အဖေနှင့်သားရင်းနှီးမှု

ဤအမည်ကို သူအတော်ပင် ကျေနပ်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်နဖူးစည်းအရေအတွက် အများအပြား မရှိသေးသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထောင်ချီအထိ သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ထောင်ချီသောသားရဲနဖူးစည်း၏ စွမ်းအားက ပိုမိုကြီးမားလာမည်မှာ သေချာသည်။

ဆယ်ရက်ကြာ တံခါးပိတ်လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးဆုံးချိန်၌ ထောင်ချီသောသားရဲနဖူးစည်းကို အောင်မြင်စွာ ပြုပြင်ပြီးစီးခဲ့ပြီး စုဆောင်းထားသည့် ဘီလူးသားရဲဝိညာဉ်များအားလုံးကိုလည်း ၎င်းတွင် တံဆိပ်ခတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ပန်းတိုင်များ ပြည့်မြောက်ခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ခရီးထွက်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

မထွက်ခွာမီတွင် လင်းမိသားစုသို့ ပြန်ယူသွားမည့် ရတနာများနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လျှိုယွင်ဆောင်မှ ဦးစွာ သွားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ ဒုတိယအဆင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့အချို့ကိုလည်း ဝယ်ယူရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ကျစ်လျစ်နေသည့် ဓားစွမ်းအင်များ ကုန်သွားပြီဖြစ်၍ နှစ်နှစ်ကြာအောင်လည်း အများကြီး အသုံးဝင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ချန်ချွမ်းစျေးမှ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ပြင်ဆင်မှုများ ပိုမိုလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းကို ရှင်းလင်းကာ တံခါးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဂူအိမ်ဝင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ဈေး၏လမ်းမများအတိုင်း စီးပွားရေးဧရိယာဘက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် လမ်းမကြီးတစ်ခုသို့ သူ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာကို အကြိမ်များစွာ ရောက်ဖူးသော်လည်း ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရှိနေခဲ့သည့် ဆိုင်များကို သူ အံ့သြစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ဤလမ်းသည် လျှိုယွင်ဆောင်နှင့် သိပ်မဝေးသော်လည်း တည်နေရာက ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်၍ ဆိုင်ဖွင့်နိုင်သည့် အင်အားစုများက ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ ရှိနေခြင်းမှာ ချွင်းချက်မရှိ ဝေပြည်၏ နာမည်ကြီး ဂိုဏ်းကြီးများ သို့မဟုတ် မိသားစုများသာ ဖြစ်သည်။

ရတနာဆောင်၊ ဆေးတစ်ထောင်ဆောင်၊ နယ်မြေဆိုင်၊ ကောင်းကင်နဂါးဆောင် စသည့် ဆိုင်ကြီးများစွာသည် လမ်းမ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် တန်းစီနေပြီး နာမည်တစ်ခုစီက နောက်တစ်ခုထက် ပိုမိုထင်ရှားကျော်ကြားသည်။ သို့သော် ဤဆိုင်များ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားက အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းသည်။ ရတနာဆောင်သည် ကျန်းယန်ဂိုဏ်း၏ ဈေးကွက်အတွင်း တစ်ခုတည်းသော ဆိုင်ဖြစ်ပြီး အရောင်းအဝယ် အကြီးအကျယ် ဖြစ်နေသည်။ ရတနာမျိုးစုံကို ရရှိနိုင်သော်လည်း ဈေးနှုန်းများမှာလည်း အံ့မခန်း မြင့်မားလှသည်။

ဆေးထောင်ဆောင်မှာ ရွှေအူဂိုဏ်း၏ မြောက်မြားစွာသောဆေးဝါးတောင်ကြားဆိုင်ဖြစ်ပြီး၊ နယ်မြေဆိုင်မှာ ရွှေဓားဂိုဏ်း၏ဆိုင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နဂါးဆောင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားမှာမူ ဝေပြည်၏ ဂိုဏ်းကြီးသုံးခုထက်ပင် ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်နဂါးဆောင်သည် ကောင်းကင်နဂါးကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးအသင်း၏ ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအသင်းသည် ချင်းကျိုးမှ ထန်မိသားစု၏ နာမည်ကြီးလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့၏လုပ်ငန်းများမှာ ချင်းနှင့် ကျိပြည်နယ်များတစ်လျှောက်လုံး လှုပ်ရှားလျက်ရှိပြီး အခြားအဓိက ပြည်နယ်ကြီးများတွင်လည်း ဆက်ဆံရေးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထန်မိသားစု၏ ခိုင်မာသောအင်အားနှင့်အတူ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက်မှာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ ရွှေအူပိုင်ရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီး စတင်တည်ထောင်သူပိုင်ရှင်များပင် သူတို့အထဲတွင် ရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆရသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ချင်းနှင့် ဂျီပြည်နယ်များတွင် အခိုင်မာဆုံးသော အင်အားစုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဤအရာကို တွေးတောရင်း လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ပြင်းပြသော ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်လာကာ ထန်မိသားစုကို သူ၏ပန်းတိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ခဏတာမျှ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ကို စုစည်းကာ အလယ်ရှိ ကောင်းကင်နဂါးဆောင် ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နဂါးဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းပိုင်းတွင် ဆူညံသံများ ဆူညံနေသည်။ လူအယောက်သုံးဆယ်ကျော်သည် အမျိုးမျိုးသော ဘဏ္ဍာပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်နေကြပြီး လက်ခံဧည့်သည်အဖြစ်ရှိနေသော ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သိုင်းသမားများစွာလည်း အလုပ်များနေကြသည်။

လင်းထျန်းမင် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆဋ္ဌမအဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

“လေးစားအပ်ပါသော ဆရာကြီး ကျွန်တော်မျိုး ဆွန်ကျဲပါခင်ဗျာ။ ဘယ်လို ဘဏ္ဍာပစ္စည်းတွေ လိုအပ်ပါသလဲ။ ကျွန်တော်မျိုးက ပစ္စည်းတွေ သွားယူနေတုန်း ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ သီးသန့်ခန်းတစ်

ခန်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်လေး သုံးဆောင်ရင်း အနားယူမလားခင်ဗျာ”

လင်းထျန်းမင်သည် ထိုလူ၏ လေးစားမှုရှိပြီး ပြည့်စုံသော ဝန်ဆောင်မှုကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဆွန်ကျဲ နောက်သို့လိုက်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်၍ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုကို ရှာပြီး ဝင်လိုက်သည်။

သူတို့ သီးသန့်ခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် ဆွန်ကျဲသည် စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပြီး လင်းထျန်းမင်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းရင်း လေးစားစွာဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အဖိုးတန်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

“မောင်ရင်ဆွန် ငါ ဒုတိယအဆင့် အဆောင်စာရွက်တချို့ လိုအပ်နေတယ်။ အဆင့်မြင့်လေ ပိုကောင်းလေပဲ။ မင်းတို့ ကုန်သည်အသင်းမှာ ရောင်းစရာရှိလား”

ဆွန်ကျဲသည် ဒုတိယအဆင့်အဆောင်စာရွက် အစုတစ်ခုကို အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့က အနိမ့်နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အဆင့်မြင့် ဒုတိယအဆင့်အဆောင်စာရွက်များ ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသည်။ အကယ်၍သာ အဆင့်မြင့် ဒုတိယအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင်စာရွက်ရှိခဲ့လျှင် ယခင်က ဂူထုန်ကို သတ်ခဲ့သော ဓားဝိညာဉ်ထက် စွမ်းအားမနိမ့်ကျပေ။

လင်းထျန်းမင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်ပျက်အားငယ်သည့်အသွင်ကို သတိပြုမိသောအခါ ဆွန်ကျဲက ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်နဂါးဆောင် မှာ အဆင့်မြင့် ဒုတိယအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင်စာရွက်တချို့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒါတွေကို ကိုင်တွယ်ခွင့်မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မန်နေဂျာချုပ်ကို ခေါ်ပြီး ဆရာကြီးနဲ့ တိုက်ရိုက် ဆွေးနွေးခိုင်းလိုက်ရမလား”

ဤအရာကို ကြားရသောအခါ လင်းထျန်းမင် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ငါးလုံးထုတ်ယူကာ ဆွန်ကျဲအား အဖိုးအခအဖြစ် ပေးလိုက်သည်။

ဆွန်ကျဲသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များကို လက်ခံပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ အရောင်းဆိုင် မန်နေဂျာချုပ်ကို သွားခေါ်ရန် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ခြေသံများ နီးကပ်လာပြီးနောက် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ဧည့်သည်သစ်ကို မြင်သည်နှင့် လင်းထျန်းမင်က ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူသည် ထန်မိသားစုမှ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပြီး လင်းမိသားစုကလည်း သူတို့ကို မပစ်ပယ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လေးစားမှုပြသသင့်သည်။

ထိုအကြီးအကဲသည် လင်းထျန်းမင် အလွန်နုပျိုနေသေးသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း အုတ်မြစ်

တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အဆိုပါ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းက အခွင့်အရေးမဲ့ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိသည်။ သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခု သို့မဟုတ် မိသားစုတစ်ခုမှ သားအိမ်တော်သားတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အကြီးအကဲသည် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုရှိပြီး အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခဲ့သလို အတော်လေးလည်း စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

နှစ်ဦးစလုံး နေရာယူပြီး လက်ဖက်ရည် စတင်သောက်ကြသည်။ ထိုအကြီးအကဲသည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သုံးဆောင်ပြီးနောက် မေးလိုက်

သည်

“ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်နဂါးဆောင် ရဲ့ မန်နေဂျာချုပ် ထန်ရှိုးယွမ်ပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို သိပါရစေ။ ခင်ဗျားက ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင်စာရွက် ဝယ်ချင်တယ်လို့ ကြားရတယ်နော်”

“ဟွန်း… ကျွန်တော့်ရဲ့ နာမည်ရင်းက ချန်ပါ။ နာမည်အပြည့်အစုံကတော့ အရေးမကြီးပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့မှာ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့်အဆောင်စာရွက် ရောင်းစရာ ရှိမလားဗျ။ ပြီးတော့ ဈေးနှုန်းကရော ဘယ်လောက်လဲ”

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအချက်အလက်များကို မဖော်ပြဘဲ ဒုတိယအဆင့်အဆောင်စာရွက်များအကြောင်းကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထန်မိသားစုသည် အလွန်အစွမ်းထက်သောကြောင့် သတိထားခြင်းက ပို၍ ပညာရှိရာရောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏နာမည်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ဆန္ဒမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ရှိုးယွမ်

က ဆက်၍ ဖိအားမပေးတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အခွင့်အရေးမဲ့ကျင့်ကြံသူအများစုသည် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်နေစိတ်ထားရှိကြပြီး အလွန်အကျွံ မေးမြန်းခြင်းက တစ်စုံတစ်ဦးကို အလွယ်တကူ စိတ်ဆိုးစေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်းတွင် ရှိနေသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ရှိုးယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်တစ်ချက်ဝေ့လိုက်သောအခါ မတူညီသောအရောင်များဖြင့် အဆောင်စာရွက်များစွာက သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

အဆောင်စာရွက်ငါးခုစလုံးသည် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဆောင်စာရွက်များဖြစ်ကြပြီး တစ်ခုစီတွင် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများပါဝင်သည်။ သူတို့အနက် မီးဓာတ်အဆောင်စာရွက်နှစ်ခု၊ သတ္တုဓာတ်အဆောင်စာရွက်နှစ်ခုနှင့် ရေဓာတ်အဆောင်စာရွက်တစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။

အဆောင်စာရွက်များကို ကြည့်ရင်း ထန်ရှိုးယွမ်သည် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး ချန် ဒီဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့်အဆောင်စာရွက် ငါးခုက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆိုင်မှာ အကောင်းဆုံးတွေပါပဲ။ ကျွန်တော် မကြွားဝါပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အဆောင်စာရွက်တွေကို ချီရန်ဈေးတစ်ခုလုံးမှာတောင် ရှာရခဲပါတယ်”

လင်းထျန်းမင်သည် ထိုစကားကို ငြင်းဆိုခြင်းမပြုဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့်အဆောင်စာရွက်များက သာမန်ပစ္စည်းများ မဟုတ်ကြပေ။ အဆင့်မြင့်လေလေ ရှားပါးလေလေ ဖြစ်သည်။ လေလံပွဲတွင်ပင် မကြာခဏဆိုသလို တွေ့ရခဲပြီး ဝေပြည်နယ်ရှိ အစွမ်းထက်သော အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိသားစုများအတွက်ပင် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့်အဆောင်စာရွက်များက ပမာဏအကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရှိသည်။ ထန်မိသားစုနှင့် ရွှေအူတိုင်အဆင့် အင်အားစုများသာ ၎င်းတို့ကို ရောင်းချနိုင်ပေသည်။

စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင်ထားပြီးနောက် သူသည် အဆောင်စာရွက်တစ်ခုကို ယူကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

အဆောင်စာရွက်အတွင်းတွင် ပါဝင်သော မီးလျှံများ၏ အလွန်ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ ၎င်းသည် သူ ယခင်က ရရှိခဲ့သော မည်သည့်အရာထက်မဆို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ကျေနပ်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး ထန် မီးဓာတ်အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်နဲ့ သတ္တုဓာတ်အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်အတွက် ဘယ်လောက်လဲ”

လင်းထျန်းမင်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင် ကျေနပ်နေပုံရသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ရှိုးယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မီးဓာတ်အဆောင်စာရွက်က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၃,၀၀၀ ပါ၊ သတ္တုဓာတ်အဆောင်စာရွက်က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၃,၃၀၀ ပါ။”

ထန်ရှိုးယွမ်က ဈေးနှုန်းများကို ကြေညာသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် အတွင်းစိတ်တွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူ ကြိုတင်မှန်းဆထားသော်လည်း ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့်အဆောင်စာရွက်များ၏ ဈေးနှုန်းသည် အလွန်အမင်း မြင့်မားနေသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ ဆယ်ရွက်ကို ဝယ်ယူခြင်းသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးတစ်လုံးနှင့် တူညီလုနီးပါး ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဆက်လက်၍ စဉ်းစားသောအခါ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့်အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်သည် အရေးကြီးသောအချိန်တွင် နောက်ပိုင်း အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကိုက်ညီနိုင်ပြီး ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပေသည်။

ဤအချက်ကို စိတ်ထဲထား၍ သူသည် ဈေးနှုန်းကို မကျေမချမ်း လက်ခံကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး ထန်၊ ကျွန်တော် သတ္တုဓာတ်အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်နဲ့ မီးဓာတ်အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက် ယူမယ်။ ဈေးနှုန်းကို နည်းနည်းလျှော့ပေးလို့ရမလား။ နှစ်ရွက်လုံးအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၆,၀၀၀ နဲ့ရော ဘယ်လိုလဲ”

လင်းထျန်းမင်၏ ဈေးဆစ်သည်ကို ကြားသောအခါ ထန်ရှိုးယွမ်က လျှို့ဝှက်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ လင်းထျန်းမင်၏ ငယ်ရွယ်သော အသက်နှင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်စွမ်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူ၏အရည်အချင်းက ထူးခြားထက်မြက်ရမည်ပင်။

တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အဆင့်မြင့်အဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်ကို ဝယ်ယူခြင်းက သူ၌ များပြားသောစည်းစိမ်ရှိသည်ကို ပြသနေပြီး မိတ်ဆွေဖွဲ့ထိုက်သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်။

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် ထန်ရှိုးယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဆရာကြီး ပြောသလိုပါပဲ။ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြတာပေါ့။ နောင်အခါမှာ တခြားဘဏ္ဍာပစ္စည်းတွေ ဝယ်ချင်ရင် ကျွန်တော့်ဆီပဲ လာခဲ့ပါ။ ကျွန်တော် အနိမ့်ဆုံးဈေးနဲ့ ပေးပါမယ်”

“ဟားဟား ဒါဆိုရင် ဆရာကြီး ထန်ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့။ နောင်တချိန်မှာ တစ်ခုခု လိုအပ်လာရင် ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့ပါမယ်”

လင်းထျန်းမင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား အပြုံးလေးများ ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၆,၀၀၀ ကို ထုတ်ကာ ထန်ရှိုးယွမ်အား ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒုတိယအဆင့် အဆောင်စာရွက်နှစ်ရွက်ကို ယူကာ သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦး ခဏတာ စကားပြောဆိုကြသည်။ ထန်ရှိုးယွမ်က နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် မေးမြန်းသော်လည်း လင်းထျန်းမင်က မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ခြင်းမပြုသောကြောင့် သူ့ကို အတော်လေး အကူအညီမဲ့စေခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်သုံးချိန်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ထန်ရှိုးယွမ်ကို နှုတ်ဆက်ကာ ကောင်းကင်နဂါးဆောင်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး လော့ယွင်ဆောင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။