အတွဲလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်း

‘ဘန်း!’

ဓားသွား၏အလင်းသည် အေးစက်သောတောက်ပမှုနှင့် တိုက်မိသွားကာ တစ်ခဏအတွင်း ဓားသွား၏အလင်းသည် ကျိုးကြေသွားသည်။

မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားသည် အနည်းငယ်တုန်ယင်သွားပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ယိမ်းယိုင်သွားကာ အေးစက်သောတောက်ပမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

‘ရှီး!’

ကောင်းကင်ဘုံသား၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင် ရန်မေ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ခံရသည့် မြင်ကွင်းကို ခံစားမိသောအခါ သူသည် အသက်ရှူအောင့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး သူတော်စင် ရန်မေကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံသားသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

သူတော်စင် ရန်မေသည် ကောင်းကင်ဘုံသား၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်းအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။

ဤသည်မှာ အလွန်လွန်ကျူးသည်။

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ထို့အပြင် ရှောင်ဝမ်တောက် ရုတ်တရက်ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဓားချက်သည်လည်း အလားတူအန္တရာယ်များသည်။

သူသည် ၎င်းကို အမှန်တကယ် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ပခုံးသည် ပန်းထိုးအပ်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော ထိုဓားငယ်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရသည်။

သူသည် ချန်အောက်ကို တန်ပြန်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် သူ၏နောက်ဆုံးအင်အားအစအနကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး စွမ်းအင်မကျန်တော့ပေ။

သူသည် သူ၏ရှောင်မိုက်မန်နတ်ဘုရားဓားကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ဓားငယ်သည် အဝေးကြီးသို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး သစ်ပင်ပင်စည်တစ်ခုထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်နေနိုင်ရုံသာရှိသည်။

သူသည် မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသား လေထဲသို့ ပျံတက်ပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့ ကြည့်နေနိုင်ရုံသာရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင် ရန်မေကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လီချန်သည် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောတောက်ပမှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏နောက်ကျောဘက်မှ ဓားတစ်ချက်ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

ဓားအလင်းသည် ဝိညာဉ်လိုက်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်း၏ အသံတိုက်ခိုက်မှုနှင့်အတူ။

‘ဒေါင်!’

လေထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းလောင်းသံမြည်ဟည်းလာသည်ကို ခံစားရပြီး ၎င်းသည် သူ့ကို သတိလစ်သွားလုနီးပါးဖြစ်စေသည်။ သူ၏သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် မတည်ငြိမ်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏စစ်မှန်သောချီသည် ထိန်းချုပ်မရဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် တစ်ခဏအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

သို့သော် နောက်မှလာသော်လည်း အရင်ရောက်နှင့်သော ဓားအလင်းသည် သူ၏နောက်ကျောသို့ ချဉ်းကပ်နှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက်ကျုံ့ဝင်သွားသည်၊ သူသည် တစ်ခဏအတွင်း ကလေးတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ကျုံ့ဝင်သွားသကဲ့သို့ပင်၊ သူသည် သူ၏အဝတ်အစားများမှ ချက်ချင်းလွတ်မြောက်သွားသည်။

ရွှေပုစဉ်းအရေခွံချွတ်ခြင်း။

ဤသည်မှာ သူ၏လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

‘ဘန်း!’

ဓားအလင်းသည် အဝတ်အစားများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ကျောက်တုံးနှင့် သတ္တုတိုက်မိသံကဲ့သို့ အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအဝတ်အစားများသည် သာမန်အဝတ်အစားများမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အထူးသတ္တုဖြင့် ထုလုပ်ထားပုံရပြီး မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသား၏ စစ်မှန်သောချီလွှာတစ်ခုကို ၎င်းတို့အပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။

သို့သော် ဤအဝတ်အစားများ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား မည်မျှပင်အားကောင်းစေကာမူ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းစုတ်ပြဲသွားသည်။

သို့သော် မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားသည် အခွင့်အရေးကိုယူကာ လေထဲသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်။

သူသည် တိတ်တဆိတ်ဝမ်းမြောက်နေစဉ် လီချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းကာ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သို့ ပစ်တက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချန်သည် လက်သီးတစ်ချက်ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ လှိမ့်တက်လာသော ရွှေရောင်ချီနှင့်သွေးများ စုစည်းကာ ကောင်းကင်ကိုထိုးဖောက်ပြီး မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားကို ရိုက်ခတ်လိုက်သော ဝံပုလွေမီးခိုးတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စစ်မှန်သောချီများဖြင့် ပြည့်နေပြီး သိပ်မအားကောင်းပုံရသော ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဝံပုလွေမီးခိုးကဲ့သို့သော လက်သီးအလင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ခတ်သောအခါ…

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားရသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချီနှင့်သွေးသည် ချက်ချင်းပင် ပရမ်းပတာဖြစ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ ချီသည် ချက်ချင်းထိန်းချုပ်မရဖြစ်ကာ ပြိုကျသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် သွေးတစ်လုတ်အန်ထုတ်လိုက်မိသည်။

“သေစမ်း၊ ဒါက ဘာတိုက်ခိုက်မှုမျိုးလဲ။”

သူသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။

ပထမဦးစွာ ၎င်းသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းလောင်းသံဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းသည် သိပ်မအားကောင်းပုံရသော ဤထူးဆန်းသော လက်သီးအလင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီချန်သည် မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားနောက်သို့ လိုက်မီနေပြီဖြစ်သည်။

ခုနက သူသည် ဉာဏ်ကွန့်မြူးသွားပြီး ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းအဖြစ် ဖိသိပ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လက်သီးသိုင်းကွက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက်အသုံးပြုလိုက်သည်။

၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်လုပ်သည်။

ဤသည်မှာ ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းသည် အနီးကပ်၊ ဧရိယာအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသော ချီနှင့်သွေးထိန်းချုပ်မှုတွင်သာ ကန့်သတ်မထားဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

၎င်းကို အဝေးကွာသော ချီနှင့်သွေးတိုက်ခိုက်မှုများအတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်း၏ အသုံးမဝင်မှုကို များစွာတိုးတက်စေနိုင်သည်။

လီချန်၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အကြည့်သည် အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ၏လက်ထဲမှ ဓားရှစ်ချီးသည် တုန်ခါသွားပြီး သူသည် ၎င်းကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ လှိမ့်တက်လာသော ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ဓားချီနှင့်အတူ ညကို စုတ်ဖြဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းသည်လည်း အသက်ဝင်လာသည်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် လီချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအနည်းငယ်ကို သုံးစွဲမည်ဖြစ်သော်လည်း များများစားစားမဟုတ်သောကြောင့် ၎င်းကိုအသုံးပြုရာတွင် သူ့အပေါ် ကန့်သတ်ချက်များစွာမရှိပေ။

ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းသည် ကွဲပြားသည်။

ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုသောအခါ ၎င်းသည် ချီနှင့်သွေးများစွာကို သုံးစွဲသည်။

၎င်းကို အကြိမ်များစွာအသုံးပြုပြီး သူ၏ချီနှင့်သွေးများ အလွန်အကျွံသုံးစွဲပါက သူ၏စစ်မှန်သောချီကုန်ခမ်းသွားသည့်အခါနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းကို အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် သူသည် ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းမှ ပြသသော အစွမ်းသည် သာမန်သာဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဟု မခေါ်နိုင်ဟု ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းသည် ကနဦးပုံစံတွင်သာ ရှိနေခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်။

သူသည် ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်း၏ တိုးတက်မှုသည် ၁၀၀% သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ၎င်းသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အစွမ်းကို အမှန်တကယ်ပြသနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားတွင် ချမ်းစိမ့်သွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ဓားကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်နှင့် စစ်မှန်သောချီကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ လှိမ့်တက်လာသော ဓားချီသည် ကြေးနီတံတိုင်းနှင့် သံခံတပ်ကဲ့သို့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ရစ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုကျိန်စာသင့်သော ခေါင်းလောင်းသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ်မြည်ဟည်းလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချီနှင့်သွေးသည် နောက်တစ်ကြိမ်ပရမ်းပတာဖြစ်သွားသည်။

လီချန်သည် ဓားရှစ်ချီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြိုင်ဘက်၏ လှိမ့်တက်လာသော ဓားချီကို အလွယ်တကူဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်းသံ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတုန်ခါမှုနှင့် ချီနှင့်သွေးထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဤကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူ၏အစွမ်းအပြည့်ကို လုံးဝမပြသနိုင်ပေ။

ဓားထိုးဖောက်သွားသည်နှင့် ၎င်းသည် မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသား၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူ၏ရင်ဘတ်မှ ပန်းထွက်နေသော သွေးကို ဗလာကျင်းစွာငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အသိစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်သွားသည်။

‘ဘန်း!’

လုံးဝမသေသေးသော ကောင်းကင်ဘုံသားသည် ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။

ချုံပုတ်များထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ကျယ်ပြန့်စွာဖွင့်ထားသော မျက်လုံးများသည် တိမ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်နှင့်ပြီဖြစ်သော လရောင်ကို ဗလာကျင်းစွာစိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့၊ ဘာဖြစ်လို့…”

သူစကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် သူသည် လုံးဝသေဆုံးသွားသည်။

‘ဝှစ်!’

လီချန်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံသား၏ အလောင်းကို ကောက်ယူကာ မြစ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အမှောင်ထဲမှ ထွက်လာသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ၊ သူ၏လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံသား၏ အလောင်းကို သယ်ဆောင်လာသည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်မှု၊ တုန်လှုပ်မှု၊ နှင့် နောက်ထပ်တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးကို ထိန်းထားရန် သူ၏လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ဦးကို ဆက်တိုက်လျင်မြန်စွာသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အချက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးများလား။

ထိပ်တန်းအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးသာလျှင် ဤသို့သောအစွမ်းရှိမည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အလယ်ပိုင်းအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးသည် အစောပိုင်းအဆင့်ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးကို နှိမ်နင်းပြီး အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း သူတို့ကို ဤမျှလျင်မြန်စွာသတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဤအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူသည် လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်က ချန်အောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

မှန်ပါတယ်။

သူ မှတ်မိသည်။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူသည် လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်က သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သောသူ…

သူသည် ဤအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ်ကယ်တင်ခဲ့သည့်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဤအနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူ့နောက်သို့ အမြဲလိုက်နေခဲ့သလားဟု သူတွေးမိသည်။

မဟုတ်လျှင် အကြိမ်တိုင်း ဤသို့တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“တာအိုမိတ်ဆွေ၊ ကျွန်တော့်အသက်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ကယ်တင်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် ထချင်သော်လည်း သူ၏ဒဏ်ရာများသည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် သူသည် လုံးဝမထနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ဆုပ်ချီကာ ထိုင်နေရင်း ဤသို့ပြောနိုင်ရုံသာရှိသည်။

လီချန်သည် ရှောင်ဝမ်တောက်ကို လျစ်လျူရှုကာ အလောင်းများကို လုယက်စပြုလိုက်သည်။

အဝတ်အိတ်နှစ်လုံးရရှိပြီးနောက် သူသည် လက်နက်နှစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်- သူတော်စင် ရန်မေ၏ မြင်းမြီးယပ်တောင်နှင့် မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသား၏ ဓား။ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းများဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤလက်နက်နှစ်ခုသည် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း…

၎င်းသည် စစ်ပွဲမှရရှိသော ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရခြင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်ခြင်းမှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် တစ်ဖက်သားက သူ့ကို လျစ်လျူရှုနေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ်အဆင်မပြေဖြစ်သွားသည်။

လီချန် စစ်ပွဲမှရရှိသော ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် သူသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်ကာ ရှောင်ဝမ်တောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ဤကောင်းကင်ဘုံသားသည် အလွန်ဆိုးရွားသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

သူသာ ဤသို့ထွက်ခွာသွားပါက သူသည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးနိုင်ပေမည်။

ဤသို့တွေးမိပြီး လီချန်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရှာဖွေကာ အဝါရင့်ရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ရှောင်ဝမ်တောက်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ “ဒါက ဒဏ်ရာတွေကုသဖို့အတွက်ပဲ။ စားလိုက်။”

သူ၏အသံသည် ရှတတဖြစ်နေပြီး သူ့ကို မှတ်မိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ ရှောင်ဝမ်တောက်ကို ပေးသော ဆေးလုံးသည် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်မှ ဆေးလုံးအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အမျိုးမျိုးသော စမ်းသပ်မှုများပြုလုပ်ပြီးနောက် ဤဆေးလုံးသည် အတွင်းပိုင်းဒဏ်ရာများကို ကုသရာတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သောအာနိသင်ရှိသည်ကို သူအတည်ပြုခဲ့သည်။

သူ တိရစ္ဆာန်များအပေါ် ပြုလုပ်ခဲ့သော စမ်းသပ်မှုများအရ အဆိပ်အတောက်ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမရှိပေ။

လူသားများ စားသုံးရန် အဆင်ပြေလောက်သည်။

ဤကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်ကို စမ်းသပ်မှုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည့်အတွက် တိုက်ဆိုင်နေသည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် ဆေးလုံးကို ယူလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းသည် မည်သည့်ဆေးလုံးအမျိုးအစားဖြစ်သည်ကို မမှတ်မိနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်သားက သူ့ကို နှစ်ကြိမ်ကယ်တင်ခဲ့သည်။ သူတို့သာ သူ့ကို အမှန်တကယ်ထိခိုက်စေလိုပါက ဆေးလုံးတစ်လုံးဖြုန်းတီးရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်မျိုချလိုက်သည်။

ဆေးလုံးသည် သူ၏အစာအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သူသည် ပြင်းထန်သော ဆေးဖက်ဝင်အစွမ်းသည် ပြင်းထန်စွာပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ချက်ချင်းခံစားရသည်။

“ဘယ်လိုတောင် အားကောင်းတဲ့ ဆေးလုံးလဲ။”

သူသည် အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏စိတ်ကို အလျင်အမြန်အာရုံစိုက်ကာ သူ၏အသက်ရှူနှုန်းကိုထိန်းကာ စတင်လည်ပတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီသည် လှိုင်းထန်လာပြီး ရှောင်ဝမ်တောက်ပတ်လည်တွင် စုစည်းလာသည်။

လီချန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးမပြုသော်လည်း ရှောင်ဝမ်တောက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေသည် လျင်မြန်စွာတိုးတက်လာပုံရသည်ကို သူသည် ထက်မြက်စွာခံစားနိုင်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရှောင်ဝမ်တောက်သည် ရုတ်တရက် အသက်ရှည်ရှည်ရှူထုတ်ကာ သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် အမှန်တကယ်ပင် ပန်းရောင်သန်းလာသည်။

ထို့အပြင် သူ၏မူလအားနည်းသော အသက်စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် များစွာပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်အံ့ဩသောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဆေးလုံး၏ အာနိသင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဒဏ်ရာအများစုသည် ပျောက်ကင်းသွားရုံသာမက သူ၏ပြင်းထန်စွာကုန်ခမ်းသွားသော အသက်စွမ်းအားသည်ပင်လျှင် ၂၀% ခန့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပုံရသည်။

သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရကာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို အကြိမ်များစွာအသုံးပြုခဲ့သည်ကို သိထားရမည်။ သူ၏အသက်စွမ်းအားသည် ကုန်ခမ်းလုနီးပါးဖြစ်သည်။ ဤဆေးလုံးသာမရှိပါက သူသည် ဤတစ်ကြိမ်မသေလျှင်ပင် လတစ်ဝက်အတွင်း သေဆုံးနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏အသက်စွမ်းအား၏ ၂၀% ကို ပြန်လည်ရရှိခြင်းသည် သူသည် နောက်ထပ် ရှစ်နှစ်၊ ဆယ်နှစ်အသက်ရှင်ရန် ပြဿနာမရှိသင့်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေ၊ ဆေးလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အလျင်အမြန်ထကာ လီချန်ထံသို့ နက်ရှိုင်းစွာဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အလွန်ကျေးဇူးတင်နေသည်။

ဤဆေးလုံးသည် သူ့ကို သေခြင်းတရား၏ အနားစွန်းမှ တိုက်ရိုက်ပြန်လည်အသက်ရှင်စေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် မင်းသားလော့၏ တပ်ဖွဲ့နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နိုင်မည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ထို့အပြင် မင်းသားလော့၏ ဘက်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး သူသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသောကြောင့် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသားသုံးဦးကွာခြားမှုနှင့် ညီမျှသည်။

ဤအားကောင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကောင်းကင်ဘုံသားသာ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းနိုင်လျှင် အားသာချက်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဘက်တွင် ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ဤအကြောင်းကိုသာ တွေးနိုင်ပေသည်။ တစ်ဖက်သားက သူ့ကို နှစ်ကြိမ်ကယ်တင်ခဲ့ပြီး နတ်ဆေးတစ်ဆူကဲ့သို့သော ကုသဆေးလုံးတစ်လုံးပင် ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏အကောင်းဆုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

လီချန်သည် ဘာမှမပြောဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူသည် ထိုမိစ္ဆာတစ်ပိုင်းတပ်ဖွဲ့၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သေးသည်။ သူတို့အသွင်မပြောင်းမီ သူတို့ကို အားလုံးသတ်ဖြတ်ပစ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြင့် မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းတပ်ဖွဲ့သည် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက် ကာကွယ်ရန် များစွာပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တွင်းကြီးတစ်တွင်းတူးပြီး သူတော်စင် ရန်မေနှင့် အခြားကောင်းကင်ဘုံသား၏ အလောင်းများကို မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အသုံးပြုကာ ရှောင်မိုက်မန်နတ်ဘုရားဓားနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သောတောက်ပမှုတစ်ခုသည် သစ်တောထဲမှ ပျံသန်းပြန်လာပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ လှိမ့်တက်လာသော ယွမ်ချီများ စုစည်းလာသည်နှင့် သူသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာပျံသန်းသွားသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ရန် တစ်နာရီကျော်ကြာသည်၊ မိုင် ၂၀၀ နီးပါးအကွာအဝေးကို လွှမ်းခြုံခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူသည် ပျံသန်းနေစဉ် သူ၏စစ်မှန်သောချီကို ပြန်လည်ရရှိနေသောကြောင့် အဓိကဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူသည် ဤမျှကြာမြင့်မည်မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ဝမ်တောက် နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင် ရင်ပြင်တွင် ဆင်းသက်သောအခါ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများကို ချက်ချင်းသတိပေးလိုက်သည်။

“သိုင်းဦးလေး၊ ခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားမသေဘူး။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီ၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်နီနေသည်။ သူ ရှောင်ဝမ်တောက်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး စကားအနည်းငယ်မပီမသဖြစ်သွားသည်။

အခြားသူများသည်လည်း အလားတူစိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ရှောင်ဝမ်တောက်သည် သူတို့၏ကျောထောက်နောက်ခံကဲ့သို့ပင်။

ယခုအခါ သူတို့၏ကျောထောက်နောက်ခံ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ခံစားရသည်။

“ဒီအဘိုးကြီး ဘယ်လိုလုပ်သေမှာလဲ။ အပြင်ထွက်ပြီး ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ နာမည်ပြောင်က ဘာလဲလို့ မေးမကြည့်ဘူးလား။”

အဝတ်အစားစုတ်ပြတ်နေပြီး သူတောင်းစားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသော ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ထားလျက် သူသည် နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်သို့ ဝင်တော့မည်အပြုတွင်။

ရုတ်တရက် ပုံသဏ္ဌာန်လေးခုသည် ရင်ပြင်တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ အခြားကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရှောင်ဝမ်တောက် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

ထိုသို့သောအခြေအနေတွင် မင်းသားလော့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားများ၏ လိုက်လံမှုကို တားဆီးရင်း ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အမှန်တကယ်ပင် အသက်ရှင်ပြန်လာနိုင်သလား။

ဤသည်မှာ အလွန်လွန်ကျူးသည်မဟုတ်လား။

“တာအိုမိတ်ဆွေ ရှောင်၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုလွတ်မြောက်ခဲ့တာလဲ။”

မင်းသားယဲ့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားယဲ့က အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။

သူသာ ထိုသို့သောအခြေအနေတွင် ရှိနေပါက သူသည် သေချာပေါက် အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူခံစားရသည်။

ပို၍ပင်မမျှော်လင့်စရာမှာ ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အလွန်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပုံရသော်လည်း သူ၏အရှိန်အဝါသည် အားမနည်းပေ။ သူ၏ဒဏ်ရာများသည် ပြင်းထန်ပုံမရပေ။

“ဟဲဟဲ၊ ငါ သူတော်စင် ရန်မေနဲ့ မင်းသားလော့အိမ်တော်က ဟန်ထျန်းပေါင်ကို သတ်ပြီးတော့ ငါ သဘာဝကျကျ အသက်ရှင်ပြန်လာတာပေါ့။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

“ဘာ?”

“မင်းက သူတော်စင် ရန်မေနဲ့ ဟန်ထျန်းပေါင်ကို သတ်လိုက်တာလား။”

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးလုံး အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့၏မျက်နှာများသည် မယုံနိုင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ကံကောင်းလို့ပါပဲ။”

ရှောင်ဝမ်တောက်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ “အဲဒီနှစ်ယောက်က အရမ်းပေါ့ဆလွန်းလို့ ငါက ငါ့ရဲ့ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ အောင်မြင်နိုင်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် သေသွားတဲ့သူက ငါဖြစ်မှာ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကြသည်။

သို့သော် ရှောင်ဝမ်တောက် အသက်ရှင်ပြန်လာသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်။

ယခင်က ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းကင်ဘုံသား ချန်အောက်ကို လိုက်လံခံနေရစဉ် တန်ပြန်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုလည်းရှိသည်။

၎င်းသည် လိမ်ညာမှုမဖြစ်နိုင်ပေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။

မင်းသားလော့၏ တပ်ဖွဲ့ရောက်ရှိလာပြီး တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် ထိုကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ဦးပေါ်လာသည်နှင့် လိမ်ညာမှုသည် ပေါ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

***