ရည်မှန်းချက်ငယ်တစ်ခု သတ်မှတ်ခြင်း
Vol. 7 Ch. 161
၎င်းသည် သူမ ဆောက်လုပ်ရေးကာလအတွင်း လီရှောင်နှင့်အတူ အမဲလိုက်၍ ရရှိခဲ့သောငွေထက် သိပ်မများပေ။
ကောက်ညှင်းအေးတုံး၏ ဈေးနှုန်းသည် အလွန်နည်းပါးသည်။
သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းချခြင်းဖြင့် ငွေအမြောက်အမြား ရရှိလိုသောကြောင့် အမှာစာပမာဏကို တိုးမြှင့်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေရဦးမည်။
"အားလုံးရောင်းထွက်သွားရင် ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ရနိုင်မလဲ။" လျိုရှီသည် သင်္ချာမတော်သော်လည်း သူမသမီးသည် အလွန်တော်ကြောင်း သိသောကြောင့် သူမကို မေးလိုက်သည်။
"ကြေးဒင်္ဂါး ၁၅၀၀ ပြားလောက်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။
လျိုရှီ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။
"ဒီလောက်များတာလား။"
၎င်းသည် ငွေ ၁.၅စ ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့တည်းတွင် ဤမျှများပြားစွာ ရရှိနိုင်သည်။ တစ်လဆိုလျှင် မည်မျှဖြစ်မည်နည်း။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငွေစ ၃၀ ထက် မနည်းပေ။
သူမသမီးသည် ငွေရှာရာတွင် အလွန်လျင်မြန်လှသည်။
"ဘယ်လိုလုပ် များရမှာလဲ။ ငါက နောက်နှစ်မှာ ငရုတ်သီး၊ အာလူးနဲ့ ကန်စွန်းဥတွေ စိုက်ပျိုးဖို့ မြေဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံစုချင်သေးတယ်။ မြေကောင်းတစ်ကွက်က တစ်မူကို ငွေ ၈ စကနေ ၉ စလောက် တန်ဖိုးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် မြေမူ ၂၀ က ငွေစ ၁၆၀ ထက် ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်။"
"အား၊ မြေမူ ရာပေါင်းများစွာရှိပြီး စံအိမ်ကြီးတစ်လုံး ဆောက်လို့ရရင် ကောင်းမှာပဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မြေရှင်မတစ်ယောက်ဖြစ်ရလျှင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။
သူမသည် လယ်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်ရန် လူများကို ငှားရမ်းလျှင် သီးနှံအားလုံးသည် သူတို့ပိုင်ဖြစ်မည်။
"ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ။ ငါတို့မိသားစုမှာ သန်မာတဲ့အလုပ်သမားက ရှောင်အာတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့လယ်ကွင်းမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ လူအင်အားလုံလောက်လို့လား။" လျိုရှီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သူမသည် သူမသမီး၏ မြေဝယ်ရန်အကြံကို သဘောမတူခြင်းမရှိပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လယ်သမားမိသားစုတစ်စုသည် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးကို မှီခိုအားထားရဆဲဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဝမ်မိသားစုတွင် ငွေရှာနိုင်သော သန်မာသောအလုပ်သမားနှစ်ယောက်ရှိသော်လည်း သူတို့သည် အခြားသူများ၏ အထင်သေးမှုကို ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သူတို့တွင် မြေများများစားစားမရှိသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ချမ်းသာလျှင် မြေအနည်းငယ် ဝယ်ယူနိုင်သည်။ များများစားစားမဟုတ်လျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။
"လီရှောင်လား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ "သူ့ကို လယ်ထဲမှာနေခိုင်းတာက သူ့အရည်အချင်းကို ဖြုန်းတီးရာရောက်တယ်။"
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမအမေ၏ အံ့ဩသောမျက်နှာကို လျစ်လျူရှုပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်၊ "သမီးတို့မြေဝယ်ပြီးရင် လယ်သမားတွေကို သမီးတို့ကို ကူညီဖို့ ငှားရမ်းပြီး သီးနှံတွေကိုပဲ စုဆောင်းမယ်။"
လျိုရှီသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ငါတို့မှာ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ကျန်မှာလဲ။"
လယ်ယာစိုက်ပျိုးရန် လူငှားရမ်းခြင်းသည် ငွေကုန်ကျမည်။ ၎င်းသည် မတန်ပေ။
"ကျန်တာကို သမီးတို့ရမယ်လေ။ ဒါ့အပြင် ချင်အာနဲ့ ရှောင်ကျစ်တို့က ကျောင်းသွားနေကြပြီ။ သူတို့ပထမအဆင့်ပညာတတ်စာမေးပွဲအောင်ရင် ငါတို့က မြေမူ ၂၀ အတွက် ကောက်ပဲသီးနှံခွန် ကင်းလွတ်ခွင့်ရမယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ပညာတတ်ကြီးဖြစ်လာရင် မြေမူ ၂၀၀ အတွက် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ရမယ်။"
လျိုရှီသည် မှင်သက်သွားသည်။
ထို့နောက် သူမသည် အနည်းငယ် ယုံကြည်သွားသည်။
မြေမူ နှစ်ဆယ်၏ ကောက်ပဲသီးနှံခွန်...
အရင်က လင်းမိသားစုတွင် မြေမူ ၂၀ သာရှိပြီး နှစ်စဉ် ကောက်ပဲသီးနှံခွန် ပေါင် ၄၀၀ ပေးဆောင်ခဲ့ရသည်၊ ၎င်းသည် မနည်းသော ပမာဏဖြစ်သည်။
မူ ၂၀၀ ဆိုလျှင် ကောက်ပဲသီးနှံ ပေါင် ၄၀၀၀ တန်ဖိုးရှိမည်။ ၎င်းသည် မည်မျှကုန်ကျမည်နည်း။
လျိုရှီသည် ယခုအခါ သူမသမီး၏ မြေဝယ်ရန်အကြံသည် မဆိုးဟု ခံစားမိသည်။
"အရင်ဆုံး မူ ၂၀ ဆိုတဲ့ ရည်မှန်းချက်ငယ်လေးတစ်ခု သတ်မှတ်ကြရအောင်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထို့အပြင် သူမသည် မြို့ထဲတွင် မုန့်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ချင်သေးသည်။ ၎င်းသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများသာမက ခေါက်ဆွဲ၊ အာလူးကြော် စသည်တို့ကိုပါ ရောင်းချမည်။
အမြန်အစားအစာ ပို့ဆောင်ခြင်းသည် အမြတ်အစွန်းမြင့်မားစွာ ရရှိနိုင်သည်။
လျိုရှီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
၎င်းသည် ရည်မှန်းချက်ငယ်လေးတစ်ခုလား။
သူမသမီးသည် တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကောက်ညှင်းမုန့်နှစ်များကို သစ်သားပုံးထဲသို့ ခပ်ထည့်ရင်း အလုပ်များနေသည်။
ထို့နောက် သူမသည် သစ်သားပုံးကို မလှမ်းမကမ်းရှိ စင်တစ်ခုပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
အိုးလေးလုံးကို ဆက်တိုက်ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံး ပုံးနှစ်ဆယ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
လျိုရှီနှင့်အတူ သူတို့သည် ၎င်းတို့ထဲမှ လေးပုံးကို ရေကန်သို့ ပို့ပေးခဲ့ကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သစ်သားပုံးများနှင့် ယောက်မကို ဆေးကြောပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် အားလပ်သွားသည်။
ည ၇ နာရီမတိုင်မီ ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပို့ပေးရမည်ကို စဉ်းစားရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီအား အချိန်အနည်းငယ်ကျန်သေးစဉ်တွင် မိသားစုတစ်စုလုံးကို စုရုံးပြီး သူမအဖေအား ကန်တော့ရန် ပြောလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် လျိုမိသားစုတစ်စုလုံးသည် အမွှေးတိုင်၊ စက္ကူပိုက်ဆံနှင့် ပူဇော်သက္ကာများကို ယူဆောင်ပြီး ရွာအပြင်ဘက်ရှိ သင်္ချိုင်းသို့ သွားခဲ့ကြသည်။
***