ရောင်းအားတိုးမြှင့်ခြင်း

"ငါထင်တာတော့ နေ့လယ်စာအတွက် ပွဲ ၂၀၀ က မလုံလောက်လောက်ဘူး။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ "နွားလှည်းပေါ်မှာ ပုံး ၁၆ ပုံးရှိတယ်။ ကျွန်မ သူတို့ကို ဈေးမှာ အားလုံးရောင်းကုန်မယ်လို့တော့ မထင်ထားပါဘူး။ ဦးလေး လိုအပ်ရင် နောက်ထပ်ပုံးနှစ်ပုံး ပေးလိုက်မယ်။"

"ကောင်းပြီ။" စားဖိုမှူးလျိုက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လျိုစန်းအား နောက်ထပ်ပုံးနှစ်ပုံး ရယူရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား စာရင်းတစ်ခုပေးပြီး စားပွဲထိုးအား မနေ့က ပုံးများကို ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူတို့ အလျင်လိုနေသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်အား ၎င်းတို့ကို စုဆောင်းခိုင်းပြီး သူမသည် စာရင်းကိုင်နှင့်အတူ ငွေရှင်းရန် သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် စုစုပေါင်း ကြေးနီပြား ၇၅၀ လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ စာရင်းကိုင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ငွေခုနစ်ပြားနှင့် ကြေးနီပြားငါးဆယ် ပေးခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ငွေကိုယူကာ မီးဖိုချောင်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် သစ်သားပုံးများကို နွားလှည်းပေါ်တွင် ပြန်လည်တင်ထားပြီး သူမကို စောင့်နေခဲ့သည်။

"သွားကြရအောင်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်ကို ပြောပြီး သူမကို တံခါးအပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် နွားလှည်းပေါ်သို့တက်ကာ မြို့အနောက်ဘက်သို့ မောင်းနှင်သွားကြသည်။

သူတို့ဘေးမှ ပေါက်စီရောင်းချသော အဘိုးကြီး၏ကျေးဇူးကြောင့် သူတို့တွင် နေရာတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီးနောက် သူမနှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့သည် ဆိုင်ခင်းခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

အားလုံးထုပ်ပိုးပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စားပွဲခုံငယ်လေးနောက်တွင် ရပ်ကာ ဖောက်သည်များကို စတင်ခေါ်ယူလိုက်သည်။

"ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေရောင်းတယ်နော်။ ဆန်ချောနဲ့လုပ်ထားတဲ့ ချိုပြီးအေးတဲ့အချိုပွဲပါ။"

"တစ်ပန်းကန်ကို ကြေးနီ ၅ ပြားပဲ၊ နှစ်ပန်းကန်ဆို ၈ ပြားပါ။ အရသာရှိပြီး နွေအပူဒဏ်ကို ဖြေဖျောက်ပေးတယ်။ အရသာမရှိရင် အလကားကျွေးပါတယ်။"

သူမ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသောအသံသည် လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ယခင်နေ့က ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့သည် အရသာရှိပြီး ဈေးသက်သာသည်ကို သိသောကြောင့် အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖောက်သည်များအတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို လှီးဖြတ်ပေးပြီး အဒေါ်ဝမ်သည် ဧည့်သည်များကို စားပွဲတွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

ထိုင်ခုံများ မကျန်တော့သည့်အခါ သူတို့သည် တောင်းပန်ပြီး သူတို့ကို မတ်တပ်ရပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူမသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပန်းကန်ဆေးရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ လင်းရှောင်ယွဲ့ အလုပ်များပြီး သူမ အားလပ်ပါက သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ လုပ်ဆောင်သည်ကို အတုခိုးကာ ဖောက်သည်များကို ဆွဲဆောင်ရန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် ဖောက်သည်များထံမှ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားရာတွင်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကဲ့သို့ပင် အကူအညီဖြစ်ခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် အဒေါ်ဝမ်သည် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသေချာခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမသည် လျိုရှီထက် များစွာပို၍ရဲရင့်ပြီး ခဏအကြာတွင် ကျင့်သားရသွားခဲ့သည်။

သူမသည် ထိရောက်စွာလုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့မှာ များစွာသက်သာရာရသွားသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံးနှစ်ပုံး ရောင်းချခဲ့သည်။

အချို့လူများသည် သူတို့ ပန်းကန်များကို အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ပြန်လည်ပေးအပ်နိုင်သည်ကို သိကြသည်။ ထိုသို့အတည်ပြုပြီးနောက် သူတို့သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပိုမိုဝယ်ယူကြသည်။

"မင်းတို့ မနက်ဖြန် လာမှာလား။ မလာရင် ငါ ဒီပန်းကန်ကို ဘယ်လိုပြန်ပေးရမှာလဲ။" အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည်လည်း ကောက်ညှင်းအေးတုံး လေးပန်းကန် ထပ်မံဝယ်ယူချင်သော်လည်း စပေါ်ငွေ ၅ ပြားကို မပေးချင်ခဲ့ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မတို့ ဒီမှာရှိနေမှာပါ။ ကျွန်မတို့ ဒီကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေကို အနည်းဆုံး ဆောင်းရာသီအထိ ရောင်းမှာ။ နှစ်လကျော်လောက် ကျန်သေးတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူမသည် နှေးကွေးမသွားခဲ့ပေ။

"ဘယ်သူက အတည်ပြုနိုင်မှာလဲ။ မင်းတို့ မလာရင် ငါ့ပိုက်ဆံကို ဘယ်လိုပြန်ရမှာလဲ။" အမျိုးသမီး၏ အသံမှာ ရိုင်းစိုင်းနေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဒေါသမထွက်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မတို့သုံးတဲ့ ပန်းကန်တွေအားလုံးက အသစ်တွေချည်းပဲ၊ ကုန်စုံဆိုင်က ပန်းကန်တွေထက်တောင် ဈေးသက်သာသေးတယ်။ ငါတို့ ဒီပန်းကန်တွေကို လူတိုင်း အိမ်ကို အလွယ်တကူယူဆောင်သွားနိုင်အောင် ပြင်ဆင်ထားတာပါ။ ကျွန်မတို့ သူတို့ကိုသုံးပြီး ပိုက်ဆံရှာဖို့ တစ်ခါမှမစဉ်းစားခဲ့ဘူး။"

"ရှင်တို့အိမ်မှာ ပန်းကန်တွေလိုရင် သိမ်းထားလို့ရပါတယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ ပြန်ပေးလို့ရပါတယ်။ စပေါ်ငွေကို ပြန်အမ်းပေးပါမယ်။"

"ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

ဘေးမှ စောင့်နေသူများမှာ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

***