ခန္ဓာကိုယ်ဖလှယ်ခြင်း (အပိုင်း ၁)

ယန်ကျွင်းဇဲက မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ ယန်လုံဟာ မ စောင့်နိုင်တော့တဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေပြီဆိုတာ မသိလိုက်ပါချေ။

စူပါစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ရထားတဲ့ ယန်လုံဟာ အဆုံးမရှိ လဲလျောင်းနေနိုင်တဲ့ မိုတားလို သတ္တဝါမဟုတ်ဘဲ သက်ရှိလူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေတာကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။

သူစိတ်ပူပန်လာချိန်မှာပဲ အဝေးက ရွေ့လျားလာတဲ့ အရိပ်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို အမြန်မှိတ်ထားလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ရှေ့ကနေ ဦးဆောင်လာပြီး ကျန်းရှောင်မို့နဲ့ ထုံဒီက သူ့ဘေးတစ်ဖက်စီကနေ လိုက်လာခဲ့သည်။ သူသတိပေးထားတာကို နားထောင်ထားတဲ့အတွက် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာကြည့်ပြီး သတိနဲ့နေနေကြလေသည်။

သို့သော် ယန်ကျွင်းဇဲက အောက်ဘက်ချို့င်ဝှမ်းနေရာကိုသာ အာရုံစိုက်နေတာကြောင့် သူတို့ရှေ့မှာ ပေါ်လာမယ့် ကောယုလျန်၏ အလောင်းကို သိပ်အာရုံမစိုက်မိလိုက်ပေ။

ထိုအချိန်မှာပဲ ကျန်းရှောင်မို့နဲ့ ထုံဒီ နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း “အာ”လို့ အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်ပြီး သူတို့၏အကြည့်တွေက ကောယုလျန်၏ ပျက်စီးနေတဲ့အလောင်းလဲလျောင်းနေတဲ့ ရှေ့က မြေပြင်ဆီကို ရောက်သွားကြသည်။

သူ့၏အဝတ်အစားတွေကနေပဲ သူတို့ချက်ချင်းမှတ်မိသွားကြသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက တုန်လှုပ်သွားပြီး ပြေးသွားဖို့လုပ်လိုက်ပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ အမိန့်ကို သတိရပြီး ရုတ်တရက်မလုပ်မိအောင် သူတို့၏စိတ်ခံစားမှုကို ချက်ချင်းထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏မျက်လုံးတွေက ကောယုလျန်၏ အလောင်းပေါ်မှာပဲ ခိုင်မြဲစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

“ဦး‌လေးကောက သေနေပြီ”လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက မြေပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ ပြီးတော့ အဝေးက ချိုင့်ဝှမ်းနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း “ဟိုနားမှာလည်း တစ်ယောက်ယောက်လဲနေပုံရသည်”လို့ ဆက်ပြောသည်။

“ငါတို့ အရင်သွားကြည့်သင့်လား”လို့ ကျန်းရှောင်မို့က မေးလိုက်သည်။

သူမဒီလိုမေးရတဲ့ အကြောင်းရှိသည်။ အနီရောင်ခေါင်းတလားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတုန်းက ယန်ကျွင်းဇဲ သူ့၏ “ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း”စွမ်းအားတွေကို သုံးတာ သူမမမြင်ခဲ့ပေ။ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာတော့ လူ့အရေခွံ ထူးဆန်းမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရင်း ယန်ကျွင်းဇဲ၏ “ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း” စွမ်းအားတွေ ကုန်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

ဒါကြောင့် ရုတ်တရက် အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာခဲ့ရင် သူမကပဲ ဦးဆောင်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

“ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း” စွမ်းအားတွေ မရှိတဲ့ “အတုအယောင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်”က သာမန်လူသားတစ်ယောက်နဲ့ သိပ်မကွာခြားပေ။

သို့သော်လည်း ယန်ကျွင်းဇဲ၏ နည်းလမ်းတွေဟာ “ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း” စွမ်းအားတွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျန်းရှောင်မို့သိထားလေသည်။

ဥပမာ-ဝိညာဉ်မွေးမြူတာ ဒါမှမဟုတ် သူမကို ကြိုတင်သတိပေးနိုင်လောက်တဲ့ အန္တရာယ်၏ ထူးခြားပြောင်မြောက်စွာ ကြိုတင်သိရှိနိုင်စွမ်းမျိုးတွေပေါ့။

“မလိုပါဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းခါရင်း ကျန်းရှောင်မို့ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းလှုပ်ရှားရမယ့်အချိန် ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းသိလိမ့်မယ်”လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကောယုလျန်၏အလောင်းကို ဖြတ်သွားရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက မရပ်တန့်လိုက်ပါချေ။ ကျန်းရှောင်မို့နဲ့ ထုံဒီကတော့ ဝမ်းနည်းတဲ့မျက်နှာတွေနဲ့ အောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မျက်လုံးတွေကို အလောင်းဆီကနေ ရုန်းကန်ပြီး ဖယ်ထုတ်ရသည်။

ရှေ့ကိုကြည့်လိုက်တော့ အမှန်တကယ်ပဲ အောက်ဘက်အစွန်းမှာ အလောင်းနှစ် လောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်လောင်းက ဘေးတိုက်လဲနေပြီး ကျန်တစ် လောင်းက ပက်လက်လဲနေသည်။

ဆယ်မီတာအကွာလောက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက ရပ်ပြီးလှည့်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ရှေ့ကနေ သွားပြီး စစ်ကြည့်ဖို့လိုလိမ့်မယ်၊ အင်း၊ သတိထားကြ”လို့ ပြောလိုက်သည်။

ထုံဒီက သူ့၏ သံလိုက်ဓားကို အလျားလိုက်ကိုင်ထားပြီး ရှေ့ကနေ လျှောက်သွားသည်။ ကျန်းရှောင်မို့က နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့သည်။

အလောင်းနှစ်လောင်းနဲ့ နှစ်မီတာ သုံးမီတာအကွာကို ရောက်လာချိန်မှာတော့ သူတို့က တစ်လောင်းက ရှေးခေတ်အဝတ်အစားတွေနဲ့ သာမန်အဝတ်အစားတွေဝတ်ထားပြီး နောက်တစ်ယောက်က ခေတ်သစ်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဆိုတာ ရှင်းလင်းစွာမြင်လိုက်ရသည်။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင် ရှေးခေတ်အလောင်းက ပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ကြုံခဲ့ရပြီး ခေတ်သစ်လူနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။ အဲဒါကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လဲကျနေတာလို့ ထင်ရသည်။

ပိုပြီးနီးကပ်စွာကြည့်လိုက်တော့ ရှေးခေတ်အလောင်း၏ လက်တစ်ဖက်က ပြတ်နေတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူတို့ဒီလိုတွေးမိတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ရှေးခေတ်အလောင်းက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ သူ့၏မပြတ်သေးတဲ့ ကျန်လက်တစ်ဖက်က နောက်ကနေ အရမ်းလျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

အဲဒီလက်မှာ ချွန်ထက်တဲ့ ရှေးခေတ်ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။

အနီးဆုံးမှာရှိတဲ့ ထုံဒီက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ပြီး သူ့၏သံလိုက်ဓားနဲ့ ခုခံလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းဓားက အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး ထုံဒီ၏ သံလိုက်ဓားကို နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားစေသည်။ ဓားရိုးပေါ်က “လျှို့ဝှက်ဆွဲသီး” ကလည်း ဗြုံးခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ရှေးဟောင်းဓား၏ ထိပ်ဖျားက ထုံဒီ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖြတ်တိုက်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ သူ့အဝတ်အစားပေါ်အပေါက်တစ်ပေါက် ပေါ်လာပြီး သွေးများစိမ့်ထွက်လာသည်။

ကျန်းရှောင်မို့က သေချာကြည့်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်းရှေ့ကိုတိုးလာပြီး မိုတား၏ခေါင်းကို သူမ၏ဓားနဲ့ ထောင့်ဖြတ်ခုတ်လိုက်သည်။ အပြာဖျော့ရောင် သံလိုက်အလင်းတန်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မိုတားက နောက်ကိုမဆုတ်ဘဲ ရှေ့ကိုတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်လိုက်တာနဲ့၊ အရှိန်လျော့သွားပြီးသား ရှေးဟောင်းဓားက အရှိန်အသစ်ရလာပြီး ကျန်းရှောင်မို့၏ ခါးကိုလှီးဖြတ်ဖို့ ရောက်လာသည်။

ကျန်းရှောင်မို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်ဆုတ်ရင်း သူမ၏ဓားနဲ့ ကာကွယ်လိုက်ရာမှာတော့ ထုံဒီနဲ့ အဖြစ်တူသွားပြီး သူမ၏သံလိုက်ဓားလည်း ချက်ချင်းနှစ်ပိုင်းကျိုးသွားခဲ့သည်။

ဓားရိုးပေါ်က “လျှို့ဝှက်ဆွဲသီး” လည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ထုံဒီက ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်ပြီး မိုတားနား ကပ်သွားပြီး လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်သည်။

နီးကပ်သွားတဲ့အခါ သူ့၏လက်သီးကို ပျော့သွားစေပြီး သူ့၏လက်ဖဝါးထဲမှာ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ “မီး လျှို့ဝှက်ဆွဲသီး” ကို မိုတား၏ရင်ဘတ်ကို အတင်းဖိကပ်လိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်အလင်းတန်း ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး ထုံဒီက ချက်ချင်းနောက်ပြန်ခုန်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲက ကျန်းရှောင်မို့ကို သူ့ဘေးကို ပြန်ဆွဲထားလိုက်ပြီဖြစ်ပေသည်။

“မီး လျှို့ဝှက်ဆွဲသီး” က မီးတောက်တွေအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့မီးတောက်တွေက မိုတား၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို လောင်ကျွမ်းနေသည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်းက မိုတားဟာ မီးလောင်ကျွမ်းပြီး သေဆုံးလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေချိန်မှာပဲ မိုတာ၏ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ကနေ ရုတ်တရက် အဖြူရောင်အငွေ့တွေ ထွက်လာသည်။ မီးနဲ့ ရေခဲထိတွေ့တာမျိုးဖြစ်ပြီး မီးတောက်များ ငြိမ်းသတ်သွားသည်။ အဖြူရောင်အငွေ့တွေ ဖယ်ရှားပြီးနောက်မှာတော့ မိုတားက ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေခဲအများအပြားနဲ့ ငြိမ်သက်စွာရပ်နေပြီး “မီး လျှို့ဝှက်ဆွဲသီး” ၏ အထူးမီးကို လုံးဝငြှိမ်းသတ်လိုက်နိုင်သည်။

“ဒါက… ယင်အလောင်းလား!”လို့ ထုံဒီက ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။

မိုတားက သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခါလိုက်တော့ ရေခဲများအားလုံး မြေပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူက ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ် ရှေ့ကိုတိုးလာပြီး ရှေးဟောင်းဓားကိုင်ကာ ထုံဒီ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ပြီး အမြန်ထိုးလိုက်သည်။

အချိန်နောက်ပြန်ရစ်!

ယန်ကျွင်းဇဲက သူတို့ဆက်တိုက်ခိုက်ဖို့ အစီအစဉ်မရှိပေ။

“အလောင်းဓါတ်ပျံ့နှံ့ခြင်း” တာဝန်ညွှန်ကြားချက်အရ “ယင်ဗိုလ်ချုပ် မိုတား”က အလွန်အားကောင်းတာ မှန်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။

မိုတားက ဒီနေရာမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုလုပ်တာ အရေးမကြီးပေ၊ ကျန်းရှောင်မို့နဲ့ ထုံဒီသာ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိပေ။

ဒါကြောင့် ပြိုင်ဘက်ကို ရှင်းလင်းဖို့ဆိုရင်ိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လို့မရပေ၊ တခြားနည်းလမ်းတွေ စဉ်းစားရမယ်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက အချိန်ကို အများကြီး နောက်ပြန်မရစ်ဘဲ နှစ်မိနစ်အလိုကိုပဲ ပြန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူတို့သုံးယောက်က အောက်ဘက်ချိုင့်ဝှမ်းတစ်နေရာရှေ့မှာ ရပ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ ယန်လုံနဲ့ မိုတားကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ အကြည့်က မိုတားအပေါ် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဒီလူက သူကိုင်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းဓားကို ဖွက်ထားဖို့အတွက် သူ့၏တစ်ဖက်တည်းသော လက်ကို သူ့အောက်မှာ ဖိထားသည်ဆိုတာကို သူသိထားသည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့၏အကြည့်ကို ဘေးတိုက်လဲလျောင်းနေတဲ့ ယန်လုံဆီ ပြောင်းလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းအလောင်းဖြစ်တဲ့ မိုတာ၏ ဉာဏ်ရည်က ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုလုပ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ယန်ကျွင်းဇဲ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ မိုတား၏ခန္ဓာကိုယ်က မပုပ်သိုးနိုင်ပေမယ့် တခြားထူးဆန်းမှုတွေလိုပဲ သူ့၏ “စွဲလမ်းမှု”ကသာ မောင်းနှင်နေတာပဲ။

သူသေနေပေမယ့်လည်း ဒီလောက်ဉာဏ်များစွာ သေချင်ယောင်ဆောင်ပြီး လဲလျောင်းနေနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် ပြဿနာက ယန်လုံနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်သည်။ ဒီလူဟာ အမှန်တကယ်မသေတာ ဒါမှမဟုတ် သတိလစ်မနေဘဲ ဟန်ဆောင်နေတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ့တပည့် ချန်ကျင်းထင်၏ ဝိညာဉ်မွေးမြူခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်ရင် ယန်လုံ၏ ဝိညာဉ်မွေးမြူခြင်းနည်းလမ်းတွေက ပိုပြီး အစွမ်းထက်နိုင်သည်။ သူက မိုတား၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေ့ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

“ယင်ဗိုလ်ချုပ် မိုတား” နဲ့ “မိစ္ဆာဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်” ကြောင့် ပိုပြီး အားကောင်းလာပြီး ဉာဏ်များတဲ့ ယန်လုံတို့ ပေါင်းစပ်မှသာ ကောယုလျန်၏ သေဆုံးမှုက ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ဤသို့ ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်တော့ အရာရာက နေရာတကျဖြစ်လာသလိုပဲ။

ရုတ်တရက် ယန်ကျွင်းဇဲ လှည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်မို့နဲ့ ထုံဒီကို အနီးကိုကပ်လာဖို့ လက်ပြလိုက်သည်။ သူတို့ကလည်း သတိနဲ့ အနီးကပ်လာကြသည်။

အသံတိုးတိုးနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက “ရှေးခေတ်အလောင်းဘေးက ပိန်ပိန်ပါးပါးလူကို သတ်လိုက်၊ မြန်မြန်လုပ်၊ မတွန့်ဆုတ်နဲ့၊ လုပ်နေရင်းနဲ့ အဲဒီရှေးခေတ်အလောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သတိထား၊ သူက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ လဲလျောင်းနေတာ”လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မို့နဲ့ ထုံဒီက အံ့အားသင့်စွာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘာကြောင့်လဲလို့ မေးမနေကြဘဲ စကားမပြောဘဲ သဘောတူညီမှုနဲ့ ယန်လုံ၏ “အလောင်း” ကို ပြန်မကြည့်မိကြပေ။

အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ယန်လုံ၏ အနီးဆုံးဘက်ကို တစ်ယောက်က ရှေ့ကနေ တစ်ယောက်က နောက်ကနေ ရွေ့သွားသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက “ရှေးခေတ်အဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့ အလောင်းက အရမ်းထူးဆန်းသည်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင်သွားကြည့်လိုက်၊ သူ့ဘေးက ဒီလူ၏ အလောင်းက အဲဒီရှေးခေတ်အလောင်းကြောင့် သေခဲ့တာဖြစ်မယ်”လို့ တမင်ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”လို့ ကျန်းရှောင်မို့က သွက်လက်စွာ သဘောတူလိုက်ပြီး မိုတား၏ဘေးကို ပတ်သွားမယ့်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

သူမ ယန်လုံ၏ ခြေထောက်နားကို ဖြတ်သွားချိန်မှာတော့ သူမ၏ခြေလှမ်းတွေက ဆက်သွားနေပေမယ့် ရုတ်တရက် သံလိုက်ဓားကို ယန်လုံ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစိုက်ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နောက်ကနေ ကပ်လိုက်လာတဲ့ ထုံဒီလည်း သူ့၏သံလိုက်ဓားနဲ့ ယန်လုံ၏ လည်ချောင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်ပါတော့သည်။