ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပွဲ ၅၀၀

အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပြုံးရွှင်သွားသည်။

"မင်းအမေက မယူချင်ဘူး။ ဒါဆို မင်းယူလိုက်။" သူမသည် ရှေ့ထွက်လာပြီး ဝါးခြင်းတောင်းကို လင်းရှောင်ယွဲ့၏လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးပြီး လက်ခံလိုက်သည်။

"အမေတို့နှစ်ယောက် အပြန်အလှန်လုပ်နေတာကို တွေ့ပြီးပြီ။ သမီးကတော့ မျက်နှာပြောင်ပြောင်နဲ့ပဲ လက်ခံလိုက်မှာနော်။" သူမက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် သူမသမီးကို အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် အဒေါ်ဝမ်သည် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ယွဲ့အာ၊ မင်းက အပွင့်လင်းဆုံးပဲ။"

"အဒေါ်ဝမ်၊ စားပြီးပြီလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ အခုပဲ စားပြီးမှ လာခဲ့တာ။ အကူအညီအတွက် ထပ်ပြီးကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"နောက်တစ်ခါ မပြောပါနဲ့တော့။" သူမသည် ရယ်မောပြီး အဒေါ်ဝမ်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ ကောင်းပြီ၊ ထပ်မပြောတော့ဘူး။" အဒေါ်ဝမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီနှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့နှင့် ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် အဒေါ်ဝမ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး လီရှောင်ကို ခေါ်ရန် သွားလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လီရှောင်သည် စမ်းချောင်းထဲတွင် ရေကန်တူးနေဆဲဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးအမြောက်အမြား ပြုလုပ်ချင်ပြီး အရင်ကန်သည် မကြီးမားပေ။

"ရေကန်ခြောက်ကန်ဆို လုံလောက်မယ်ထင်တယ်။ ကျွန်မတို့က တစ်ကန်ကို ရေခပ်ဖို့ထားပြီး ကျန်ငါးကန်ကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ သိမ်းထားမယ်။"

တစ်ကန်သည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးအိုး ငါးလုံး သို့မဟုတ် ခြောက်လုံးဆံ့နိုင်သောကြောင့် ရေကန်ငါးကန်သည် လုံလောက်သည်ထက် ပိုသည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းအဝတ်စဝယ်ဖို့ မေ့သွားတယ်။ မင်းမဖုံးရင် အရွက်တွေက ပုံးထဲကျသွားလိမ့်မယ်။" သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရေကန်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့က အဝတ်စကို နေရာမှာထားဖို့ တစ်ခုခုလည်း လိုတယ်။ နောက်မှ ဦးလေးစွန်းအိမ်ကို သွားပြီး သူ့ဆီက သစ်သားပျဉ်ပြားတချို့ တောင်းလိုက်။ ရေကန်တွေအပေါ်မှာ အလျားလိုက်ထားလိုက်၊ ဒါမှ အကိုင်းအခက်တွေနဲ့ အရွက်တွေ မကျအောင် တားဆီးနိုင်မယ်။"

သူတို့သည် ဤရေကန်များဖြင့် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို အအေးခံခြင်းထက် ပို၍လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ။" သူက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ ဆန်မှုန့်ကြိတ်ရန် ပြန်သွားပြီးမှ လက်သမားစွန်း၏အိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီတို့သည် မီးဖိုချောင်တွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ စတင်ပြုလုပ်ကြသည်။

"မနက်ဖြန် သမီးနဲ့ အဒေါ်ဝမ်ပဲ ရှိမယ်။ သမီးလုပ်နိုင်ပါ့မလား။" လျိုရှီသည် မီးဖိုရှေ့တွင် မီးမွှေးရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။

သူမသည် အဒေါ်ဝမ်လောက် လျင်မြန်ခြင်းမရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။

သူမသည် ရှက်ရွံ့ရုံသာမက ဖောက်သည်များကို နှုတ်ဆက်ခြင်းနှင့် ငွေကောက်ခံခြင်းတွင်လည်း သိပ်မတော်ပေ။

အဒေါ်ဝမ်ကို သူမသမီးနှင့်အတူ လွှတ်လိုက်လျှင် ကောင်းမည်၊ အဒေါ်ဝမ်သည် သူမသမီးကို ပိုမိုကူညီနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီရှောင်သည် မနက်ဖြန်တွင်လည်း မသွားပေ။ သူတို့နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသောကြောင့် သူမသည် သူတို့ကိုင်တွယ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အဒေါ်ဝမ်က မြန်ဆန်ပြီး တွက်ချက်တာတော်တယ်။ သူ့အကူအညီနဲ့ မနက်ဖြန် ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ အများကြီးရောင်းနိုင်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ရွာထဲမှာ သမီးတို့ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းတယ်ဆိုတာ မသိတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ မနက်ဖြန်မနက် အမေက ချင်အာနဲ့ ရှောင်ကျစ်ကို လယ်ကွင်းထဲ လိုက်ပို့ပေးပါလား။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လူတိုင်းကို သမီးတို့အိမ်ကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ လာဝယ်လို့ရတယ်လို့ ပြောပြလိုက်။"

လျိုရှီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ အမေ ချင်အာနဲ့ ရှောင်ကျစ်ကို လယ်ကွင်းထဲ ခေါ်သွားမယ်။" သူမသည် ရွာသားများကို သိပ်မကြောက်ပေ။

ထို့အပြင် ချင်အာသည် သူစိမ်းများကို မကြောက်ပေ။ သူသူမဘေးတွင် ရှိနေလျှင် သူမသည်လည်း အောင်မြင်နိုင်မည်ဟု ခံစားမိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့လုပ်ထားတဲ့ ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံး ၂၀ ရှိတယ်။ သမီးနောက်မှ မြို့ထဲကို ၄ ပုံး ပို့ပေးမယ်၊ မနက်ဖြန်မနက် ၁၄ ပုံး ပို့ပေးမယ်။ သမီးတို့အိမ်မှာ ၂ ပုံး ထားခဲ့ပြီး မနက်ဖြန် ပြန်မလာခင် ရောင်းနိုင်မလား ကြည့်ကြမယ်။"

လျိုရှီသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"...မင်းအများကြီးလုပ်ထားတာလား။" သူမသည် အိမ်ရှိ သစ်သားပုံးငယ်များအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

"အများကြီးလား။ စုစုပေါင်း ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပွဲ ၅၀၀ ပဲ ရှိတယ်။ ရူယီစားသောက်ဆိုင်က ၂၀၀ ယူသွားတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏တွက်ချက်မှုအရ ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပွဲ ၅၀၀ သည် စုစုပေါင်း ကြေးနီပြား ၁၅၀၀ ပြားသာ ရရှိနိုင်သည်၊ ၎င်းသည် ငွေ ၁.၅ စနှင့် ညီမျှသည်။

***