လူသစ်စုဆောင်းခြင်း
Vol. 8 Ch. 125
နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်..
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် မူလက အတွင်းစည်းလူသစ်စုဆောင်းရေးကို တာဝန်ယူသော စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲ ကန်းကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲ ကန်း၊ ဒီတစ်ခါ လူသစ်စုဆောင်းရေးမှာ ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်မယ်။ ခင်ဗျား သူ့ရဲ့အမြင်တွေကို နားထောင်သင့်တယ်။”
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဘယ်အကြီးအကဲများလဲ။”
အကြီးအကဲ ကန်းက မေးလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်အသရေဖျက်နေသည်၊ ဂိုဏ်းချုပ်က လူသစ်စုဆောင်းရေးတွင် တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် စီစဉ်နေခြင်းဖြစ်နိုင်သလား။ ဤသည်မှာ ယခင်က ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။
“အချိန်ကျရင် မင်း သိလိမ့်မယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဂိုဏ်းချုပ်။”
အကြီးအကဲ ကန်းက အလျင်အမြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
.....
လဝက်ကျော်ကြာ ငါးကိုပုံစံမျိုးစုံဖြင့်စားသုံးပြီးနောက် လီချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ငြီးငွေ့လာပြီး လျူမင်အား အရသာပြောင်းရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ မည်မျှပင်အရသာရှိသောအရာဖြစ်စေ နေ့စဉ်စားသုံးပါက သေချာပေါက် ငြီးငွေ့သွားမည်ဖြစ်သည်။
မကြာသေးမီက အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သည် မီးခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မီးခိုးတိုက်ငါး၏ အနံ့သည် လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ ထို့အပြင် ရာသီဥတုသည် ကောင်းမွန်ပြီး ဆားနယ်ပြီး လေလှန်းထားသော ငါးသည် နေရာအနှံ့ချိတ်ဆွဲထားသည်။
လီချန်သည် သူ၏ခေါင်းလောင်းတီးကျင့်ကြံမှုကို ပုံမှန်အတိုင်းဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။
သူ၏နှလုံးမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် တွင် ၉၉% တိုးတက်မှုသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ၎င်းသည် လုံးဝရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့အပြင် သူနှလုံးမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်နေစဉ် သူသည် ရံဖန်ရံခါ ထိုထူးဆန်းသောအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မမြင်နိုင်သော အမြှေးပါးတစ်ခုကို ထိတွေ့မိသည်။
ဤသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်တစ်ခုဖြစ်သည်ကို သူသေချာသည်။ သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းကင်ပုံရိပ်သို့ အဆင့်တက်ခြင်းမှ တားဆီးနေသည်မှာ ဤမမြင်နိုင်သော အမြှေးပါးဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။
ယခုအခါ သူတိုးတက်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာများမှာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၊ ကနဦး သွေးနှင့်ချီဘုံနန်းနှင့် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းစစ်ကွက်လက်စွဲတို့ဖြစ်သည်။
.....
ဤသို့ဖြင့် နှစ်လကျော် ကုန်လွန်သွားသည်။
ရှေ့တန်းမှ စစ်ပွဲသည် မပြေမလည်အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အဂ္ဂိရတ်အလုပ်ရုံတွင် အဂ္ဂိရတ်ဆရာအားလုံးသည် အားဖြည့်ဆေးလုံး၊ အစာရှောင်ဆေးလုံးနှင့် ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးများကို နေ့ရောညပါသန့်စင်နေပြီး ၎င်းတို့ကို စစ်ရေးထောက်ပံ့ပစ္စည်းများအဖြစ် အသုံးပြုကာ ရှေ့တန်းသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်နေသည်ဟု ဆိုသည်။
ဤအကြီးစားစစ်ပွဲတွင် သိုင်းပညာရှင်သောင်းပေါင်းများစွာနှင့်အတူ သူတို့စားသုံးသောအရာသည် သာမန်အစားအစာနှင့် မြက်မဟုတ်ဘဲ ဆေးလုံးများဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာစစ်သည်များသည် အစာရှောင်ဆေးလုံးများနှင့် ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးများကို စားသုံးကြသည်။
အစာရှောင်ဆေးလုံးများသည် လူများကို ဆာလောင်ခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် လိုအပ်သောအာဟာရများကို ပေးသည်။
ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးများကို ကျင့်ကြံမှုအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။
စစ်မြင်းများပင်လျှင် အားဖြည့်ဆေးလုံးများကို စားသုံးကြသည်။
ဤသည်မှာ ထောက်ပံ့ရေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို များစွာသက်သာစေနိုင်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကုန်ကျစရိတ်သည်လည်း အလွန်မြင့်မားသည်။
သို့သော် သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် ဆေးလုံးများမသောက်သုံးပါက သူတို့သည် သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် တပ်ဖွဲ့အဆင့်တိုက်ပွဲများအတွင်း သိုင်းပညာစစ်သည်များနှင့် ဗိုလ်ချုပ်များသည် သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ရန် ပေါက်ကွဲမှုဆေးလုံးများကို မကြာခဏသောက်သုံးရသည်။
လီချန်သည် ရှေ့တန်းသို့ နောက်ထပ်နှစ်ကြိမ်သွားရောက်ခဲ့ပြီး မင်းသားနင်၏ ပုန်ကန်သူစစ်တပ်သည် ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြေသည် အလွန်နည်းပါးသည်ဟု ခံစားရသည်။
ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည်လည်း ကနဦးတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဖွဲ့စည်းပြီးဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို တိုက်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။
အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်းနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ လူသစ်စုဆောင်းရေးရာသီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေ့တွင် သူသည် စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤစစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် လူသစ်စုဆောင်းရေးကို တာဝန်ယူသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
များသောအားဖြင့် ထိုနေရာတွင် လူများများစားစားမရှိပေ။ လူသစ်စုဆောင်းရေးရာသီအတွင်းမှသာ စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်သည် လုံလောက်သော လူအင်အားကို ဖြန့်ကျက်မည်ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ရှေ့တန်းတွင် စစ်ပွဲတစ်ခုရှိပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် လူအင်အားနည်းပါးနေသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်သည် လူအင်အားမလုံလောက်သည်မှာ သေချာသည်။
စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်တွင် အကြီးအကဲ ကန်းသည် တာဝန်များခွဲဝေနေသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က လွန်ခဲ့သောသုံးလက သူ့ကို ကူညီရန် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်မည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အရိပ်အယောင်မှ မရှိသေးဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်က မေ့သွားပြီဟုပင် သူသံသယရှိသည်။
လီချန် စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အကြီးအကဲတစ်ဦးက သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်၊ “မင်း ဘယ်တောင်ထိပ်ကလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်နောက်ကျနေတာလဲ။”
“ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့အမိန့်တော်အရ စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်က အကြီးအကဲ ကန်းကို လူသစ်စုဆောင်းရေးမှာ ကူညီဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာပါ။ အကြီးအကဲ ကန်း ဒီမှာရှိလားမသိဘူး။”
လီချန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်က ကိုယ်တိုင်အမိန့်ပေးတာ?”
အကြီးအကဲသည် မှင်သက်သွားသော်လည်း လီချန်သည် အလွန်ငယ်သည်။ လီချန်သည် အသက်သုံးဆယ့်ခြောက်နှစ်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း...
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကြောင့် အချိန်သည် သူ့အပေါ်တွင် မည်သည့်ခြေရာမှ မချန်ထားခဲ့ဘဲ သူသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ရှိနေသေးသည်။
“ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါရစေ။”
အကြီးအကဲသည် ချက်ချင်းပင် လေးစားဖွယ်စကားလုံးများကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က ကိုယ်တိုင်အမိန့်ပေးနိုင်သော မည်သူမဆို ထူးခြားသော နောက်ခံရှိရမည်ဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့အကြီးအကဲဆီကို ငါ့ကို ခေါ်သွားရုံပဲ။”
လီချန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်နောက်လိုက်ခဲ့ပါ။”
အကြီးအကဲက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
မကြာမီပင် လီချန်သည် တာဝန်များခွဲဝေရာတွင် အလုပ်များနေသော အကြီးအကဲ ကန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
“ဒါ ဂျူနီယာညီလေး လီကိုး။”
အကြီးအကဲ ကန်းသည် လီချန်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားသည်။
သူသည် လီချန်အကြောင်းကို သဘာဝကျကျ ကြားဖူးသည်။ သူသည် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တပည့်များအကြားတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျုံးရှီးတစ်ဦးဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။
ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို လူသစ်စုဆောင်းရေးတွင် ကူညီရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်ကို သူအံ့ဩခြင်းမရှိပေ။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဤလီချန်ကို လေ့ကျင့်ပေးလိုသောကြောင့် သူ့အား လူသစ်စုဆောင်းရေးတာဝန်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု သူခန့်မှန်းသည်။
ဤသို့သော ငယ်ရွယ်ပြီး အလားအလာကြီးမားသော ကျုံးရှီးတစ်ဦးသည် အနာဂတ်တွင် အာဏာရှိသောအကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်လာရန် အလွန်မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။
သူသည် မည်သည့်မလေးမစားမှုကိုမျှ ပြသရန် မဝံ့ဘဲ သူနှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆက်တွဲတာဝန်ခွဲဝေမှုအတွင်း အကြီးအကဲ ကန်းသည် လီချန်အား သူထပ်ဖြည့်စရာတစ်ခုခုရှိမရှိ မေးမြန်းရာ လီချန်က အကြီးအကဲ ကန်းသည် အတွေ့အကြုံကြွယ်ဝသော အကြီးအကဲတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူသည် သင်ယူရန်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ပြောလိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ကန်းသည် အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။ ဤဂျူနီယာညီလေး လီသည် အတော်လေးအသိတရားရှိသည်။
တာဝန်များခွဲဝေပြီးနောက် လီချန်သည် အတွင်းစည်းတပည့်များအတွက် နေရာခွဲဝေမှုအကြောင်းကို စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ကန်းသည် လူသစ်စုဆောင်းရေးစည်းမျဉ်းများကို ရှင်းပြသည်။ ပြီးတော့ လီချန်အတွက် နေရာနှစ်နေရာ သို့မဟုတ် သုံးနေရာထပ်ထည့်ရန် ပြဿနာမရှိဟု သူပြောသည်။
လီချန်သည် တဖြည်းဖြည်းအသေးစိတ်အချက်အလက်များ ပိုမိုသိရှိလာသည်။
လူသစ်စုဆောင်းရေးပြဿနာသည် အနည်းငယ်ပြင်းထန်သည်ဟုသာ ဆိုနိုင်သည်၊ အထူးသဖြင့် သာမန်မိသားစုများမှ ကလေးများအတွက် မဖော်ရွေပေ။ နေရာများဝယ်ရန် ငွေသုံးစွဲခြင်းသည် ဒုတိယသာဖြစ်ပြီး အချို့နေရာများတွင် သိုင်းပညာကျောင်းသားစနစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
သိုင်းပညာကျောင်းသားစနစ်ဟု ခေါ်ဆိုသောအရာမှာ ဤဧရိယာရှိ အတွင်းစည်းစစ်ဆေးပွဲကို အောင်မြင်သူတိုင်းသည် အချို့သော သိုင်းနည်းပြတစ်ဦး၏ တပည့်ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ခံရှိသော ထိုတပည့်များသည် အဆင်ပြေသော်လည်း သာမန်မိသားစုများမှ လာသူများမှာမူ သူတို့၏အရည်အချင်းသည် အထူးသဖြင့် မကောင်းမွန်သရွေ့ သူတို့သည် သိုင်းနည်းပြများ၏ အစေခံများနီးပါးဖြစ်လာပြီး သူတို့၏ခိုင်းစေသမျှကို လုပ်ဆောင်ရသည်။
အကြီးအကဲ ကန်းက ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် မပြောဘဲသိသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုနီးပါးဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။
အထူးသဖြင့် အတွင်းစည်းတပည့်များ တိုးချဲ့ပြီးနောက် ဤလမ်းကြောင်းသည် ပို၍ပင်သိသာထင်ရှားလာသည်။
လီချန်သည် ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် ဤအခြေအနေကို သိရှိသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှခက်ခဲသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူက လူသစ်စုဆောင်းရေးပြဿနာကို အစကတည်းက ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ဘယ်တော့မှ မထင်ခဲ့ပေ။
စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်မှ ပြန်လာပြီးနောက် လီချန်သည် ဤပြဿနာကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ခက်ခဲသည်။
မဟုတ်ဘူး၊ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများမပြုလုပ်ဘဲ ၎င်းကို ဖြေရှင်းရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုသင့်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကတိပေးထားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ ဒါကို လုံးဝဖြေရှင်းရမယ်။”
လီချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူသည် သူ၏စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
......
ညအချိန်
နတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့စခန်း
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ဖွဲ့စည်းထားသော ဤသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် လပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကနဦးပုံဖော်ပြီးဖြစ်သည်။
အမိန့်ပေးတဲအတွင်း ရှောင်ဝမ်တောက်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို အသုံးပြုကာ စခန်းတွင် ပျံ့နှံ့နေသော စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ပွဲစိတ်နှင့် ဆက်သွယ်နေသည်။
သို့သော် ဤတိုက်ပွဲစိတ်သည် အလွန်အားနည်းသည်။ ညအနားယူချိန်အတွင်း ၎င်းကို အနည်းငယ်သာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။
ဤသို့ဖြင့်ပင် ဤသည်ကို အောင်မြင်ရန် လပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။
“အင်း၊ အရမ်းခက်ခဲတာပဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် နက်ရှိုင်းစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် တင်းကျပ်သော ဘဝကို ကြိုက်နှစ်သက်သူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ အခြေအနေများကြောင့်သာမဟုတ်ပါက သူသည် ဤသိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးဖြစ်လိုမည်မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အသန်မာဆုံးကောင်းကင်ဘုံသားအနေဖြင့် သူသည် ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စများကိုပင် စီမံခန့်ခွဲလိုခြင်းမရှိပေ။
ရုတ်တရက် သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်ချိန်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် တဲထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ တံခါးဝမှ အစောင့်များသည် လုံးဝမသိရှိပုံရပေ။
သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အလျင်အမြန်ထရပ်ပြီး အရိုအသေပြုလိုက်သည်၊ “တာအိုမိတ်ဆွေကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။”
သူသည် ထိုအကြီးအကဲ၏ စစ်မှန်သောမျက်နှာကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ဤဝတ်စုံနှင့် သူအလွန်ရင်းနှီးသည်။
“ငါ ဒီတစ်ခါလာတာက ကိစ္စတစ်ခုတည်းအတွက်ပဲ။”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်၏ ရှတတအသံ မြည်ဟည်းလာသည်။
“တာအိုမိတ်ဆွေ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
ဤအထောက်အထားမသိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တက်ကြွစွာဆက်သွယ်နေသည်။
“နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဘုံသားအသစ်တွေ ဘာဖြစ်လို့ မွေးထုတ်နိုင်တာလဲဆိုတာ မင်းသိလား။”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်က တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။
“တပည့်တွေထဲမှာ လုံလောက်တဲ့ မူလအရိုးအမြစ်၊ အရည်အချင်းနဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေမရှိတာရယ်၊ ဂိုဏ်းမှာ လုံလောက်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုသယံဇာတတွေ ချို့တဲ့တာရယ်၊ ဒီနှစ်ခုကြောင့်ပဲဖြစ်မယ် မဟုတ်လား။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီအကြောင်းရင်းတွေက ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့… မင်းက အခြေခံအကျဆုံးပြဿနာဖြစ်တဲ့ လူသစ်စုဆောင်းရေးကို မျက်ကွယ်ပြုထားတယ်။”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်က ပြောလိုက်သည်။
“လူသစ်စုဆောင်းရေးပြဿနာ?”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် မှင်သက်သွားသည်။
“လူသစ်စုဆောင်းရေးက စစ်မှန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းလိုပါရမီရှင်တွေကို မတူးဖော်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့က အရေအတွက်ပြည့်အောင် ရောနှောနေတဲ့လူတွေကိုပဲ စုဆောင်းနေရင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ ဘယ်လိုအနာဂတ်ရှိနိုင်မှာလဲ။”
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်က “ငါပြောစရာရှိတာ ဒါပဲ။ မင်းတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်သင့်တယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်၏ စကားလုံးများကို စဉ်းစားတွေးတောနေသည်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ လူသစ်စုဆောင်းရေးတွင် တကယ်ပဲ ပြဿနာကြီးတစ်ခုရှိနေသလော။
ဤသို့တွေးမိပြီး သူသည် ချက်ချင်းအော်လိုက်သည်၊ “တစ်ယောက်လာခဲ့ဦး!”
“ဘိုးဘေးဦးလေး။”
မကြာမီ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးဝင်လာသည်။
“သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို ခေါ်ခဲ့။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
ထိုသူသည် အလျင်အမြန်ထွက်သွားသည်။
နာရီဝက်အကြာတွင် ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် အမိန့်ပေးတဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဆရာဦးလေး၊ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စများ ရှိပါသလား။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။
ဆရာဦးလေးက သူ့ကို ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် ခေါ်ယူရန် လူတစ်ယောက်လွှတ်လိုက်သဖြင့် သူ့ကို သေလုနီးပါးကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ သူသည် အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။
“ငါ မင်းကို မေးမယ်၊ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ လူသစ်စုဆောင်းရေးမှာ ဘာပြဿနာတွေရှိလဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဟမ်?”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် အံ့ဩသွားသည်။ ဆရာဦးလေးသည် ဤသို့သော ပြဿနာမျိုးကို ဘယ်တော့မှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ရုတ်တရက်ဘာဖြစ်လို့ ဤသို့မေးရသနည်း။
သူ၏စိတ်သည် လျင်မြန်စွာအလုပ်လုပ်သည်။ ဆရာဦးလေးသည် လူသစ်စုဆောင်းရေး၏ ပြဿနာကို သတိပြုမိနှင့်ပြီဖြစ်နိုင်သလော။
ဤသို့တွေးမိပြီး သူသည် လူသစ်စုဆောင်းရေး၏ အခြေအနေကို အသေးစိတ်ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် သူသည် ၎င်းကို သဘာဝကျကျ အလွန်ကောင်းမွန်စွာသိသည်။
“ဒီလောက်ပြင်းထန်နေတာ၊ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို မပြောခဲ့တာလဲ။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။
“ဆရာဦးလေး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အရင်က ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောလိုက်သည်။
“မင်း ပြောခဲ့လို့လား?”
ရှောင်ဝမ်တောက်က အံ့ဩသွားသည်၊ “ဘာဖြစ်လို့ ငါ မမှတ်မိတာလဲ။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဤဆရာဦးလေးသည် မည်သည့်အရာတွင်မဆို ပါဝင်ပတ်သက်ရန် ကြောက်ရွံ့သည်။ ဤနှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပုန်ကန်မှုကြောင့် ဆရာဦးလေးသည် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ခြင်းသာမဟုတ်ပါက သူသည် ဘယ်နေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
“ပြဿနာက ဒီလောက်ပြင်းထန်နေမှတော့ ဒါကို လုံးဝပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်။”
ရှောင်ဝမ်တောက်သည် ရုတ်တရက်သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အရှိန်အဝါဖြင့် “ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်၊ အကျိုးစီးပွားသက်ဆိုင်မှုမရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ဆို ပိုကောင်းတယ်၊ ဒီလူသစ်စုဆောင်းရေးကို ကြီးမှူးဖို့။ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားရင် ငါ မင်းကို ကူညီဖို့ ရှိနေမယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ပုံမှန်လူသစ်စုဆောင်းရေးအစီအစဉ်ကို နှောင့်ယှက်ရဲရင် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာဦးလေး၊ ကျွန်တော် လီချန်လို့ခေါ်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို လွှတ်နှင့်ပြီးပါပြီ။ ဒီကလေးက ငယ်ပေမယ့် သူက သိုင်းပညာကျုံးရှီးတစ်ဦးဖြစ်နေပြီ၊ စိတ်နှလုံးဖြူစင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ရည်မှန်းချက်မရှိပုံရတယ်။ သူ့ဆရာက အကြီးအကဲ ကျိုးပုဖိန်ဖြစ်ပြီး သူက အမြဲတစ်ကိုယ်တည်းပြုမူပြီး တခြားအကြီးအကဲတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးရှားပါးပါတယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။
ဆရာဦးလေးကိစ္စကို ကြီးမှူးပြီး သံမဏိနည်းလမ်းများအသုံးပြုသည်နှင့် သူတို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သေချာပေါက်အောင်မြင်မည်ဖြစ်သည်။
“အင်း၊ မင်းရွေးချယ်တဲ့တပည့်က ကောင်းလောက်တယ်။ သူ့ကို မနက်ဖြန် ငါ့စခန်းကို လာခိုင်းလိုက်၊ ငါ သူ့ကို အသေးစိတ်ညွှန်ကြားချက်တွေပေးမယ်။”
ရှောင်ဝမ်တောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဖုန်းရှောက်ယွီသည် လူများကို အကဲဖြတ်ရာတွင် အတော်လေးတိကျသည်ကို သိသည်။
***