ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း (၃)

ဒီအချိန်မှာ ထွက်သွားလို့မရသေးပေမယ့် ယန်လုံကတော့ စိတ်အေးလက်အေးရှိနေသည်။

ဒီမိုမိသားစုရွာမှာ ထျန်မုန့်က ကြယ်လေးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတွေ အများကြီး မရှိဘူးဆိုတာ သူကောင်းကောင်းသိသည်။ လူတိုင်းက ကောယိုလျန်အဆင့် မဟုတ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ရွာ၏တခြားနေရာတွေမှာလည်း အင်အားကြီး ထူးဆန်းမှုတွေ ရှိနေနိုင်တာကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအားလုံး ဒီနေရာမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ပေ။ သူက ဒီတစ်ခါလာတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတွေကို သတ်ပြီးရင်တော့ အမြန်ထွက်သွားရမယ်။

မဟုတ်ရင် မိုးလင်းတဲ့အထိနေရင် သူ့လုပ်ရပ်တွေအတွက် အဆင်မပြေနိုင်ပေ။

မိုတား၏စွမ်းအားနှင့်ချုံခို တိုက်ခိုက်ခြင်းဆိုတဲ့ အချက်နှင့်ဆိုရင် ကြယ်သုံးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူနှစ်ဦး တစ်ချိန်တည်းလာရင်တောင် ယန်လုံက မကြောက်ပါချေ။

အဝေးကအိမ်၏ လသာဆောင်အောက်မှာ ဆက်လျှောက်ဖို့လုပ်နေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲကို ကျန်းရှောင်မိုက တားလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သစ်ပင်အိုကြီး၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဝါးတားတား မြင်ရတဲ့ဘက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောနေသလိုမျိုး “ဟိုဘက်မှာ… ခုနက လူတစ်ယောက် ရပ်နေသလိုပဲ။”

ယန်ကျွင်းဇဲက အဝေးကိုကြည့်လိုက်ပြီး မှန် ပြောင်းတစ်လက်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် သိပ်မရှင်းတဲ့အတွက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဘာမှ မတွေ့ပါဘူး၊ ခုနက အဲဒီမှာ လူရှိတာ သေချာလား” လို့ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “အဲဒီမှာ လူတွေ ရပ်နေတာ သေချာပါတယ်၊ တစ်ယောက်မကဘူး။ ဒါပေမယ့် ခုနက ရုတ်တရက် ပျောက်သွားကြတယ်” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထပ်ကြည့်ပေမယ့်လည်း ခေါင်းပဲ ခါနေသည်။ ပြီးမှ သူက “မင်း မျက်စိက တော်တော်ကောင်းတာပဲ၊ နေ့တိုင်း ဖုန်းသုံးနေတဲ့လူနဲ့ မတူဘူး” လို့ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဖုန်းသုံးတာနဲ့ မျက်စိကောင်းတာက မတူတဲ့ကိစ္စနှစ်ခုပါ” လို့ ကျန်းရှောင်မိုက ပြင်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ရပ်တန့်သွားပြီး နားမလည်တဲ့အတွက် “ဟိုဘက်မှာ ထူးဆန်းမှုတွေ ရှိနေတာဖြစ်နိုင်လား၊ အဲဒါဆို သွားမလား မသွားဘူးလား” လို့ မေးလိုက်သည်။

“ဘာကိုကြောက်ရမှာလဲ။ နင်က အင်မတန် အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ခေါင်းတလားနီကိုတောင် ဖောက်ခွဲပစ်ခဲ့သေးတာပဲ” လို့ ကျန်းရှောင်မိုက ပြောလိုက်သည်။ “နောက်မှ ဦးလေးကော၏ ရုပ်အလောင်းကိုရှာတဲ့အခါ အန္တရာယ်ရှိရင် ငါက ရုပ်အလောင်းကို ယူပြီး အရင်သွားမယ်။ နင်က ငါတို့ နောက်ဆုတ်တာကို ကာပေး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ မင်းက ရုပ်အလောင်းနဲ့ ပြေးရုံပဲ။ ငါတို့နောက်မှာ ထူးဆန်းမှုက အော်ဟစ်နေတာကို ကြားရင် လှည့်မကြည့်နဲ့။ အဲဒါ သူတို့ခံထိုက်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပဲ” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းရှောင်မိုက မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ ကောယိုလျန်သေဆုံးမှုကြောင့် သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ အရိပ်က အနည်းငယ် သက်သာသွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်ပြီး လျှောက်သွားပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ရှေးဟောင်းရေတွင်းပြိုကျတဲ့ နေရာနားကို ရောက်သွားလေသည်။

ပြီးတော့ သူတို့က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ယောက်၏ ရုပ်အလောင်းက ယန်ကျွင်းဇဲဘက်ကို ဦးခေါင်းလှည့်လျက် မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှမရှိဘဲ သေဆုံးနေတာ သေချာနေပေသည်။

ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ထိုလူ၏ကျောဘက်မှာ သွေးထွက်နေတဲ့ အပေါက်တစ်ခုကို တွေ့ရပြီး သွေးတွေကလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးကျနေဆဲဖြစ်တာကြောင့် သူသေဆုံးတာ မကြာသေးဘူးဆိုတာကို ဖော်ပြနေသည်။

ကျန်းရှောင်မိုက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးနေသည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး လဲလျောင်းနေတဲ့လူ၏ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ကာ သေဆုံးနေတဲ့သူမျက်နှာကို စစ်ဆေးနေသည်။

ရုတ်တရက် သူက “ဒီလူက ဒီလို့ခေါ်တယ်။ ငါတို့ မိုမိသားစုရွာကို အတူတူဝင်လာခဲ့ကြတာပဲ။ သူ့အရေပြားက အနွေးဓာတ်ရှိနေသေးတယ်၊ သူခုနကမှ သေတာဖြစ်ရမယ်” လို့ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ကျန်းရှောင်မိုက လျင်မြန်စွာ ရှေ့ကို အဆင့်အနည်းငယ် ပြေးသွားပြီးမှ ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အံ့အားသင့်သွားပြီး အမြန်လိုက်သွားတော့ ကျန်းရှောင်မိုက ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးနေတဲ့ ရုပ်အလောင်းရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေတာကို တွေ့ရပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းမှုတွေပြည့်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အဲဒီပျက်စီးနေတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက အဝတ်အစားတွေက ကောယိုလျန်၏အဝတ်အစားတွေပဲဆိုတာကို မှတ်မိနေသည်။

ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ သူက ခေါင်းထောင်ပြီး မလှမ်းမကမ်းက မြေပြင်ပေါ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ တခြား ရုပ်အလောင်းတစ်လောင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ သေဆုံးနေပြီး မျက်နှာက ဝါးနေတာကြောင့် သူ့၏မျက်နှာအမူအရာကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရပေ။

ဒါပေမယ့် အဝတ်အစားနဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကနေကြည့်ရင် နောက်ထပ် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

ကျန်းရှောင်မိုက သူ့၏ပါးပြင်ပေါ်ကို ကျဆင်းနေတဲ့ မျက်ရည်တွေကို ညင်သာစွာ သုတ်လိုက်သည်။ ထရပ်ပြီး သူ့မ၏ဓားကို ထုတ်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကွဲထွက်နေတဲ့ ရုပ်အလောင်းဆီ သွားဖို့ လုပ်နေတုန်း ယန်ကျွင်းဇဲက နောက်ကနေ သူ့မပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“အဲဒီကို မသွားနဲ့”

ကျန်းရှောင်မိုက သူ့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့မ၏မျက်လုံးကို စိုက်ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဒီလူတွေက မကြာသေးခင်ကမှ သေသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ကောယိုလျန်ကို ကယ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူတို့ကိုတော့… ကယ်နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်”