အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်

“အားလုံးပဲ၊ မင်းသားလော့အိမ်တော်ကို ရှင်းလင်းတဲ့ စစ်ဆင်ရေးက အချိန်အကြာကြီးဆွဲနေပြီ။ ဒီနေ့ ငါတို့အားလုံးရဲ့ အင်အားကို စုစည်းပြီး လော့မြို့ကို ထိုးဖောက်ရမယ်။”

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး မုက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏အသံသည် သူမ၏ကိုယ်ဟန်နှင့် အတိအကျကိုက်ညီကာ လေးနက်မှုအပြည့်ရှိသည်။

“တပ်မှူး မု၊ မင်းသားလော့အိမ်တော်က သူ့ရဲ့ကန့်သတ်ချက်ကို မရောက်သေးဘူး။ ငါတို့သာ အတင်းအကျပ်တိုက်ခိုက်ရင် ကြီးမားတဲ့ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ဖြစ်စေမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။”

မင်းသားယဲ့အိမ်တော်မှ ကောင်းကင်ဘုံသား မာက အလျင်အမြန်လက်ဆုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤသုံးလအတွင်း မင်းသားယဲ့အိမ်တော်၏ သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ပွဲများတွင် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်မှုမမြင့်မားသော်လည်း သူတို့သည် အတော်အတန်ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။

“ဒီတပ်မှူးမှာ ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီးနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး။”

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး မုက သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊ သူမ၏လေသံသည် ခိုင်မာသည်။

မင်းသားနင်ဘက်မှ စစ်ပွဲသည် အခြေအနေမကောင်းကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။ ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့သည် မင်းသားလော့အိမ်တော်ကို အမြန်ဆုံးအဆုံးသတ်ပြီးနောက် အကူအညီပေးရန် အလျင်စလိုသွားရမည်ဖြစ်သည်။

ဆုံးရှုံးမှုများ ကြီးမားလျှင်ပင် သူမသည် မင်းသားလော့အိမ်တော်ကို ဖြုတ်ချရမည်ဖြစ်သည်။

“တပ်မှူး မာ၊ တပ်မှူး ချန်၊ ရှင်တို့ တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုက တောင်ဘက်နဲ့ အနောက်ဘက်ကနေ တိုက်ခိုက်ရမယ်။ ခင်ဗျားတို့ အစွမ်းကုန်ပေးရမယ်၊ ဒါက စစ်မိန့်ပဲ။ တခြားသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့တွေက မြောက်ဘက်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပူးပေါင်းကြလိမ့်မယ်။ ကျန်တဲ့ကောင်းကင်ဘုံသားတွေက အသင့်အနေအထားမှာ နေရမယ်။”

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး မုက ချက်ချင်းအမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့။”

ရှိနေသော သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးချုပ်များအားလုံး၊ မင်းသားယဲ့အိမ်တော်၏ အသန်မာဆုံးသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး ကောင်းကင်ဘုံသား မာနှင့် မင်းသားဖန့်အိမ်တော်၏ သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး ကောင်းကင်ဘုံသား ချန်အပါအဝင် အားလုံးသည် ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

စစ်မိန့်များသည် အကြွင်းမဲ့ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နာခံရမည်ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် နေ့လည်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နေသည် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သည်။

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ စခန်းမှ လေးလံသော စစ်ဗုံသံတစ်ခု ရုတ်တရက်မြည်ဟည်းလာသည်။

ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင်သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်တော်အများအပြားသည် တဲအသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငွေဖြူရောင်ပင်လယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ပွဲစိတ်လှိုင်းတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာစုစည်းပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီကို လှုပ်ခတ်စေပြီး အားကောင်းသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ နောက်ဆုံးတွင် ဧရာမကျားဖြူအရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားပြီး ဒီရေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လော့မြို့ဆီသို့ ဖိနှိပ်သွားသည်။

မူလက တောက်ပနေသော ကမ္ဘာသည် ဤအချိန်တွင် ရုတ်တရက်မှောင်မိုက်သွားပုံရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားဖြူအရိပ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာပြီး အဖြူရောင်သားရဲပုံသဏ္ဌာန်တိမ်တိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

၎င်းသည် တိမ်မည်းတစ်ခုမဟုတ်သော်လည်း ဤကြီးမားသော ကျားဖြူအရိပ်သည် လူများကို အဖြူရောင်တိမ်တိုက်တစ်ခု မြို့ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်နေပြီး ၎င်းကို ကြေမွသွားစေမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးနေဆဲဖြစ်သည်။

လော့မြို့အတွင်း မင်းသားလော့အိမ်တော်တစ်ခုလုံးသည် ကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး အစွန်းရောက်ဇိမ်ခံမှုကို ပြသနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မင်းသားလော့အိမ်တော်သည် ပြင်းထန်စွာစောင့်ကြပ်ခံထားရပြီး ခြေသုံးလှမ်းတိုင်းတွင် သံချပ်ကာအပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော်များ တပ်စွဲထားပြီး ခြေငါးလှမ်းတိုင်းတွင် ကင်းလှည့်နေသည်။

ခမ်းနားသော ခန်းမဆောင်တစ်ခုအတွင်း နွေရာသီဖြစ်သော်လည်း မီးသွေးသည် ဤနေရာတွင် လောင်ကျွမ်းနေပြီး လေထုကို အပူလှိုင်းများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းနေသည်။

‘အဟွတ်၊ အဟွတ်’

ဇိမ်ခံအဖြူရောင်ကတ္တီပါသားမွေးအဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော မင်းသားလော့သည် ပျော့ပျောင်းသော ဆိုဖာတစ်ခုပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေကာ အဆက်မပြတ်ချောင်းဆိုးနေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် တုန်ခါနေသည်။

“မီးသွေးထပ်ထည့်၊ မီးများများထည့်ကြစမ်း! ဒီမင်းသား အေးခဲပြီး သေတော့မယ်။”

သူက ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။

တက်ရောက်နေသော အစေခံမများသည် သားရဲမီးသွေးကို မီးဖိုထဲသို့ အလျင်အမြန်ထပ်ထည့်လိုက်ကြသည်။

ဤအစေခံမများအားလုံးတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အချို့ရှိသည်မှာ ကံကောင်းသည်၊ မဟုတ်လျှင် ဤပူပြင်းသော နွေရာသီတွင် ဤသို့သော အလုံပိတ်ပြီး ပူအိုက်သော ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ သူတို့သည် အပူကြောင့် ဖျားနာသွားနိုင်ပေမည်။

ရုတ်တရက် မင်းသားလော့သည် ရုတ်တရက်ထထိုင်လိုက်ပြီး ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော်လည်း မြို့အပြင်ဘက်မှ ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ စခန်းဦးတည်ရာဘက်မှ လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲစိတ်အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

“ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့က တိုက်ခိုက်တော့မယ်။”

မင်းသားလော့က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ “အမြန်၊ ငါ့သံချပ်ကာနဲ့ လက်နက်တွေ ယူခဲ့။”

သို့သော် သူသည် အလွန်ကျယ်လောင်စွာအော်လိုက်သဖြင့် သူ၏ဒဏ်ရာများကို ပိုဆိုးစေပြီး ပြင်းထန်စွာချောင်းဆိုးကာ အဖြူရောင်နှင်းခဲများပါသော သွေးစွန်းနေသော သလိပ်ကို ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းသား။”

အစေခံမအချို့ အလျင်အမြန်ရှေ့တက်လာကြသည်။

“အမြန်လုပ်!”

မင်းသားလော့သည် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံရင်း ပျော့ပျောင်းသော ဆိုဖာပေါ်မှ ထကာ အော်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် အစေခံမများသည် မင်းသားလော့၏ သံချပ်ကာကို ယူဆောင်လာပြီး သူ့ကို ဝတ်ဆင်ပေးကြသည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို သတိထားရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ပြီး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လျှောက်သွားစဉ် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မွေးစားအဖေ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီမှာရောက်နေတာလဲ။”

မင်းသားလော့သည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော်လည်း ဤသူကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန်ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ထူးခြားသော လေးစားမှုကို ပြသသည်။

“မင်း၊ ဒီအခြေအနေနဲ့ ဒီမှာပဲစောင့်နေ။”

၎င်းမှာ ဆံပင်ဖြူနှင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မွေးစားအဖေ၊ ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့က ဒီတစ်ခါ ဝင်တိုက်တော့မယ်။ မင်းသားလော့အိမ်တော်က အရေးအကြီးဆုံးအချိန်ကို ရောက်နေပြီ။ ကျွန်တော် ရှိနေရမယ်။”

မင်းသားလော့က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အင်း၊ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ကူညီမယ်။ အောင်မြင်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းက မင်းရဲ့ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။”

အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

“မွေးစားအဖေ။”

မင်းသားလော့၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူသည် မူလက မယ်တော်ကြီး၏ နန်းတက်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သော ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်လိုသောအခါ သူ၏မွေးစားအဖေသည် ပြင်းထန်စွာကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ခေါင်းမာကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းအတိုင်း အခိုင်အမာသွားခဲ့သည်။ သူ၏မွေးစားအဖေသည် ဒေါသဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး သူ၏ကိစ္စများတွင် နောက်ထပ်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့… သူ၏မွေးစားအဖေသည် ရောက်ရှိလာနေဆဲဖြစ်သည်။

ခွန်အားကြီးမားသော ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့သည် အဖြူရောင်လှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လော့မြို့ဆီသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။ မြို့ရိုးပေါ်မှ ကာကွယ်ရေးစစ်သည်များအားလုံး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။

မြို့ရိုးနောက်ဘက်မှ ကျယ်ပြန့်သော ကွင်းပြင်တွင် ကောင်းမွန်စွာဖွဲ့စည်းထားသော သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုသည် တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်အနေအထားဖြင့် တန်းစီရပ်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး လှိုင်းထန်နေသော ကျားဖြူအရိပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဤသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ပွဲစိတ်သည် လုံးဝနှိမ်နင်းခံထားရသည်။

တိုက်ပွဲမစတင်မီကပင် ဤသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် ကဏ္ဍတိုင်းတွင် အကြွင်းမဲ့အားနည်းသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ဤသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် အားမကောင်းသည်မဟုတ်ပေ။ တကယ်တော့ ဤသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် ဤလွန်ခဲ့သောလများအတွင်း နေ့ရောညပါတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရန်သူတိုက်ခိုက်မှုများကို တွန်းလှန်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ ကြီးမားသော်လည်း သူတို့သည် ကြံ့ကြံ့ခံနေဆဲဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

သာ့ချန်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့တစ်ခု။

ရုတ်တရက် မီးခိုးရောင်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့အထက်မှ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြို့ရိုးများအထက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး မရပ်မနားနိုင်သော အဟုန်ဖြင့် ချီတက်လာနေသော ခန့်ညားထည်ဝါသော ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

“ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲက သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “ဒီနေ့ ဒီအဘိုးကြီးက ဒီသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့က ကောလာဟလတွေပြောသလောက် တကယ်အားကောင်းလားဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျခံစားကြည့်ချင်တယ်။”

နောက်တစ်ခဏတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော သိုင်းရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု သူထံမှ ထုတ်လွှတ်လာသည်။ မှိန်ဖျော့စွာ သူ၏နောက်တွင် ဧရာမတောင်အရိပ်တစ်ခု စုစည်းလာသည်။

“အပိုင်းအခြားမဲ့။”

သူသည် အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဧရာမတောင်အရိပ်သည် တဂျိမ်းဂျိမ်းတုန်ခါသွားကာ သူရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ကို တစ်ဦးတည်း ခုခံတော့မည်ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုးများပေါ်မှ သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူများစွာ၊ ကောင်းကင်ဘုံသားအချို့အပါအဝင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မှင်သက်သွားကြသည်။

“အဲဒါ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်နဲ့ တူတယ်။”

ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးက သူ့ကို မှတ်မိလိုက်သည်။

“အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်၊ သူက အဆင့်အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးပဲ! မင်းသားလော့က သူ့ကို တကယ်ပဲ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။”

“ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ! အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်က အရေးယူဆောင်ရွက်တာနဲ့ ငါတို့ ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်လောက်တယ်။”

“အမြန်၊ အားလုံး အသင့်ပြင်ကြ! ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ရဲ့ စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်တွေ အားနည်းသွားတာနဲ့ ချက်ချင်းတန်ပြန်တိုက်ခိုက်ကြ။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင် အရေးယူဆောင်ရွက်သည်နှင့် မြို့ရိုးများနောက်ဘက်တွင် တန်းစီရပ်နေသော သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် ဖိအားလျော့ကျသွားသည်ကို ချက်ချင်းခံစားရသည်။

“တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ။”

ကောင်းကင်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံသားတပ်မှူးက အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။ စုစည်းထားသော စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ပွဲစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်းအားကောင်းလာသည်။ စစ်သည်တော်များနှင့် တပ်မှူးများအားလုံးသည် သူတို့၏လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို မျိုချကာ မြို့မှ ထွက်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

မြို့အပြင်ဘက်၊ ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့အထက်တွင် လေးလံသော ငွေဖြူရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး မုသည် သူမ၏တစ်ဆယ့်နှစ်ပေရှည်သော လှံကို သူမနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ပျံဝဲနေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်ထံသို့ ညွှန်ပြကာ အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်၊ “အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်၊ ရှင်က ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား။”

“ဗိုလ်ချုပ် မု၊ ဒီအဘိုးကြီးက ဒီကျားဖြူတပ်ဖွဲ့က ကောလာဟလတွေပြောသလောက် အားကောင်းလားဆိုတာ စမ်းကြည့်ချင်တာ အမှန်ပါပဲ။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟွန့်၊ ရှင်က အဆင့်အမြင့်ဆုံးကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်ရင်တောင် ပုရစ်တောင်ပံဖြင့် ရထားကိုတားခြင်းနဲ့ တူတယ်။”

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး မုက အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်။

“ပုရစ်တောင်ပံဖြင့် ရထားကိုတားခြင်း ဟုတ်မဟုတ်တော့ စမ်းကြည့်ပြီးမှပဲ သိမှာပေါ့။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင် စကားပြောရင်း သူသည် သူ၏လက်ကြီးဖြင့် ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး တောင်အရိပ်သည် စုစည်းလာကာ လှိမ့်တက်နေသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီကို စုစည်းပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်သော ကျယ်ပြန့်သော စစ်မှန်သောချီနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ လုံးဝအကောင်အထည်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။ ကြီးမားသော တောင်အရိပ်သည် တဂျိမ်းဂျိမ်းအသံဖြင့် ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး မုဆီသို့ ပြင်းထန်စွာရိုက်ခတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တုန်ခါနေသည်။

“သတ်!”

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူး မုက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အောက်မှ ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည်တော်များနှင့် တပ်မှူးများသည် နီးပါးတစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်၊ “သတ်!”

စစ်သည်တော်သုံးသောင်းကျော်နှင့် တပ်မှူးများ၏ သတ်ဖြတ်သံသည် လှိမ့်တက်နေသော တိုက်ပွဲစိတ်နှင့် စိတ်ဓာတ်လှိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားသည်။ ဧရာမကျားဖြူအရိပ်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ကာ ရုတ်တရက်ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ရွှေရောင်လှံများနှင့် သံမြင်းများ၊ သူတို့၏အဟုန်သည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျိုချနေသည်။ ကြီးမားသော ကျားဖြူအရိပ်နှင့် တောင်အရိပ်သည် ပြင်းထန်စွာတိုက်မိကြသည်။

“သတ်!”

“သတ်!”

“သတ်!”

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့သည် ရှေ့သို့ ချီတက်နေပြီး လှိမ့်တက်နေသော စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ပွဲစိတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကျားဖြူအရိပ်၏ အဟုန်သည် ပို၍ပို၍အားကောင်းလာသည်။

တောင်အရိပ်သည် နှိမ်နင်းခံထားရပြီး ၎င်းပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများပင် ပေါ်လာသည်၊ မည်သည့်အချိန်မဆို ပြိုကျတော့မည့်အလား။

“ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံးတောင်ထွတ်၊ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်၊ တိမ်များထဲသို့ ထိုးတက်နေပြီး မတက်နိုင်။”

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်သည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏စစ်မှန်သောချီသည် ဒီရေတစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းထန်လာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာအိုမင်းသွားသည်။

တောင်အရိပ်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများသည် လျင်မြန်စွာပြန်လည်ကောင်းမွန်ရုံသာမက တဖြည်းဖြည်းချဲ့ထွင်သွားပြီး တိမ်များထဲသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ကျားဖြူအရိပ်သည် ရူးသွပ်စွာကိုက်ခဲနေသော်လည်း ဤတောင်အရိပ်သည် ကျော်လွှားမရနိုင်ဖြစ်သွားပုံရသည်။

ရုတ်တရက် တောင်အရိပ်သည် ‘ဘုန်း’ ခနဲ ပြိုကျသွားပြီး ကျားဖြူအရိပ်ပေါ်သို့ လေးလံစွာရိုက်ခတ်သွားသည်။

ကြီးမားသော ကျားဖြူအရိပ်သည် ကြေမွပြီး ကျိုးကြေသွားသည်။

ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ တပ်မှူး မု၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက်ဖြူဖျော့သွားသည်၊ သူမသည် မသက်မသာဖြစ်၍ သွေးအန်တော့မည့်အလား။

အောက်တွင်မူ ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည်တော်သုံးသောင်းကျော်သည်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မူလက ပွင့်လန်းနေသော စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ပွဲစိတ်သည် လျင်မြန်စွာကျဆင်းသွားသည်။

“ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့၊ သူ့ရဲ့နာမည်ဂုဏ်သတင်းနဲ့ တကယ်ပဲ ထိုက်တန်ပါတယ်။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ အပိုင်းအခြားမဲ့တောင်သခင်သည် ယခုအခါ အရိုးစုကဲ့သို့ အိုမင်းပြီး ခြောက်သွေ့နေသည်၊ လုံးဝမပြိုကွဲသေးသော ကျားဖြူအရိပ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် သူ၏ခေါင်းကို ငုံ့ကာ သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှန်တကယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့်အတူ ပျံ့ကျဲသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တံခါးအချို့ ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲပွင့်ထွက်သွားပြီး မင်းသားလော့အိမ်တော်၏ အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ် သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် ဒီရေတစ်ခုကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ပွဲစိတ်အားနည်းသွားသော ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အားကောင်းသော လေးများနှင့် ဓားလက်နက်များသည် မြို့ရိုးများပေါ်မှ ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသော ကျားဖြူတပ်ဖွဲ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြားမိုးရွာသွန်းမှုတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

“မွေးစားအဖေ။”

ထိုအချိန်တွင် မင်းသားလော့အိမ်တော်အတွင်း သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏လှံကို မှီနေသော မင်းသားလော့သည် ဝမ်းနည်းဖွယ်ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် သွေးတစ်လုတ်အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ယိမ်းယိုင်သွားကာ နောက်သို့ လဲကျသွားသည်။

“အရှင်မင်းသား။”

အစေခံမများသည် အလျင်အမြန်ရှေ့တက်ကာ သူ့ကို ထောက်ပံ့လိုက်ကြသည်။

သို့သော် မင်းသားလော့သည် နက်ရှိုင်းသော သတိမေ့မြောခြင်းသို့ ကျရောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး သူ၏အသက်သည် ချည်တစ်မျှင်ပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။

***