ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ဗျူဟာ ၇၂

“သခင်လေး၊ သခင်လေးပြန်လာတာကို သခင်ကြီးသိရင် အရမ်းဝမ်းသာမှာပဲ။”

လီအိမ်တော်မှ အိမ်တော်ထိန်းရှူသည် နောက်မှ သတိထား၍ လိုက်ပါလာပြီး သူ၏အမူအရာသည် အလွန်လေးစားဖွယ်ကောင်းသည်။

သူသည် မူလက သခင်လေးပြန်လာမည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အရင်လီချန် နေထိုင်ခဲ့သော ဘေးဘက်ခြံဝင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ အိမ်တော်ထိန်း ရှူသည် နောက်မှကပ်၍ လိုက်ပါလာသည်။

ဘေးဘက်ခြံဝင်းသည် လူမနေဘဲ ကျန်ရှိနေပြီး အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းအားလုံးသည် အရင်လီချန် အိမ်မှထွက်ပြေးမသွားမီကအတိုင်း များစွာမပြောင်းလဲပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် အတော်လေးသန့်ရှင်းသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုံမှန်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပုံရသည်။

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ အလျင်စလိုခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် လီတုန်းလင်သည် ဝင်လာပြီး သူ၏နောက်တွင် ယဉ်ကျေးသော လူငယ်တစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။

“ချန်အာ။”

အမြဲတမ်းတင်းမာခဲ့သော ဤဖခင်သည် ယခုအခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူ၏ကြာမြင့်စွာစောင့်မျှော်ခဲ့သော သားအကြီးဆုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

“အဖေ။”

လီချန်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

“မင်းပြန်လာတာ ကောင်းတယ်၊ မင်းပြန်လာတာ ကောင်းတယ်။”

လီတုန်းလင်က ထပ်ခါထပ်ခါပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို။”

နောက်တွင် ရပ်နေသော ယဉ်ကျေးသောလူငယ် လီခွင်းသည် ရှေ့တက်လာပြီး လီချန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

လီချန်၏ အကြည့်သည် ဤယဉ်ကျေးသောလူငယ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲမှ မှတ်ဉာဏ်များအရ ဤသည်မှာ သူ၏ဖအေတူမအေကွဲညီ၊ သူ့မိထွေး၏သား လီခွင်း ဖြစ်လောက်သည်။

ယခင်လီချန်သည် ဤညီငယ်နှင့် များစွာမဆက်ဆံခဲ့ဘဲ သူတို့ကြားတွင် တိုက်ရိုက်ပဋိပက္ခများမရှိခဲ့ပေ။ မကျေနပ်မှုတစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင်ပင် ၎င်းသည် သူတို့၏မိထွေးထံမှ မြစ်ဖျားခံသည်။

လီချန်သည် ခေါင်းညိတ်ရုံသာညိတ်ပြီးနောက် လီတုန်းလင်ကို “အဖေ၊ အဖေ့မွေးနေ့စားသောက်ပွဲကိုတော့ ကျွန်တော် မတက်တော့ဘူး။ မနက်ဖြန် အမေ့ကို သွားဂါရဝပြုပါ့မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ။”

လီတုန်းလင်သည် သူ၏သားသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မွေးနေ့ပွဲသို့ တက်ရောက်သော ဧည့်သည်များအကြားတွင် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ်နေရာမကျဖြစ်နေမည်ကို နားလည်သည်။

နောက်ထပ်အနည်းငယ် အပြန်အလှန်ပြောဆိုပြီးနောက် လီတုန်းလင်သည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာဖြင့် သူ၏ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန် ပွဲသို့ ပြန်သွားသည်။

လီခွင်းသည် သူ့ဖခင်နှင့်အတူ မထွက်ခွာခဲ့ပေ။ သူသည် အိမ်တော်ထိန်း ရှူအား အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းရန်သာ တောင်းဆိုပြီး လီချန်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော့်အမေကြောင့် စီနီယာအစ်ကိုဒီနှစ်တွေအားလုံး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ်။ အခု ကျွန်တော့်အမေကို အဖေက ကွာရှင်းလိုက်ပြီး ကျင်းအန်းသီလရှင်ကျောင်းမှာ သီလရှင်ဖြစ်နေပါပြီ။ စီနီယာအစ်ကိုသာ စိတ်ဆိုးနေတုန်းဆိုရင် ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်အမေရဲ့အပြစ်တွေအတွက် ပေးဆပ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ။ စီနီယာအစ်ကို သတ်မှတ်တဲ့ ဘယ်ပြစ်ဒဏ်ကိုမဆို ကျွန်တော် လုံးဝအထွန့်မတက်ဘဲ လက်ခံပါ့မယ်။”

သူစကားပြောရင်း မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူသည် သူ့မိခင်က သူ့စီနီယာအစ်ကိုအပေါ် မည်သို့ဆက်ဆံခဲ့သည်ကို ဘယ်တော့မှ မသိခဲ့ပေ။ သူ့ဖခင် ဒေါသတကြီးဖြစ်ပြီး သူ့မိခင်ကို ကွာရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်သောအခါမှသာ ထိုနှစ်များ၏ အဖြစ်အပျက်များကို သူသိရှိခဲ့သည်။

သူ့စီနီယာအစ်ကိုသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူအကြောက်ဆုံးမှာ သူ့စီနီယာအစ်ကိုပြန်လာပြီး သူ့မိခင်ကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏မုန်းတီးမှုကို ဖြေဖျောက်မည်ကိုဖြစ်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်ကသာဆိုရင် ငါ သူ့ကို သေချာပေါက်သတ်ပစ်မှာ။”

လီချန်သည် လီခွင်းထံသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်၊ “ငါက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ ကျင့်ကြံနေပြီး ရှားရှားပါးပါးပဲ ပြန်လာနိုင်လိမ့်မယ်။ ခုချိန်ကစပြီး မင်းက ငါ့ကိုယ်စား အဖေ့အပေါ် သားဝတ္တရားကျေပွန်သင့်တယ်။ ကောင်းပြီ၊ အပြင်ထွက်ပြီး ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံလိုက်တော့၊ လူတွေ အတင်းအဖျင်းမပြောရအောင်။”

“စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ စိတ်သဘောထားကြီးမြတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

လီခွင်းသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထရပ်ကာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားမှုကြောင့် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။ သူ၏ခြေလှမ်းများသည် ယိမ်းယိုင်နေပြီး သူသည် မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ပေ။

“ဒုတိယသခင်လေး။”

စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အိမ်တော်ထိန်း ရှူသည် အလျင်အမြန်ရှေ့တက်ကာ လီခွင်းကို ဘေးကထိန်းပေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။”

လီခွင်းသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ရှည်ရှည်ရှူထုတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဘေးဘက်ခြံဝင်းမှ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် သူ့စီနီယာအစ်ကိုသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ သူသည် အခန်းထဲတွင် သူ့စီနီယာအစ်ကိုနှင့် အချိန်တိုလေးသာ ကုန်ဆုံးခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ထာဝရကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ မမြင်နိုင်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖိအားသည် သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်ပင် သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဤဘဝတွင် ၎င်းကို ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

လီချန်သည် လီအိမ်တော်တွင် နှစ်ရက်သာနေထိုင်ခဲ့သည်။ ယခင်လီချန်၏ မိခင်ကို ဂါရဝပြုပြီးနောက် သူသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားသည်။

သူနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် နွားသားရေရတနာမြေပုံတစ်ချပ်ကို ပြန်ယူဆောင်လာပြီး တာဝန်ပေးခန်းမဆောင်သို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အလှူငွေအမှတ်များ အများအပြားရရှိခြင်းအပြင် သူသည် နောက်တစ်နှစ်အတွက် အတွင်းစည်းတာဝန်နှစ်ခုမှလည်း ကင်းလွတ်ခွင့်ရခဲ့သည်။

‘ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်၊ ဒေါင်’

သူသည် ခေါင်းလောင်းစင်ထိပ်တွင် ရပ်နေရင်း အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ထိုးလိုက်သောအခါ ကြည်လင်ပြီး ပဲ့တင်ထပ်သော ခေါင်းလောင်းသံများသည် သူ၏စိတ်ထဲမှ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှုကို တဖြည်းဖြည်းငြိမ်သက်စေခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တဖြည်းဖြည်းအားကောင်းလာသော ချီနှင့်သွေး၊ စစ်မှန်သောချီနှင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားရင်း လီချန်သည် ဓားရှစ်ချီးကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်သည်။

တစ်ကြိမ်ကျင့်ကြံပြီးနောက် လီချန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် သက်သောင့်သက်သာဖြစ်မှုကို ခံစားရသည်။ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝသည် လျင်မြန်စွာကုန်လွန်ရန် ကံကြမ္မာပါလာသည်။ တစ်နှစ်ကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။ သူသည် ဤနှစ်တွင် တာဝန်များဖြင့် အပြင်မထွက်ခဲ့ပေ။ သူ၏နေ့ရက်များသည် အေးချမ်းပြီး ပြည့်စုံနေသည်။

သူသည် ဖန်ပိုင်ထံမှ အပြင်ဘက်တွင် ရတနာမြေပုံအတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် ပို၍ပို၍ပြင်းထန်လာသည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ထိုက်ရှင်းနယ်မြေအပြင်ဘက်မှ အချို့သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းခွဲများသည်ပင်လျှင် ပါဝင်လာသည်ဟု ဆိုသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာသည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေသည် ယခုအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် မည်မျှပင်ပြင်းထန်စွာ ပြိုင်ဆိုင်စေကာမူ ရတနာမြေပုံလေးခုလုံးကို ပင်ပန်းစွာစုဆောင်းနိုင်လျှင်ပင် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်ရတနာ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ညဉ့်နက်သောအခါ ခေါင်းလောင်းစင်ထိပ်တွင် လီချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ၏စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာကို မြှင့်တင်ရန် မိစ္ဆာကျောက်တုံး၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနေသည်။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်အစအနများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်ပြီး စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာဖြင့် သန့်စင်ပြီးနောက် ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်ချီနှင့်သွေးစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုအခါ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ၏ ချီနှင့်သွေးသည် ပြဒါးကဲ့သို့ သိပ်သည်းပြီး ရွှေရောင်သန်းနေသည်။ တစ်မျှင်စီတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်ပါဝင်သည်။

ဤနှစ်တွင် သူသည် တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတစ်ကြိမ်စီစုပ်ယူသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်ပမာဏသည် တိုးများလာသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ၏ မြှင့်တင်မှုအရှိန်သည် ပို၍ပင်လျင်မြန်လာသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာကျောက်တုံးအတွင်းမှ ပါဝင်သော စွမ်းအင်အနှစ်သာရသည်လည်း လျော့နည်းလာသည်။

‘ခရက်’

ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သောညတွင် မှိန်ဖျော့သောအသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာသည်။

လီချန်သည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ ယခုအခါ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤမိစ္ဆာကျောက်တုံးသည် လုံးဝကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာကျောက်တုံးမရှိဘဲ သူ၏စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာသည် လုံးဝရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူကာ နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

မ်ရှင်: လီချန်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်: မွေးရာပါစစ်မှန်သောအနှစ်သာရ (နှောင်းပိုင်းအဆင့် ၃၅/၁၀၀)။

ပူဇော်ကိရိယာ: အချိန်ပြခေါင်းလောင်း (နိယာမကိရိယာ ၄၀၂၉/၁၀၀၀၀)။

သိုင်းပညာ: ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် (ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)၊ နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်း (ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)၊ စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ (အခြေခံဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့် ၈၆/၁၀၀)၊ ဝိညာဉ်လိုက်ဓားသိုင်းနည်းစနစ် (ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)။

သိုင်းရည်ရွယ်ချက်: နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ၃၄/၁၀၀)။

လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ: အနတ္တပြောင်းလဲဓားချီ၊ သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်းနည်းစနစ်။

လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ကျော်အတွင်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုနှင့် စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာသည် သိသိသာသာတိုးတက်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာကျောက်တုံး၏ အနှစ်သာရကို အရှိန်မြှင့်စုပ်ယူခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

“ငါ မိစ္ဆာကျောက်တုံးအသစ်တွေ ရှာဖို့လိုနေပြီထင်တယ်။”

လီချန်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာကျောက်တုံးများ တည်ရှိနိုင်သည့်နေရာတစ်ခုခုရှိပါက အများဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တည်နေရာမှာ ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ရတနာတည်နေရာဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

သို့သော် သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ သတင်းအချက်အလက်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် မလုံလောက်ပေ။ သူသည် စစ်မှန်သောအနှစ်သာရနယ်ပယ်၏ နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားကို မပြောဘဲ စစ်မှန်သောဆေးလုံးနယ်ပယ်နှင့်ပင်လျှင် သူသည် အနည်းငယ်အကွာအဝေးရှိနေသေးသည်။ ဓားရည်ရွယ်ချက်တွင် အဆင့်တက်ရန်မှာမူ သူသည် အဝေးကြီးလိုသေးသည်။

“မေ့လိုက်တော့၊ အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုဘူး။ မိစ္ဆာကျောက်တုံးမရှိရင် ငါ့ကျင့်ကြံမှုက ပိုနှေးသွားရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ လျှို့ဝှက်ရတနာတည်နေရာကို စွန့်စားသွားရင် ငါ့အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်။ ဒါက မတန်ဘူး၊ လုံးဝမတန်ဘူး။”

ခဏတာစဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် လီချန်သည် ထိုအကြံအစည်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

........

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်

တော်ဝင်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘွားနယ်မြေ၊ ကျူးလုံခန်းမဆောင်တွင် ကျယ်ပြန့်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ခန်းမဆောင်အတွင်း ကြေးခေါင်းတလားတစ်လုံးကို ချထားပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော မီးထွန်းထားသည့် ဆီမီးခွက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

“ဘိုးဘေး၊ စတုတ္ထမြောက် ရတနာမြေပုံကို စုဆောင်းပြီးပါပြီ။”

အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် လှေကားထစ်များရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်။ သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် နွားသားရေရတနာမြေပုံတစ်ချပ်ကို မြင့်မားစွာကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောလေတစ်ချက်သည် ခန်းမဆောင်ကို ဖြတ်တိုက်သွားပြီး ဆီမီးခွက်အားလုံးကို တဖျပ်ဖျပ်တောက်လောင်စေပြီး မတည်မငြိမ်ယိမ်းယိုင်စေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် နွားသားရေရတနာမြေပုံသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားသည်။

‘ဝှစ်’

ရေစီးသံကဲ့သို့ အသံတစ်သံနှင့်အတူ လူတစ်ဦးသည် ကြေးခေါင်းတလားအတွင်းမှ ရုတ်တရက်ထထိုင်လိုက်သည်။

ထိုသူသည် ပိန်လှီနေပြီး အရေပြားနှင့် အရိုးသာကျန်တော့သကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ဆံပင်ဖြူသည် ကျဲပါးနေပြီး အနည်းငယ်သာကျန်တော့သည်။ သူ၏နက်ရှိုင်းစွာချိုင့်ဝင်နေသော မျက်လုံးပေါက်များသည် တစ္ဆေမီးတောက်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

ထိုသူသည် ကြက်ခြေသည်းကဲ့သို့သော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရတနာမြေပုံကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

သူသည် ၎င်းကို တစ်ချက်သာကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရတနာမြေပုံတစ်ခုလုံးသည် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး လေထဲတွင် ပျံ့ကျဲသွားသည်။

“တခြားမြေပုံသုံးခုက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ဗျူဟာ ၇၂ ရဲ့ အစီအစဉ်ကို သုံးပြီး ဖန်တီးထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခုက လုံးဝကျပန်းပဲ၊ အတုဖြစ်နေတာ အသိသာကြီး။”

ရှတတအသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာသည်။

အကြီးအကဲသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ခါသွားသည်၊ “ဘိုးဘေး၊ ဒီမြေပုံက ကျွန်တော်တို့ရကတည်းက လုံးဝမလဲလှယ်ထားပါဘူး။”

“အင်း၊ ငါတို့မှာ ပြည့်စုံတဲ့ ရတနာမြေပုံရှိရင်တောင် ဘာဖြစ်မှာလဲ။ ဒါက ငါ့ရဲ့အကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားပြီး အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ခြေချနိုင်စေမှာလား။ တကယ်သာ လုပ်နိုင်ရင် အဲဒီတုန်းက အနိုင်ရခဲ့တာ ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်းဖြစ်မှာ၊ ငါတို့ ချိုင်တော်ဝင်မျိုးနွယ်မဟုတ်ဘူး။”

မှိန်ဖျော့သော သက်ပြင်းတစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်သည်၊ “ငါ့မှာ အချိန်မကျန်တော့ဘူး။ နောက်ဆုံးအစီအစဉ်ကို ဆက်လုပ်လိုက်။”

****