သွေးနှင့်ချီဘုံနန်း

ဆရာ ကျိုးပုဖိန် အတွင်းစည်းဂိုဏ်းမှ ပြန်လာသောအခါ လီချန်သည် အလျင်အမြန် သူ့ထံသွားကာ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

“နောက်မှာ သေချာပေါက် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်၊ ပြီးတော့ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် တော်ဝင်မျိုးနွယ်က ကြီးကြပ်ဖို့ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီ။”

ကျိုးပုဖိန်သည် အကြောင်းရင်းကို အကျဉ်းချုံးရှင်းပြလိုက်သည်၊ “မင်းကတော့ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ပြီး မင်းရဲ့အစွမ်းကို တိုးတက်အောင် ကြိုးစားလိုက်။ လောလောဆယ်တော့ အများကြီးမတွေးနဲ့။ မင်းတို့လို လူငယ်တွေကို ဒီအဆင့်မှာ လိုအပ်မှာမဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ ကွာခြားသွားနိုင်တယ်။”

တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် တိုက်ပွဲသည် သေချာပေါက် အလွန်ပြင်းထန်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဝါရင့်သိုင်းပညာရှင်များ အဓိကပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။

လီချန်ကဲ့သို့သော ထူးချွန်လူငယ်သိုင်းပညာရှင်များသည် အဖိုးတန်သော မျိုးစေ့များဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုတွင် ပေါ့ပေါ့ဆဆ စတေး၍မရပေ။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ။”

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ သူသည် ဤအကြောင်းပြချက်ကို သဘာဝကျကျ နားလည်သည်။

အတွင်းစည်းဂိုဏ်းတာဝန်များသည် စစ်ပွဲနှင့် လုံးဝကွဲပြားပြီး အန္တရာယ်အဆင့်သည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြင့်မားသည်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် ရှိနေသည့်အတွက် လီချန်သည် လေထုထဲမှ တင်းမာမှုကို များစွာမခံစားရပေ။

သူသည် ငြိမ်းချမ်းသော ခေါင်းလောင်းထိုးကျင့်ကြံမှုဘဝသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အလုံးစုံစစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများ စတင်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆုံးရှုံးသွားသော ရွှမ်ပြည်နယ် သတ္တုကျိုမြို့ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ရမည်ကို မပြောဘဲ၊ တော်ဝင်မျိုးနွယ်ကလည်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအား မင်းသားယဲ့အိမ်တော်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ပုန်ကန်သော မင်းသားလော့အိမ်တော်ကို ရှင်းလင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

စစ်ဆင်နွှဲရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်။

မင်းသားလော့အိမ်တော်သည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ပုန်ကန်မှုနောက်ကွယ်မှ အဓိကကြိုးကိုင်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် ပန်းတစ်ရာနန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ကာ သူ၏အာဏာကို မဆင်မခြင် ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။

အချိန်သည် တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်။

လီချန်သည် သတင်းများနှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်မပြတ်ပေ။

ဆရာ ကျိုးပုဖိန်သည် အခြေအနေကို အလွန်စိုးရိမ်ပြီး နေ့တိုင်း အတွင်းစည်းဂိုဏ်းသို့ ပြေးသွားသည်။ သူသည် သူ၏လယ်ကွင်းများကိုပင် လျစ်လျူရှုလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

ယခုအခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု နီးကပ်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူကဲ့သို့ အငြိမ်းစားအကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး လယ်လုပ်နေခြင်းသည် မသင့်တော်တော့ပေ။

ထို့အပြင် သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အချို့ ပြန်လည်ရရှိထားသော အငြိမ်းစားအကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် တိုက်ပွဲအခြေအနေသာ မပြေမလည်ဖြစ်လာပါက ဆရာသည် ဂိုဏ်းမှ ပြန်လည်တာဝန်ပေးခြင်း ခံရနိုင်သည်။

.......

ထိုသို့ဖြင့် တစ်လကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။

ဆရာ ကျိုးပုဖိန်သည် နောက်ထပ်သတင်းတစ်ပုဒ် ယူဆောင်လာသည်။

“သတ္တုကျိုမြို့မှာ တိုက်ပွဲစပြီလို့ သတင်းရတယ်။”

စစ်ပွဲစတင်ရန် ဤမျှကြာမြင့်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ မင်းသားယဲ့၏ ပုန်ကန်မှုနှိမ်နင်းရေး သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် ရွှမ်ပြည်နယ်သို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်ယူရခြင်းနှင့် အမျိုးမျိုးသော မဟာဗျူဟာမြောက် စီစဉ်မှုများကြောင့်ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် မင်းသားလော့အိမ်တော်ကြားမှ စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်မှုများသည် ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

နောက်ထပ် တစ်လကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။

စစ်ပွဲသည် မပြေမလည်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

မင်းသားလော့အိမ်တော်သည် ရွှမ်ပြည်နယ် သတ္တုကျိုမြို့ဧရိယာတွင် တပ်အင်အားအများအပြား ဖြန့်ကျက်ထားပြီး အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်များစွာ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားများပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။

သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့ အကြီးစားတိုက်ပွဲများမှာမူ ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် နှစ်ဖက်စလုံးသည် အဆင့်မြင့်သိုင်းပညာရှင်အုပ်စုငယ်များကို တစ်ဖက်၏နယ်မြေသို့ စိမ့်ဝင်စေပြီး ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများနှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။

‘ရှီး’

အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ကျယ်ပြန့်သော တောင်ပံများကို ခတ်ကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

၎င်းမှာ ရှောင်ဟေး ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် ထိုစွန်ရဲနက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နာမည်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဤစွန်ရဲနက်သည် အားဖြည့်ဆေးလုံးများကို မကြာခဏစားသုံးပြီး သူသည် ၎င်းကို ထူးဆန်းသောသားရဲမွေးမြူရေးခြံမှ သားရဲထိန်းကျောင်းနည်းများဖြင့် လေ့ကျင့်ပေးထားသောကြောင့် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး အမိန့်များစွာကို နားလည်နိုင်သည်။

‘ဝှစ်!’

စွန်ရဲနက်သည် သူ့ဘေးမှ နားခိုတန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

လီချန်သည် အားဖြည့်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

စွန်ရဲနက်သည် ချက်ချင်းဖမ်းယူကာ မျိုချလိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်သည်။

“ရှောင်ဟေးရဲ့ အရွယ်အစားက သူ့ရဲ့ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်သွားပြီထင်တယ်။”

လီချန်သည် စွန်ရဲနက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သာမန်စွန်ရဲတစ်ကောင်ထက် များစွာကြီးမားသော်လည်း လတ်တလောလများတွင် များစွာမကြီးထွားလာခဲ့ပေ။

၎င်းတွင် မျိုးနွယ်စုကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။

၎င်းသည် ထူးဆန်းသောငှက်တစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ဆက်လက်ကြီးထွားနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ လီချန်သည် ၎င်းကို မိစ္ဆာကျောက်တုံးမှ စွမ်းအင်ဖြင့် မထည့်သွင်းပေးနိုင်ပေ။

တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ၎င်းသည် ထိန်းချုပ်မရဖြစ်လာသည်။

“အဲဒီမိစ္ဆာဆေးလုံးတွေကို ရှောင်ဟေးကို ကျွေးလို့ရမလား မသိဘူး။”

လီချန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်၊ သူသည် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော မိစ္ဆာဆေးလုံးအများအပြားကို တွေးမိလိုက်သည်၊ ၎င်းတို့ကို သူကိုင်တွယ်ရန် အချိန်မရှိသေးပေ။

စွန်ရဲတစ်ကောင်၏ သက်တမ်းမှာ အနှစ်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်သာဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသောငှက်တစ်ကောင်မဖြစ်ဘဲ ဤကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

သူသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူသည် ၎င်းကို ရှောင်ဟေးထံ တိုက်ရိုက်မကျွေးနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှောင်ဟေးအား ကြွက်တစ်ကောင်ဖမ်းကာ ပြန်ယူလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူ ထူးဆန်းသောသားရဲမွေးမြူရေးခြံမှ သင်ယူခဲ့သော သားရဲထိန်းကျောင်းနည်းသည် အသံ၊ လက်ဟန်ခြေဟန်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားပြီး လူနှင့်စွန်ရဲကြားမှ ဆက်ဆံရေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

ဤနည်းလမ်းသည် စွန်ရဲများကို ပိုမိုဉာဏ်ကောင်းပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာပိုရှိစေကာ အမိန့်များစွာကို နားလည်နိုင်စေသည်။

ထို့အပြင် ရှောင်ဟေးကိုယ်တိုင်က အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး ကျေးဇူးဆပ်တတ်သည်။ ၎င်း ပထမဆုံးအမဲလိုက်တတ်သောအခါ ကြွက်၊ တောကြက်၊ တောယုန်နှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို ဖမ်းကာ လီချန်ထံ ပြန်ယူလာလေ့ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် စားပွဲပေါ်မှ အရသာရှိသော အစားအစာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤကမ္ဘာရှိတောရိုင်းထဲမှ ကြွက်များသည် အထူးသဖြင့် ကြီးမားစွာကြီးထွားကြပြီး အကြီးဆုံးကောင်များသည် တစ်ကောင်လျှင် နှစ်ပေါင်၊ သုံးပေါင်ခန့်လေးပြီး မည်သည့်ညစ်ညမ်းမှုမှမရှိဘဲ သူတို့၏အသားသည် အလွန်အရသာရှိသည်။

ရှောင်ဟေးက လီချန်သည် တောကောင်သားစားချင်သည်ဟု ထင်ပြီး ချက်ချင်းအော်မြည်ကာ ပျံသန်းထွက်သွားသည်။

နာရီဝက်မပြည့်မီပင် ရှောင်ဟေးသည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားနေသော ကြွက်ကြီးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းလာသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ ပေါင်းမလား ဒါမှမဟုတ် အစပ်ချက်မလား။”

ကျင့်ကြံမှုပြီးဆုံးသော လျူမင်သည် လျှောက်လာသည်။

များသောအားဖြင့် ရှောင်ဟေး တောကောင်သားဖမ်းလာသောအခါ သူသည် ကိုင်တွယ်သူဖြစ်သည်။

“ဒါက စားဖို့မဟုတ်ဘူး။”

လီချန်က ရယ်လိုက်သည်။

သူသည် ကြွက်ကြီးကို အမြီးမှမလိုက်ရာ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်ခွဲခန့်လေးပြီး အလွန်ဝဖြိုးသည်။

ကြွက်ကြီးသည် လုံးဝမလှုပ်ရှားပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီချန်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါအစအနတစ်ခုသည် ၎င်းကို ငြိမ်သက်နေစေရန် လုံလောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ရှောင်ဟေး၊ နောက်ထပ်နည်းနည်း သွားဖမ်းလိုက်ဦး။”

လီချန်သည် ရှောင်ဟေး၏ ခေါင်းကိုပုတ်ကာ နောက်ထပ်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဟေးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခဏတာ ယိမ်းနွဲ့နေပြီးမှ ပျံသန်းထွက်သွားသည်။

လီချန်သည် ကြွက်ကြီးကို အိမ်ထဲသို့ သယ်သွားကာ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများထားသော အခန်းမှ သံချေးတက်နေသော သံလှောင်အိမ်တစ်လုံးကိုယူပြီး ကြွက်ကို ၎င်းထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ကြွက်သည် မလှုပ်ရှားသေးဘဲ သူ၏မျက်လုံးငယ်များသည် သနားစရာကောင်းစွာ ကြည့်နေသည်။

“မစိုးရိမ်နဲ့၊ ငါမင်းကို မစားဘူး။”

လီချန်က ပြုံးကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အစိမ်းရင့်ရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

အလွန်ထူးခြားသော ဆေးဖက်ဝင်အနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် ဤဆေးဖက်ဝင်အနံ့ကို သူ၏စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာဖြင့် ထိတွေ့ကြည့်ရာ မည်သည့်အန္တရာယ်ရှိသော အာနိသင်မှမရှိပေ။

သို့သော် ဤဆေးလုံးသည် အမှန်တကယ်တွင် မည်သည့်အာနိသင်ရှိသည်ကို သူ မသိပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကြွက်ကြီးကို စမ်းသပ်မှုအဖြစ် အသုံးပြုကာ ဤမိစ္ဆာဆေးလုံးများ၏ အာနိသင်ကို စမ်းသပ်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သူသည် အမှုန့်အနည်းငယ်ကို ခြစ်ယူကာ လှောင်အိမ်ထဲတွင် ဖြူးလိုက်သည်။

သူ အတင်းအကျပ်မကျွေးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ကြွက်ကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရှုရန်ဖြစ်သည်။

ကြွက်ကြီးသည် သူ၏နှာခေါင်းဖြင့် အနံ့ခံကြည့်ရာ အမှုန့်ကို စိတ်ဝင်စားပုံရသော်လည်း လီချန်ကို သတိကြီးစွာကြည့်ကာ လုံးဝမလှုပ်ရှားရဲပေ။

လီချန်က ပြုံးကာ ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွားသော်လည်း သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံသည် ကြွက်ကြီးအပေါ်တွင် အမြဲအာရုံစိုက်ထားသည်။

ကြွက်ကြီးသည် အစပိုင်းတွင် သတိထားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေဆဲဖြစ်ပြီးနောက် အမှုန့်ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွားသွားသည်။

လီချန်၏ အံ့ဩသော အကြည့်ထဲတွင် ကြွက်ကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် အမှုန့်ကို လျက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သန့်ရှင်းအောင် လျက်လိုက်ကာ ပိုမိုလိုချင်သော ခံစားမှုပင် ရှိနေပုံရသည်။

စားပြီးနောက် ကြွက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာသည်။

လီချန်၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း ကြွက်ကြီး၏ ဘဝအခြေအနေတွင် အံ့ဩဖွယ်ပြောင်းလဲမှုများကို ထက်မြက်စွာ သိမြင်နိုင်သည်၊ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးနှင့်ချီ၏ ပြင်းအားသည် တဟုန်ထိုးတက်နေပုံရသည်။

မကြာမီပင် ကြွက်ကြီးသည် အော်မြည်ကာ လှောင်အိမ်ကို ပြင်းထန်စွာတိုက်ခတ်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို သွေးထွက်သည်အထိ တိုက်ခတ်သော်လည်း နာကျင်မှုကို မခံစားရပုံရသည်။

ရုတ်တရက် ကြွက်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ‘ဘန်း’ ခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ၎င်း၏အသားနှင့်သွေးများ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲသွားသည်။

လှောင်အိမ်သည် အတွင်းအပြင် သွေးနှင့်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

“ဒါ…”

လီချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ဆေးလုံး၏ ဆေးဖက်ဝင်ဂုဏ်သတ္တိများသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ၎င်းသည် ကြွက်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးနှင့်ချီ၏ ပြင်းအားကို တဟုန်ထိုးတက်စေကာ ၎င်း၏နုနယ်သောခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝမခံနိုင်သောကြောင့် တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားသည်ကို သူနားလည်လိုက်သည်။

“ကံကောင်းလို့ ငါ ဒါကို ရှောင်ဟေးကို တိုက်ရိုက်မကျွေးမိဘူး၊ မဟုတ်ရင် ရှောင်ဟေးလည်း ဒီလိုကံကြမ္မာမျိုးနဲ့ ကြုံရလောက်ပြီ။”

လီချန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤဆေးလုံးကို ထိုဝံပုလွေမိစ္ဆာ သောက်သုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်လောက်သည်ဟု သူခန့်မှန်းမိသည်။

ဤဝံပုလွေမိစ္ဆာသည် အနည်းဆုံး သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသောက်သုံးသော ဆေးလုံးများသည် အဆင့်မြင့်မဟုတ်ဘဲ မည်သို့နေမည်နည်း။

သူသာ ၎င်းကို သောက်သုံးလျှင် ပြဿနာများရှိလာမည်လားဟုပင် သူသံသယရှိသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုဝံပုလွေမိစ္ဆာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းသည် သေချာပေါက် အများကြီးနောက်ကျကျန်နေသည်။

သူသည် ဤမိစ္ဆာဆေးလုံး၏ စစ်မှန်သောအာနိသင်များနှင့် အားနည်းချက်များကို မသိရှိမီ ၎င်းကို သောက်သုံးမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက်ပိုင်း ကာလတစ်ခုအထိ သူ၏ခေါင်းလောင်းထိုးကျင့်ကြံမှုအပြင် လီချန်သည် နောက်ထပ်စီမံကိန်းတစ်ခု ထပ်ထည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းမှာ စမ်းသပ်ကြွက်များအပေါ် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကြွက်ကြီးတစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် စတေးခံဖြစ်သွားကြသည်။

သူသည် ဆေးပမာဏကို အကြိမ်ကြိမ်လျှော့ချခဲ့သော်လည်း ဆေးလုံးသည် ကြွက်ကြီးများအတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဆေးဖက်ဝင်ဂုဏ်သတ္တိများကို ပျော့ပျောင်းစေရန် ရေထဲတွင် ပျော်ဝင်စေရန်မှလွဲ၍ နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ကြွက်ကြီးတစ်ကောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဤကြွက်ကြီးသည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အမှန်တကယ်ပင် ထပ်မံကြီးထွားလာသည်။

“ဒီဆေးလုံးက သွေးနှင့်ချီကို အများကြီးတိုးစေရုံသာမက မူလသတ္တဝါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား ကန့်သတ်ချက်တွေကိုလည်း ချိုးဖျက်နိုင်ပုံပဲ။”

လီချန်သည် အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခုအနေဖြင့် သူသည် ငှက်၊ ပိုးမွှားနှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကဲ့သို့သော အခြားစမ်းသပ်ခံများကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် သူသည် အနီးအနားတွင် သစ်သားအိမ်တစ်လုံးကို စမ်းသပ်မှုအခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် အထူးတည်ဆောက်ခဲ့သည်။

သူသည် အလုပ်ကြမ်းခန်းမဆောင်အား လှောင်အိမ်တစ်သုတ်ကို စိတ်ကြိုက်မှာယူရန်လည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် နောက်ထပ်လပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

ရှေ့တန်းမှ တိုက်ပွဲသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မပြေမလည်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

သတ္တုကျိုမြို့ကို ပြန်လည်မသိမ်းပိုက်နိုင်သေးပေ။

မင်းသားလော့အိမ်တော်သည် ချီရွှေမြစ်တစ်လျှောက်တွင် အလွန်တင်းကျပ်သော ကာကွယ်ရေးဖြန့်ကျက်မှုများ ရှိနေသည်။

သူတို့သည် အကြိမ်များစွာ ထိုးဖောက်ခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း ဝိုင်းဝန်းခံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဆုံးရှုံးမှုများသည် အလွန်ကြီးမားသည်။

ထိုက်ရှင်းဒေသသည် လှုပ်ခတ်နေရုံသာမက သာ့ချန်၏ အခြားနေရာများစွာတွင်လည်း အကြီးစားပုန်ကန်မှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

......

ည။

ကောင်းကင်မှ လသည် ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး ငွေရောင်အလင်းကို ဖြာထွက်စေကာ မြေကြီးသည် မှိန်ဖျော့သောအလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပုံရသည်။

လီချန်သည် သစ်သားအိမ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

သစ်သားအိမ်တည်ဆောက်ပြီးကတည်းက သူသည် သူ၏ညနေပိုင်းကျင့်ကြံမှုကို ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ထိုစမ်းသပ်ကြွက်များ၏ အခြေအနေကိုလည်း လေ့လာနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာနည်းလမ်းကို လည်ပတ်ကာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်အစအနများ စီးဝင်လာသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရွှေရောင်အဖြစ် အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသော သွေးနှင့်ချီသည် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာသည်။

သို့သော် ယခင်က ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအခါ များစွာပိုမိုပျော့ပျောင်းနေသည်။

၎င်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မှုသည် များစွာတိုးတက်လာသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ကျင့်ကြံမှုတစ်ကြိမ်ပြီးနောက် လီချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ကာ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူပြီး နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (နိယာမ ၄၆၃၈/၁၀၀၀၀)။

မွေးရာပါစစ်မှန်သောဆေးလုံးနယ်ပယ် (အစောပိုင်းအဆင့် ၃၁/၁၀၀)။

စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ (အဓိကပြီးမြောက်ခြင်း ၉၉/၁၀၀)။

နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ၄၆/၁၀၀)။

“စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာက နောက်ဆုံးတော့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တော့မယ်။”

လီချန်သည် စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ၏ တိုးတက်မှုကို မြင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် သူလိုချင်သည့်အချိန်မရွေး ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာသည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ ၉၉ မှတ်တိုးတက်မှုတွင် ရပ်တန့်နေသည်ဟု မခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာမူ စစ်မှန်သောဆေးလုံးနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ၃၁ မှတ်တိုးတက်မှုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တစ်မှတ်တိုးရန် ပျမ်းမျှအားဖြင့် လေးရက်အောက်သာ ကြာသည်။

သူသည် စစ်မှန်သောအနှစ်သာရနယ်ပယ်၏ နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိစဉ်က တစ်မှတ်တိုးရန် ငါးရက် သို့မဟုတ် ခြောက်ရက်ကြာသည်။

သူသည် စစ်မှန်သောဆေးလုံးနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် နှေးကွေးမသွားဘဲ ပို၍ပင်မြန်ဆန်လာသည်။

ဤသည်မှာ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ၏ တိုးတက်မှုနှင့် မကင်းပေ။

နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်မှာမူ ဖြည်းဖြည်းချင်းတိုးတက်နေသော်လည်း တစ်ဝက်ကျော်နေပြီဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အတော်လေး မျှော်လင့်စရာကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

“စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာက ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်တော့မယ်၊ ငါ တခြားနေရာရှာပြီး အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားလို့ရပြီ။”

လီချန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသို့ ပြောင်းဝတ်ကာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ ထွက်ခွာပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာကို အဆင့်တက်သောအခါ မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာများ ရှိလာမည်ကို သူ မသိပေ။

ဘေးကင်းရန်အတွက် ပိုဝေးသောနေရာသို့ သွားခြင်းသည် ပိုကောင်းသည်။

သူသိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံသားများရှိနေသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံသားများသည် ရှေ့တန်းတွင် ရှိနေကြသော်လည်း ပန်းတစ်ရာနန်းတော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဆေးကုသမှုခံယူနေသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ မိုင်တစ်ရာအကွာရှိ တောင်နက်ကြီးတစ်ခုတွင်။

လီချန်သည် တမင်တကာ ကျောက်ဂူတစ်လုံးကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

၎င်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲများ နေထိုင်ခဲ့ဖူးနိုင်သော်လည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ စွန့်ပစ်ခံထားရသည်။

နေရာသည် မသေးဘဲ ကျင့်ကြံရန်အတွက် ကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

လီချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ၏လက်ချောင်းတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင်သံလက်စွပ်မှ လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် နေ့တိုင်း မိစ္ဆာအနှစ်သာရကို စုပ်ယူသော်လည်း မိစ္ဆာကျောက်တုံး၏ အရောင်သည် များစွာမပြောင်းလဲဘဲ မည်းမှောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူ၏အသုံးပြုမှုအတွက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ငါ အဆင့်တက်ချင်မှတော့ ပမာဏပိုကြီးတာကို စုပ်ယူပြီး ပိုပြင်းထန်တဲ့ လှုံ့ဆော်မှုကနေတစ်ဆင့် အဆင့်တက်တာကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမယ်။”

လီချန်၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုဖြင့် တောက်ပသွားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကာ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာနည်းလမ်းကို နောက်တစ်ကြိမ်လည်ပတ်ပြီး မိစ္ဆာကျောက်တုံးမှ သန့်စင်သော မိစ္ဆာအနှစ်သာရကို စတင်စုပ်ယူလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအနှစ်သာရလှိုင်းတစ်ခု သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံလောက်စွာသန်မာသော်လည်း။

သူသည် အသက်ရှူအောင့်လိုက်မိပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ပထမဆုံးအကြိမ် မိစ္ဆာစွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း၏ နာကျင်သောအရသာသည် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံ စုပ်ယူခဲ့သည်။

သို့သော် သူသာ ပိုမစုပ်ယူလျှင် သူသည် မည်သို့အဆင့်တက်မည်နည်း။

လီချန်သည် ဓားဖြင့်လှီးဖြတ်ခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစွာဖြင့် စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏သွေးနှင့်ချီကို စုစည်းကာ မိစ္ဆာအနှစ်သာရကို ရူးသွပ်စွာ သန့်စင်နေသည်။

၎င်းသည် အလွန်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်ဟု သူခံစားရသည်။

လှိမ့်တက်လာသော သွေးနှင့်ချီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောနေသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်သွေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီးနောက် အငွေ့ပျံသွားကာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ထူးဆန်းသောအနီရောင်မြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လီချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးနှင့်ချီသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ပြောင်းလဲမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အရည်ပျော်စပြုနေပုံရပြီး ဆဲလ်တိုင်းသည် ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် အစွမ်းထက်သော သွေးနှင့်ချီ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ သူ၏အရေပြားပေါ်မှ အမွေးများသည်လည်း လုံးဝကျွတ်ထွက်သွားပြီးနောက် ပြန်ပေါက်လာသည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ဆံပင်သည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာရှည်လျားလာသည်။

မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ လီချန်ကို ဗဟိုပြု၍ မမြင်နိုင်သော အင်အားတစ်ခု ရုတ်တရက်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဂူတစ်ခုလုံး တုန်ခါနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤလှိုင်းခတ်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ‘ဘန်း’ ခနဲ ပြိုကျသွားသည်။

လီချန်ကို အတွင်းတွင် လုံးဝမြှုပ်နှံလိုက်သည်။

မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ တဂျိမ်းဂျိမ်းအသံနောက်တွင် မြေကြီးနှင့်ကျောက်တုံးများတွင် တွင်းကြီးတစ်တွင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် ၎င်းထဲမှ ပစ်ထွက်လာကာ လေထဲတွင် ထိုသို့ပင် ပျံဝဲနေသည်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ထူးဆန်းသောအလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

၎င်းသည် စစ်မှန်သောချီမဟုတ်ပေ။

‘ဝှစ်!’

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်၊ အလင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော မျက်နှာတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်၊ သို့သော် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသည်။

သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် အစွန်းရောက်သည်အထိ ပြီးပြည့်စုံနေပုံရသည်။

“စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီးနောက် ဒီလိုပြောင်းလဲမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။”

လီချန်သည် ညကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စနစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်ကို ပြသလိုက်သည်။

ပိုင်ရှင်: လီချန်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်: မွေးရာပါစစ်မှန်သောဆေးလုံး (အစောပိုင်းအဆင့် ၃၅/၁၀၀)။

ပူဇော်ကိရိယာ: အချိန်ခေါင်းလောင်း (နိယာမ ၄၆၃၈/၁၀၀၀၀)။

သိုင်းပညာ: ဓားထိုးဖောက်လက်သီး (ပြီးပြည့်စုံခြင်း), နှလုံးသားမဲ့ဓားကျမ်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း), စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ (ပြီးပြည့်စုံခြင်း), ဝိညာဉ်လိုက်ဓားသိုင်း (ပြီးပြည့်စုံခြင်း)။

သိုင်းရည်ရွယ်ချက်: နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (စစ်မှန်သောပုံရိပ် ၄၆/၁၀၀)။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်: သွေးနှင့်ချီဘုံနန်း (ကနဦးပုံစံ ၁/၁၀၀)။

လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်: အနတ္တပြောင်းလဲဓားချီ, သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်းနည်းစနစ်။

***