သိုင်းဦးလေး ကျဆုံးသွားပြီလား။

အမှောင်ညတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် အပြေးအလွှားရှိနေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ကာသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ခဲနေသောသွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသော ပါးလွှာသောအဝတ်တစ်ထည်သာ ကျန်တော့သည်၊ ၎င်းသည် ရန်သူ၏သွေးလား၊ သူ၏သွေးလား၊ သို့မဟုတ် သူ၏ရဲဘော်ရဲဘက်များ၏သွေးလား မသိနိုင်ပေ။

သူသည် မည်မျှကြာအောင် ရူးသွပ်စွာပြေးလွှားနေခဲ့သည်ကို မသိ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စစ်မှန်သောချီသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် အဝေးတွင် ရပ်တည်နေသော နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါး ဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာလုနီးပါးဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် ဤမျှဆိုးရွားစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ကို သူ မယုံနိုင်ပေ။

အောင်ပွဲသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီးဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအုပ်စုတစ်စု ဝင်ရောက်လာပြီး တိုက်ပွဲစီတန်းခြင်းတစ်ခုလုံးကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။ ညှပ်တိုက်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားသည်ကို၊ မိစ္ဆာများက စုတ်ဖြဲသွားသည်ကို၊ နေရာအနှံ့ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ခြေလက်များနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော လက်မောင်းများကို ကူကယ်ရာမဲ့ ကြည့်နေနိုင်ရုံသာရှိသည်၊ ၎င်းသည် အလွန်ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသည်။

သူ၏နောက်တွင် တပ်မှူးက ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဘာကိုမျှဂရုမစိုက်ဘဲ ဆုတ်ခွာ၊ ဆုတ်ခွာ၊ တစ်လျှောက်လုံး ဆုတ်ခွာခဲ့သည်။ သူ၌ ယုံကြည်ချက်တစ်ခုတည်းသာရှိသည်၊ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ဘေးမှ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ရပ်တန့်သွားသည်။

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်။

လက်တစ်ဖက်သည် ကျိုးနေပြီး သူ၏ကျောပေါ်တွင် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော ကြီးမားသော ခြေသည်းရာတစ်ခုရှိသည်… တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ထိုသူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချလိုက်ကာ ရုတ်တရက် တန်းတန်းမတ်မတ် လဲကျသွားသည်။

ဖန်ပိုင်သည် အလျင်အမြန် ရှေ့တက်ကာ ထိုသူကို ထောက်ပံ့လိုက်သော်လည်း ဤမွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူသည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏နောက်ဆုံးယုံကြည်ချက်အစအနကို အသုံးပြုကာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကျိုး။”

ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုတစ်ခုသည် ဖန်ပိုင်၏ မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် စီနီယာအစ်ကိုကျိုး၏ အလောင်းကို ကောက်ယူကာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားသည်။

.......

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း

၎င်းသည် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

ရှေ့တန်းမှ လွတ်မြောက်လာသော သိုင်းပညာရှင်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှသာမက မင်းသားယဲ့အိမ်တော်မှလည်းကောင်း၊ အခြားကြီးငယ်မဟူသော အင်အားစုများမှ သိုင်းပညာရှင်များလည်း ပါဝင်သည်။

တည်ထောင်ထားသော အစီအစဉ်အရ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အရေးအကြီးဆုံးသော ကာကွယ်ရေးခံတပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ဆုတ်ခွာကြမည်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ယခင်က ဂိုဏ်းအတွင်းမှ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို ကြာရှည်စွာကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဓားသွားမြို့တော်တွင် အကြီးစားရွှေ့ပြောင်းမှုသည် စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဓားသွားမြို့တော်ရှိ နေထိုင်သူများ၏ ၉၀% ကျော်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

မင်းသားလော့၏ ပုန်ကန်သူတပ်ဖွဲ့က နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် ကြာရှည်စွာ မဖြုတ်ချနိုင်ပါက သူတို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတပည့်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို တုန်လှုပ်စေရန် ဓားသွားမြို့တော်အပေါ် သူတို့၏ဒေါသကို ပုံချနိုင်ပေမည်။

ထိုမျှသာမက ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သည်မှာ သုံးလမပြည့်သေးသော အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များနှင့် အဂ္ဂိရတ်အလုပ်ရုံ၊ ဆေးပင်တစ်ရာဥယျာဉ်နှင့် ထူးဆန်းသောသားရဲမွေးမြူရေးခြံကဲ့သို့သော ခန်းမဆောင်များမှ တိုက်ခိုက်ရေးမဟုတ်သော ဝန်ထမ်းအချို့ကိုလည်း ဓားသွားမြို့တော်၏ နေထိုင်သူများနှင့်အတူ ရွှေ့ပြောင်းရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

လီချန်သည် အလုပ်များနေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဒဏ်ရာရသူများ အလွန်များပြားသောကြောင့် သူ့ကဲ့သို့ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသရာတွင် ကူညီနေရသည်။

မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာမှ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ပြေးနိုင်ခဲ့သူများအားလုံးသည် အစပိုင်းတွင် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်သူများသာဖြစ်သည်။

ဤသို့သော အပြတ်အသတ်ရှုံးနိမ့်မှုအောက်တွင် အဆင့်နိမ့်သိုင်းပညာရှင်များ သို့မဟုတ် သိုင်းပညာသင်တန်းသားများသည် စစ်မြေပြင်တွင် သေဆုံးသွားခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးနိုင်လျှင်ပင် ဤမျှဝေးဝေးမပြေးနိုင်ဘဲ မင်းသားလော့အိမ်တော်၏ လိုက်လံမှုမှ ရှောင်ရှားရန် နေရာအနှံ့ ပုန်းအောင်းနေရသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် ဖန်ပိုင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အလောင်းတစ်လောင်းကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယခင်က စိတ်ဓာတ်တက်ကြွခဲ့သော ဖန်ပိုင်သည် သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ပြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် အလွန်အေးစက်နေသည်။ သူ၏တောက်ပြောင်သော ထိပ်ပြောင်သည်လည်း သွေးလွှာတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

လီချန်သည် အလောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာယူကာ ဘေးခန်းမဆောင်တွင် ချထားသော ခေါင်းတလားတစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဤခန်းမဆောင်တွင် ဤသို့သော ခေါင်းတလား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် သိပ်သည်းစွာချထားသည်။

အများစုမှာ နေရာယူပြီးဖြစ်သည်။

အချို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှဖြစ်ပြီး အချို့သည် မင်းသားယဲ့အိမ်တော်မှဖြစ်သည်။

အချို့သိုင်းပညာရှင်များသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် သူတို့၏စိတ်ဆန္ဒကို အားကိုးခဲ့ပြီး သူတို့၏ဒဏ်ရာများသည် ကုသရန် အလွန်ပြင်းထန်သည်။

......

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သိုင်းပညာရှင်များ ပိုမို၍ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ဤနေ့အတွင် ပုံသဏ္ဌာန်အချို့သည် ကောင်းကင်မှ ပျံသန်းလာပြီး နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်အပြင်ဘက် ရင်ပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

သူတို့သည် အမှန်တကယ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံသားအချို့ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကောင်းကင်ဘုံသားများအားလုံး ဒဏ်ရာရထားပြီး သူတို့၏အခြေအနေသည် သိပ်မကောင်းလှပေ။

“ကောင်းကင်ဘုံသား ချိုင်၊ ကျွန်တော့်သိုင်းဦးလေး ဘယ်မှာလဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီ အရိုအသေပြုပြီးနောက် အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။

ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးအနက် သုံးဦးသည် မင်းသားယဲ့အိမ်တော်မှဖြစ်ပြီး တစ်ဦးသည် တော်ဝင်မိသားစုမှ ကောင်းကင်ဘုံသား ချိုင်ဖြစ်သည်။ သိုင်းဦးလေး ရှောင်ဝမ်တောက်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံသား ဟွာသာ ပြန်မရောက်သေးပေ။

သိုင်းဦးလေးသည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရထားပြီး လပေါင်းများစွာ ကုသခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် လုံလောက်သည်ထက် များစွာဝေးသေးသည်။

စစ်ပွဲနီးကပ်လာသောကြောင့် သိုင်းဦးလေးသည် သူ၏ဒဏ်ရာရခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲကာ ကောင်းကင်ဘုံသား ဟွာနှင့်အတူ ရှေ့တန်းသို့ အလျင်စလိုသွားခဲ့ရသည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေရှောင်နဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေဟွာက မင်းသားလော့အိမ်တော်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသားတွေရဲ့ လိုက်လံမှုကို တားဆီးဖို့အတွက်... သူတို့ ကျဆုံးသွားလောက်ပြီ…”

ကောင်းကင်ဘုံသား ချိုင်က လေးလံသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီနှင့် အခြားတောင်ထွတ်သခင်များ၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သိုင်းဦးလေး ကျဆုံးသွားပြီလား။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက် အကြီးမားဆုံးသော သတင်းဆိုးဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဆုံးရှုံးမှု မည်မျှပင်ကြီးမားစေကာမူ သိုင်းဦးလေး၊ ဤကောင်းကင်ဘုံသား၊ အသက်ရှင်နေသရွေ့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ယခု… ဤမျှော်လင့်ချက်သည် လုံးဝငြိမ်းသတ်သွားပုံရသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများစွာ၏ နှလုံးသားများသည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အမှောင်ထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်တွင် လီချန်သည် ဖန်ပိုင်နှင့် စကားစမြည်ပြောနေသည်။

အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်သော ဤသူသည် ယခုအခါ စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး မျက်နှာထားတည်တင်းနေသည်။

“ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း ရှင်သန်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား။”

ဖန်ပိုင်က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

ဤသို့သော စစ်ပွဲကြီးအောက်တွင် လူမည်မျှသေဆုံးခဲ့သည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ကျုံးရှီးများနှင့် ထိပ်တန်းအဆင့်မဟာကျုံးရှီးများပင်လျှင် ပြောင်းပြန်လှန်မရနိုင်သော ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရထားကိုတားရန် ကြိုးစားသော ပုရစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး စစ်မြေပြင်တွင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းစွာ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဤကျန်ရစ်သူများသည် မင်းသားလော့အိမ်တော်၏ ရန်လိုသော ပုန်ကန်သူတပ်ဖွဲ့နှင့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာများကို အမှန်တကယ် ခုခံနိုင်ပါမည်လား။

“အင်း၊ ကျွန်တော်တို့ စည်းလုံးနေသရွေ့ ကျွန်တော်တို့ ခုခံနိုင်မှာပဲ။”

လီချန်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်း အဲဒီမိစ္ဆာတွေကို မမြင်ဖူးဘူး… သူတို့က လုံးဝလူမဟုတ်ဘူး၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလိုမိစ္ဆာတွေ ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ၊ ဒါက ငါသိတဲ့ကမ္ဘာ ဟုတ်သေးရဲ့လား။”

ဖန်ပိုင်က ရုတ်တရက် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ထိုမိစ္ဆာများကို တွေးမိသောအခါ သူသည် ကြောက်ရွံ့နေဆဲဖြစ်သည်။

လီချန်သည် ဖန်ပိုင်ပြောနေသော မိစ္ဆာများသည် မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းများဖြစ်သင့်သည်ကို သိသည်။

မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ တစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင်သာမဟုတ်ဘဲ… ထောင်ပေါင်းများစွာရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားသည်ကို သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

မင်းသားယဲ့အိမ်တော်၏ တပ်ဖွဲ့သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အားသာနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ရုတ်တရက် လီချန်၏ နားထဲတွင် အသံတစ်သံ မြည်ဟည်းလာသည်။

“ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ငါက အထွတ်အထိပ်တပည့် နန်ကုန်းပိုင်၊ အရေးကြီးတဲ့ တာဝန်တစ်ခုရှိတယ်၊ တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းမှာ ချက်ချင်းစုဝေးပါ။”

“စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာရှိသေးတယ်၊ စီနီယာအစ်ကိုကိုယ့်ကိုယ်ကို အရင်ဂရုစိုက်ပါ။”

လီချန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားသည်၊ ဘာအရေးကြီးတဲ့ တာဝန်လဲ၊ အသံလွှင့်ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်အကြောင်းကြားဖို့တောင် လိုအပ်သလား။

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူထကာ တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းသို့ သွားသည်။

ဤတောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းသည် အတွင်းစည်းနှင့် အလုပ်ကြမ်းခန်းမဆောင်ကို ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းကြောင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူအနည်းငယ်သာ ဤနေရာသို့ လာလေ့ရှိသည်။

လီချန် ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဤနေရာတွင် လူအချို့စုရုံးနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် သိုင်းတေးသွားတောင်ထွတ်မှ ကျိမင်၊ ရေစက်တောင်ထွတ်မှ ချန်ရှောက်ယောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်… အခြားသူများသည်လည်း အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များထဲမှ အကောင်းဆုံးများဖြစ်သည်။

လူများ ဆက်လက်ရောက်ရှိလာကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူလေးဆယ်ခန့် စုရုံးမိသည်။

ခဏတာလေ့လာပြီးနောက် လီချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်၊ ၎င်းမှာ ရှိနေသူများစွာသည် နတ်ဘုရားဓားများနှင့် ကိုက်ညီနေခြင်းဖြစ်သည်။

‘ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်’

ရုတ်တရက် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ဆယ့်တစ်ဦးသည် တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းတွင် တစ်ချိန်တည်းလိုလို ဆင်းသက်လိုက်သည်။

လီချန်သည် ၎င်းကိုမြင်သောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားသည်၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ဆယ့်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လီချန်သာမက အခြားသူများလည်း အလွန်နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

ဘာလျှို့ဝှက်တာဝန်မျိုးလဲ၊ ၎င်းသည် ထူးချွန်သော အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များစွာကို ခေါ်ယူရန် လိုအပ်ရုံသာမက အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ဆယ့်တစ်ဦးလုံးကိုပင် စေလွှတ်ထားသည်။

“အခု လူစုံပြီဆိုတော့ ငါ အတိုချုပ်ပြောမယ်။”

ဦးဆောင်နေသော အကြီးဆုံးအထွတ်အထိပ်တပည့်က “နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အန္တရာယ်အရှိဆုံးအချိန်ကို ရောက်နေပြီ၊ ဒါကြောင့် တာအိုမျိုးဆက်ဆက်ခံရေးအစီအစဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီ။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းက အထူးချွန်ဆုံးတပည့်တွေအနေနဲ့ မင်းတို့အားလုံး တာအိုမျိုးဆက်ဆက်ခံရေးအစီအစဉ်ရဲ့ စာရင်းမှာ ပါဝင်တယ်။ နောက်တစ်ခုအနေနဲ့ မင်းတို့က ငါတို့နောက်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကနေ ရွှေ့ပြောင်းပြီး ကူဝူဒေသကို သွားပြီး အခြေချဖို့ နေရာရှာရမယ်။ နောက်ဆက်တွဲအခြေအနေတွေရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို စောင့်ပါ။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသာ ကျဆုံးသွားရင် မင်းတို့က အနာဂတ် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း ပြန်လည်နိုးထရေးရဲ့ မျိုးစေ့တွေဖြစ်လိမ့်မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှိနေသူအားလုံး မယုံနိုင်သောအမူအရာများ ပြသကြသည်။

တာအိုမျိုးဆက်ဆက်ခံရေးအစီအစဉ်?

ရွှေ့ပြောင်းခြင်း?

“ငါ ရွှေ့ပြောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနဲ့ အတူတကွရှင်သန်ပြီး သေဆုံးမယ်။”

တပည့်တစ်ဦးက ချက်ချင်းကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။

“မှန်တယ်၊ ငါတို့က အရှက်ရပြီး အသက်ရှင်နေပြီး တခြားညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေ သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေတာကို ကြည့်နေချင်လို့လား။”

“ငါ့ဆရာ၊ ငါ့စီနီယာအစ်ကိုတွေနဲ့ ညီလေးတွေ အားလုံးဒီမှာရှိတယ်… ငါ ရွှေ့ပြောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။”

“ငါ့ဆရာက စစ်ပွဲမှာသေဆုံးသွားတယ်၊ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြေးနိုင်မှာလဲ… ငါနေပြီး သူ့အတွက် လက်စားချေချင်တယ်။”

တပည့်များစွာလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြောဆိုကြသည်။

ဤအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် ရန်သူကို ခုခံရန် စည်းလုံးသင့်သော်လည်း သူတို့သည် ရွှေ့ပြောင်းနေကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏စိတ်ထဲမှ ဤအတားအဆီးကို အမှန်တကယ် မကျော်လွှားနိုင်ပေ။

“မိုက်မဲလိုက်တာ!”

ဝါရင့်အထွတ်အထိပ်တပည့်က အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်၊ “ငါတို့ ခုမခံနိုင်ရင် မင်းတို့နေရင် အချည်းနှီးသေရုံပဲရှိမယ်။ ငါတို့ ခုခံနိုင်ရင် မင်းတို့ရဲ့လက်ရှိအစွမ်းက ဘာကြီးမားတဲ့အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။ မှတ်ထား၊ မင်းတို့က ထွက်ပြေးနေတာမဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့က အသုံးဝင်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ထိန်းသိမ်းပြီး ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုမျိုးဆက်ကို ကာကွယ်နေတာ။”

“အားလုံးပဲ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။”

စကားဆုံးသည်နှင့် ဝါရင့်အထွတ်အထိပ်တပည့်သည် တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်း၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ချက်ချင်းလျှောက်သွားသည်။

အခြားသူများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကြသော်လည်း အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ဆယ့်တစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် လိုက်သွားရုံသာရှိသည်။

လီချန်သည်လည်း လူအုပ်ထဲတွင် လိုက်ပါသွားသည်။

ဤအရေးကြီးသောတာဝန်ဟုခေါ်သော အရာသည် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူသည် တာအိုမျိုးဆက်ဆက်ခံရေးအစီအစဉ်၏ စာရင်းထဲသို့ အမှန်တကယ်ပင် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။

၎င်းသည် အလွန်မမျှော်လင့်စရာဟုသာ ဆိုရမည်။

၎င်းသည် သူ၏နတ်ဘုရားဓားနှင့် ကိုက်ညီခြင်းနှင့် သိသာစွာဆက်စပ်နေသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ဤသို့ထွက်ခွာသွားရန် သေချာပေါက်မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ၏ပူဇော်ကိရိယာ အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် ရှိနေသေးသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သည် သူ၏အမှတ်အသားဖြင့် မှတ်သားထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ယူသွားလျှင်ပင် သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ တည်နေရာကို ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်… အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် ဤမျှသာမန်အရာတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမျှ ၎င်းကို သတိပြုမိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မေးခွန်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်လျှင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။

ဆရာ ကျိုးပုဖိန်လည်း ရှိသေးသည်၊ သူသည် သူ့ကိုလည်း လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤသို့ထွက်ခွာသွား၍မဖြစ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် တိုက်ခိုက်ရန် အစွမ်းရှိသေးသည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် သူသည် လောလောဆယ် အဖွဲ့နောက်လိုက်သွားရုံသာရှိပြီး လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ကျောက်နံရံတစ်ခုဆီသို့ ရောက်လာသည်၊ ဝါရင့်အထွတ်အထိပ်တပည့်သည် ထွက်နေသော ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ညင်သာစွာဖိလိုက်သည်နှင့် တဂျိမ်းဂျိမ်းအသံဖြင့် ကျောက်တံခါးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာရွှေ့ပွင့်သွားပြီး ဝင်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရှိနေသူအားလုံး အလွန်အံ့ဩသွားသည်၊ ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဝှက်ထားသည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

မကြာမီပင် အုပ်စုသည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လျှောက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်၊ ထိုနေရာတွင် ဖောင်းကားနေသော ကျောပိုးအိတ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ချထားပြီး ကျောပိုးအိတ်တစ်ခုစီတွင် နာမည်များပင် ကပ်ထားသည်။

“အားလုံး အပေါ်က တံဆိပ်အတိုင်း ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးယူပါ။ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှာ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ပါဝင်တယ်။ အလွန်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ မကြုံတွေ့မချင်း မင်းတို့က သူတို့ကို မဆုံးရှုံးစေရဘူး၊ မစွန့်ပစ်ရဘူး။”

ဝါရင့်အထွတ်အထိပ်တပည့်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းရှေ့တက်ကာ သူတို့၏ကျောပေါ်တွင် ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးကို လွယ်လိုက်ကြသည်။

အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ဆယ့်တစ်ဦးသည်လည်း တစ်လုံးစီလွယ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ခြောက်ဆယ့်သုံးဦးပါ အုပ်စုတစ်စုသည် လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း အမြန်ပြေးဆက်သွားကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အချိန်ပိုကြာသည်။

လမ်းကြောင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ထွက်ပေါက်သည် အလွန်အမင်း ဝေးလံပြီး နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုဖြစ်နေသည်။

ဝါရင့်အထွတ်အထိပ်တပည့်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဦးတည်ရာဘက်သို့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တပည့်များစွာသည် ဒူးထောက်ကာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဦးတည်ရာဘက်သို့ ဦးချကြသည်၊ သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ လိမ့်ဆင်းနေသည်။

“သွားကြရအောင်။”

ဝါရင့်အထွတ်အထိပ်တပည့်က အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ကာ ချောက်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လီချန်သည် အဖွဲ့၏အဆုံးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် အဖွဲ့မှ ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

အုပ်စုသည် ပို၍ပို၍ဝေးသွားသည်နှင့် ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဖွဲ့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဧရိယာမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

“အားလုံးပဲ လိုက်ခဲ့ကြ၊ ရှေ့ကို မိုင်ပေါင်းများစွာ လျှောက်သွားပြီးရင် ငါတို့ ကူဝူဒေသကို ဦးတည်တဲ့ ထိုက်ချန်းတောင်ကြားလမ်းကို ရောက်လိမ့်မယ်။”

ဦးဆောင်နေသော ဝါရင့်အထွတ်အထိပ်တပည့်က ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တည်နေရာသည် အလွန်အရေးကြီးသည်၊ ၎င်းသည် ကူဝူဒေသသို့ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် မင်းသားလော့၏ တပ်ဖွဲ့က ကူဝူဒေသကို တိုက်ခိုက်လိုပါက သူတို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို အရင်ဖြုတ်ချရမည်ဖြစ်သည်။

အလားတူပင် သူတို့အုပ်စု ထိုက်ချန်းတောင်ကြားလမ်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကူဝူဒေသသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူတို့သည် ဘေးကင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

မင်းသားလော့၏ တပ်ဖွဲ့က ကူဝူဒေသကို ကျူးကျော်ခြင်းမရှိလျှင်ပေါ့။

သို့သော် မင်းသားလော့အိမ်တော်၏ တိုက်ပွဲလိုင်းသည် အလွန်ရှည်လျားသွားမည်ဖြစ်သည်။

မင်းသားလော့သာ လူမိုက်တစ်ယောက်မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤသို့လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်သည် လုံးဝမှောင်မိုက်သွားပြီးနောက် လီချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အဖွဲ့မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျောပိုးအိတ်ကို အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ထုတ်ယူကာ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ပျံသန်းထွက်သွားကာ အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

သူသည် မင်းသားလော့အိမ်တော်၏ တပ်ဖွဲ့သည် ဘယ်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သွားကြည့်မည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းတပ်ဖွဲ့ကို ဂရုတစိုက်လေ့လာရမည်ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါက သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းကို သိမ်းဆည်းပြီး ဆရာ ကျိုးပုဖိန်နှင့်အတူ ထွက်ပြေးရန် သေချာပေါက် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခွင့်အရေးရှိပါက သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားနိုင်သေးသည်ဟု ခံစားရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုညဖြစ်ပြီး သူသည် သူ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်နိုင်သော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် သူ၏တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

.....

မြစ်ကြီးတစ်စင်းဘေးတွင်။

မြစ်သည် လှိုင်းထန်နေသည်။

အေးစက်သောလေသည် တိုက်ခတ်နေပြီး လူများ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အေးစက်သောဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ခြစ်နေသည်။

ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ်သာကျန်သော ထိပ်ပြောင်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် မြစ်ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူ၏ရှေ့တွင် ပုံသဏ္ဌာန်နှစ်ခုရပ်နေပြီး ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်ဝမ်တောက်သည် သူ၏အဆုံးစွန်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်ကို သူတို့သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အားနည်းသွားစေရန်သာ လိုအပ်သည်။

အတင်းအကျပ်တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံသား ချန်အောက်သည် ရှောင်ဝမ်တောက်၏ လက်ထဲတွင် ကျဆုံးခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရင်ဆိုင်နေခဲ့ကြသည်။

“ချန်အောက် ဘယ်လိုသေသွားလဲ မင်းတို့သိချင်လား။”

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အသက်ရှူမဝဖြစ်နေပြီး ရုတ်တရက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူ ဘယ်လိုသေသွားတာလဲ။”

စကားပြောသူမှာ စွန်ပလွံသီးကဲ့သို့ နီသောမျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာအိုဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားကာ သူ၏လက်ထဲတွင် မြင်းမြီးယပ်တောင်ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဤသူမှာ ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံသား သူတော်စင် ရန်မေ ဖြစ်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တာအိုဝတ်ရုံသည်လည်း စုတ်ပြတ်နေပြီး သူသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်၊ သူ၏စစ်မှန်သောချီသုံးစွဲမှုသည်လည်း အလွန်ကြီးမားသည်။

ချန်အောက်သည် ရှောင်ဝမ်တောက်၏ လက်ထဲတွင် မည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကို သူသည် အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ဝမ်တောက်သည် သူနှင့် ချန်အောက်တို့ကြောင့် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ဝမ်တောက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရုံသာမက ချန်အောက်ကိုပင် ပြန်လည်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

“ဒီကိုလာ၊ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

“ဟွန့်၊ အဘိုးကြီး ရှောင်၊ မင်း ဒီတစ်ခါ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး၊ ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တယ်၊ မင်းသားလော့ကို လက်နက်ချတာက ပိုကောင်းတယ်… သူက ကြီးကျယ်တဲ့အရာတွေကို အောင်မြင်ဖို့ ကံကြမ္မာပါလာတာ။”

သူတော်စင် ရန်မေက အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်။

သူသည် သဘာဝကျကျ သွားရန် မဝံ့ပေ။

ချန်အောက်၏ ဥပမာနှင့်အတူ သူသည် မည်သို့စွန့်စားနိုင်မည်နည်း။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကြာရှည်လေ ရှောင်ဝမ်တောက်၏ ဒဏ်ရာများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာမည်ဖြစ်သည်။

***