မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ခြင်း
Vol. 8 Ch. 117
‘ဘန်း၊ ဘန်း၊ ဘန်း’
ပုံသဏ္ဌာန်အချို့သည် လျင်မြန်အရှိန်ဖြင့်တိုက်မိကြပြီး ပြင်းထန်သော စစ်မှန်သောချီသည် ပစ်ထွက်သွားကာ ဖုန်မှုန့်များငြိမ်သက်သွားသောအခါ လူတစ်ဦးတည်းသာ မတ်တပ်ရပ်ကျန်တော့သည်။
၎င်းမှာ ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ယွင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဆံပင်သည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ သူ့လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်လှံတစ်ချောင်းရှိပြီး ၎င်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်နေဆဲဖြစ်ကာ နေရောင်ခြည်တွင် အေးစက်စွာတောက်ပနေသည်။ လှံထိပ်မှ သွေးများ ယိုစီးကျနေသည်။
သူ၏ပတ်ပတ်လည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခုမှ မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်အချို့သည် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ သွေးအန်နေကြသည်။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်များသည်လည်း မလွတ်မြောက်ခဲ့ကြပေ။
“လာစမ်းပါ၊ လာပြီး ငါ့ကိုသတ်ကြစမ်းပါ။”
နျဲ့ယွင်သည် ရူးသွပ်စွာရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ အမှိုက်တစ်စု၊ ဟားဟားဟား။ မင်းတို့မျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကျွမ်းကျင်သူတွေ ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့ဘယ်မှာလဲ။”
ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခု၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထိုနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကျွမ်းကျင်သူသည် အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ရှားမှုမပြုဘဲ ထိုအစား သူတို့ကို တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
“သူ့ကို သတ်!”
သူတို့သည် ရုန်းကန်ထရပ်လိုက်ကြသည်။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ယွင်သာ မသေပါက သူတို့သည် သေဆုံးရမည့်သူများဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင် ‘ဂွက်ဂွက်ဂွက်’ အသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာသည်။ မြင်းစီးသူတစ်ဦးသည် ပြေးလွှားလာသည်။ ၎င်းမှာ လီချန် ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်လာသည်။
သူ၏မျက်လုံးများသည် မြင်ကွင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင် ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်ကျန်တော့ပြီး အများစုမှာ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေကြသည်။
ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခု၏ ဆုံးရှုံးမှုများသည် ပို၍ပင်ကြီးမားပြီး မတ်တပ်ရပ်နေသူများစွာမရှိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆုံးရှုံးမှုများသော အောင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခုသည် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်ရန် မသမာသောနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ စုစုပေါင်းအင်အားသည် ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခုထက် အမှန်တကယ်တွင် ပိုအားကောင်းသည်။
မည်သည့်သိုင်းပညာဂိုဏ်းခွဲမှ မိမိကိုယ်တိုင်ထက် အားကောင်းသော နယ်ခြားအင်အားစုတစ်ခု သူ၏နယ်မြေပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။
အားကောင်းသောနဂါးသည် ဒေသခံမြွေကို မနှိမ်နင်းဟု ဆိုသည်။ သို့သော် နဂါးသည် အလွန်အားကောင်းပါက ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒေသခံမြွေကို မျိုချမည်ဖြစ်သည်။
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းသည် ချူယွမ်ခရိုင်တွင် လုံးဝအမြစ်တွယ်သွားသည်နှင့် ၎င်းသည် ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခုကို ဖြည်းညှင်းစွာတိုက်စားမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သိမ်းပိုက်ခြင်းမခံရလျှင်ပင် သူတို့၏နေထိုင်ရာနေရာသည် ဖြည်းညှင်းစွာညှစ်ထုတ်ခံရပြီး သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခုသည် ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက မျိုချခြင်းမခံလိုပါက သူတို့သည် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။
လီချန်၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် ချက်ချင်းပင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုဗဟိုဖြစ်လာသည်။
ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် နျဲ့ယွင်သည် သူ၏ခေါင်းကို အခက်အခဲကြားမှ လှည့်ကာ မြင့်မားသော မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်တွင် စီးနင်းနေသော လီချန်ကို ကြည့်ပြီး ရှတတအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်သူလား။”
“မှန်တယ်။”
လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် တစ်ခုပဲမေးချင်တယ်၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကလည်း ဒီလောက်ခွဲခြားမှုမရှိဘူးလား။”
နျဲ့ယွင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ၏လှံဖြင့် ထောက်ပံ့ထားပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ပြင်းထန်သော မကျေမနပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“မင်းတို့ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက ကျန်းမိသားစုကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့တာကလည်း အမှန်တရားပဲ။”
လီချန်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
“ကျန်းမိသားစုက ငါ့ဟေးချီရှီဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးချင်ခဲ့တာ၊ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ဟေးချီရှီဂိုဏ်းက သူတို့ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ရမှာလဲ။”
နျဲ့ယွင်က ကျယ်လောင်စွာပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ် ဟေး၊ မင်း ဒါက ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေဆိုတာကို သတိရရမယ်။ မင်း ဒီကိုရောက်လာတဲ့အခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်တာကို လုံးဝတားမြစ်ထားတယ်။”
လီချန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှေးစင်းလိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “ဒါကြောင့် စည်းမျဉ်းတွေချိုးဖောက်တာကို အပြစ်ပေးရမယ်။”
ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် ရုတ်တရက်သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
‘ရွှပ်!’
နျဲ့ယွင်၏ လှံကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဘယ်ဘက်လက်မောင်းသည် ရုတ်တရက်ပြတ်ထွက်သွားပြီး လှံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော လက်မောင်းမှ သွေးများ မစီးကျမီ နျဲ့ယွင်သည် သူ၏အခြားလက်ဖြင့် သွေးကြောများကို အလျင်အမြန်ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ပို၍ပင်ဖြူဖျော့သွားပြီး သူသည် မတည်မငြိမ်ယိမ်းယိုင်နေသည်။
သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်း ပြတ်ထွက်မသွားမီ သူသည် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းပင်မရှိခဲ့ပေ။
ဤအဆင့်ရှိ အစွမ်းသည် သေချာပေါက် ကျုံးရှီးတစ်ဦး၏ အစွမ်းဖြစ်သည်။
ခုနကသာ သူ၏လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပါက သူသည် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။
“မင်းတို့မိသားစုသုံးခုအတွက်တော့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို မှားယွင်းတဲ့သတင်းအချက်အလက်တွေနဲ့ လှည့်ဖြားတာကလည်း ခွင့်မလွှတ်နိုင်တဲ့ပြစ်မှုပဲ။”
လီချန်သည် ဟုန်၊ ချူနှင့် ရှူမိသားစုများ၏ ခေါင်းဆောင်များကို ကြည့်ကာ “မင်းတို့သုံးယောက်က မင်းတို့ရဲ့အပြစ်တွေအတွက် တန်ကြေးပေးဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းသည် စည်းမျဉ်းများကိုသာ ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။ ချူယွမ်ခရိုင်၏ ကြီးမြတ်သော မိသားစုသုံးခုသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို လှည့်ဖြားပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် သူတို့၏လက်ကို ငှားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် ပို၍ပင်ဆိုးရွားသည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ထိုသို့သောအရာကို လုံးဝမသည်းမခံနိုင်ပေ။ သူတို့သာ မိသားစုသုံးခုကို မအပြစ်ပေးပါက သူတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာသည် ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။
ထို့အပြင် ချူယွမ်ခရိုင်မြို့ရှိ နတ်ဘုရားဓားစံအိမ်တွင် တပ်စွဲထားသော တပည့်များသည်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်ခြေများသည်။ သူတို့သည် မိသားစုသုံးခု၏ သတင်းအချက်အလက်များ၏ အမှန်တရားကို သိရှိခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။
ဟုန်ယန်ယွမ်နှင့် အခြားမိသားစုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများအားလုံး အရုပ်ဆိုးသွားကြသည်။
“ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး! ငါ့ချူမိသားစုမှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ အတွင်းစည်းတပည့်တွေဖြစ်တဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေရှိတယ်၊ သူတို့က ဂိုဏ်းအတွက် အသက်စွန့်စားကြတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ မင်းက တခြာနယ်ကအင်အားစုတစ်ခုကို မျက်နှာသာပေးရတာလဲ။”
ချူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်က ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။
သူ၏ချူမိသားစုသည် သတင်းအချက်အလက်တွင် ဖုံးကွယ်လှည့်ဖြားခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တွဲဖက်အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ခံရသည်။
အဘယ်ကြောင့် နျဲ့ယွင်၏ လက်မောင်းကိုသာ ဖြတ်တောက်ပြီး သူ့ကိုမူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ခိုင်းရသနည်း။
“အစ်ကို ချူ။”
ဟုန်ယန်ယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်။ ချူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဤမျှအကျိုးအကြောင်းမဆီလျော်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများသာ သူတို့ပြုလုပ်ခဲ့သော အမှားများကို သိရှိသွားပါက အကျိုးဆက်များသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။
သူတို့သုံးဦးသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်လျှင် သူတို့သည် သူတို့မိသားစုများ၏ ချူယွမ်ခရိုင်ရှိ ရာထူးများကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး ရှင်းလင်းခံရခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝတန်ဖိုးရှိသည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း အတူတူပဲထင်လား။”
လီချန်က တည်ငြိမ်စွာ အခြားမိသားစုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာမေးလိုက်သည်။
“သူရဲကောင်းငယ်လေး လီ၊ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ဖို့ အသင့်ပါပဲ။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ဟုန်မိသားစုရဲ့ အပြစ်တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ပဲ ကျွန်တော်တောင်းဆိုပါတယ်။”
ဟုန်ယန်ယွမ်က ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်သည်။ သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် သူ၏လက်ဖဝါးကို သူ၏ဦးခေါင်းခွံသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူ၏ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်နှင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
ရှူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်သွားသော ဟုန်ယန်ယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာနှင့် ချူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် သူသည်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်သည်။
“မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးမစီရင်ဘူးဆိုတာ သေချာလား။”
လီချန်သည် ချူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်သည်။
အခြားမိသားစုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး ဤမျှပြတ်ပြတ်သားသား ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်သည်ကို မြင်သောအခါ ချူမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ရေအေးတစ်ပုံးလောင်းချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူသည် ချက်ချင်းတည်ငြိမ်သွားသည်။
“ကျွန်တော်၊ ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်။”
သူသည် တုန်ခါနေသော လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေပြီး သူ၏လက်ဖဝါးကို အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်သုံးဦးလုံးသည် လူမြင်ကွင်းတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်သွားကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော မိသားစုသုံးခု၏ သိုင်းပညာရှင်များသာလျှင် ရှုပ်ထွေးစွာကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နျဲ့ယွင်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏လက်မောင်းတစ်ဖက်သာ ဆုံးရှုံးခဲ့သည့်အတွက် သူမည်မျှကံကောင်းသည်ကို ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။
“သခင်၊ ငါတို့ အခု ထွက်သွားလို့ရပြီလား။”
သူက ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။
“သွား။”
လီချန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
နျဲ့ယွင်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဦးညွှတ်ကာ ကျန်ရှိနေသော ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူတို့၏အဖော်ရာပေါင်းများစွာ၏ အလောင်းများမှာမူ သူတို့သည် သဘာဝကျကျ မယူဆောင်သွားနိုင်ပေ။
ဟေးချီရှီဂိုဏ်းနှင့် မိသားစုသုံးခုကြားမှ ဤမျှနက်ရှိုင်းသော သွေးကြွေးဖြင့် သူတို့သည် ချူယွမ်ခရိုင်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အခြေချရန် အခြားနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။
လက်မောင်းတစ်ဖက်ပြတ်သွားသည်နှင့် သူ၏အစွမ်းသည် သေချာပေါက် များစွာလျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်းသည်လည်း သူတို့၏အင်အားစုများ၏ ၈၀-၉၀% ကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဟေးချီရှီဂိုဏ်း၏ လုံးဝကျဆင်းခြင်းသည် ရှေ့ပြေးနိမိတ်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အနာဂတ်သည် သူတို့အခြားနေရာများသို့ သွားလျှင်ပင် မသေချာပေ။
လီချန်သည် ကျန်ရှိနေသော မိသားစုသုံးခု၏ သိုင်းပညာရှင်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏တာဝန်အစီရင်ခံစာကို တင်သွင်းပြီး ချူယွမ်ခရိုင်ရှိ အခြေအနေနှင့် သူ၏ကိုင်တွယ်ပုံနည်းလမ်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
.....
ဆယ်ရက်ကျော်အကြာတွင် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ရုတ်တရက်ခေါ်ယူလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်အတွင်း...
“လီချန်၊ ချူယွမ်ခရိုင်က အခြေအနေကို မင်းကိုင်တွယ်ပုံက အရမ်းကောင်းတယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက အသိအမှတ်ပြုကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းရဲ့အမြင်ကနေပဲ အရာတွေကို စဉ်းစားခဲ့တာပါ။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“လီချန်၊ ငါ မင်းကို အမြဲတမ်းအထင်ကြီးခဲ့တယ်။ မင်းသာ နည်းနည်းပိုပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးရင် မင်းက အာဏာရှိတဲ့အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ မခက်ခဲဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ရွယ်တူများအကြားတွင် လီချန်၏ ကျုံးရှီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်အရှိန်သည် ချန်ရှောက်ယောင်နှင့် နန်းကုန်းပိုင်ထက် အနည်းငယ်သာနှေးသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံမှုမှာပဲ စိတ်ဝင်စားတယ်။ တခြားအရာတွေအတွက်တော့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးဘူး။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက တကယ်ပဲ အကြီးအကဲ ကျိုးနဲ့ တူတာပဲ။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
ဆရာတူတပည့်တူ အမှန်ပင်။
ကျိုးပုဖိန်သည် တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မထွက်ဘဲနေခဲ့သည်။ ယခု ဤတပည့်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် ဆယ်စုနှစ်ကျော်ကြာ မရပ်မနားခေါင်းလောင်းတီးနေသည်။
“လီချန်၊ အခု အရမ်းကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုရှိတယ်။ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက လူငယ်ကျုံးရှီးတစ်ယောက်ကို တော်ဝင်မျိုးနွယ်ရဲ့ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ စေလွှတ်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်မှာ မင်းက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကထက် အများကြီးသာလွန်တဲ့ သယံဇာတတွေနဲ့ ဆက်ဆံတွေရလိမ့်မယ်။ မင်းပေးဆပ်ရမယ့် တစ်ခုတည်းသောတန်ကြေးကတော့ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်အတွက် နှစ်သုံးဆယ်အမှုထမ်းဖို့ပဲ။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်သို့ လူများစေလွှတ်သည့် အလေ့အကျင့်တစ်ခု အမြဲရှိခဲ့ပြီး အခြေခံအားဖြင့် နှစ်သုံးဆယ်တိုင်း ပြောင်းလဲသည်။
ယခင်တစ်ဦးသည် နှစ်သုံးဆယ်အမှုထမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်မှ ပြန်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ထိုနေရာသို့ တပည့်သစ်တစ်ဦးကို စေလွှတ်ရန် လိုအပ်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒါက ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား။”
လီချန်သည် မှင်သက်သွားပြီး အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်သေးပါဘူး။ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုရှိတယ်၊ တစ်ခုက မင်း၊ နောက်တစ်ခုက ချန်ရှောက်ယောင်။ ဒါပေမဲ့ ချန်ရှောက်ယောင်က တော်ဝင်သိုင်းပညာအကယ်ဒမီကို အရင်က သွားခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းမှာ ရွေးချယ်ဖို့ ဦးစားပေးအခွင့်အရေးရှိတယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက “ကျိမင်က ကျုံးရှီးတစ်ဦးဖြစ်ဖို့ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာကတော့ ကံဆိုးတာပဲ။ မဟုတ်ရင် သူလည်း အခွင့်အရေးရှိမှာ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီအခွင့်အရေးကို စီနီယာအစ်ကိုချန်ကို ပေးလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် မသွားတော့ဘူး။”
လီချန်သည် ၎င်းသည် မဆုံးဖြတ်ရသေးသည်ကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။
သူသာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သို့ သွားပြီး နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ပါက သူသည် နှစ်သုံးဆယ်အမှုထမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူသည် နှစ်သုံးဆယ်ကြာ လွတ်လပ်မှုပျောက်ဆုံးသွားမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် နေထိုင်ပြီး ခေါင်းလောင်းတီးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာရှိနိုင်ပါ့မလား။
“မင်း စွန့်လွှတ်ချင်တာ သေချာလား။ ဒီအခွင့်အရေးက အရမ်းရှားတယ်။ မင်း နှစ်သုံးဆယ်အမှုထမ်းရပေမယ့် နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုသယံဇာတတွေနဲ့ မင်းက အဆင့်အမြင့်ဆုံးကျုံးရှီးတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲလိုလိမ့်မယ်။ မင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံသားအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေးနည်းနည်းတောင်ရှိတယ်။ မင်း ဒါကို မသိလောက်ပေမဲ့ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က တစ်ချိန်က နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်မှာ နေခဲ့ဖူးတယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် အံ့ဩသွားသည်။
သူသည် တပည့်တစ်ဦးကို နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရုတ်တရက်စီစဉ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံသားအသစ်တစ်ဦးမွေးဖွားနိုင်ခြေသည် အလွန်နည်းပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတွင် တည်ထောင်သူဘိုးဘေးမှလွဲ၍ စုစုပေါင်းကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဆယ့်တစ်ဦး မွေးဖွားခဲ့သည်။ ခြောက်ဦးသည် စစ်မှန်သောတပည့်များမှ မွေးဖွားခဲ့ပြီး တစ်ဝက်ကျော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ကျန်ငါးဦးသည် စစ်မှန်သောတပည့်မဟုတ်သော နတ်ဘုရားဓားနှင့် ကိုက်ညီသူများမှ မွေးဖွားခဲ့သည်။
ဤကောင်းကင်ဘုံသားငါးဦးအနက် လေးဦးသည် လက်ရှိကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်အပါအဝင် နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံရှိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးမွေးဖွားနိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်ရန် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် သွားရမည်ဖြစ်သည်။
လီချန်နှင့် ချန်ရှောက်ယောင်တို့သည် သူတို့ရွယ်တူများအကြား ကျုံးရှီးများဖြစ်လာသည့် ပထမဆုံးသူများဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံး အသက်လေးဆယ်အောက်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းသည် သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံသားများဖြစ်လာရန် အချို့သော မျှော်လင့်ချက်ပေးသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သူတို့သာ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ပါက ဤဖြစ်နိုင်ခြေသည် များစွာတိုးတက်မည်ဖြစ်သည်။
***