မဟာမြစ်ဓားချီ ပထမအဆင့် ကျွမ်းကျင်ခြင်း
Vol. 8 Ch. 118
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်က တိတ်ဆိတ်တဲ့ဘဝကို ပိုကြိုက်ပြီး ကန့်သတ်ချက်တွေအများကြီးကို မခံနိုင်ဘူး။ ဒီအခွင့်အရေးကို စီနီယာအစ်ကိုချန်ကို ပေးသင့်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက တော်ဝင်သိုင်းပညာအကယ်ဒမီကို သွားခဲ့ဖူးတယ်။ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်တာက သူ့အတွက် ကျွန်တော့်ထက် ပိုသင့်တော်တယ်။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။ သူ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ တစ်နှစ်အတွင်း သူ သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်လာမှာပင်။
“လီချန်၊ နောင်တမရနဲ့နော်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတပည့် ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာမဟုတ်ဘူး။”
လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်သို့ သွားလျှင် ရူးသွားလိမ့်မည်။
“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို မင်း ပြန်နိုင်ပြီ။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒါဆို ဒီတပည့် ခွင့်ပြုပါဦး။”
လီချန်က ဦးညွှတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။
“ဒီကလေး…”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် လီချန်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူသည် ဤမျှကြီးမားသော အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်သူတစ်ဦးကို မမြင်ဖူးပေ။
“လေ့ကျောက်၊ ရေစက်ကျတောင်ထွတ်ကို သွားပြီး ချန်ရှောက်ယောင်ကို ခေါ်ခဲ့။”
သူက ရုတ်တရက်အော်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာ။”
လေ့ကျောက်၏ အသံသည် ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
....
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်
‘ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်’
ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံ မြည်ဟည်းလာသည်။
လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းတီးပြီးခါစဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံတော့မည်အပြုတွင် ဆရာကျိုးပုဖိန်သည် တောင်ခြေမှ ပြန်ရောက်လာသည်။
“လီချန်၊ မင်း ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီအခွင့်အရေးကို တခြားတစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်ရတာလဲ။”
ကျိုးပုဖိန်က အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်၊ “ဒီအခွင့်အရေးက ဘယ်လောက်ရှားတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား။”
“ဆရာ၊ ဒီတပည့်က ဒီအခွင့်အရေးကို လိုအပ်တယ်လို့ ထင်လား။”
လီချန်က သူ၏နှာခေါင်းကို တို့ထိကာ ပြောလိုက်သည်။
“အမ်… မင်းက ပြီးပြည့်စုံသောမွေးရာပါတစ်ဦးဖြစ်ပေမယ့် ဒါက အမြဲတမ်း နည်းနည်းပိုမြန်စေနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါခံစားရတာက မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က ငါစိတ်ကူးထားသလောက် မမြန်ဘူးထင်တယ်။”
ကျိုးပုဖိန်သည် လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် “ပြီးပြည့်စုံသောမွေးရာပါ” ဟူသော စကားလုံးများကို အသံထွက်ပြောခြင်းသည် မကောင်းပေ။
“ဆရာ၊ ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က နောက်ထပ်အဆင့်တက်မှုတစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် မတော်တဆ စစ်မှန်သောအနှစ်သာရဘုံရဲ့ အလယ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတယ်။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အဆင့်တက်သွားပြီ?”
ကျိုးပုဖိန်၏ မျက်နှာသည် အံ့ဩမှုပေါ်လာသည်။ “ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုက မဆိုးဘူး။ မင်းရဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်ကရော ဘယ်လိုလဲ။”
သူစကားပြောရင်း သူသည် ရုတ်တရက်သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လီချန်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ လီချန်သည် တည်ငြိမ်စွာရပ်နေသည်။
ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ကျိုးပုဖိန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ့ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ ပြင်းအားကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အစွန်းရောက်သည်အထိ တွန်းတင်သည်အထိ လီချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲဘဲ သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် လုံးဝမရှိသကဲ့သို့ပင်။
“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်… မင်းရဲ့ပုံရိပ်ယောင်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်က အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်နေပြီထင်တယ်။”
ကျိုးပုဖိန်သည် ချက်ချင်းပြုံးလိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အဆင့်ကို သိသည်။ ၎င်းသည် အပြည့်အဝမကျန်းမာသေးသော်လည်း ကျုံးရှီးအဆင့်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
လီချန်သည် သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ နှိမ်နင်းမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိကတည်းက ၎င်းသည် လီချန်၏ နှလုံးမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အဆင့်သည် အဆင့်အမြင့်ဆုံးကျုံးရှီးများ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
တစ်ခုတည်းသော ချို့တဲ့သောအရာမှာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာလည်း လီချန်၏ နားလည်နိုင်စွမ်းသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို ပြသသည်။
သူသည် နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်အကြောင်းကို နောက်ထပ်မပြောတော့ပေ။
သူ၏ဤတပည့်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာ ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်နိုင်ပေမည်။ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်သို့ သွားခြင်းသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိစေနိုင်သည်။
.......
ထိုက်ဖင်ခရိုင်၊ မန်နျိုခရိုင်မြို့
လူတစ်စု ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဒီမှာပဲဖြစ်ရမယ်။”
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးတစ်ဦးသည် သူ၏လက်ထဲတွင် မြေပုံတစ်ချပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး နွယ်ပင်များဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ဖုံးလွှမ်းနေသော နွားချိုချောက်ကမ်းပါးအောက်မှ ဧရိယာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
မကြာမီပင် လူများသည် နွယ်ပင်များနှင့် ချုံပုတ်များကို ရှင်းလင်းစပြုလာပြီး အတွင်းတွင် သဘာဝဂူတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
အုပ်စုသည် ဝင်ရောက်သွားသည်။
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးသည် လမ်းပြကာ ပို၍ပို၍နက်ရှိုင်းစွာသွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဂူတစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
၎င်းအထက်တွင် “ထိုက်ဖင်သမိုင်းဝင်ဂူ” ဟူသော စကားလုံးများ ရေးထားသည်။
“ဒါ၊ ဒါပဲ…”
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးသည် သူဖော်ပြနိုင်ခြင်းမရှိလောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဝမ်းမြောက်မှုမျက်ရည်များသည် သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဝဲတက်လာသည်။ ရှန့်ဘာသာရေးသည် ဤနေရာကို ရှာဖွေရန် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ယနေ့မှသာ သူသည် သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ဘဏ္ဍာမြေပုံလေးခုနှင့် အခြားလျှို့ဝှက်သဲလွန်စအချို့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ဖင်သမိုင်းဝင်ဂူကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ တစ်ချိန်က ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်း၏ မွေးဖွားရာနေရာဖြစ်သည်။ ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းသည် ထိုက်ဖင်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည်အသက်သွင်းလိုခဲ့သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီတံခါးက ပွင့်နေတာလဲ။”
သူ၏ဘေးမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။
“တံခါးပွင့်နေရင်တောင် ငါတို့ လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ မဝင်နိုင်ဘူး။”
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးက ယုံကြည်မှုရှိစွာပြောလိုက်သည်။
သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဂူ၏ဝင်ပေါက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။ အခြားသူများလည်း အလားတူလိုက်ပါလုပ်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် စတင်ရွတ်ဆိုပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များမှ မှိန်ဖျော့သော အလင်းကွင်းတစ်ခု တဖြည်းဖြည်းထုတ်လွှတ်လာသည်။ ဤအလင်းကွင်းသည် တဖြည်းဖြည်းဆက်စပ်သွားပြီး လကိုဟစ်အော်နေသော ကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေ၏ ထူးဆန်းသော တစ္ဆေပုံစံတစ်ခု ဖွဲ့စည်းသွားသည်။
ထို့ကြောင့် ထူးဆန်းသော တစ္ဆေ၏ ဖုံးအုပ်မှုအောက်တွင် အုပ်စုသည် ဂူ၏ဝင်ပေါက်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်းလျှောက်သွားကြသည်။
သူတို့ဂူထဲသို့ ခြေချသောအခါ ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း၏ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းဂန်များတွင် ထိုက်ဖင်သမိုင်းဝင်ဂူနှင့်ပတ်သက်သော ဖော်ပြချက်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေနတ်ဘုရားသားရဲ၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးဖြင့် အမြဲတမ်းဖုံးလွှမ်းနေသည်ဟု ဆိုသည်။ ကြီးမြတ်သော လမယ်တော်အပေါ် ကြည်ညိုမှုဖြင့်သာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကာကွယ်မှုရရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေနတ်ဘုရားသားရဲ၏ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အတွင်း လျှောက်သွားနိုင်သည်။
သို့သော် ယခု သူသည် မည်သည့်မမြင်နိုင်သော နတ်ဘုရားတန်ခိုးကိုမျှ မခံစားရပေ။ သူသည် သာမန်ဂူတစ်ခုတွင် လျှောက်သွားနေသကဲ့သို့ပင်။
ဤသည်မှာ သူ့ကို အလွန်နားမလည်နိုင်ဖြစ်စေသည်။
သူတဖြည်းဖြည်းနက်ရှိုင်းစွာသွားသည်နှင့် ဧရာမပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ခွေနေသည်ကို ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဤပုံသဏ္ဌာန်သည် ခြောက်သွေ့ပြီး ပိန်လှီနေပြီး ခြောက်သွေ့သော အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် နှလုံးတုန်ခါစေသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသေးသော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ကြီးမားသော အရွယ်အစားကြောင့်သာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားတန်ခိုးဟု ခေါ်ဆိုသောအရာနှင့် ဘာမှမဆိုင်ပေ။
“ဒါ ဘာလဲ။”
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးသည် ပို၍ပင်နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။
အဘယ်ကြောင့် ၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ကွဲပြားနေရတာလဲ။
သူသည် နယ်နိမိတ်မရှိသော နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှိသော ကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေနတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့သင့်သည်မဟုတ်လော။
သံသယများဖြင့် သူသည် ကြီးမားပြီး ပိန်လှီနေသော အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီထဲမှ ပုံရိပ်နှင့် အလွန်ဆင်တူသည်၊ ၎င်းသည် လုံးဝခြောက်သွေ့သွားသည်မှလွဲ၍။
သူသည် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားသောအခါ မမြင်နိုင်သော အရှိန်အဝါသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ့ကို မည်သည့်ဖိအားမျှဖြစ်ပေါ်စေရန် မလုံလောက်ပေ။
“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးသည် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားသည်။
သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားပြီး ကြီးမားသော အလောင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူ၏အကြည့်သည် အချို့သော ပြင်ပအင်အားဖြင့် ချိုးဖောက်ခံထားရသော အလောင်းရှိ အပေါက်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီးနောက် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။
အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု ယူဆောင်သွားသကဲ့သို့ပင်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”
လူတစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
“တစ်ယောက်ယောက် ဒီကိုရောက်နှင့်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေနတ်ဘုရားသားရဲဆီက နတ်ဘုရားအမြုတေကို ယူသွားပြီ။ ငါတို့ အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။”
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးက အဆုံးမရှိသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေနတ်ဘုရားသားရဲသည် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း၏ ပြန်လည်နိုးထရေးအတွက် သော့ချက်ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေနတ်ဘုရားသားရဲ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမရှိဘဲ လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ မည်သို့အောင်မြင်နိုင်မည်နည်း။
ရှိနေသူအားလုံး သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ဤသည်မှာ လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း၏ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးပမ်းမှုသည် လုံးဝပူဖောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်မသက်ရောက်ပေဘူးလား။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ နတ်ဘုရားအမြုတေကို ယူသွားတဲ့သူက သူတော်စင်မယ်ရဲ့ ရှန့်ဘာသာရေးတပ်ဖွဲ့ကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့သူဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လား။”
ထိုသူက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်၊ “သူတော်စင်မယ် သေဆုံးချိန်က နတ်ဘုရားဘဏ္ဍာတိုက်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ သဲလွန်စတွေအရ အဲဒီလူက ရှန့်ဘာသာရေးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို တစ်ဦးတည်းမျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ရုံသာမက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအခြေအနေကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။”
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ အရမ်းဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။ ပြီးတော့ အချက်အလက်အားလုံးအရ ဒီလူက ထိုက်ရှင်းဒေသအတွင်းမှာ အများဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ ငါတို့ သူ့ကို ဆွဲဆောင်ထုတ်ပြီး နတ်ဘုရားအမြုတေကို ပြန်ယူရမယ်။”
ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားအမြုတေသည် လကိုးကွယ်ဂိုဏ်း၏ ပြန်လည်နိုးထရေးအတွက် သော့ချက်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် ၎င်းကို ဘယ်လိုဈေးနဲ့ဖြစ်ဖြစ် ပြန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။
......
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းမှ ဝေးလံသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် လီချန်သည် ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ချထားသည်။
ကျောက်စိမ်းပြားသည် ထူးဆန်းသော ပုံစံများဖြင့် ရေးထွင်းထားပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် ယွမ်ကျောက်တုံးတစ်တုံး ထည့်သွင်းထားသည်။
ဤသည်မှာ စစ်ကွက်ပြားတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကာလအတွင်း ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်ကွက်တစ်ခုကို အမှန်တကယ်တည်ထောင်ရန် စစ်မှန်သောချီကို အသုံးပြု၍ စစ်ကွက်ဖွဲ့စည်းခြင်းသည် မတည်ငြိမ်ပေ။
အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် သူ၏စစ်မှန်သောချီသည် ထာဝရတည်တံ့နိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။
စစ်မှန်သောချီဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ချီစစ်ကွက်တစ်ခုသည် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။
စစ်မှန်သော စစ်ကွက်တစ်ခုသည် စစ်ကွက်ပြားနှင့် ချီစစ်ကွက်တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
လီချန်၏ လက်ချောင်းတစ်ချက်လှုပ်ခါမှုဖြင့် စစ်ကွက်ပြားသည် ပျံထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။ စစ်မှန်သောချီစီးကြောင်းများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် အခြေခံချီစစ်ကွက်နှစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်သည်၊ ၎င်းတို့သည် စစ်ကွက်ပြားနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
ဤအဆင့်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ပေါ်လာသည်။
‘ရွှီ!’
စစ်ကွက်ပြားသည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်၊ ချီစစ်ကွက်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပုံရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ချီစစ်ကွက်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနိုင်သည်။
စစ်ကွက်ပြားမှ ထုတ်လွှတ်သော အလင်းသည် တဖြည်းဖြည်းအားကောင်းလာသည်။ ရုတ်တရက်တုန်ခါမှုတစ်ခုဖြင့် မမြင်နိုင်သော ချီလှိုင်းတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီသည် မမြင်နိုင်သောအင်အားတစ်ခုဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး စစ်ကွက်ဧရိယာအတွင်း စုပုံလာပြီး တဖြည်းဖြည်းပိုမိုပြင်းထန်သော ယွမ်ချီနယ်ပယ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းသွားသည်။
“ဒီဝိညာဉ်စုစည်းစစ်ကွက်က တကယ်မဆိုးဘူး။”
လီချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာလွတ်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီ၏ ပြင်းအားကို ခံစားပြီးနောက် ကျေနပ်သောအမူအရာတစ်ခု ဖော်ပြလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်စုစည်းစစ်ကွက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အပြင်ဘက်ထက် များစွာပိုမိုထိရောက်ပေလိမ့်မည်။
ဤဝိညာဉ်စုစည်းစစ်ကွက်၏ လည်ပတ်မှုသည် ယွမ်ကျောက်တုံးများကို သုံးစွဲရန် လိုအပ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စစ်ကွက်ပြား၏ လည်ပတ်မှုသည် ၎င်းတွင် ထည့်သွင်းထားသော ယွမ်ကျောက်တုံးဖြင့် မောင်းနှင်သည်။
ထို့ကြောင့် ယွမ်ကျောက်တုံးများရှိ ယွမ်ချီကို သုံးစွဲကာ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီကို စုစည်းခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိမရှိကို အသုံးပြုပြီးမှသာ သိရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဤခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းစစ်ကွက်လက်စွဲတွင် ဝိညာဉ်စုစည်းစစ်ကွက်သည် အသုံးအများဆုံးအသုံးချမှုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အခြေခံစစ်ကွက်ခုနစ်ခုသည် အချင်းချင်းပေါင်းစပ်ကာ ထောင်ချောက်စစ်ကွက်များ၊ ကာကွယ်ရေးစစ်ကွက်များ၊ သတ်ဖြတ်စစ်ကွက်များနှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အခြေခံစစ်ကွက်ခုနစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ကာ စစ်မှန်သော ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းစစ်ကွက်ကို တည်ထောင်နိုင်သည်။
လီချန်၏ လက်ရှိအဆင့်သည် အရိုးရှင်းဆုံးဝိညာဉ်စုစည်းစစ်ကွက်ကိုသာ တည်ထောင်နိုင်သည်။
နောက်ရက်များတွင် လီချန်သည် ဝိညာဉ်စုစည်းစစ်ကွက်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအတွက် ဝိညာဉ်စုစည်းစစ်ကွက်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ယွမ်ကျောက်တုံးများကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီကို စုပ်ယူခြင်းထက် အနည်းငယ်ပိုမိုကုန်ကျစရိတ်သက်သာသည်။
၎င်းသည် ယွမ်ကျောက်တုံးသုံးစွဲမှု၏ ၁၀% ခန့်ကို ချွေတာနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံမှုထိရောက်မှုသည် လျော့ကျမည်မဟုတ်ပေ။
၁၀% သည် သေးငယ်သော ပမာဏမဟုတ်ပေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ကြီးမားသော အသုံးစရိတ်ပမာဏကို ချွေတာနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူ့တွင် ယွမ်ကျောက်တုံးများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း ရင်းမြစ်မရှိဘဲ သူသည် တစ်လုံးသုံးလျှင် တစ်လုံးနည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
....
ထိုသို့ဖြင့် တစ်လကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။
လီချန်သည် နေ့စဉ် အလွန်ပုံမှန်အတိုင်း ခေါင်းလောင်းတီးပြီး ကျင့်ကြံသည်။ သူသည် လုံးဝမပျင်းဘဲ ထိုအစား ၎င်းကို နှစ်သက်နေသည်။
ဤနေ့ လီချန်သည် မဟာမြစ်ဓားချီကို ကျင့်ကြံပြီးခါစတွင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် သူတည်ဆောက်ခဲ့သော ကျယ်ပြန့်သော ဓားမြစ်အရိပ်သည် အနည်းငယ်တုန်ခါသွားသည်ကို ရုတ်တရက်ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် မပျောက်ကွယ်ဘဲ အစား ပို၍ပို၍ခိုင်မာလာသည်။
“ဒါက?”
လီချန်သည် ပီတိဖြာသွားသည်။ သူသည် မဟာမြစ်ဓားချီ၏ ပထမအဆင့်ကို နောက်ဆုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သွားပြီဖြစ်သည်။
သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော ကျယ်ပြန့်သော ဓားမြစ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားရင်း လီချန်သည် ၎င်းကို အတင်းအကျပ်နှိမ်နင်းလိုက်သည်။
သူသည် မဟာမြစ်ဓားချီ၏ ပထမအဆင့်သည် ကောင်းကင်ပုံရိပ် သိုင်းပညာဖြစ်သည်ကို သိသည်။ ၎င်းကို ထုတ်လွှတ်သည်နှင့် သေချာပေါက် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏အစွမ်းကို ယခု စမ်းသပ်၍မဖြစ်ပေ။
***