ကလိမ်ကကျစ်ကျခြင်း
Vol. 8 Ch. 115
“မင်းတို့က ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကလား။”
လီချန်သည် ထိုလူသုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ဤဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များသည် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေမှ ထွက်ပြေးလာပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်၊ သို့သော် သူတို့သည် ဤမျှမာနကြီးပြီး စိုးမိုးနေကြတုန်းလား။ သူတို့သည် မိုက်မဲနေကြတာလား သို့မဟုတ် လုံးဝမကောင်းဆိုးဝါးကောင်တွေမို့လို့လား။
ပုံမှန်အခြေအနေတွင် အားကောင်းသောအင်အားစုတစ်ခုဖြစ်လာရန် ခေါင်းဆောင်သည် ဦးနှောက်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ရမည်။ သူတို့သည် အခြားတစ်ယောက်၏ နယ်မြေတွင် ရှိနေသောအခါ ရိုးသားပြီး အလျှော့ပေးသင့်သည်မဟုတ်လား။
သူတို့သည် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ပုန်ကန်သောအင်အားစုတစ်ခုနှင့်ပင် ဆက်သွယ်မှုများရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် သူတို့၏ခေါင်းဆောင် နျဲ့ယွင်သည် မည်သို့သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို သူလည်း အလွန်သိချင်မိသည်။ ဤဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်သုံးဦး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များအရ ၎င်းသည် သတင်းအချက်အလက်တွင် ပြောထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သင့်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အခု ကြောက်သွားပြီလား။”
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။
“ငါက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ယောက်၊ ငါက ကြောက်နေတယ်လို့ မင်းပြောနေတာလား။”
လီချန်သည် သူ၏အထောက်အထားကို တိုက်ရိုက်ဖော်ထုတ်ပြီး ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်၏ မျက်နှာသည် ခဏတာတောင့်တင်းသွားပြီးနောက် သူသည် သူ၏အမူအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်၊ “မင်း၊ မင်းက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ယောက်လား။”
“သံသယဖြစ်စရာမလိုပါဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အခု ကြောက်သွားပြီလား။”
လီချန်သည် တစ်ဖက်သား၏ စကားလုံးများကို မပျက်မစီးပြန်ပေးလိုက်သည်။
“သခင်လေးက နောက်နေတာပဲ၊ ငါတို့ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုပါ၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းလို အဓိကသိုင်းပညာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို ဘယ်လိုလုပ်မကြောက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။”
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်က အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏လေသံနှင့် အမူအရာသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားသည်။
“ဒါကတော့ မမှန်ဘူးထင်တယ်၊ မင်းတို့ ခုနက အရမ်းမာနကြီးပြီး အထက်စီးက နေနေတာလေ၊ ပြီးတော့ ငါ့နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို လုံးဝအလေးမထားပုံမရဘူး မဟုတ်လား။”
လီချန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်၊ “ငါသိသလောက်တော့ မင်းတို့ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက ချူယွမ်ခရိုင်မြို့အတွင်းမှာ အရမ်းအားကောင်းတယ်၊ ဒေသခံအင်အားစုအတော်များများကို နှိမ်နင်းထားတယ်။”
“သခင်လေး၊ ဒါက လုံးဝမမှန်ပါဘူး၊ အဲဒီအင်အားစုတွေက ငါတို့ကို အသရေဖျက်နေတာဖြစ်ရမယ်။”
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်သည် ပလုတ်တုတ်ကဲ့သို့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ၊ အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့သုံးယောက်ရဲ့ မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်တဲ့အပြုအမူကို ငါ့မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့တယ်။”
လီချန်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်၊ “မင်းတို့သုံးယောက် ဒီမှာစောင့်နေ၊ ပြေးချင်ရင် မင်းတို့က ငါ့ဓားထက် ပိုမြန်မြန်ပြေးနိုင်မလား ကြည့်ကြရအောင်။”
ထို့နောက် သူသည် စုန့်ယင်းယင်းကို “မင်းအိမ်ကို သွားကြည့်ကြရအောင်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူစုန့်ယင်းယင်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကတည်းက သူမ၏အခြေအနေအကြောင်းကို မေးမြန်းရန် လိုအပ်သေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် လောင်စုန့်၏ မြေးမဖြစ်သည်။
သူသည် လောင်စုန့်ထံမှ အရေးကြီးသော ရတနာမြေပုံတစ်ချပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် သူသည် ထိုက်ဖင်သမိုင်းဝင်ဂူသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်၊ ကြီးမားသော မိစ္ဆာကျောက်တုံးကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်၊ သို့မဟုတ် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ကဲ့သို့သော သိုလှောင်ပစ္စည်းကိုပင် ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
စုန့်ယင်းယင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ၏ခင်ပွန်း ဝမ်ချန်ကို တွဲထူရင်း သူမ၏အိမ်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ကလေးမလေးတစ်ဦး ပြေးလာပြီး စုန့်ယင်းယင်း၏ လက်ကိုကိုင်ကာ လီချန်ကို စပ်စုစွာကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါ မင်းရဲ့သမီးလား။ ဒီလောက်ကြီးနေပြီလား။”
လီချန်သည် ကလေးမလေးကို အံ့ဩစွာကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ရှီရှီ၊ သူ့ကို ဦးလေးလို့ ခေါ်လိုက်။”
စုန့်ယင်းယင်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဦးလေး။”
ကလေးမလေးက နူးညံ့သောအသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
“လိမ္မာလိုက်တာ။”
လီချန်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။
“ရှီရှီက အကြီးဆုံးလား။”
သူက နောက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဒုတိယကလေးက တစ်နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။”
စုန့်ယင်းယင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ခဏတာလျှောက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် ကြီးမားသောအိမ်ကြီးတစ်လုံးရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ မေပယ်ရွက်ရွာရှိ အခန့်ညားဆုံးအိမ်ကြီးဖြစ်သည်။
လူအချို့သည် တံခါးဝတွင် စိုးရိမ်တကြီးစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့စုန့်ယင်းယင်းနှင့် ဝမ်ချန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် နှုတ်ဆက်ရန် အလျင်စလိုပြေးသွားကြသည်။
“ယင်းယင်း၊ ချန်အာ၊ မင်းတို့ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
စကားပြောသူမှာ ချမ်းသာသော ကုန်သည်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
“ယောက္ခထီး၊ ကျွန်မတို့ အဆင်ပြေပါတယ်။”
စုန့်ယင်းယင်းက “အားလုံးပဲ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“အင်း။”
အဘိုးကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဤမိသားစုတွင် စုန့်ယင်းယင်းသည် တာဝန်ယူသူဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
စုန့်ယင်းယင်းသည် ဝမ်ချန်ကို ထိုင်ခိုင်းပြီးနောက် သူမ၏သမီးကို သွားကစားခိုင်းကာ လီချန်ကို “ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ ဒီနေ့သာ ရှင်မရှိရင် ကျွန်မတို့မိသားစု ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ ရှင်က ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအတွက် လာတာလား။”
သူမက ရုတ်တရက်နောက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါက ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လာတာ။”
လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ။”
စုန့်ယင်းယင်းသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။
ဤတစ်ကြိမ် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို စော်ကားပြီးနောက် ဂိုဏ်းသာမကျဆုံးပါက လီချန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူတို့မိသားစုသည် နောက်တစ်ကြိမ်ဒုက္ခရောက်နိုင်ပေမည်၊ သူတို့မိသားစုတစ်ခုလုံး ရွှေ့ပြောင်းမသွားလျှင်။
သို့သော် ဤလောကတွင် သူတို့ဘယ်နေရာကိုများ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ပါ့မလဲ။
ထို့အပြင် သူတို့မိသားစုသာ ထွက်ခွာသွားပါက မေပယ်ရွက်ရွာရှိ အခြားလူများကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မေပယ်ရွက်ရွာတစ်ခုလုံးသည် အမှန်တကယ်တွင် သွေးသားတော်စပ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် အားလုံး ဝမ်မျိုးရိုးဖြစ်ကြသည်၊ သူတို့သည် ထွက်ခွာသွား၍မဖြစ်ပေ။
“စိတ်မပူနဲ့၊ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက မင်းမိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်မှာမဟုတ်ဘူး။”
လီချန်က “ပြီးတော့ ဒီပစ္စည်းတွေကို မင်းအတွက် သိမ်းထားလိုက်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူစကားပြောရင်း သူသည် သူသယ်ဆောင်လာသော အထုပ်ထဲမှ ဆေးလုံးပုလင်းသုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
“ဒီဆေးလုံးပုလင်းသုံးလုံး၊ နှစ်ပုလင်းက ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးတွေ၊ တခြားပုလင်းမှာ ဆေးလုံးတစ်လုံးပါဝင်တယ်၊ ဒါက မင်းကလေးနှစ်ယောက်ရဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ဆေးကြောပြီး ကိုယ်ဟန်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်တယ်၊ သူတို့ရဲ့မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းနဲ့ ကိုယ်ဟန်ကို တိုးတက်စေတယ်။ မှတ်ထား၊ သူတို့ အသက်ခုနစ်နှစ်ပြည့်မှ သုံးရမယ်၊ တစ်ကြိမ်ကို အနည်းငယ်သာ ခြစ်ယူပြီး ရေထဲတွင် ပျော်ဝင်စေပြီး ကလေးတွေကို သောက်ခိုင်း၊ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်၊ ပြီးတော့ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကို လေ့ကျင့်ပါ။ မင်း ငါပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်နာသရွေ့ သူတို့ နောင်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းစစ်ဆေးပွဲကို အောင်မြင်ဖို့ ပြဿနာမရှိလောက်ဘူး။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
ဤဆေးလုံးသည် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သော အမျိုးအစားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော စမ်းသပ်မှုများပြုလုပ်ပြီး မိစ္ဆာစာပေကို လေ့လာပြီးနောက် သူသည် ဤဆေးလုံး၏ အသုံးဝင်ပုံကို နောက်ဆုံးတွင် အတည်ပြုခဲ့သည်။
ပြီးတော့ သူသည် ၎င်းကို လီမော့အပေါ်တွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အာနိသင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။
လီမော့၏ မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းဖြင့် ပုံမှန်အခြေအနေတွင် အတွင်းစည်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် စစ်ဆေးပွဲကို အောင်မြင်ခြင်းသည် ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း သူမအား နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးမှ ရွေးချယ်ပြီး တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် ယူဆောင်ရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပေလိမ့်မည်။
သူသည် ရိုးတွင်းခြင်ဆီဆေးကြောမိစ္ဆာဆေးလုံးဟု အမည်ပေးခဲ့သော ဤဆေးလုံးကို အသုံးပြုပြီးနောက် လီမော့၏ မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းသည် များစွာတိုးတက်ခဲ့သည်။
ဤရိုးတွင်းခြင်ဆီဆေးကြောမိစ္ဆာဆေးလုံးတစ်လုံးသည် စုန့်ယင်းယင်း၏ ကလေးနှစ်ယောက်အတွက် လုံလောက်သည်။
လောင်စုန့်ကြောင့်သာမဟုတ်ပါက သူသည် ဤမျှအဖိုးတန်သော ရိုးတွင်းခြင်ဆီဆေးကြောမိစ္ဆာဆေးလုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
စုန့်ယင်းယင်းနှင့် ဝမ်ချန်တို့သည် မှင်သက်သွားကြသည်။ ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးနှစ်ပုလင်းသည် အလွန်အဖိုးတန်နေပြီဖြစ်သည်။
ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ဆေးကြောပြီး ကိုယ်ဟန်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်သောဆေးလုံးသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ၊ မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းနှင့် ကိုယ်ဟန်ကို တိုးတက်စေနိုင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မပြောနှင့်တော့၊ ၎င်းသည် ပို၍ပင်တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။
သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုတွင် အကြီးမားဆုံးအတားအဆီးသည် အမှန်တကယ်တွင် မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းဖြစ်သည်ကို မည်သူမသိဘဲ နေမည်နည်း။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် အလွန်သာမန်ဖြစ်သော မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းရှိသောကြောင့် သူတို့သည် အတွင်းစည်းတပည့်များ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ အဆင့်ဝင်သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းလွန်းနေပြီဖြစ်သည်။
သူတို့၏ကလေးများသည် အမှန်တကယ်တွင် သူတို့၏ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို ဆေးကြောပြီး ကိုယ်ဟန်ကို သန့်စင်နိုင်လျှင် သူတို့၏မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းကို တိုးတက်စေပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းသို့ အောင်မြင်စွာဝင်ရောက်နိုင်လျှင် သူတို့ဝမ်မိသားစုသည် ကံကြမ္မာကို အမှန်တကယ်ဆန့်ကျင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
“ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊ ကျေး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
စုန့်ယင်းယင်း၏ အသံသည် အနည်းငယ်တုန်ခါနေသည်။
“မှတ်ထား၊ ဒီဆေးလုံးရဲ့ တည်ရှိမှုအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ကြီးမားတဲ့အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်။”
လီချန်က သတိပေးလိုက်သည်။
စုန့်ယင်းယင်းနှင့် ဝမ်ချန်တို့ အလျင်အမြန်ခေါင်းညိတ်ကြသည်၊ မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းကို တိုးတက်စေနိုင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် မည်မျှအဖိုးတန်သည်ကို သူတို့လည်း သိသည်။ ဤသည်မှာ လူတစ်ဦး၏ သိုင်းပညာကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်သော ရတနာတစ်ခု!
ရွာဝင်ပေါက်တွင် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်သုံးဦးသည် သူတို့နေရာတွင် နေနေကြသည်။ မေပယ်ရွက်ရွာမှ လူများမှာမူ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။
“အစ်ကို ချောင်၊ ငါတို့ ပြေးသင့်တယ်လို့ ထင်လား။”
သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ ထိုသူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို ကြားပြီးနောက် သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် ရှိခဲ့သော မာနကြီးသောအမူအရာမရှိတော့ပေ။
“သေချာပေါက် ပြေးရမှာပေါ့။”
အစ်ကို ချောင်ဟု ခေါ်သော ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်က ပြောလိုက်သည်။
ထိုသူသည် အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူက တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊ “တိတ်တိတ်လေး သွားကြရအောင်။”
သို့သော် သူတို့သုံးဦး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းသည်နှင့် ဓားချီတစ်ခုသည် ရုတ်တရက်သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားကာ ချက်ချင်းထိုးဖောက်သွားသည်။
သုံးဦးသား ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမျှမရှိ၊ ဓားချီသည် လေထဲမှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင်။
သူတို့သည် ထိုသူက ခုနကပြောခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက်သတိရလိုက်ကြသည်။
“အစ်ကို ချောင်၊ ဒီလူက အရမ်းအားကောင်းတယ်၊ ငါတို့…”
“ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။”
“ငါတို့ ဒီတစ်ခါတော့ အခက်တွေ့ပြီ၊ နည်းနည်းဒုက္ခများတယ်။”
သုံးဦးသား မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏အသက်သည် အရေးကြီးသည်။
သူတို့သည် မွေးပြီး ဒုတိယ သို့မဟုတ် တတိယအဆင့်တွင်သာ ရှိသည်၊ အဆင့်ဝင်ခါစ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ကျင့်ခြင်းသည် ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဤမျှအဝေးမှ ပစ်လွှတ်သော ဓားချီ၊ သူတို့သည် တစ်ဖက်သားသည် မည်မျှအားကောင်းသည်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။
ခဏအကြာတွင် လီချန် လျှောက်လာသည်။
သုံးဦးသား အလျင်အမြန်မြှောက်ပင့်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်၊ “သခင်လေး၊ ငါတို့က ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက အသေးအဖွဲလေးတွေပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သဘောထားကြီးပြီး ငါတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။”
“မင်းတို့ရဲ့ ဟေးချီရှီဂိုဏ်း ဌာနချုပ်ကို ငါ့ကို ခေါ်သွား။”
လီချန်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ သူက ပြောရင်းဖြင့်ပင် မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
သုံးဦးသား မည်သို့ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် နာခံစွာ မြင်းများပေါ်သို့ တက်ကာ လီချန်ကို ချူယွမ်ခရိုင်မြို့ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားနိုင်ရုံသာရှိသည်။
ဟေးချီရှီခံတပ်သည် တစ်ချိန်က ဒေသခံသိုင်းပညာမိသားစုတစ်ခု၏ ခံတပ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းသည် ဟေးချီရှီဂိုဏ်း ဌာနချုပ်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ထိုမိသားစုမှာမူ သူတို့သည် သဘာဝကျကျ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး သူတို့၏သိုက်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ခံတပ်၏ အဓိကခန်းမဆောင်တွင် ဇိမ်ခံကော်ဇောများ ခင်းထားပြီး တန်ဖိုးကြီးနံ့သာများ လောင်ကျွမ်းနေကာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုင်နေသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီလိုဆက်သွားလို့မဖြစ်ဘူး၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ငါတို့ကို အာရုံစိုက်နေလောက်ပြီ၊ ငါတို့ အမြန်ရွှေ့ပြောင်းသင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ နောက်ထပ်နှောင့်နှေးနေရင် အရမ်းနောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။”
ပိန်ပါးသောအဘိုးကြီးတစ်ဦးက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဟွန့်၊ ဒီခွေးသားတွေ၊ ငါတို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့အတွက် ငါတို့အပေါ်မှာ ညစ်ပတ်တဲ့ရေတွေ အမျိုးမျိုးပက်ကြတယ်။”
ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ အခြားအဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်၊ “နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက တခြားထိုက်ရှင်းဒေသရဲ့ အခြားနေရာတွေက အင်အားစုတွေကို ဒီမှာအခြေချခွင့်ပြုတာသာမဟုတ်ရင် ငါတို့ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီကိုရောက်လာမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဒေသခံအင်အားစုတွေက ငါတို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေကြတယ်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အပြောတစ်မျိုး အလုပ်တစ်မျိုး လုပ်နေတာလား။”
အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်ကြသည်၊ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် ရွှေ့ပြောင်းထွက်ခွာခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဤဒေသခံအင်အားစုများသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်သွယ်မှုများရှိသည်။ သူတို့သာ သူတို့ကို အသရေဖျက်လိုပါက ပါးစပ်ဆယ်ပေါက်နှင့်ပင် သူတို့၏နာမည်ကို ရှင်းလင်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့စိုးရိမ်သည်၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် နားထောင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ဤကမ္ဘာသည် ပင်ကိုအားဖြင့် အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်၊ သူတို့သည် ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ ကံကြမ္မာကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကရုဏာအပေါ်တွင် မည်သို့အပ်နှံနိုင်မည်နည်း။
“ငါတို့ ရွှေ့ပြောင်းချင်ရင်တောင် သူတို့က ငါတို့ကို အလွယ်တကူထွက်ခွာခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါစိုးရိမ်တယ်။”
ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ယွင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ဟေးချီရှီဂိုဏ်းသည် အဝေးမှလာပြီး ကျင့်ကြံမှုသယံဇာတများစွာ ယူဆောင်လာသည်။ သူတို့သာ လုံလောက်စွာမအားကောင်းပါက သူတို့သည် ဒေသခံအင်အားစုများက မျိုချခံရပြီး အရိုးများပင်မကျန်တော့ပေ။
သို့သော် သူတို့သည် အလွန်အားကောင်းသောကြောင့် ဒေသခံအင်အားစုများသည် သူတို့ကို ပို၍ပင်မသည်းမခံနိုင်ဖြစ်ကြသည်။
“ငါတို့ ကျင်းပြည်နယ်ကနေ ချောချောမွေ့မွေ့ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒီသေးငယ်တဲ့ ချူယွမ်ခရိုင်မှာ ငါတို့ လဲကျသွားမှာလား။”
ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်သည်၊ “ဂိုဏ်းချုပ်၊ ငါတို့ နောက်တွန့်မနေနိုင်တော့ဘူး၊ ငါတို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမယ်၊ မဟုတ်ရင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းလူတွေရောက်လာတာနဲ့ ငါတို့ တကယ်ပဲ ထွက်ခွာဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး။”
“သွားပြီး ပြင်ဆင်လိုက်။”
ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ယွင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်အချို့ အလျင်အမြန်အမိန့်များယူကာ ရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအစဉ်ကို စတင်ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။
........
လီချန်သည် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်သုံးဦး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် မြစ်ချိုင့်ဝှမ်းက တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤခံတပ်သည် မသေးငယ်ပေ။ သူယခင်က မြင်ခဲ့ဖူးသော မုမိသားစုခံတပ်ကဲ့သို့ မကြီးမားသော်လည်း ၎င်းသည် မဟာဗျူဟာမြောက်တည်ရှိပြီး ကာကွယ်ရန်လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန်ခက်ခဲသည်။
ဟုန်မိသားစုခံတပ်။ လီချန်သည် ခံတပ်၏ အမည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဒါက ဟေးချီရှီဂိုဏ်းရဲ့ဌာနချုပ်ဆိုတာ သေချာလား။”
သူသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။
“သခင်လေး၊ ငါတို့က တကယ်တော့ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေမဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့က ချူယွမ်ခရိုင်မြို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့မိသားစုသုံးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဟုန်မိသားစုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေပါ။”
အစ်ကို ချောင်ဟု ခေါ်သော အမျိုးသားက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့က ဟေးချီရှီဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေမဟုတ်ဘူး? ဒါဆို ဘာလို့ မင်းတို့က ဟေးချီရှီဂိုဏ်းရဲ့ နာမည်အောက်မှာ မကောင်းမှုတွေလုပ်ပြီး သာမန်ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်နေတာလဲ။”
လီချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်သည်။
အစ်ကို ချောင်ဟု ခေါ်သော အမျိုးသားသည် လီချန်၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျောရိုးတွင် ချမ်းစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားရပြီး သူ၏နဖူးမှ ချွေးအေးများ ယိုစီးကျလာကာ မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်ကို မသိတော့ပေ။ သူတို့သည် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို အသရေဖျက်ရန် ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု သူရိုးရှင်းစွာမပြောနိုင်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ခံတပ်၏ တံတားသည် ရုတ်တရက်အောက်သို့ ကျလာပြီး မြင်းစီးသူအုပ်စုတစ်စုသည် အတွင်းမှ ပြေးထွက်လာကြသည်။
“ဒုသခင်။”
ရုတ်တရက် အစ်ကို ချောင်ဟု ခေါ်သော အမျိုးသားက အော်လိုက်သည်၊ “ဒါက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးပါ။”
မြင်းစီးသူအုပ်စုသည် တံတားပေါ်မှ ပြေးဆင်းလာသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ ပိုးထည်ဝတ်ရုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း လီချန်ကို အကဲခတ်နေသည်။ သူသည် လက်ဆုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်၊ “နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက သူရဲကောင်းငယ်လေးကိုး၊ ကျွန်တော်က ဟုန်ရှင်းယွမ်ပါ၊ သူရဲကောင်းငယ်လေးက ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို နှိမ်နင်းဖို့ တာဝန်ကို လက်ခံဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာများလား။”
“မှန်တယ်။”
လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သူရဲကောင်းငယ်လေးကို မေးပါရစေ၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက တခြားသူတွေ ဘယ်မှာလဲ။”
သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား ဟုန်ရှင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့မိသားစုသုံးခု နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို အကူအညီတောင်းပြီးနောက် သူတို့သည် အနည်းဆုံး ထိပ်တန်းစစ်မှန်သောချီနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို စေလွှတ်သင့်သည် မဟုတ်လော။
“ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ။”
လီချန်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
“တစ်ယောက်တည်း? သူရဲကောင်းငယ်လေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့အတူ ခံတပ်ထဲကို လိုက်ခဲ့ပါ၊ ငါတို့က ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကို ခင်ဗျားကို အစီရင်ခံပါ့မယ်။”
ဟုန်ရှင်းယွမ်သည် အစပိုင်းတွင် မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ၏အမူအရာသည် ပို၍ပင်လေးစားဖွယ်ဖြစ်လာသည်။
သူသည် လီချန်သည် အနည်းငယ်အလွန်ငယ်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက သူ့ကို ဤနေရာသို့ စေလွှတ်သည်နှင့် သူ၏အစွမ်းသည် အလွန်အားကောင်းရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အဓိကသိုင်းပညာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုတွင် ပါရမီရှင်များစွာရှိပြီး တစ်ခါတရံ အစွမ်းကို အသက်အရွယ်ဖြင့် တိုင်းတာ၍မရပေ။
လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဤလူများနှင့်အတူ မြင်းစီးကာ ဟုန်မိသားစုခံတပ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
အဓိကခန်းမဆောင်တွင် ဟုန်မိသားစုခံတပ်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်အချို့အားလုံး ထွက်လာပြီး သူ့ကို ကြိုဆိုကြသည်။
“သူရဲကောင်းငယ်လေး လီ၊ ဒီဟေးချီရှီဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ လွန်ကျူးတယ်။ သူတို့ ငါတို့ ချူယွမ်ခရိုင်မြို့ကို ရောက်ရောက်ချင်း ကျန်းမိသားစုကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ပြီး သူတို့ခံတပ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ဒေသခံသိုင်းပညာအင်အားစုတွေအပေါ်မှာ ပိုပြီးရန်လိုလာတယ်၊ ချူယွမ်ခရိုင်က လူတွေကို ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေတယ်။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအကြောင်း တိုင်ကြားနေတဲ့လူတွေ ဘယ်လောက်များများရှိလဲ ငါမသိဘူး၊ သူတို့ရဲ့ပြစ်မှုတွေက စာရင်းပြုစုဖို့တောင် အရမ်းများတယ်။”
ဟုန်မိသားစုခံတပ်၏ ခေါင်းဆောင် ဟုန်ယန်ယွမ်က အလျင်အမြန်ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို ရှုတ်ချလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲ ဟုန်၊ ကျွန်တော်မြင်ခဲ့တာက ခင်ဗျားရဲ့ဟုန်မိသားစုခံတပ်က လူတွေက ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး မကောင်းမှုတွေလုပ်ကာ သာမန်ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို အသရေဖျက်ချင်တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။”
လီချန်သည် အစေခံကမ်းပေးသော လက်ဖက်ရည်ကို မသောက်ဘဲ သူ၏လက်ချောင်းများကို ထိုင်ခုံလက်တန်းပေါ်တွင် တောက်ကာ တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
ဟုန်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ဟုန်ယန်ယွမ်သည် အံ့ဩသွားပြီး အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်၊ “ဒီလိုအရာမျိုးရှိလို့လား။ သူတို့က ဥပဒေနဲ့ စည်းကမ်းကို ပုဂ္ဂလိကအရ ချိုးဖောက်ခဲ့တာဖြစ်ရမယ်၊ ကျွန်တော့်ဟုန်မိသားစုခံတပ်က ဘယ်တော့မှ သည်းခံမှာမဟုတ်ဘူး။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူရဲကောင်းငယ်လေးက တွေ့ရှိခဲ့လို့၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ဟုန်မိသားစုခံတပ်က ဒီလူအနည်းငယ်ကြောင့် အရှက်ရမှာမဟုတ်ဘူးလား။”
“တစ်ယောက်ယောက်၊ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီလူတွေကို ခေါ်သွားပြီး တခြားသူတွေကို သတိပေးဖို့ ကြိမ်ဒဏ်ရှစ်ဆယ်ရိုက်လိုက်။”
သူက ရုတ်တရက်အော်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
ချက်ချင်းပင် ဟုန်မိသားစုခံတပ်၏ ဥပဒေစိုးမိုးရေးခန်းမဆောင်မှ လူများ ပြေးထွက်လာပြီး ဟေးချီရှီဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်သုံးဦးကို ဆွဲထုတ်သွားကြသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ! ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်ခါ မလုပ်တော့ပါဘူး။”
ထို့နောက် ရိုက်နှက်သံများနှင့် ထိုလူသုံးယောက်၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် လီချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်သည်။ သူသည် ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ခုမမှန်ကန်ကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အခြားနေရာများမှ ရွှေ့ပြောင်းလာသော သိုင်းပညာအင်အားစုများကို ကြိုဆိုရခြင်း၏ ရိုးရှင်းသောအကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာကြာမြင့်ခဲ့သော စစ်ပွဲအပြီးတွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်းမှ သိုင်းပညာအင်အားစုများသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ဤသို့သော ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော သိုင်းပညာအင်အားစုများ အတော်များများရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းသားလော့၏ ပုန်ကန်သူစစ်တပ်က နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်သောအခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသာမက သူတို့နယ်မြေအတွင်းမှ သိုင်းပညာအင်အားစုများစွာလည်း ဒုက္ခရောက်ခဲ့သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသာ သူ၏နယ်မြေအတွင်းမှ သိုင်းပညာအင်အားစုများကို လျင်မြန်စွာပြန်လည်တည်ဆောက်လိုပါက သူသည် ထိုက်ရှင်းဒေသ၏ အခြားခရိုင်များနှင့် ပြည်နယ်များမှ သိုင်းပညာအင်အားစုများကို စုပ်ယူလိုသည်။
အထူးသဖြင့် ဟယ်မိသားစု ထိုက်ရှင်းဒေသသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူတို့သည် စိုးမိုးစွာပြုမူပြီး ဒေသခံသိုင်းပညာအင်အားစုများကို လူသားများအဖြစ် လုံးဝမဆက်ဆံဘဲ အစွန်းရောက်သည်အထိ ညှစ်ထုတ်သည်၊ နာခံသူများ ကြီးပွားသည်၊ မနာခံသူများ ပျက်စီးသည်၊ အင်အားစုများစွာ ထွက်ပြေးရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခံရသည်။
ဤအချိန်အတွင်း အင်အားစုများစွာသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ နယ်မြေသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသည်။
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤရွှေ့ပြောင်းလာသော အင်အားစုများသည် နက်နဲသောငရဲဘုံဂိုဏ်းနှင့် ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့် အနည်းနှင့်အများ ဆက်သွယ်မှုများရှိသည်။ သို့သော် ထိုအင်အားစုနှစ်ခုစလုံးသည် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ဤအသေးစားနှင့် အလတ်စားသိုင်းပညာအင်အားစုများကို သဘာဝကျကျ နှိမ်နင်းမည်မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် အဓိကခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် အလျင်စလိုဝင်လာသည်၊ “အကြီးအကဲ၊ မကောင်းတော့ဘူး၊ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက ထွက်ပြေးနေပြီ!”
“ဘာ?”
ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဟုန်ယန်ယွမ်သည် ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်ပြီး လီချန်ကို အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်၊ “သူရဲကောင်းငယ်လေး လီ၊ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက ခင်ဗျားရောက်ရှိလာတဲ့ သတင်းကို ရရှိသွားတာဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ ထွက်ပြေးနေတာ။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတဲ့ ချူယွမ်ခရိုင်က သိုင်းပညာအင်အားစုတွေနဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပါ။”
သူတို့မိသားစုသုံးခုသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာစီစဉ်ပြီးနောက် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည်နည်း။
ကျုံးရှီးတစ်ဦးကို မွေးထုတ်ခဲ့သော ကျန်ရှိနေသော သိုင်းပညာအင်အားစုတစ်ခုသည် လတိုင်းအတွက် အဆီတုံးတစ်တုံးပင်၊ သူတို့သည် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို လုံးဝလွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။
သူတို့မိသားစုသုံးခုတွင် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို ဖြုတ်ချရန် အကြွင်းမဲ့သေချာမှုမရှိသောကြောင့် သူတို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူကို အရေးယူဆောင်ရွက်ရန်သာ တောင်းဆိုနိုင်သည်။
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့သည် လုယက်ပစ္စည်းများကို ငါးဆယ်ငါးဆယ်ခွဲဝေမည်ဖြစ်သည်။
ဤသူရဲကောင်းငယ်လေး လီသည် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်ပျော်ရွှင်မည်မှာ သေချာသည်။
***