချက် ရှိလေသည်။

မကြာခင်အချိန်တွင် ဤယားယံသော ခံစားချက်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

" အား..ငါ့ကို သေအောင်ထိနေတာပဲ... မြန်မြန်...မြန်မြန်........ရပ်လိုက်... "

ထိုလူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တွန့်လိမ်စပြုလာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်နေလေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပိုင်းပိုင်း အရိုက်ခံထားရပြီး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤခြစ်ရာအောက်တွင် သူ၏ အသားနဲ့ သွေးများ ကွဲအက်သွားလေသည်။

သို့ပေသည့် ဤလူသည် သတိမထားမိဘဲ ဆက်၍သာ ကုတ်နေသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာ ကောင်းလှလေသည်။

မကြာခင်တွင် ယားယံခြင်းသည် ဒီရေလို ပျောက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျော်လွန်သွားပြီဟု ဤလူသည် ထင်မှတ်ပြီး သက်ပြင်းချတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားတစ်သောင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မွှေနေသကဲ့သို့ ကောင်းဟူ၏ သားရေကြာပွတ်ထက် အဆတစ်သောင်းစာ ပို၍ နာကျင်လာလေသည်။

" ဘာလဲ… "

ဤလူသည် သနားစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အော်ဟစ်ပြီး နာကျင်မှုကြောင့် ခေါင်းကို မြေကြီးနှင့် ဆက်တိုက်ရိုက်ကာ ရင်ဘတ်ကိုလည်း ထုနေလေသည်။

ခဏအကြာတွင် နာကျင်မှုသည်လည်း သက်သာလာပြီး သူ၏ အတွင်းအင်္ဂါများသည် ပြာများဖြစ်သွားပြီး လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပူလောင်သော ခံစားမှုတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

နာကျင်မှုကြောင့် ဤအမျိုးသား၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သည် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေပြီး အော်ချင်သော်လည်း အသံမထွက်နိုင်ဘဲ လည်ချောင်းတွင် အငွေ့များ ထွက်လာတော့မည်ဟုပင် ထင်ရလေသည်။

ဤကဲ့သို့ ခဏတာ ခံစားနေရပြီးနောက် ပူလောင်သော ခံစားမှုသည် သက်သာသွားသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အအေးဓာတ်တစ်မျိုး ခံစားလာရလေသည်။

သူသည် မီးဖိုမှ ထွက်လာပြီး ရေခဲရုပ်ထုထဲသို့ အေးခဲသွားတော့မည့်သူကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ရေခဲခန်းထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သလိုပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

" ရပ်တော့...ရပ်လိုက်...ပြောမယ်..ငါပြောပြမယ် "

ထိုလူသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်ကို တုန်ယင်စွာဖြင့် ဖွင့်လိုက်လေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် အချိန်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

" ခုနစ်စက္ကန့်ပဲ ကြာသွားတယ်၊ ဘယ်လောက်တောင် အချိန်ကို ဖြုန်းတီးနေခဲ့တာလဲ "

စကားပြောနေစဉ်တွင် ထိုငွေရောင်အပ် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

ထိုလူသည် နတ်ဆိုးကို ကြည့်သကဲ့သို့ ယခု သူ့ကိုကြည့်နေလေသည်။

သူသည် ခုနစ်စက္ကန့်မျှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော်လည်း ရာစုနှစ်တစ်ဝက်ခန့် ခံစားခဲ့ရပုံပေါ်နေလေသည်။

နာကျင်သော ညှဉ်းပန်းမှုဒဏ်ကြောင့် သူ၏ ဦးခေါင်းသည် တဆစ်ဆစ်ခံစားနေရကာ ဤကဲ့သို့ တွေးမိလေသည်။

ဒီကောင်က ရိုးရိုးမာရ်နတ်ပဲ!

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ ထပ်မေးလိုက်လေသည်။

" ပြောစမ်း၊ အဲဒီလူကို ဘယ်သူလွှတ်လိုက်တာလဲ "

ထိုလူသည် ခေါင်းကို တဆတ်ဆတ်ခါလေသည်။

“ မသိဘူး… ”

" ဟမ် "

ယဲ့ဖန်၏ အကြည့်သည် စူးရှလာကာ သူ၏ လက်သည် ထိုသူ၏ ခါးပေါ်ရှိ ငွေရောင်အပ်ကို ထိမိပြန်လေသည်။

ထိုလူသည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။

“ ငါ တကယ်မသိပါဘူး။ လူခိုးသွင်းတာကို ကူညီပေးရဖို့ပဲ ငါ့မှာ တာဝန်ရှိတာ။ တခြားဘာမှမသိပါဘူး ”

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ထိုသူသည် လိမ်နေပုံမပေါ်ပေ။

“ မင်းသိထားတာကို အစအဆုံးပြောပြ ”

ထိုသူသည် သူ၏ အတွေးများကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် စတင် ရှင်းပြလေသည်။

" ၁၉၈၀ ခုနှစ်တွေကတည်းက ကျွန်တော်က မှောင်ခိုလုပ်ငန်းမှာ ပါ၀င်လာခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ဖက်က ရှန်းကျန်းနဲ့ ကာစီနိုပြည်နယ်ကိုသွားတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတော့ စီးပွားရေးက အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်တွေမှာတော့ လုပ်ငန်းက ပိုပိုပြီး ခက်ခဲလာတယ်..."

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ ခေါင်းအား ရိုက်လိုက်လေသည်။

" မင်း ဘာလို့ အဲ့လောက် ရှည်ရှည်ဝေးဝေးတွေ ပြောနေတာလဲ။ မင်းအဘိုးအေခေတ်ကနေ ဘာလို့ မစတာလဲ။ ငါ မင်းကို အခုအချိန် အကြောင်းကိုပဲ ပြောခိုင်းနေတာ။ "

ထိုလူသည် အရိုက်ခံလိုက်ရသောကြောင့် နစ်နာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

“ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ရုတ်တရက် လာတွေ့ပြီး ယွမ်ငွေ တစ်သိန်း ပေးတယ်။ ဒီရက်အတွင်းမှာ တခြားစီးပွားရေးလုပ်ဖို့ မလိုဘူး။ ကာစီနိုထဲကနေ လူတစ်ယောက်ကို ကြိုဖို့နဲ့ ပြန်ပို့ပေးဖို့ တာဝန်ယူရမယ်လို့ ပြောတယ်။…”

သူ၏ ဖော်ပြချက်ကို နားထောင်နေရင်း ယဲ့ဖန် သည် တဖြည်းဖြည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

ထိုလူ၏ ဖော်ပြချက်အရ ထိုလူများကို လုံးဝမသိခဲ့ဘဲ အကြိုအပို့လုပ်ပေးရန်သာ တာဝန်ရှိပေသည်။

ဤသို့သာဆိုလျှင် ကိုင်တွယ်ရခက်ပေလိမ့်မယ်။

ခဏတာမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်မေးလေသည်။

" အဲဒီလူရဲ့ အသွင်အပြင်ကို မှတ်မိလား "

ထိုလူသည် ပြန်လည် အမှတ်ရကာ ပြောပြလေသည်။

" မှတ်ထားလိုက်ပါ။ အဲဒီလူမှာ မြည်းလို မျက်နှာနဲ့ ကြည့်ရဆိုးတဲ့ မျက်လုံးတွေရှိတယ်..."

ယဲ့ဖန်သည် စာရွက်တစ်ရွက်ကို အမှတ်တမဲ့ တွေ့ရှိကာ သူဖော်ပြသည့်အတိုင်း စတင် ရေးဆွဲလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ထိုသူအား ပုံတူပန်းချီကို ပြလိုက်လေသည်။

" ကြည့်စမ်း၊ ဒီလူဟုတ်လား "

ထိုလူသည် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လေသည်။

" ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ တစ်ထရာတည်းပါပဲ။ မင်းက မှော်ပညာရှင် မာလင်ပဲ။ မင်းက အံ့သြစရာပဲ။ "

သူသည် ပြောပြီးသည်နှင့် လက်မထောင်ပြချင်သေးသော်လည်း လက်မောင်းကိုပင် မမြှောက်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ယဲ့ဖန်ကို သူ ကြည့်နေသည့် ပုံစံသည် ဘီလူးတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေသည်။

သူ နှုတ်တိုက်ပြောသည့်ပေါ် ကို မူတည်ပြီး အများကြီး ဆွဲနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

….........

ယဲ့ဖန်သည် အရေးမပါသည့် စကားများကိုပြောရန် စိတ်မ၀င်စားဘဲ ကောင်းဟူကို ဝင်ခွင့်ပြုရန် အပြင်သို့ ချက်ချင်း အော်လိုက်လေသည်။

ထိုသူသည် ယခင်က အရိုးများ၊ အသားများအထိပါ ခေါင်းမာသည့်လူမျိုး ဖြစ်လေသည်။

ထိုကဲ့သို့ သူမျိုးသည် ရိုသေသော မျက်နှာဖြင့် ယဲ့ဖန်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကာ ယဲ့ဖန်၏ စိတ်ထဲတွင်ရှိသော နည်းလမ်းများကို ပို၍ ကြောက်လာလေသည်။

သူသည် အမျိုးမျိုးသော အားထုတ်မှုများ၊ နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အရင် အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဤလူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။

ယဲ့ဖန်သည် မိနစ် အနည်းငယ်လောက်သာ စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့လေသည်။

ဒါပေမယ့် သူကြောက်သွားတာလား။

သူသည် အလွန်ပင် သိချင်နေလေသည်။

လူကြီးမင်းယဲ့က ဘယ်နည်းကို သုံးတာလဲ။

အပိုင်း ( ၈၆၂ )

ကျွန်တော် ဒီလို စော်ကားဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။

" ဒါက အဲဒီလူရဲ့ ပုံတူပဲ။ မင်း ချောင်ရှင်းဂိုဏ်းက လူတွေကို သေသေချာချာ ရှာခိုင်းဖို့ ပြောလိုက်။ အကုန်လုံးသေပြီး အလောင်းတွေကို ငါမြင်ချင်တယ်"

ယဲ့ဖန်သည် ပထမဆုံး သူ၏ လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ပုံတူဆွဲထားသည့် ပုံအား ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ သူ့အား ပေးလိုက်လေသည်။

ကောင်းဟူသည် ပုံတူကို လွှဲပြောင်းယူပြီးနောက် သူသည် ပုံတူကိုပင် ဆွဲနိုင်သည်ကို ပို၍ အံ့သြသွားလေသည်။

" လူကြီးမင်း၊ စစ်ဆေးမေးမြန်းတာကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ၊ အစ်ကို့ကို အတွေ့အကြုံ တစ်ခုခု ပြောပြပေးလို့ရမလား။ နောက်တစ်ခါ သုံးလို့ရတယ်။"

သူသည် ယဲ့ဖန်ထံမှ အဆင့်မြင့် နည်းပညာအချို့ကို သင်ယူလိုစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

ယဲ့ဖန် သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

" မင်းကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်ချင်လား။ ငါကူညီပေးဖို့ ဝမ်းသာပါတယ်။"

အရပ်ရှည်သော ကောင်းဟူသည် ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပြောလေသည်။

“ ဒါဆို ကျွန်တော် မလေ့လာချင်တော့ပါဘူး ”

" မစ္စတာ ယဲ့၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ချောင်ရှင်းဂိုဏ်းထဲက ညီအစ်ကိုတွေကို ငါစုံစမ်းဖို့ ပြောထားပါမယ်။ ဒီကောင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပေါ်လာရဲရင် သူ့ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ။ "

သူသည် ယဲ့ဖန်ကို စောက်ရမ်းပင် လေးစားသွားလေသည်။

သူ့ကိုမြှောက်ပင့်ရန် အချိန်နှောင်းနေလေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် မည်သို့မျှ အရိုအသေမပျက်ရဲပေ။

ယဲ့ဖန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုလူကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်လေသည်။

" ဒီလူအတွက်ကတော့..."

ထိုလူသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချောင်ရှင်းဂိုဏ်း၏ ပုံစံကို ကောင်းကောင်းသိလေသည်။

ဝန်မခံလျှင် အသက်ရှင်နိုင်သော်လည်း ဝန်ခံပြီးတာနဲ ငါးစာပစ်ချကျွေးခံရမည် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

" မေ့လိုက်ပါ။ ထားလိုက်တော့။ ထောက်ပံ့ဖို့ မိသားစုရှိသေးတယ်။ "

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လှည့်ထွက်လေသည်။

ထိုလူသည် အတန်ကြာ အံ့အားသင့်သွားကာ ရုတ်တရက် ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား မလိုက်ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်လေသည်။

" မိသားစုကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါ့ကို မသတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပါပဲ..."

ကောင်းဟူသည် ထိုလူမှ ယဲ့ဖန်ကို နှလုံးသားထဲကပင် ကျေးဇူးတင်နေမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်လေသည်။

အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် လူကြီးမင်းယဲ့၏ အမြင်တွင် သူသည် ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်သာသာပင် ဖြစ်လေသည်။

သူ့အား အလွယ်တကူပင် သတ်လိုက်နိုင်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ အသက်ကို သက်ညှာပေးလိုက်လေသည်။

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းဟူသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။

လူကြီးမင်းယဲ့သည် စိတ်သဘောထားကြီးပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကြီးကျယ်သော အရာများကို အောင်မြင်နိုင်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိလှချေ။

…

ယဲ့ဖန်သည် ဂိုဒေါင်မှ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ သူသည် ပုံတူပန်းချီကို ကျောင်းဖုလင်ဆီသို့ ပေးပို့ပြီး ရှာဖွေရန် သူ၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြုခိုင်းလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုလူသည် ကာစီနိုသို့ သွားပြီဖြစ်လေသည်။

ချောင်ရှင်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် အသုံးဝင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

အားလုံး၏ အဆုံးသတ်တွင် သူတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်သည် အဓိကအားဖြင့် ယန်းချန်မြို့တွင် ဖြစ်လေသည်။

ကျောင်းမိသားစုတွင် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော အဆက်အသွယ်ကွန်ရက်ရှိပြီး လောင်းကစားမြို့၌ပင် စကားပြောဆိုနိုင်ကာ ကိစ္စများအား ပိုမိုအဆင်ပြေစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြလေသည်။

လုပ်စရာရှိသည်များကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဟိုတယ်သို့ ကားမောင်းပြန်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် JEEP Wrangler သည် ဂိုဒေါင်မှ ယခုအချိန်အထိ သူ၏ နောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ခိုးလိုက်နေကြောင်း မကြာမီတွင် သူတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး အေးဆေးစွာ ဆက်မောင်းသွားသည် ။

…

ချန်ဖေးအယ်သည် Wranglerကို မောင်းလာကာ ယဲ့ဖန်၏ ကားနောက်သို့ ခပ်ဝေးဝေးမှ လိုက်သွားနေလေသည်။

" အဟမ်း၊ ဒီလိုသတိနည်းပုံမျိုးနဲ့ ပစ္စည်းတွေ အခိုးခံရတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။ "

ယဲ့ဖန်သည် သူမ နောက်မှ လိုက်နေသည်ကို သတိမထားမိဟု ထင်ကာ သူမ ဂုဏ်ယူစွာ ရေရွတ်နေမိလေသည်။

သို့သော် သူမ၏ ကားသည် ထောင့်ချိုးကို ကွေ့လိုက်သောအခါတွင် ယဲ့ဖန်၏ လမ်းကြောင်းသည် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားလေသည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လန့်ဖျပ်သွားကာ ကားကို လျင်မြန်စွာ ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဝှီး

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖန်၏ ကားသည် သူမ၏ နောက်တွင် ထူးဆန်းစွာ ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် ကားရပ်သွားသည်ကို သူမမြင်လိုက်လေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် တံခါးကို တွန်းပြီး ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ကားပြတင်းပေါက်ကို ခေါက်လိုက်လေသည်။

သူမသည် အကူအညီမဲ့စွာ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာလေသည်။

သူ့ကို ပြုံးပြုံးလေးဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

" နင် ငါ့ကို ဘယ်တုန်းက တွေ့သွားတာလဲ။ "

" ဒါ မင်းတို့ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ရဲ့ ခြေရာခံနည်းပညာပဲလား။ နည်းနည်းတော့ မများနေဘူးလား။ "

ယဲ့ဖန်သည် သူမကို ကြည့်ရင်း နောက်ပြောင်နေလေသည်။

ချန်းဖေးအယ်သည် အနက်ရောင် အသားကပ် ဆွယ်တာ၊ ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် အနက်ရောင် သားရေဖိနပ်တစ်ရံကို ၀တ်ဆင်ထားလေသည်။

ဤအဝတ်အစား အားလုံးသည် သာမန်အဝတ်အစားများဟုပင် မှတ်ယူနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝတ်လိုက်သောအခါတွင်မူ ထူးခြားသော အနံ့တစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေလေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဂစ်တာပုံအချိုးအစားဖြစ်ပြီး ဤအချိုးအစားသည် သူသိသော မိန်းကလေးများထဲတွင် ထိပ်ဆုံး ၃ယောက်မြောက်အနေဖြင့် ရပ်တည်နေလေသည်။

သူမ၏ အရပ်အမြင့်သည် ၁.၇မီတာဖြစ်ပေသည်။

မော်ဒယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ရန် လိုအပ်သည့် အရပ်ထက်ပင် ပိုနေလေသည်။

" နင် ငါ့ကိုတော့ စော်ကားလို့ရတယ် ဒါပေမယ့် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကိုတော့ မထိနဲ့။"

လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကို မရိုသေပြောရဲနေသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်ဖေးသည် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားလေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကားကြားတွင် သူမအား ထားကာ သူမ၏ ကားပေါ်သို့ လက်ထောက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် နတ်ဆိုးအပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

" ဒါဆို မင်းပဲပြောတာနော်။ ငါမင်းကို စော်ကားလိုက်တော့မယ်။ "

ချန်ဖေးအယ်သည် အလွန် ရှက်သွားကာ စိတ်တိုသွားလေသည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် သူအား မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

" နင်... ဒီလို စော်ကားတာမျိုးကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုမျိုးလုပ်တာက "

သူမသည် စကားပြောရင်းပင် သူ၏ အကြည့်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်သည် ချက်ချင်း အရှေ့သို့တိုးလာကာ သူမအား ကားဘက်သို့ ဖိလိုက်လေသည်။

"အ!"

ချန်ဖေးအယ်သည် ချက်ချင်းအော်ပြီး သူ့ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သော်လည်း ယဲ့ဖန်သည် လွယ်ကူစွာပင် တားလိုက်နိုင်ကာ ကားဆီသို့ ဖိထားလိုက်လေသည်။

" ဒါက ငါ့နောက်ကို ခြေရာခံလိုက်တဲ့အတွက် မင်းဖို့ ပြစ်ဒဏ်ပဲ "

သူစကားပြောနေစဉ် သူ၏ ခေါင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားလက်တစ်ဖက်သည်လည်း သူမ၏ အဝတ်အစားအောက်သို့ ရောက်လာနေလေသည်။

ချန်ဖေးသည် ပြန်၍ မခုခံနိုင်ပေ။

သူမ၏ ခေါင်းကိုသာ အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ထားနိုင်ရန်သာ အားထုတ်နိုင်လေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်သည် အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့လှကာ သပ်ရပ်သော ဆံပင်အတို ရှိလေသည်။

သူမတွင် မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင်ပင် ယောင်္ကျားသားဆန်သည့် အလှမျိုးရှိလေသည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ၏ ရှက်နေသော အမူအရာသည် ယဲ့ဖန်အား နိုင်ထက်စီးနင်းပြုမူရန် တိုက်တွန်းနေသယောင် ဖြစ်နေလေသည်။

သူအနိုင်ရတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အလွန်ကျယ်လောင်သော ကားဟွန်းတီးသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကုန်ကားကြီးတစ်စီးသည် သူတို့ဘေးမှ ပွတ်ကာသီကာ ဖြတ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ကားမောင်းသမား၏ ဆဲဆိုသည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

" လမ်းပေါ်မှာ ရန်ဖြစ်နေကြတာလား။ သေချင်နေကြတာလား "

သာယာနေသော လေထုသည် အဖျက်စီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် စိတ်ပျက်သွားလေသည်။

သူသည် သူမကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

" ပြောတော့၊ ငါ့နောက်ကို ဘာလို့လိုက်လာတာလဲ။ "

ချန်ဖေးသည် သူမ၏ အင်္ကျီအနားများအား ဆွဲချကာ သူမ၏ သေးငယ်သော ခါးလေးအား ပြန်ဖုံးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ့အား မျက်စောင်းထိုးကာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

" တခြားမှာ သွားပြောမယ်။ "

ထို့နောက် သူမသည် ကားထဲသို့ ဝင်သွားကာ မောင်းထွက်သွားလေသည်။

အပိုင်း ( ၈၆၃ )

ကိုယ်နဲ့အတူ ကာစီနိုကို လိုက်ခဲ့

" နင့်ရဲ့ ရှန်းဘုရှင် လျှို့ဝှက်ရတနာမြေပုံကို ခိုးသွားတဲ့သူရဲ့ နာမည်က အားကန်တဲ့။ သူက ကာစီနိုလောကမှာ သူခိုးဘုရင်ပဲ ....... "

ယဲ့ဖန်သည် ချန်ဖေးအယ်နှင့်အတူ မြစ်ကမ်းဘေးသို့ လိုက်သွားခဲ့လေသည်။

မြစ်ရေများ တစ်ဟုန်ထိုး စီးဆင်းနေသည်ကို သဘောတကျ ကြည့်နေရင်း ရုတ်တရက် သူမမှ သဲလွန်စတစ်ခု ပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

" သူခိုးဘုရင်တဲ့လား။ သူခိုးကများ ဘုရင်ဖြစ်ရဲသေးတာလား "

ယဲ့ဖန်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ လှောင်ပြောင်သည့်အမူအရာကို လုပ်မိသည်။

" ဒီလူကို လျှော့မတွက်နဲ့။ သူက ကာစီနိုလောကမှာ အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် "

ယဲ့ဖန်မှ အလေးထား မစဉ်းစားသည်ကို မြင်ပြီး ချန်ဖေးအယ် အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။။

" ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ပြောတာလဲ "

ယဲ့ဖန်သည် သူမကို စူးစိုက်လျက် ကြည့်နေလေသည်။

အချက်အလက်ကျကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤကိစ္စသည် လုံခြုံရေးအဖွဲ့နှင့် ဘာမှမဆိုင်ချေ။

ဒါဆို သူ့ကို ရှာပြီး ဘာလို့ ကိစ္စတွေ အားလုံးကို အရင်လာပြီး ပြောပြရတာလဲ။

ချန်ဖေးအယ်သည် လက်ရန်းကို မှီ၍ ရပ်နေပြီး မြစ်လေညင်းသည် သူမ၏ ဆံပင်တိုတိုကို တိုက်ခတ်နေသည်။

" ကျွန်မ ရှင့်ကို ကာစီနိုဆီ လိုက်စေချင်တယ် "

ယဲ့ဖန်သည် သူမကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

" ဘာလို့ ကာစီနိုကို သွားရမှာလဲ "

ချန်ဖေးအယ်သည် ပြုံးလျက် ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်နေလေသည်။

" ရှင် အဲ့ဒီသူခိုးဘုရင်ကို ခြေရာခံဖို့ ကူညီပေးဖို့ပေါ့ "

ယဲ့ဖန် မတတ်နိုင်ဘဲ နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်သည်။

" မင်းက ဒီလို သဘောကောင်းတာလား။ ဘာလို့ ယုံချင်စရာ မကောင်းတာလဲ။ ဖြောင့်မတ်တဲ့သူက ကွေ့ပတ်ပြီး မပြောတတ်ဘူး။ မင်း အတိအကျဆို ဘာလိုချင်နေတာလဲ "

ချန်ဖေးအယ် ပြုံးနေသည်ကို ရပ်လိုက်သည်။

" ဒီ အားကန်က နျုံစစ်သွမ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ကျွန်မတို့ သံသယရှိတယ် "

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားခဲ့သည်။

" ဘာလို့ အဲ့လို ပြောရတာလဲ "

ချန်ဖေးအယ်မှ ချက်ချင်း ရှင်းပြလာလေသည်။

" ကျန်းပင်းကွန်း ထောင်က လွတ်သွားတဲ့နေ့တုန်းက ဒီ အားကန်ဆိုတဲ့သူက ကျုံးဟိုင်မှာ ပေါ်လာပြီး သူ ရှိနေခဲ့တဲ့ နေရာတွေက ထူးဆန်းတယ် "

" သူ့ကို ခြေရာခံဖို့ ကျွန်မကို အမိန့်ပေးခံခဲ့ရပေမဲ့ အဆုံးကျ သူက ကျွန်မဆီကနေ ခြေရာဖျောက်သွားနိုင်ခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခါ ယန်းချန်မြို့မှာ သူ ပြန်ပေါ်လာတာကို ကြားတော့ ကျွန်မတို့ အပြေးလာပေမဲ့ ထပ်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး "

ယဲ့ဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

" မင်းဆိုလိုတာက ကျန်းပင်းကွန်းက သူ့အကူအညီနဲ့ ထောင်ကနေ လွတ်သွားတာလား "

" ဒီတစ်ခါလည်း သူ ရတနာမြေပုံကို ခိုးဖို့ နျုံစစ်သွမ်းက လွှတ်လိုက်တာလား "

ချန်ဖေးအယ်သည် သူမ၏ လက်များကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေပုံပေါ်လေသည်။

" ကျွန်မတို့မှာ တိကျတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတော့ မရှိပေမယ့် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြနေတဲ့ အချက်တွေလည်း မရှိဘူး "

" ကျန်းပင်းကွန်းကို ဖမ်းပြီး ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ အကြောင်းကို သိတဲ့လူက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတဲ့အပြင် လုံခြုံရေးကလည်း အရမ်းတင်းကြပ်တယ်။ ပြင်ပလူတွေရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိဘဲ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ဘဲ "

ခဏ ရပ်သွားပြီးနောက် သူမ ဆက်ပြောလေသည်။

" ဒီတစ်ခါလည်း အပါအဝင်ပဲ။ ရှင့်လက်ထဲမှာ ရှန်းဘုရင်ရဲ့ ရတနာမြေပုံ ရှိနေတာကို သိတဲ့လူ အရေအတွက်က လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့တောင် ရေတွက်လို့ရတယ် "

" နျုံစစ်သွမ်းကလွဲပြီး ဒီလောက် အရင်းအမြစ်စုံတဲ့ တခြားတစ်ယောက်ကို ကျွန်မ တကယ်ပဲ စဉ်းစားလို့ မရဘူး "

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ သံသယမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

ဒါက တိုက်ဆိုင်တာဖြစ်ဖို့ လွန်လွန်းတယ်။

နျုံစစ်သွမ်း၏ အရိပ်အား ဤဖြစ်ရပ်နှစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် မြင်နိုင်လေသည်။

ဒီအဘိုးကြီးက တကယ် မသေသေးဘဲ နောက်ကွယ်ကနေ အရာအားလုံးကို ကြိုးကိုင်နေပုံပဲ။

ချန်ဖေးအယ်သည် ယဲ့ဖန် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ဆက်ပြောသည်။

" ကျွန်မ အစက တစ်ယောက်တည်းသွားဖို့ စီစဉ်ထားပေမယ့် ကာစီနိုထဲက လူတွေနဲ့ နေရာတွေကို ကျွန်မအနေနဲ့ မရင်းနှီးဘူးလို့ ယူဆတာကြောင့် တစ်ယောက်တည်း သွားတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ အဲ့တာကြောင့် ရှင် လိုက်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ် "

ယဲ့ဖန်သည် ချက်ချင်း ခေါင်းကိုစောင်းလိုက်ပြီး သူမကို သေချာကြည့်လိုက်လေသည်။

" မင်း ကိုယ့်ကို တောင်းဆိုနေတာလား "

ချန်ဖေးအယ် သူ့ကို စူးရဲစွာ ပြန်ကြည့်နေလိုက်သည်။

" ကျွန်မက ရှင်နဲ့ ပူးပေါင်းနေတာပဲ။ ကျွန်မတို့ ဒီအားကန်ဆိုတဲ့သူကို ဖမ်းနိုင်ပြီး နျုံစစ်သွမ်း ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ရှာနိုင်ရင် ရှင့်အတွက်လည်း အဆင်ပြေတယ် "

" အဲ့လိုဆိုရင် ရှန်းဘုရင်ရဲ့ ရတနာမြေပုံကို ပြန်ရမယ့်အပြင် ရန်သူကြီးကို ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မယ် "

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ ကြင်နာမှုကို တန်ဖိုးမထားပေ။

" တကယ်တော့ ကိုယ်က စိတ်ထဲမထားပါဘူး။ ရှန်းဘုရင်ရဲ့ ရတနာမြေပုံကို ရသည်ဖြစ်စေ မရသည်ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိဘူးလေ။ ကိုယ့်မှာ ပိုက်ဆံအလုံအလောက်ရှိနေပြီ။ နောက်ထပ် ၁၀ ဘဝလောက်ဆိုရင်တောင် အကုန် မကုန်နိုင်လောက်ဘူး။ ရှန်းဘုရင်ရဲ့ ရတနာကို ဘာလို့ ရှာရဦးမှာလဲ "

ချန်ဖေးအယ်သည် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်လာလေသည်။

" ဒါဆို ရှင်က နျုံစစ်သွမ်းကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူးလား။ သူက ရှင့်ကို သတ်ဖို့ ကြံနေတာ "

ယဲ့ဖန် မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။

" အဲ့ဒီတုန်းက သူရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတုန်းကတောင် သူက ကိုယ့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ အခုဆို သူက ဇာတ်မြှုပ်ပြီး နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေရတာကို သူက ကိုယ့်ကို ဘာများလုပ်နိုင်မှာမလို့လဲ "

ချန်ဖေးအယ်သည် သူမ၏ ပြောနိုင်စွမ်း အဆုံးတွင် ရှိနေခဲ့လေသည်။

သူမ ဒီကောင်လေးကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ကာစီနိုဆီကို ဆွဲခေါ်သွားလို့ မရဘူး ဟုတ်တယ်မလား။

ယဲ့ဖန် သူမကို ငုံ့ကြည့်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလေသည်။

" တကယ်တော့ ကာစီနိုကို သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ...... "

ချန်ဖေးအယ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်မှ ချက်ချင်း အကြောင်းအရာပြောင်းသွားလေသည်။

" ဒါပေမယ့် ကိုယ့်မှာ ပြဿနာရှိတယ်။ မိန်းမတွေ မရှိရင် မပျော်နိုင်ဘူး။ ကိုယ်က မိန်းကလေးကို တစ်ရက်ကလေးတောင် မထိရရင် အဆင်မပြေဘူး ........ "

ချန်ဖေးအယ် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူမ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

" စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကာစီနိုမှာ ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်က အရမ်းတိုးတက်နေပါပြီ။ အချိန်တန်ရင် ရှင် လိုချင်တဲ့ မိန်းကလေးမျိုးကို ရှာနိုင်ပါတယ် "

ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

" အဲ့လို မိန်းမမျိုးတွေကို မထိရဲပါဘူး။ အခန့်မသင့်ရင် အကယ်ဒမီရတာတို့ ကံစမ်းမဲပေါက်တာတို့ ဖြစ်သွားနိုင်တယ် "

ချန်ဖေးအယ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

" ဒါဆို ရှင် ဘာလိုချင်တာလဲ "

ယဲ့ဖန် မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို တိတ်တဆိတ် လှည့်ပတ် ကြည့်သည်။

" တကယ်လို့ မင်းသာ လုပ်နိုင်ရင် ..... "

ချန်ဖေးအယ်သည် လှပသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရွံစရာကောင်းသည့် တစ်ခုခုကို ပြောလာလျှင် သူ့ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ပစ်မည်ဟု သူမ တွေးထားသည်။

" လုပ်ပေးနိုင်ရင် ........ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကနေ ကိုယ့်ကို ဝင်ခွင့်ရအောင် တစ်ခါတည်း လုပ်ပေးဖို့ပါ။ အဲ့တာမှ ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ လိုက်နိုင်မှာ "

အဆုံးတွင် ယဲ့ဖန်သည် သူပြောချင်သည့် ကျန်စကား အစစ်အမှန်ကို ရင်ထဲသူ မြိုချလိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် လမ်းလျှောက်နေသော ဒိုင်နိုဆောနှင့် တူကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။

သူမသည် အချိန်မရွေး စိတ်ရူးပေါက်သွားနိုင်သည်။

သူမကို စိတ်တိုအောင် မနှိုးဆွခြင်းက ပိုကောင်းလေသည်။

သူ လက်ခံလိုက်ခြင်းမှာ သူမ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု သီးသန့်တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။

အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ကာစီနိုသို့ သွားခြင်းသည် သူ့အတွက် ဒုက္ခမရှိမည့်အပြင် အကျိုးများစွာ ရရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ ပထမဆုံး အနေဖြင့် အားကန်ကို ဖမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုခွေးသားမှ နျုံစစ်သွမ်းအား ရှန်းဘုရင်လျှို့ဝှက်ရတနာမြေပုံကို မပေးမီ ရှာတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

နျုံစစ်သွမ်းကိုပါ တန်းရှာနိုင်လျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ကာစီနို၌ သွားကစားနိုင်သေးသည်။

ထိုမြို့သည် ငွေကြေးစီးဆင်းမှု အဆုံးမရှိသည့် ကာစီနိုမြို့တော်ကြီး ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် စနစ်၏ နက်နဲသော စကန်ဖတ်စစ်ဆေးခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို မြှင့်တင်ရန် ငွေလိုနေသေးသည်။

သူ၏ လောင်းကစား အရည်အချင်းဖြင့် ပိုက်ဆံမရှာနိုင်ပါက နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထိုနေရာရှိ ဖျော်ဖြေရေးကိစ္စများတွင်လည်း ပျော်နိုင်လျှင် ပိုကောင်းမည်မှာ သေချာသည်။

" အချိန်ဖြုန်းဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ အခု ရှင့်ကို လက်မှတ်ရအောင် ကူညီပေးမယ်။ နောက်ထပ် ဒုက္ခတွေ မဖြစ်အောင် မနက်ဖြန်မနက်စောစော ထွက်မယ်။ ရှင့်ရဲ့ ချစ်သူလေးတွေကို အရင်နှုတ်ဆက်လိုက်ဦး။ ဒီည အရမ်းကြီး အားမကုန်စေနဲ့ "

ချန်ဖေးအယ်သည် သူမကားဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

" ဘာလို့ မင်းရဲ့ စကားတွေကနေ မနာလိုတဲ့ အနံ့တွေ ရနေတာလဲ "

ယဲ့ဖန်သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စနောက်နေသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

" ရှင်က ကျွန်မကို မနာလို ဖြစ်စေချင်တာလား။ ရှင်က နည်းနည်း အတွေ့အကြုံနည်းသေးတယ်။ အငယ်လေး "

ချန်ဖေးအယ်သည် သူ့ကို တစ်ချက်စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ကားပေါ်တက်ကာ ထွက်သွားသည်။

ယဲ့ဖန်သည် သူမထွက်သွားသည့်လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှာ တွန့်ကွေးတက်သွားသည်။

" အငယ်လေးတဲ့လား။ အနှေးနဲ့အမြန်တော့ မင်း ကိုယ့်ကို အရမ်းကြီးတဲ့ ........ အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်စေရမယ် "

အပိုင်း ( ၈၆၄ )

မင်းရဲ့ အပြုအမူက ဘယ်လောက်ဆိုးလဲ မင်း သိလား။

" ဘာလဲ။ ကာစီနိုကို သွားမှာလား။ ငါလည်းသွားချင်တယ် "

ဆေးရုံခန်းထဲတွင်။

ယဲ့ဖန် ကာစီနိုသို့ သွားမည် ဆိုသည်ကို ကျူးရှောင်ကျောင်း ကြားပြီးသည့်အခါ ကုတင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ထလိုက်သည်။

" အရင်ဆုံး စိတ်အေးအေးထား။ မင်းရဲ့ရောဂါက အပြည့် မသက်သာသေးဘူး။ ဆေးရုံမှာ အရင်နေလိုက်။ နောက်တစ်ခါကျ မင်းကို ငါကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးမယ် "

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ ရောဂါဟောင်း ပြန်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် အလျင်အမြန် သူမကို ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

" ငါ့ရောဂါက သက်သာနေပါပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ သွားချင်တယ်။ နင်ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးရမယ် "

ကျူးရှောင်ကျောင်းသည် ယဲ့ဖန်၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်လျှင် သူ ကာစီနိုသို့ ပျံသန်းသွားတော့မည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ သူ့လက်ကို အတင်းအကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူမပုံစံမှာ တောင်းဆိုသည်တစ်ဝက် ခြိမ်းခြောက်သည်တစ်ဝက် ဖြစ်နေသည်။

ယဲ့ဖန် မျက်လုံးကို ဝေ့လိုက်သည်။

" ငါက ဆရာဝန်ပဲ။ မင်း နေကောင်းလား၊ မကောင်းဘူးလားဆိုတာ ငါပဲ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြောပိုင်ခွင့် ရှိတယ် "

ကျူးရှောင်ကျောင်း ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

" နင် ငါ့ကို မခေါ်သွားရင် ငါ ပြတင်းပေါက်ကနေ ခုန်ချမှာ "

ယဲ့ဖန်သည် ချက်ချင်း ခေါင်းကိုက်လာရသည်။

" ငါ မင်းကို အဲ့ဒီဆီ ခေါ်သွားချင်ပေမဲ့ မင်းမှာ ကာစီနိုလက်မှတ် မရှိဘူး "

" ငါ မနက်ဖြန်မနက် ထွက်မှာ။ အခုချက်ချင်း ကိုင်တွယ်မယ်ဆိုရင်တောင် မင်း မရခင် အနည်းဆုံး ရက်အနည်းငယ်လောက် ကြာလိမ့်မယ် "

ကျူးရှောင်ကျောင်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

" ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ။ အဘိုးကို ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်။ နာရီဝက်အတွင်း ရမှာ "

ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း နက်မှောင်သွားသည်။

" ကျူးရှောင်ကျောင်း မင်းရဲ့ အခုအပြုအမူက ဘယ်လောက်ဆိုးလဲဆိုတာ မင်းသိလား "

ကျူးရှောင်ကျောင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

" ဒါက လက်မှတ်လေးတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ ဘယ်လို ဆိုးနေလို့လဲ "

ယဲ့ဖန်သည် ထိုင်ခုံမှ ထကာ သူမကို လေးနက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

" ဒါ မင်းအခွင့်အရေးထူးခံ လုပ်နေတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား "

" မင်းက မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်တွေကို ကျော်နေတာ "

" အခြားလူတွေက လက်မှတ်ရဖို့ တန်းစီနေရချိန်မှာ မင်းက ဖြတ်ယူဖို့ ဘာအခွင့်အရေးရှိလဲ "

ကျူးရှောင်ကျောင်း လျှာထုံပြီး ပြန်မပြောနိုင်ပေ။

" ဒါက အသေးအမွှားကိစ္စပဲလေ။ ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ လေးနက်အောင် ပြောနေတာလဲ "

ယဲ့ဖန် အေးစက်စွာ ဟွန်းခနဲ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

" အသေးအဖွဲတဲ့လား။ မင်းအတွက်တော့ အသေးအဖွဲကိစ္စ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အဲ့တာကို မင်းစဉ်းစားဖူးလား။ မင်းလို အခွင့်ထူးခံလူတန်းစားက သာမန်ပြည်သူတွေအပေါ် အသေးအမွှားကိစ္စလေးအတွက် ဘယ်လောက်ထိတောင် သက်ရောက်မှု ရှိမလဲဆိုတာကို "

ကျူးရှောင်ကျောင်း ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

တကယ်ကြီး ဒီလောက် လေးနက်တာလား။

ယဲ့ဖန်သည် သူပြောနေသည့် စကားများမှာ မလုံလောက်သေးဘူးဟု ခံစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆက်၍ ဆူပူနေခဲ့သည်။

" တစ်ထောင်လီတာ ဆန့်တဲ့ဆည်ကို ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်က ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။ အသေးအမွှားကိစ္စမလို့ ဆိုးကျိုးတွေ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မထင်နဲ့ "

" ငါတို့အားလုံးက ခေတ်သစ်က လူတွေပါ။ လူတိုင်းက တန်းတူညီတူဖြစ်ပြီး အထူးအခွင့်အရေး မယူသင့်ဘူးဆိုတာ နားလည်ထားရမယ်။ မင်း နားလည်လား "

ကျူးရှောင်ကျောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု သူမ ခံစားမိနေရသည်။

" ဒါပေမယ့် ....... "

ယဲ့ဖန် သူမကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

" ငါ သိပါတယ်။ ငါတို့ ရှောင်ကျောင်းလေးက အသိဉာဏ်အရှိဆုံးပဲ။ သာမန်ဖြတ်ခွင့်လေးကို ရဖို့အတွက်နဲ့ မိသားစုနောက်ခံကို ဘယ်တော့မှ အသုံးမချဘူး မဟုတ်လား "

ကျူးရှောင်ကျောင်းသည် ကျန်စကားများကို ပြောရန် အလွန်ရှက်သွားသည်။

" ဒါဆို နင် ငါ့ကို နောက်တစ်ခေါက် ခေါ်သွားရမယ် "

" ကောင်းပြီ၊ ငါမင်းကို ကတိပေးတယ် "

" ဒါဆို နင်ပြန်လာရင် လက်ဆောင်လည်း ပေးရမယ် "

" စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါမင်းအတွက် သေချာပေါက်ယူလာပေးမယ် "

" ဒါဆိုလည်း ..… ဂရုစိုက်ပါ "

" ကောင်းပြီ "

ယဲ့ဖန်သည် သူမ အနည်းငယ် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး စကားခေါင်းစဉ်ကို အမြန်ပြောင်းလိုက်သည်။

" မသွားခင် မင်းကို အပ်စိုက်ကုပေးမယ်။ လာ၊ အိပ် "

ကျူးရှောင်ကျောင်းသည် သူမ၏ ခြေအိတ်အဖြူကို ချွတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် နာခံစွာ လှဲနေလိုက်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ ခြေဖဝါးလေးကို အပ်စိုက်လိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရုတ်တရက် သတိရလာသည်။

" မေ့တော့မလို့။ ဒီနေ့ နောက်ကျောမှာလည်း အပ်စိုက်ရမှာ "

ကျူးရှောင်ကျောင်း ချက်ချင်း ထထိုင်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီကောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာဖြစ်မယ်။

ယဲ့ဖန် မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်ထားသည်။

သူသည် လေချွန်နေပြီး သူမကို လျစ်လျူရှုနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျူးရှောင်ကျောင်းမှ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားလာသူဖြစ်သည်။

သူမသည် နာခံစွာ လှည့်ပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေလိုက်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် လမ်းလျှောက်လာပြီး လူနာဝတ်ဂါဝန်ကို မ'ချွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အပြစ်အနာအဆာမရှိသော ကျောပြင်ကို ပေါ်လွင်စေလိုက်သည်။

သူ မတတ်နိုင်ဘဲ စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းမိသည်။

ဒီလို အလှလေးကို ကုသပေးရတာ ခက်ခဲလွန်းတာပဲ။

နောင်အခါ သူမအား ကုသပေးတိုင်း သူသည်လည်း နှလုံးငြိမ်စေသော ဆေးပြားကို ဘေးတွင် ပြင်ဆင်ထားရမည်ဟု တွေးမိသည်။

သူ့စိတ်ထဲမှ မကောင်းသော အကြံအစည်များကို ချိုးနှိမ်ကာ ငွေအပ်များကို သူမ၏ ကျောပေါ်ရှိ အပ်စိုက်ကုထုံး နေရာများတွင် တစ်ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ပြီး သူမနှင့် ပေါ့ပါးစွာ စကားစမြည် ပြောခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျူးရှောင်ကျောင်းသည် ဗိုက်ပေါ် မှောက်လျက် အိပ်ပျော်သွားသည်။

သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ ကျနေသော တံတွေးတန်းတစ်ခုပင် ရှိနေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ အိပ်ပျော်နေသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး သူမကို သနားသွားသည်။

သူမ၏ အခြေအနေသည် ခေတ္တ သက်သာလာသော်လည်း စိတ်စွမ်းအား များစွာ ကုန်သည့်အတွက် သူမသည် အလွယ်တကူ အိပ်ငိုက်လာတတ်သည်။

သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ပြန်လည်သက်သာလာနေသည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ယဲ့ဖန်သည် ငွေအပ်များကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး သူမ၏ အဝတ်များကို ပြန်လည် ဝတ်ဆင်ပေးပြီးသည့်နောက် ဆေးရုံခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ရှဝူသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

လက်ရှိကာလအတွင်းတွင် သူနှင့် ကောရှုရန်အမည်ရှိ အခြားအစောင့်တစ်ဦးသည် တံခါးရှေ့တွင် ၂၄ နာရီပတ်လုံး အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ပေးကြသည်။

ယဲ့ဖန်မှ လွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ ဆေးရုံခန်းအနားသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ပေ။

" အစ်ကိုကျောက်၊ ကျွန်တော် ယန်းချန်မြို့ကနေ ရက်နည်းနည်းလောက် ထွက်သွားရမှာ။ ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှောင်ကျောင်း တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ဒီလင်ဇီးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပါ "

ယဲ့ဖန်သည် လင်ဇီးခြောက်သုံးတုံးကို ထုတ်ပြီး ကျောက်ရှဝူအား ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ရှဝူသည် ဤသည်မှာ မမလေးကျောင်း၏ အသက်ကယ်ဆေးဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

ထို့ကြောင့် အသေအချာ သိမ်းထားလိုက်သည်။

" အရင်ဆုံး မမလေးတို့ ကိုယ်စား ယဲ့လူကြီးမင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "

ယဲ့ဖန် သူ့ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှဝူနှင့် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန် သူ့ဖုန်းမှ ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။

ချန်းရွှမ်ဆီမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒီကို လာသည့်လမ်း၌ သူမကို စာတိုတစ်စောင် ပို့ခဲ့သည်။

သူမ အလုပ်ရှုပ်နေပုံရပြီး အခုမှ မြင်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဖုန်းချိတ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ချန်းရွှမ်၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

" ရှောင်ဖန်၊ နင်က ဘာလို့ ကာစီနိုကို ရုတ်တရက်ကြီး သွားချင်ရတာလဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်လို့လား "

ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

" စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲ့တာက ဘာမှ မပြင်းထန်ပါဘူး။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ကာစီနိုကို တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ သွားရင်း သူက ကျွန်တော့်ကို အကူအညီတောင်းလို့ပါ "

သူ့ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးမှ ချန်းရွှမ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

" ဘယ်တော့ထွက်မှာလဲ။ ဘယ်နှစ်ရက်သွားမှာလဲ။ အန္တရာယ်ရှိလား "

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ အဘွားကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရေရွတ်နေသံကို နားထောင်နေသည်။

သို့သော် သူ လုံးဝ စိတ်မရှည်ခြင်း မဖြစ်ပေ။

ထိုအစား သူ နှစ်ခြိုက်နေသည်။

" မနက်ဖြန်မှ ထွက်မှာပါ။ ဘယ်လောက်ကြာကြာသွားမလဲတော့ မသိသေးဘူး။ စိတ်မပူနဲ့၊ အန္တရာယ်မရှိပါဘူး "

ချန်းရွှမ်သည် တစ်ခုခု ပြန်မပြောမီ တစ်ခဏမျှ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

" ဒီည နင့်ဆီကို ငါလာခဲ့မယ် "

ထိုစကားကို ယဲ့ဖန် ကြားသောအခါ သူ့မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ရွှင်လန်းသွားရသည်။

" ကျွန်တော် ထွက်သွားပြီးရင် ပြန်မလာမှာကို စိုးရိမ်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီက မျိုးစေ့ယူထားဖို့ စီစဉ်နေတာလား "

" အဲ့လိုလျှောက်ပြောနေရင် မလာဘူး "

" မလုပ်ပါနဲ့။ ဒီည ဘုရင်မကို စောင့်နေပါ့မယ် "

" ဟွန့် ............. "