မလုံလောက်သေးပါ

"စပေါ်ငွေက ပန်းကန်ဆိုင်မှာသွားဝယ်တာထက် ကြေးနီ ၁ ပြား ပိုသက်သာတယ်။ မင်း ပန်းကန်ကို ပြန်မပေးရင်တောင် ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ ဝယ်လိုက်တာပဲ။ ဘာငြင်းစရာရှိလို့လဲ။" သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ။ နင်က စပေါ်ငွေမပေးချင်ဘဲ ဒီကောင်မလေးဆီက ပန်းကန်ကို အလကားယူချင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။" အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို ထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"နင် ဘာပြောလိုက်တယ်။"

"ငါက နင် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာကို မကြည့်ရက်လို့ပဲ။ နင် ဘာပြောမပြီးဖြစ်နေတာလဲ။ ဝယ်ချင်ရင် ဝယ်လေ။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ လူတိုင်းကို ပိတ်ဆို့နေတာလဲ။"

အမျိုးသမီးငယ်သည် ဗြောက်အိုးလို စိတ်ရှိပြီး ဤအမျိုးသမီးက လူတိုင်း၏ အချိန်ကို ဖြုန်းတီးနေသည်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမက သူမနှင့် ငြင်းခုံရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ချက်ချင်း အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

"နင်..." အမျိုးသမီးမှာ ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသည်။

ငြင်းခုံမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ အဒေါ်ဝမ်သည် အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့သည်။

"အိုက်ယား၊ ဘာလို့ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ။" သူမသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထိုအခါမှသာ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခြားသူများအတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ဆက်လက်လှီးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏စကားက လူအုပ်ကို ဒေါသထွက်စေသောကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်၊ နောက်မှ လူအများအပြားသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို ထုပ်ပိုးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို ခဏတာ နှစ်သိမ့်ပြီး သူမအား ကောက်ညှင်းအေးတုံးတစ်ပန်းကန် အလကားပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲကာ ကောက်ညှင်းအေးတုံး ခြောက်ပွဲ မှာယူလိုက်သည်။

သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ငါးပွဲနှင့် အလတ်-ကြီး ပန်းကန်တစ်လုံးအတွက် စပေါ်ငွေကိုပါ ပျော်ရွှင်စွာ ပေးချေခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း ၂၇ ပြားဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးက ကောက်ညှင်းအေးတုံးများနှင့်အတူ ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်အား လေးစားအားကျသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း သူမတွင် ဂုဏ်ယူရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

သူမသည် ပန်းကန်များနှင့် ဇွန်းများကို ဆေးကြောရပေဦးမည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အတူတကွ ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်ကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံး ၁၀ ပုံးသည် စုစုပေါင်း ပွဲ ၂၅၀ နှင့် ညီမျှပြီး ၎င်းတို့သည် နှစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် ရောင်းကုန်သွားခဲ့သည်။

သူမ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ပါဆယ်ပန်းကန်များ၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာ အော်ဒါများမှာ များစွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယနေ့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ လာဝယ်သော ဖောက်သည်များစွာသည် ၎င်းတို့ကို အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားကြသည်။

အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အလတ်-ကြီး ပန်းကန်နှစ်လုံးအပြည့် ၁၂ ပွဲစာပင် မှာယူသွားခဲ့သည်။

စားပွဲ၊ ထိုင်ခုံနှင့် ပန်းကန်များကို ရှင်းလင်းနေစဉ်တွင် အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေခဲ့သည်။

"ငါတို့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ နှစ်ဆပြင်ဆင်ထားရင်တောင် အားလုံးမရောင်းနိုင်မှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး။"

သူမသည် ဤကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို နေ့လည်ခင်းအထိ ရောင်းချနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ ဤမျှလျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားမည်ကို သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ယခုမှာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးရာသီဖြစ်ပြီး ယွဲ့အာရောင်းချသော ကောက်ညှင်းအေးတုံးများမှာ ဈေးသက်သာသည်။ သူတို့သည် ပါဆယ်ယူဆောင်သွားနိုင်သော ပန်းကန်များကိုလည်း ပံ့ပိုးပေးသည်။ လယ်ကွင်းထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသော သူတို့၏ မိသားစုဝင်များအတွက် အချို့ပြန်ယူဆောင်သွား၍ မြည်းစမ်းစေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သည်။

ယွဲ့အာက တကယ်တော်တာပဲ။ အကယ်၍ ဤကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ငန်း အောင်မြင်သွားပါက သူမ ချမ်းသာသွားနိုင်ပေသည်။

ဤအချက်ကို သိရှိပြီးနောက် သူမ ယခု စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သူတို့ ငွေရှာနေသောကြောင့် သူမသည် တစ်နေ့လျှင် ကြေးနီပြား ၈၀ ရရှိခြင်းကို ပိုမိုစိတ်သက်သာစွာ ခံစားမိသည်။

"ဟီးဟီး၊ မနက်ဖြန်အတွက် ပိုပြင်ဆင်ရတော့မယ်။ ပုံးနှစ်ဆယ်ဆို လုံလောက်မယ်ထင်တယ်။ ဒီကိုလာတဲ့လူအများစုက မနက်ဈေးအတွက် လာကြတာ။ ခဏနေရင် လူသိပ်များတော့မှာမဟုတ်ဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောက်ညှင်းအေးတုံးများအကြောင်း လာမေးမြန်းသည်။

အဒေါ်ဝမ်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့အတွက် အားလုံးရောင်းကုန်သွားပြီ။ ငါတို့ မနက်ဖြန် ဒီမှာရှိနေမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထပ်လာခဲ့ပါ။"

အမျိုးသမီးမှာ စိတ်ပျက်သွားပြီး သူတို့ကို ပိုမိုပြင်ဆင်ရန် ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

"နှမြောစရာပဲ။ မင်း ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံးနှစ်ပုံးကို ရူယီစားသောက်ဆိုင်ကို မပေးခဲ့ရင် ပိုဝင်ငွေရမှာ။" အဒေါ်ဝမ်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ရူယီစားသောက်ဆိုင်က ဖောက်သည်ကြီးတစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ ဦးလေးလျိုက ကျွန်မကို တောင်းဆိုခဲ့တာ။ ကျွန်မတို့ ပိုက်ဆံပိုမရရင်တောင် သူတို့ကို အရင်ဆုံးကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးရမယ်။"

အဒေါ်ဝမ်သည် စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

***