← Chapters

ငါးအစုံအလင်စားပွဲ

Vol. 8 Ch. 124

ငါးအစုံအလင်စားပွဲ

Vol. 8 Ch. 124

လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ မောင်အချိန်မရောက်သေးပေ။ လမရှိသောကြောင့် ကောင်းကင်သည် မည်းမှောင်နေဆဲဖြစ်သည်။

‘ဘန်း!’

ဧရာမနဂါးပြာငါးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ပြင်းထန်စွာရုန်းကန်စပြုလိုက်သည်၊ ‘ဖတ် ဖတ် ဖတ်’ ဟူသောအသံပြုကာ မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ ကျောက်စရစ်ခဲများ ပျံ့ကျဲသွားပြီး အတော်လေးလှုပ်ရှားမှုဖြစ်စေသည်။

ခေါင်းလောင်းစင်မှ တရှပ်ရှပ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လျူမင် ထွက်လာသည်။ သူသည် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။

လျူမင်သည် ဧရာမနဂါးပြာငါးကို မြင်သောအခါ လန့်ဖျပ်သွားပြီး အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်၊ “စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ ဒါ ဘာလဲ။”

“ငါ မတော်တဆဖမ်းမိခဲ့တဲ့ ထူးဆန်းသောသားရဲ နဂါးပြာငါးတစ်ကောင်ပဲ။ မင်း ကံကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ ငါတို့ ငါးပွဲတော်လုပ်မယ်။”

လီချန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

“အာ? စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီငါးကို စားကြမှာလား။”

လျူမင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“မစားရင် ငါ ဘာအတွက် ဖမ်းလာမှာလဲ။”

လီချန်က “ငါတို့မစားနိုင်တာတွေကို ငါတို့ မီးခိုးတိုက်၊ နေလှန်းပြီး ကင်မယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ နဂါးပြာငါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အာရုံခံကြည့်သော်လည်း မိစ္ဆာကျောက်တုံးများကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ဤနဂါးပြာငါးသည် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် သန္ဓေပြောင်းလဲခဲ့သင့်သည်။

နေ့လည်ခင်းသို့ ရောက်သောအခါ လီချန်သည် နဂါးပြာငါးကို ပြုပြင်စပြုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကုန်းပေါ်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာရှိနေသော်လည်း နဂါးပြာငါးသည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆရာကျိုးပုဖိန်လည်း ပြန်ရောက်လာသည်။ ဤမျှကြီးမားသော နဂါးပြာငါးကို မြင်သောအခါ သူသည် အံ့ဩတကြီးအော်လိုက်သည်၊ “ဒီလောက်ကြီးတဲ့ နဂါးပြာဝိညာဉ်ငါးကို မင်း ဘယ်မှာဖမ်းခဲ့တာလဲ။”

“ကျွန်တော် ဖိန်ကျယ်ကန်မှာ ဖမ်းခဲ့တာ။”

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးပုဖိန်က အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်၊ “မင်း ဒါကို စားမလို့တော့ မဟုတ်ဘူးမလား။”

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ “ဟုတ်တယ်လေ၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ငါး၊ အရသာတော်တော်ရှိလောက်တယ်။ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ငါးကိုပုံစံအစုံနဲ့ပွဲတော်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက အရမ်းဖြုန်းတီးတာပဲ။”

ကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းခါကာ “ဒီနဂါးပြာဝိညာဉ်ငါးက ရေလွှမ်းနဂါးရဲ့ သွေးမျိုးရိုးပါဝင်တယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒါကို မွေးမြူနိုင်ရင် ရေလွှမ်းနဂါးပုလဲတစ်လုံးထုတ်လုပ်နိုင်ခြေရှိတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ ငါးကိုသတ်ပြီး ပုလဲကိုယူပြီး နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်ခု သန့်စင်နိုင်တယ်။ ဒီဆေးလုံးက ဘုံတွေကို အဆင့်တက်စေတဲ့ အံ့ဩဖွယ်အာနိသင်ရှိတယ်လို့ ဆိုတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကနေ ရေလွှမ်းနဂါးပုလဲတစ်လုံးမွေးမြူဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။”

လီချန်က “ပြီးတော့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ နဂါးပြာဝိညာဉ်ငါးကို မွေးမြူဖို့ နေရာမရှိဘူး။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက တကယ်ပဲ ပြဿနာတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကို တိုက်ရိုက်စားတာက အရမ်းဖြုန်းတီးတယ်လို့ ငါထင်တုန်းပဲ။”

ကျိုးပုဖိန်က ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဖြုန်းတီးတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့စားလိုက်ရင် ဖြုန်းတီးတာမဟုတ်တော့ဘူး။”

လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

သူစကားပြောရင်း သူသည် နဂါးပြာဝိညာဉ်ငါး၏ အသက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

ကျိုးပုဖိန်သည် သူ့တပည့်၏ ပြတ်သားမှုကြောင့် ရယ်မောမိသည်။ ဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများသာ ဤအကြောင်းကို သိပါက သူတို့သည် နှလုံးကြေကွဲသွားနိုင်ပေမည်။

နောက်တစ်ခုအနေဖြင့် လီချန်သည် ငါးကို စတင်ပြင်ဆင်လေသည်။ သူသည် ပုစဉ်းတောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော နှင်းဖြူရောင်ငါးအသားလွှာများကို လှီးထုတ်ကာ ပန်းကန်တစ်ခုပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်၊ ကြည်လင်နေသည်။

“ဆရာ၊ လာပါ၊ ငါးအစိမ်းသုပ်စားကြရအောင်။ အရသာရှိမှာ သေချာတယ်။”

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လျူမင်အား အရံဟင်းများကို ပြင်ဆင်ခိုင်းနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ဝိုင်ဖြူကိုလည်း လောင်းထည့်ထားသည်။ ဘေးတွင် အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသော အနီရောင်ဟော့ပေါ့ဟင်းချိုနှင့် အိုးကြီးတစ်လုံးရှိသည်။

“ငါးအစိမ်းသုပ်? အစိမ်းစားလို့ရတာလား။”

ကျိုးပုဖိန်က အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။

“ဆရာ၊ အရမ်းအရသာရှိတယ်။”

လီချန်သည် ငါးအစိမ်းသုပ်တစ်လွှာကို ကောက်ယူကာ အရံဟင်းအချို့ထည့်ပြီး တစ်ကိုက်တည်းမျိုချလိုက်သည်။ နူးညံ့ပြီး ချောမွေ့သော ငါးအသားသည် ထူးကဲသော အရသာရှိသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ကျိုးပုဖိန်နှင့် လျူမင်တို့သည်လည်း တစ်လွှာစီမြည်းစမ်းကြည့်ကြသည်။

“အယ်… ဒီငါးအစိမ်းသုပ်က စားလို့ရပြီး အရမ်းချောမွေ့၊ ချိုမြိန်ပြီး အရသာရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။”

တစ်ကိုက်စားပြီးနောက် ကျိုးပုဖိန်သည်လည်း မဆုံးနိုင်အောင်ချီးကျူးလိုက်သည်။

ငါးအစိမ်းသုပ်စားပြီးနောက် သူတို့သည် ငါးအသားလွှာဟော့ပေါ့၊ နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ငါးအသားလွှာကင်နှင့် နို့ဖြူရောင်နဂါးပြာငါးဟင်းချိုကို စတင်ခံစားကြသည်။

ငါးပွဲတော်တည်ပြီးနောက် သုံးဦးစလုံး သူတို့၏ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်များကို ပွတ်သပ်ကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်ပြည့်အင့်နေကြသည်။ သူတို့သည် စားသုံးခြင်းကို ရိုးရှင်းစွာမရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။

လီချန်သည် နဂါးပြာဝိညာဉ်ငါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ စားသုံးခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ပြုပြင်ရန် အနည်းငယ်ဒုက္ခများလောက်အောင် ကြီးမားနေဆဲဖြစ်သည်။

“လျူမင်၊ ဒါကို မင်းကိုပဲ ထားခဲ့မယ်။”

သူသည် သူ၏ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ စီနီယာအစ်ကိုလီ။”

လျူမင်က အလျင်အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤနဂါးပြာဝိညာဉ်ငါးသည် ကြီးမားပြီး ပြုပြင်ရန်ဒုက္ခများသော်လည်း… ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ငါးတစ်ကောင်! မည်မျှအဖိုးတန်လိုက်သနည်း!

သူသည် ငါးအကြေးခွံတစ်ချပ်ကိုပင် ဖြုန်းတီးရန် နှမြောသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လျူမင်သည် နဂါးပြာဝိညာဉ်ငါးကို အပြီးသတ်သိုလှောင်ရန် နှစ်ရက်အပြည့်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရိုးများပင်မဖြုန်းတီးခဲ့ပေ။ သူပြုလုပ်ခဲ့သော ငါးအရိုးဟင်းချိုသည် လုံးဝအရသာရှိသည်။

.....

နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်

လီချန်သည် ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီနှင့် တွေ့ဆုံပြီး ခေါ်ယူရေးပြဿနာအကြောင်းကို သူ့အား ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒီပြဿနာက ဖြေရှင်းဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူသည် ဤပြဿနာအကြောင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိခဲ့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒါက ဖြေရှင်းဖို့လွယ်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ဂိုဏ်းထဲဝင်နိုင်ခဲ့မယ့် သိုင်းပညာပါရမီရှင်တွေအများကြီးကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့တယ်။”

လီချန်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာကို ငါသိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သိုင်းပညာပါရမီရှင်တွေအများကြီးရှိပေမယ့် အနည်းငယ်သာ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခွင့်ရတယ်ဆိုတာကို မင်းနားလည်ရမယ်။ ဒါက လက်ရှိအကန့်အသတ်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံမှုသယံဇာတတွေက ဆုံးဖြတ်တာ။ ပြီးတော့ ငါတို့က ဂိုဏ်းထဲက တခြားသူတွေရဲ့အတွေးတွေကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက သူ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့ပြောလိုက်သည်။

သာမန်လူတွေကို စစ်ဆေးမှုအတွက် အခကြေးငွေကောက်ခံတာက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေမှာ မပြဋ္ဌာန်းထားပေမယ့် ဒါကို အောက်ခြေကလူတွေက ပုဂ္ဂလိကအရ သတ်မှတ်ထားတာ။ တကယ်တော့ ဒါက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းက သဘောထားတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုတယ်။

အတွင်းစည်းတပည့်တွေအတွက် နေရာအနည်းငယ်ပဲရှိတယ်။ သာမန်လူတွေက နေရာပိုယူရင် သဘာဝကျကျ တခြားသူတွေအတွက် နေရာနည်းသွားမှာပေါ့။

လီချန်သည် မှင်သက်သွားသည်။ သူသည် သူအရမ်းရိုးအနေသေးသည်ဟု ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့သာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရင် ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ပိုအားကောင်းအောင် လုပ်နိုင်တယ်။”

လီချန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ပိုအားကောင်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ်ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုလည်း ရှိတယ်၊ အဲဒါက အတွင်းပိုင်းပြိုကွဲမှုပဲ။ နှစ်ခုလုံးကို အဖက်ဆယ်မရဖြစ်သွားနိုင်တယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာရှိနေပြီးနောက် သူသည် ဤနိယာမများကို မည်သို့နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။

“ဒီလိုလုပ်ပါလား၊ ဒီနှစ်ရဲ့ခေါ်ယူမှုကို မင်းကိုပဲ အပ်လိုက်မယ်၊ ဘယ်လိုလဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ရုတ်တရက်ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်?”

လီချန်သည် မှင်သက်သွားပြီး စည်တီးသကဲ့သို့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဤခေါ်ယူမှုသည် သေချာပေါက် ငြီးငွေ့စရာကောင်းပြီး အချိန်ကုန်သောအလုပ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ခေါင်းလောင်းတီးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သေးသည်။ ဤသို့သော ကျေးဇူးမသိတတ်သောအလုပ်ကို သူမည်သို့လုပ်နိုင်မည်နည်း။

“တွေ့လား၊ မင်းလည်း ဒါက မလွယ်ဘူးဆိုတာ သိတယ် မဟုတ်လား။”

ဂိုဏ်းချုပ်က ပြုံးကာ “ဒါကြောင့် ဒီပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုက ရိုးရှင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုလိုထင်ရပေမယ့် ဒါကို တကယ်တမ်းအကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ခက်ခဲတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက လူတွေကို စော်ကားတာပဲ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော်က လူတွေကို စော်ကားရမှာ မကြောက်ဘူး၊ ကျွန်တော်က ဒါကို ဒုက္ခများတယ်လို့ပဲ ထင်တာ။”

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

“လီချန်၊ ဒီလိုလုပ်ပါလား၊ မင်းသာ ဒီခေါ်ယူမှုကို ကောင်းကောင်းလုပ်ပြီး စည်းမျဉ်းကောင်းကောင်းတစ်ခု တည်ထောင်ပေးသရွေ့ ငါ မင်းကို နောင်မှာ အတွင်းစည်းတာဝန်အားလုံးကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးမယ်။ မင်း အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှာ ကြိုက်သလို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး လုံးဝအနှောင့်အယှက်ပေးခံရမှာမဟုတ်ဘူး။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများကို စော်ကားသည့်အလုပ်ကို လုပ်လိုသူအနည်းငယ်သာရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လီချန်သည် ဤအတွက် အသင့်တော်ဆုံးသူဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီချန်သည် အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် အာဏာရှိသောအကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ရန် စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိပေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ တကယ်ပြောတာလား။”

လီချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူသာ နောင်မှာ အတွင်းစည်းတာဝန်များမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရလျှင် ၎င်းသည် အတော်လေးကောင်းမွန်သော သဘောတူညီချက်တစ်ခုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဒါပေါ့၊ တကယ်ပဲ။ ငါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ငါ့စကားကို ငါတည်တယ်။ ငါ မင်းနဲ့ နောက်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ခေါ်ယူမှုကို သေသေချာချာလုပ်ရမယ်။”

ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤသို့လုပ်ဆောင်လိုခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လုံလောက်သောအာဏာရှိသူတစ်ဦးမှ ဤကျေးဇူးမသိတတ်သော အခြားသူများကို စော်ကားသည့်အလုပ်ကို လုပ်လိုခြင်းမရှိသောကြောင့် သူ၌ စတင်ရန်နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။

လီချန်သည် အသစ်ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသော ကျုံးရှီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားဓားနှင့် ကိုက်ညီသူဖြစ်သည်။ သူ၌ လုံလောက်သောအလေးချိန်ရှိပြီး ဤအတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူ၌ ကျုံးရှီးတစ်ဦးကို သူ၏ဆရာအဖြစ်လည်း ရှိသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ဒီတာဝန်ကို ယူမယ်။”

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန်လည်း ရည်ရွယ်သည်။

ခေါ်ယူမှုကဲ့သို့သော အဓိကအဖြစ်အပျက်တစ်ခုတွင်ပင် ဤမျှကြီးမားသော ချို့ယွင်းချက်ရှိပါက ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် မည်သို့အားကောင်းနိုင်မည်နည်း။

လူတွေကို စော်ကားရမှာလား။ သူက လူတွေကို စော်ကားရမှာ ကြောက်လို့လား။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မလုံလောက်ပေ။

သူသာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် အနာဂတ်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် မျှော်လင့်ခြင်းမရှိပါက သူသည် ဤကိစ္စကို စိတ်မရှည်ပေ။

***

All Chapters