ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်း

“လျှို့ဝှက်ရတနာတိုက်တစ်ခုမှာဆိုရင် အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ယန္တရားတွေ၊ ထောင်ချောက်တွေ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။”

လီချန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသာ ကျောက်တံခါးကို လက်လွတ်စပယ်ဖွင့်ပြီး အတင်းဝင်သွားမည်ဆိုလျှင် မသိနိုင်သော အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လီချန်၏စိတ်အာရုံက လှုပ်ရှားသွားပြီး မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်အာရုံတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ကျောက်တံခါးကို ထိတွေ့ပြီး အက်ကြောင်းများတစ်လျှောက် စိမ့်ဝင်သွားသည့်အခါ ရုတ်တရက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။ ကျောက်တံခါးနောက်ကမ္ဘာမှ ဖော်ပြမရနိုင်သော ဖိအားပေးသည့်အရှိန်အဝါတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ဒေါင်… ဒေါင်… ဒေါင်…

ထိုအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ထဲမှ အချိန်ခေါင်းလောင်းသံက အလိုအလျောက် မြည်ဟည်းလာပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဖိအားပေးသည့်အရှိန်အဝါကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

“အမလေး၊ အထဲမှာ ဘာတွေရှိနေလို့လဲ။”

လီချန်၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

သူသည် စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းကလည်း သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသည်။

စောစောကသာ သူ၏စိတ်ထဲမှ အချိန်ခေါင်းလောင်းအရိပ်က အလိုအလျောက် မကာကွယ်ပေးခဲ့ပါက သူသာ သတိမထားမိလျှင် သူ၏ဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်ပေသည်။

ခဏအကြာတွင် လီချန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဖြန့်ကျက်ကာ ကျောက်တံခါးနောက်က အခြေအနေကို ဆက်လက်စုံစမ်းလိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ထိုဖိအားပေးသည့်အရှိန်အဝါကို သူခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည်။ အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်စေသော်လည်း အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ဝိညာဉ်ကာကွယ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် သူ့အပေါ် သိပ်ပြီးသက်ရောက်မှုမရှိပေ။

“ဒီ ထိုက်ဖင် သမိုင်းဝင်ဂူထဲက အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်ကတော့ မမြင်နိုင်တဲ့ ဖိအားပေးအရှိန်အဝါပဲဖြစ်မယ်။ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်တောင်မှ ဒါကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘူး… ဒါက ယန္တရားတွေ၊ ထောင်ချောက်တွေထက်တောင် ပိုအန္တရာယ်များနိုင်တယ်။”

လီချန်က စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်လိုက်သည်။

ထိုသို့တွေးမိပြီး သူက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူကာ ဓားရှစ်ချီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ‘ခွပ်’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျောက်တံခါးတစ်ခုလုံး ကျိုးကြေပျက်စီးကာ ပြိုကျသွားသည်။

လီချန်၏အာရုံထဲတွင် ကြီးမားသော ဂူကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လီချန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ဂူထဲသို့ ခြေချဝင်ရောက်လိုက်သည်။ မမြင်နိုင်သော ဖိအားပေးသည့်အရှိန်အဝါက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေပြီး သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏စိတ်ထဲမှ ခေါင်းလောင်းသံက မရပ်မနားမြည်ဟည်းနေပြီး ထိုမမြင်နိုင်သော အရှိန်အဝါ၏ ကျူးကျော်မှုကို တွန်းလှန်နေသည်။

သို့သော်လည်း သူက အလွန်မသက်မသာဖြစ်နေဆဲပင်။

ရုတ်တရက် လီချန်က နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူဝင်လာခဲ့သော ဝင်ပေါက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ကြီးမားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုထဲတွင် ရောက်နေပုံရသည်။ နန်းတော်နံရံများတွင် သရဲတစ္ဆေပုံ ဖောင်းကြွရုပ်ကြွင်းများ အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။

“အရမ်းပြင်းထန်တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေပဲ။”

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်တည်ကြည်နေသည်။

သူမြင်နေရသမျှအရာအားလုံးသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

‘ဂျွတ်’

ရုတ်တရက် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ ကျိုးကြေသွားသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ နေရာအနှံ့ အရိုးများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စောစောက သူသည် အရိုးတစ်ချောင်းကို နင်းမိပြီး ကျိုးကြေသွားစေခဲ့သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း အခက်အခဲကြားမှ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ သွားလေလေ၊ မမြင်နိုင်သော ဖိအားက ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် ကြီးမားသော ရွှေပလ္လင်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ထိုင်နေသည်။

ထိုပုံသဏ္ဌာန်တွင် ကြီးမားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေခေါင်းတစ်လုံးရှိသည်။ လည်ပင်းအောက်ပိုင်း ကိုယ်ထည်သည် ပြောင်းလဲနေပြီး လူပုံစံနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသည်။ သန်မာသော ခြေထောက်အောက်ပိုင်းများမှာ ဝံပုလွေခြေထောက်များကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ငွေဖြူရောင်အမွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

လီချန်၏ မျက်မြင်ခန့်မှန်းချက်အရ၊ ဤဝံပုလွေနှင့်တူသောပုံသဏ္ဌာန်သည် နှစ်ကျန့် ထက်ပို၍ မြင့်မားနိုင်သည်။

သူသည် ဤဝံပုလွေနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန်မှ ဖိအားပေးသည့်အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။

“အမလေး၊ ဒါက ဘာကောင်ကြီးလဲ… ဝံပုလွေမိစ္ဆာလား။”

လီချန် တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ပန်းပုရုပ်ထု သို့မဟုတ် အခြားအရာတစ်ခုခုဟု သူ မထင်ပေ။

၎င်းသည် အသက်ဝင်လွန်းပြီး မည်မျှကြာအောင် သေဆုံးနေမှန်းမသိသော သက်ရှိတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သေဆုံးသွားသည့်တိုင် ဝံပုလွေမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးပင် ၎င်းအနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သူ့တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ဝိညာဉ်ကာကွယ်မှုသာ မရှိပါက၊ စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်နှင့်ပင် ဤမျှအနီးကပ် ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ်ပင် နာကျင်ခံစားနေရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤဝံပုလွေမိစ္ဆာသည် အသက်ရှင်စဉ်အခါက မည်မျှအစွမ်းထက်ခဲ့သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သလား။

သို့မဟုတ် သိုင်းသူတော်စင်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်လောက်လား။

“ဒီဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းက ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်းရဲ့ ရတနာတိုက်ထဲက တကယ့်လျှို့ဝှက်ချက်လား။”

လီချန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်လက်ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူ နီးကပ်လေလေ၊ ဖိအားက ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေဖြစ်သည်။

ပိုနီးလာသည်။

ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။

မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ လီချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အခက်အခဲကြီးစွာဖြင့် ပလ္လင်၏အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် ကြီးမားသော ရွှေပလ္လင်၏ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ဖိအားအားလုံး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ယခု မှောင်မိုက်သော ဂူတစ်ခုထဲတွင် ရောက်နေသည်။

သူ့ရှေ့မှ ရွှေပလ္လင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သာမန်ကျောက်ပလ္လင်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံထားရသည်။

ခန့်ညားထည်ဝါသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းသည်လည်း ပိန်ခြောက်သွားသည်။ ၎င်း၏အရွယ်အစားသည် ကြီးမားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လုံးဝခြောက်သွေ့သွားပုံပေါက်နေသည်။

“အမလေး၊ ငါခံစားခဲ့ရတဲ့ အာရုံတွေအားလုံးက တကယ်ပဲ ပုံရိပ်ယောင်တွေပါလား။”

လီချန်က အံ့ဩတကြီးဖြင့် လျှာဖြင့်သပ်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းတစ်လောင်းသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတွင် သူပင် မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။

“ဒီဝံပုလွေမိစ္ဆာက တကယ့်မိစ္ဆာစစ်စစ် ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

လီချန်က သူ့ရှေ့မှ ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းကို ကြည့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားရှစ်ချီးကို ဆွဲထုတ်ကာ အလောင်းကို စတင်ခွဲစိတ်လိုက်သည်။

ဝံပုလွေမိစ္ဆာ၏ အမွေးများသည် အလွန်မာကျောသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် သက်မဲ့အရာတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ဓားရှစ်ချီး၏ ထက်မြက်မှုကို မခံနိုင်ပေ။

မကြာမီပင် လီချန်သည် ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းထဲမှ လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တူးထုတ်လိုက်သည်။

ဤအနက်ရောင်ကျောက်တုံးမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။ သူ မြေနဂါးထူးဆန်းပိုးကောင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော မိစ္ဆာကျောက်တုံးသည် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အများကြီးနိမ့်ကျနေသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်၏အကြည့်သည် ဝံပုလွေမိစ္ဆာအလောင်းပေါ်မှ ကျော်လွန်ကာ ၎င်း၏ချွန်ထက်သော ခြေသည်းတစ်ခုတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော အနက်ရောင်သံလက်စွပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဤအရာသည် အနည်းငယ် ထူးခြားပုံရသည်။

သူသည် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ကို အလျင်အမြန် ချွတ်ယူပြီး သူ၏ဝိညာဉ်ဖြင့် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

ဤအနက်ရောင်သံလက်စွပ်သည် နတ်ဘုရားဖန်တီးသော ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် အနည်းငယ်တူသည်ဟု သူ မထင်မရှား ခံစားမိသည်။

ထိုသို့တွေးမိပြီး သူ၏စိတ်အာရုံက လှုပ်ရှားသွားကာ သူ၏စိတ်ထဲမှ အချိန်ခေါင်းလောင်းသံကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ခေါင်းလောင်းသံနှင့်အတူ မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

‘ခွက်’

ကြွေထည်ကွဲအက်သံကဲ့သို့ အသံတစ်သံ မြည်ဟည်းလာပြီးနောက် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်မှ အလင်းရောင်မှိန်မှိန်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လီချန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ချက်ချင်းပင် ၎င်းထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ခဏ…

လီချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“သွားပြီ။”

သူ၏မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအနက်ရောင်သံလက်စွပ်သည်… အမှန်တကယ်တွင် နေရာလွတ်ငယ်တစ်ခု ပါဝင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ဒါကတော့ လွန်လွန်းပြီ၊ ဒီကမ္ဘာမှာ သိုလှောင်ပစ္စည်းတွေ တကယ်ရှိနေတာပဲလား။”

လီချန်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဤအနက်ရောင်သံလက်စွပ်သည် တိုကင် သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုခုဖြစ်နိုင်သည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့သည်။

ယခုမူ ဤကမ္ဘာသည် သူထင်ထားသည်ထက် များစွာပိုမိုရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

သိုလှောင်လက်စွပ်များပင် ရှိနေသည့်အတွက် အနာဂတ်တွင် အခြားသော မှော်ဆန်သည့်အရာများ ပေါ်ထွက်လာလျှင်လည်း အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

အနက်ရောင်သံလက်စွပ်အတွင်းရှိ နေရာလွတ်ထဲတွင် ကောင်းမွန်သောအရာများ အတော်များများရှိသည်။ သူသည် အချို့ကို မှတ်မိသော်လည်း အများစုမှာ သူ လုံးဝမသိသော အရာများဖြစ်သည်။ အရေအတွက်မှာလည်း သေချာပေါက် များပြားလှသည်။

သူပြောချင်သည်မှာ ဤဘဏ္ဍာရှာဖွေရေးခရီးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အကျိုးအမြတ်များပြားခဲ့သည်ဟူ၍ပင်။

ဤအနက်ရောင်သံလက်စွပ်တစ်ခုတည်းပင်လျှင် အလွန်တန်ဖိုးရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ မိစ္ဆာကျောက်တုံးအကြောင်းကိုတော့ ပြောနေစရာပင်မလိုတော့။

လီချန်က အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ကို ယူပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏လက်ချောင်းတွင် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ အနက်ရောင်သံလက်စွပ်သည် သူ၏လက်ချောင်းနှင့် ကွက်တိဖြစ်အောင် အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ဤသာမန်အနက်ရောင်သံလက်စွပ်သည် အမှန်တကယ်တွင် မှော်ဆန်သော သိုလှောင်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မြင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

လီချန်က အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားပြီး လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ အနက်ရောင်မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို အနက်ရောင်သံလက်စွပ်အတွင်းရှိ နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ယခုမှစ၍ သူသည် ကောင်းမွန်သောအရာများကို ထားစရာနေရာမရှိမှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

***