ခန္ဓာကိုယ်လဲလှယ်ခြင်း (နောက်ဆုံးပိုင်း)

ယန်ကျွင်းဇဲက အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းကြားဝင်လိုက်သည်။ “ဦးလေးကော၊ သူ့ကို မခုတ်နဲ့! သူ့ကို သုံးပြီး ဦးလေးကို ကယ်တင်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ!”

ကောယုလျန် ရပ်တန့်သွားပြီး သံလိုက်ဓားကို မြှောက်ထားဆဲဖြစ်၏။

“ဦးလေးခန္ဓာကိုယ်က ပျက်စီးသွားပြီ၊ ပြန်ပြီးပြင်လို့မရတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် မိုတားခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အများစု အကောင်းအတိုင်း ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးချပြီး ဦးလေးကို ပြန်ရှင်သန်စေဖို့ စီစဉ်နေတာ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက အမြန်ရှင်းပြသည်။ “ငါတို့က ဒီရှေးဟောင်းရုပ်အလောင်း၏ စွဲလမ်းမှုကို ဖယ်ရှားနိုင်ရင် ရပြီ။ ကြည့်ပါဦး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ သူ့၏စွဲလမ်းမှုကို တိုက်ရိုက်သုတ်သင်ပစ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်လား”

ကောယုလျန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မြှောက်ထားတဲ့ သံလိုက်ဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့ချလိုက်သည်။

ပြီးတော့ သူက အပေါ်ကို မော့ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက ယန်ကျွင်းဇဲကို “ဦးလေးကောက မကြာသေးခင်ကမှ သေထားတာဆိုတော့ သူ့ဝိဉာဉ်က အရမ်းအားနည်းနေသေးတယ်။ တခြားထူးဆန်းမှုအဟောင်းတွေလို ရှေးဟောင်းရုပ်အလောင်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

“ထူးဆန်းမှုအဟောင်းတွေ?” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကျန်းရှောင်မိုကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့စကားကို ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာပြီး သူ့ပေါင်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ “ငါ ဒါကို ဘယ်လိုများ မေ့နေရတာလဲ”

ဒါကိုပြောပြီးနောက် သူက လက်ကိုင်ပါတဲ့ မှန်လေးတစ်ခုကို သူ့ကိုယ်ထဲကနေ ထုတ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြန်ဟပ်နေမယ့်အစား မှန်၏မျက်နှာပြင်က မှောင်မိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အတွင်းထဲမှာ လေပွေတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်နေသလိုပဲ။

“ဒီမှန်က…” လို့ ကျန်းရှောင်မိုနဲ့ ထုံဒီတို့က တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အံ့သြစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ကောယုလျန်လည်း ဒီလိုပဲ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပုံရပြီး သူက ချက်ချင်း ဆယ်မီတာကျော်လောက် နောက်ဆုတ်သွားကာ အဝေးကနေ ဒဤနေရာကို ကြည့်နေတော့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါလိုက်သည်။ ‘မှန်ဝိဉာဉ်’က ကောယုလျန်ရောက်လာတာကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်ဝင်သွားပုံကို သူသတိရနေခဲ့သည်။ အသက်ရှင်နေတဲ့ ကောယုလျန်မှာ သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့နည်းလမ်း ရှိခဲ့မှာ သေချာသည်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ ကောယုလျန် ကိုယ်တိုင်က ထူးဆန်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်လို့ အင်အားမကြီးခင်နဲ့ မကြီးထွားခင်မှာ ‘မှန်ဝိဉာဉ်’ဆီကနေ ထွက်ပြေးရုံသာ ရှိတော့သည်။

“မင်းတို့ နောက်ဆုတ်လိုက်” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကျန်းရှောင်မိုနဲ့ ထုံဒီကို ပြောပြီး ရှေ့ကိုတစ်လှမ်းတိုးကာ မှန်ကို မိုတား၏မျက်နှာဆီကို မြှောက်လိုက်သည်။

မိုတား၏ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ်တုန်ယင်သွားပြီး သူ့၏အသက်မဲ့နေတဲ့ မျက်လုံးများက မှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို ထိမိသွားသလိုမျိုး ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက် ရောက်သွားတော့သည်။

မှန်၏ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အနက်ရောင်အထဲကနေ အလွန်မည်းမှောင်ပြီး ခြောက်သွေ့နေတဲ့ လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး မိုတား၏ခေါင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

“သူခိုး၊ ဒီဗိုလ်ချုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ!”

မိုတားက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းထိုးသွားကာ လှုပ်ရှားပြီး သူ့ဓားနဲ့ မှန်ကို ခုတ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထိန်းချုပ်ခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ လှမ်းနိုင်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ်သာ လှုပ်ရှားနိုင်ကာ ရှောင်တိမ်းလို့မရခဲ့ပေ။

သူ့မျက်နှာက အမည်းရောင် ခြောက်သွေ့နေတဲ့လက်နဲ့ ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

မိုတား ရုန်းကန်နေပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေတော့ သူ့ခေါင်းပတ်ပတ်လည်မှာ အဖြူရောင်စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဒါပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားနိုင်ပေမယ့် ရုန်းကန်နိုင်စွမ်းကတော့ အကန့်အသတ်ရှိနေဆဲပဲ။

မိုတား၏ခန္ဓာကိုယ်က ကြိုးတွေနဲ့ ချည်နှောင်ထားသလိုမျိုး ပုံပေါ်နေပြီး လွတ်မြောက်တော့မလို ဖြစ်နေပေမယ့် နောက်ဆုံးအင်အားစုကို မမီဘဲ ကျန်နေခဲ့သည်။ ခြောက်သွေ့နေတဲ့လက်၏ မျက်နှာပြင်မှာ အမည်းရောင်စွမ်းအင်တွေ၏ အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုက လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်နေသလိုမျိုး မိုတား၏မျက်နှာကနေ မှန်ထဲကို ပိန်လှီပြီး မည်းမှောင်နေတဲ့ လက်ဖဝါးတစ်လျှောက် ကူးပြောင်းနေသည်။

မှန်ထဲက အမည်းရောင်စွမ်းအင်တွေက ဆူပွက်နေတဲ့ရေလိုမျိုး မွှေနှောက်နေပြီး အမည်းရောင်စွမ်းအင်တချို့က မှန်အပြင်ဘက်ကိုတောင် လျှံထွက်လာသည်။

သို့သော် မှန်ထဲကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ၎င်းက အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မိုတား၏အော်ဟစ်သံက အော်ဟစ်ငိုယိုသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားပြီးနောက်ဆုံးတော့ “ဒုန်း” ခနဲဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ လဲကျသွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်းပဲ ငုတ်တုတ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မှန်လေးကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ကာ မိုတား၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်။

နှစ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ မိုတားခေါင်းက ပြင်းထန်စွာ ကျသွားပြီး ငြိမ်သက် သွားသည်။

သူ့၏ပါးပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ ခြောက်သွေ့နေတဲ့လက်က ပြန်ဝင်သွားပြီး အတော်လေး အားကောင်းလာပုံရသည်။ သူ့၏လက်မောင်းက အရင်ကထက် အနည်းဆုံးနှစ်ဆလောက် ရှည်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ၏လက်မောင်းဆီကို လှမ်းလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက မှန်ကို ရုတ်တရက်ဆွဲလိုက်ပြီး မှန်မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားသွားသည်။ အမည်းရောင်စွမ်းအင်က ထပ်ပြီးတော့ ဆူပွက်လာပြီး ခြောက်သွေ့နေတဲ့လက်က ရှည်ထွက်လာနိုင်တော့ခြင်း မရှိဘဲ မှန်၏ဆွဲအားကြောင့် အမြန်ပဲ ပြန်လည် ဆွဲယူခြင်းခံလိုက်ရသည်။

မိုတားခန္ဓာကိုယ်က ဒူးထောက်ထားတဲ့ပုံစံအတိုင်းပဲ “ဖျတ်” ခနဲဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ မြေပြင်ပေါ်ကို လဲကျသွားသည်။

“ဦးလေးကော၊ အမြန်သွားပါ” လို့ ကျန်းရှောင်မိုက ချက်ချင်းသတိပေးလိုက်သည်။

ကောယုလျန်က ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် မိုတားခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ပြေးဝင်သွားသည်။ သူက အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့ပေမယ့် မိုတားခန္ဓာကိုယ်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ။ ကောယုလျန်ဝိဉာဉ် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်မှာတောင် သူက တင်းကျပ်စွာ ကွေးနေဆဲဖြစ်ပေသည်။