ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦး၏ အရည်အချင်း
Vol. 8 Ch. 126
‘ဒေါင်၊ ဒေါင်’
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်တွင် လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းတီးသည့်တုတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။ ကြည်လင်ပြီး သာယာသော ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။
တောင်ချောင်းတွင် မြူခိုးများပြည့်နှက်နေပြီး အဝေးတွင် နေနီနီသည် အရှေ့ဘက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီချန် သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို စတင်သည်နှင့် လျူမင်သည် သူတို့ဘေးမှ သစ်သားအိမ်မှ နဂါးပြာဝိညာဉ်ငါးအခြောက်တန်းများကို သယ်ဆောင်လာပြီး နေလှန်းစပြုလိုက်သည်။ ဤဝိညာဉ်ငါးအခြောက်များသည် ဂိုဏ်းက မွေးမြူသော ထူးဆန်းသောသားရဲအသားထက် အရည်အသွေးများစွာပိုကောင်းသည်။
နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ငါးအသားစားသုံးရင်း လျူမင်၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် များစွာတိုးတက်ခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က ဤသို့သော ဇိမ်ခံဘဝကို မနေထိုင်ခဲ့ဖူးပေ၊ နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ငါးစားသုံးနိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင်။
‘ဝှစ်!’
လီချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပေါ့ပါးပြီး ဖျတ်လတ်သည်၊ သူ၏ဓားသိုင်းကွက်သည် နက်ရှိုင်းပြီး သိမ်မွေ့သည်။ မမြင်နိုင်သော ဓားချီသည် စုစည်းနေသော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သုံးပေအတွင်းတွင်သာ ကန့်သတ်ထားသည်။ သူလေ့ကျင့်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဓားချီသည် တဖြည်းဖြည်းဗလာအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန်ပေ။ သူသည် အသက်ရှူထုတ်ပြီး ဓားရှစ်ချီးကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
‘ဝှစ်!’
သူသည် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ မီးခိုးတိုက်ပြီးတော့ ဒီပုံစံဘယ်လိုနေလဲ။ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
လျူမင်သည် ကြီးမားသော မီးခိုးတိုက်မီးဖိုတစ်ခုမှ မီးခိုးတိုက်ငါးအသားပန်းကန်ကြီးတစ်ချပ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ မီးခိုးတိုက်ငါးအသားသည် ရွှေရောင်နှင့် တောက်ပြောင်နေပြီး ရှင်းလင်းပြီး လှပသော မျဉ်းကြောင်းများရှိသည်။
သူ၏လက်တစ်ချက်လှုပ်ခါမှုဖြင့် လီချန်သည် မီးခိုးတိုက်ငါးအသားတစ်ပိုင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ စစ်မှန်သောချီတစ်ချက်ဖြင့် သူသည် ပါးလွှာသောအလွှာတစ်လွှာကို ရိတ်ထုတ်ပြီး သူ၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားသည်၊ မီးခိုးနံ့သည် ပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်းသည် နဂါးပြာဝိညာဉ်ငါး၏ ထူးခြားသော အရသာမဟုတ်ပေ။
“အင်း၊ မီးခိုးတိုက်တာ ကွက်တိပဲ။”
လီချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ယောက်သည် တောင်ပေါ်မှ တက်လာသည်။
“စီနီယာအစ်ကိုလေ့၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ။”
ထိုသူကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
လေ့ကျောက်သည် ဤနေရာသို့ အကြိမ်များစွာရောက်ရှိခဲ့သောကြောင့် နှစ်ဦးသား အတော်လေးရင်းနှီးကြသည်။
“ညီလေး လီ၊ မင်း ဘာတွေ နေလှန်းနေတာလဲ။”
လေ့ကျောက်က မေးလိုက်သည်။
“ငါးအခြောက်လှန်းနေတာ၊ စီနီယာအစ်ကိုလေ့၊ စားဖို့ နည်းနည်းပြန်ယူသွားချင်လား။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“အမ်… မေ့လိုက်တော့၊ မေ့လိုက်တော့၊ ငါက ပုံမှန်အားဖြင့် မချက်ပြုတ်ဘူး။”
လေ့ကျောက်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဒါက ဝိညာဉ်ငါးအသား၊ ဂိုဏ်းရဲ့ထူးဆန်းသောသားရဲမွေးမြူရေးခြံက ထူးဆန်းသောသားရဲအသားထက် အများကြီးပိုကောင်းတယ်၊ မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ နည်းနည်းယူသွားလိုက်ပါ။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
သူပြောရင်း သူသည် အပိုင်းအနည်းငယ်ကို ကောက်ယူကာ လေ့ကျောက်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
“ဝိညာဉ်ငါးအသား? ဒါဆိုရင်တော့ ငါ မငြင်းတော့ဘူး။”
လေ့ကျောက်သည် ချက်ချင်းငြင်းဆန်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူသည် ထူးဆန်းသောသားရဲအသားများစွာစားခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့် ကျွမ်းဝင်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဝိညာဉ်ငါးအသားကို ရှားရှားပါးပါးသာ စားသုံးခဲ့သောကြောင့် ၎င်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းမည်ဖြစ်သည်။
“စကားမစပ်၊ စီနီယာအစ်ကိုလေ့၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ။”
လီချန်က စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို နတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့စခန်းကို သွားခိုင်းတယ်၊ ဘိုးဘေးဦးလေးက မင်းကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။”
လေ့ကျောက်က ပြောလိုက်သည်။
“ဘိုးဘေးဦးလေးက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်တယ်?”
လီချန်က အံ့ဩစွာပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် သူ့ကို လူသစ်စုဆောင်းရေးကိစ္စအတွက် တွေ့ဆုံချင်နေသည်ကို သူသိသည်။ သူစဉ်းစားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးပြုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းဖြစ်သည်ဟု သူခံစားရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းလိုသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင်နောက်ခံကို မဖော်ထုတ်လိုပေ။ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးက သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုသည်နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု၏ ခုခံမှုသည် များစွာလျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဤကမ္ဘာတွင် အစွမ်းသည် အဓိကဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် ကိစ္စများကို မစီမံခန့်ခွဲသော်လည်း သူ၌ အများဆုံးပြောရေးဆိုခွင့်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ မင်း အမြန်သွားသင့်တယ်၊ ဘိုးဘေးဦးလေးကို အကြာကြီးမစောင့်ခိုင်းနဲ့။ ငါ အရင်ပြန်နှင့်မယ်။”
လေ့ကျောက်က ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် လှည့်ကာ ငါးအသားနှင့်အတူ တောင်အောက်သို့ လျှောက်သွားသည်။
လီချန်သည်လည်း မနှောင့်နှေးဘဲ တောင်အောက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားပြီး နတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့စခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူနတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့စခန်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်လာရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ရှေ့တန်းမှ သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့စခန်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့စခန်းသည် သာမန်ဟုသာ ဆိုနိုင်သည်။ သူတို့သည် လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်းဖြစ်သော်လည်း စစ်ရေးစိတ်ဓာတ်နှင့် တိုက်ပွဲစိတ်သည် အကောင်အထည်မဖော်နိုင်၊ စစ်ရေးအရှိန်အဝါကို မပြောဘဲ။
ဤသို့သော သိုင်းပညာရှင်တပ်ဖွဲ့သည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများစွာမရှိနိုင်ပေ။ တိုက်ပွဲအနည်းငယ်ကြုံတွေ့ပြီးမှသာ သူတို့သည် သူတို့၏မာကျောမှုနှင့် ပြောင်းလဲမှုကို ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
လီချန်သည် ကင်းစောင့်တစ်ဦး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် စခန်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တဲတစ်လုံးတွင် နာရီဝက်ခန့်စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ရှောင်ထျန်းရန်သည် သံချပ်ကာအပြည့်အစုံဖြင့် ပြန်ရောက်လာသည်။
“ဘိုးဘေးဦးလေးကို အရိုအသေပြုပါတယ်။”
လီချန်က အလျင်အမြန်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
“ဒီတော့ မင်းကိုး၊ ကလေး။”
လီချန်ကို မြင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် သူ့ကို ချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်သည်။
သူ့ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းညိတ်ကာ “အင်း၊ အရမ်းကောင်းတယ်၊ မင်းရဲ့ရွယ်တူတွေထဲမှာ မင်းက အကောင်းဆုံးတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်သင့်တယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါ မင်းကို နည်းနည်းအထင်သေးခဲ့မိတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လီချန်သည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုဘုံအရှိန်အဝါကို အနည်းငယ်ဖော်ပြခဲ့သောကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် ၎င်းကို သဘာဝကျကျ မြင်နိုင်သည်။
“ဘိုးဘေးဦးလေးရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မင်းကို ချီးကျူးနေတာမဟုတ်ဘူး၊ မင်း ဘာဖြစ်လို့ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်ကို မသွားခဲ့တာလဲ။ မင်းရဲ့လက်ရှိကျင့်ကြံမှုဘုံနဲ့ဆိုရင် မင်း နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်ကို သွားခဲ့ရင် နောင်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က မေးလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုပါရမီရှင်တစ်ဦး ဝှက်ထားသည်ကို သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကျုံးရှီးတစ်ဦးဖြစ်လာရန် မဝေးတော့ပေ။
“ဘိုးဘေးဦးလေး၊ ဒီတပည့်ရဲ့စရိုက်က ဒီလိုပါပဲ၊ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ကျွန်တော်ခံစားရတယ်။ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်ကို သွားတာက အရမ်းမသက်မသာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ကျင့်ကြံမှုကို သက်ရောက်မှုရှိစေလိမ့်မယ်။”
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
“အင်း၊ ကျင့်ကြံမှုပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်သင့်တော်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းရှိတယ်၊ မင်း ဒီလိုထင်မှတော့ ဒါက ပြဿနာကြီးမဟုတ်ဘူး။”
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
တကယ်တော့ သူသည် အတော်လေးနားလည်သည်၊ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း၌ နေရသည်ကို မကြိုက်ဘဲ ကမ္ဘာပတ်ပြီး ပြေးလွှားရသည်ကို ကြိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားအဖြစ်သို့ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ နဂါးစောင့်ကျောင်းတော်တွင် သူ၏နှစ်သုံးဆယ်ကြာကျင့်ကြံမှုအပြင် သူသည် သာ့ချန်အင်ပါယာတစ်ခွင်လုံး ခရီးသွားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“လီချန်၊ ဒီလူသစ်စုဆောင်းရေးကို မင်း ဘယ်လိုပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။”
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က ရုတ်တရက်စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းကာ မေးလိုက်သည်။
“ဘိုးဘေးဦးလေး၊ ကျွန်တော်ထင်တာက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ လူသစ်စုဆောင်းရေးပြဿနာက အရမ်းပြင်းထန်နေပြီ၊ ပြောင်းလဲရမယ့်အမှတ်ကို ရောက်နေပြီ။ ပြင်းထန်တဲ့ပြဿနာတွေက ပြင်းထန်တဲ့ကုထုံးတွေလိုတယ်၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုက ပြည့်စုံရမယ်။”
လီချန်သည် ချက်ချင်းတည်ကြည်စွာပြောလိုက်သည်။
“ပြင်းထန်တဲ့ပြဿနာတွေက ပြင်းထန်တဲ့ကုထုံးတွေလိုတယ်၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုက ပြည့်စုံရမယ်၊ မင်း ပြောတာကောင်းတယ်။”
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က ခေါင်းညိတ်သည်၊ “ဒီတစ်ခါတော့ မင်း သွားသာလုပ်လိုက်၊ ကျုံးရှီးအဆင့်အောက်က ဘယ်ခုခံမှုကိုမဆို မင်း ဂိုဏ်းစည်းကမ်းအရ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်၊ ကျုံးရှီးအဆင့်နဲ့အထက်ဆိုရင် ငါ မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးမယ်။”
“ဘိုးဘေးဦးလေးရဲ့ ဒီစကားတွေနဲ့ဆိုရင် ဒီတပည့်မှာ စိုးရိမ်စရာမရှိတော့ဘူး။”
လီချန်က ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် နောက်ထပ်ညွှန်ကြားချက်အချို့ပေးခဲ့သည်။
လီချန် ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်၊ “လီချန်၊ မင်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ရတာကို ကြိုက်တဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို သိလား။”
“အနက်ရောင်ဝတ်ရုံအကြီးအကဲ?”
လီချန်သည် ခဏတာမှင်သက်သွားပြီးနောက် အံ့ဩစွာပြောလိုက်သည်၊ “ဘိုးဘေးဦးလေး၊ ခင်ဗျား ဒီအကြီးအကဲကို သိလို့လား။”
“ဒါဆို မင်း သူ့ကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်ပေါ့။”
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှာ ကျင့်ကြံနေတုန်းက ဒီအကြီးအကဲက အကြိမ်အနည်းငယ်ပေါ်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်မှုအချို့ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဘိုးဘေးဦးလေး၊ ဒီအကြီးအကဲက ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးလား။”
လီချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီအကြီးအကဲရဲ့စရိုက်က ဒီလိုပါပဲ၊ သူက အမြဲတမ်းခြေရာလက်ရာမကျန်ဘူး၊ ကမ္ဘာပတ်ပြီး လှည့်လည်သွားလာတယ်၊ အရည်အချင်းကောင်းတဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေကို ရံဖန်ရံခါ လမ်းညွှန်မှုပေးတယ်။ မင်း ဒီအကြီးအကဲဆီက လမ်းညွှန်မှုရရှိနိုင်တာက မင်းရဲ့အခွင့်အရေးပဲ၊ မင်း ဒီလိုအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်၊ သိလား။”
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်၏ လီချန်အပေါ်အကြည့်သည် ပို၍ပင်ကြင်နာသနားလာသည်။
ထိုအကြီးအကဲက တန်ဖိုးထားခြင်းခံရသည်၊ ဤလီချန်၏ မူလအရိုးအမြစ်၊ အရည်အချင်းနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သင့်ပြီး သူသည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အဓိကပစ်မှတ်တစ်ဦးပင်ဖြစ်နိုင်ပေမည်။
ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဤလီချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ပါး၏ အရည်အချင်းရှိသလော။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဘိုးဘေးဦးလေး။”
လီချန်က အလျင်အမြန်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သွားတော့။”
ကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
သူတဲမှ ထွက်လျှောက်လာပြီးနောက် သူသည် အနည်းငယ်စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဤကောင်းကင်ဘုံသား ရှောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ယူဆချက်များပြုလုပ်ရာတွင်နှင့် bluff လုပ်ရာတွင် တော်သည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ ပို၍ပင်ကောင်းသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ နောက်ခံဖြင့် သူ့ကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုသည်နှင့် သူသည် နောင်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ပို၍ပင်လွယ်ကူစွာနေထိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
***