ရွှေအူတိုင်အဆင့်(၃)
Vol. 17 Ch. 236
ကျဉ်းမြောင်းသော ဂူအိမ်တော်အတွင်းတွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့က ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင် အသက်ရှူရန် မရဲရဲကြပေ။
အပြင်ဘက်ရှိ ဆူပူသံများ ငြိမ်သက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အမှောင်ထုများ ကျရောက်လာသောအခါ ရွှေအူတိုင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့် အချိန် မည်မျှကြာသွားသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲထိုင်လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် လင်းရှင်းဖင်းသည် ပဟေဠိဖြစ်နေသော အမူအရာကို ပြသနေသည်။ သူ၏ နတ်
အသိစိတ်မှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး ငါးရောင်ခြည်မျက်လုံး ကဲ့သို့သော ဘဏ္ဍာပစ္စည်းများ မရှိသောကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်ကိုသာ သူ ခံစားမိပြီး အသေးစိတ်ကိုမူ မသိခဲ့ပေ။
သို့သော် လင်းထျန်းမင်သည် ငါးရောင်ခြည်မျက်လုံး၏ အကူအညီဖြင့် တိုက်ပွဲအကြောင်း အခြေခံအချက်အလက်အချို့ကို သိရှိခဲ့သည်။
တိုက်ပွဲ၏ လမ်းကြောင်းနှင့် ရွှေအူတိုင် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုမှုအပေါ် အခြေခံ၍ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်လပြည့်အမိန့်ပြား အတွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂူး အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူသည် ချန်ကျင်းထျန်း ထက် အားနည်းပုံရသည်။ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရန် နောက်ဆုံးကြိုးစားမှုအဖြစ် သူသည် မီးခိုးရောင်ပုတီးလုံးတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ပေါက်ကွဲမှုဖြင့် အာရုံလွှဲခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့အား ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရန် အချိန်တစ်ခဏ ပေးခဲ့သည်။ ချန်ကမူ လျှို့ဝှက်လပြည့်အမိန့်ပြားကို မစွန့်လွှတ်လိုသဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် စဉ်းစားခြင်းမရှိဘဲ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် ရွှေအူတိုင် ကျင့်ကြံသူများပင် လျှို့ဝှက်လပြည့်အမိန့်ပြားအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏လက်ထဲရှိ သင်္ကေတပြားနှစ်ခုက အလွန်အမင်း တန်ဖိုးရှိရမည်ဟု တွေးမိသည်။
သူ လျှို့ဝှက်စွာ ခန့်မှန်းနေစဉ်တွင် ဘေးနားရှိ လင်းရှင်းဖင်းက မေးလိုက်သည်။
“ထျန်းမင် ခုနက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဆူပူမှုရဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ။ ဘယ်လိုအဆုံးသတ်သွားလဲ”
လင်းထျန်းမင်သည် အာရုံပြန်စိုက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ရွှေအူတိုင်ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကြား တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာ။ တစ်ဦးကတော့ ကျန့်ရန်ဂိုဏ်း က ချန်ကျင်းထျန်း ဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူပါ။ ကျန်တစ်ဦးကတော့ ဂူး လို့ အမည်ရပြီး ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဝေပြည်နယ် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ မှာ ဂူး အမည်ပါတဲ့ ရွှေအူတိုင် ကျင့်ကြံသူတွေ မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သူက ဒီက မဟုတ်တာ သေချာတယ်”
လင်းထျန်းမင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှင်းဖင်း၏ မျက်နှာက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။
ဝေ့နိုင်ငံ၏ ကျင့်ကြံသူလောကတွင် ရွှေအူတိုင်ပညာရပ်ကျင့်ကြံနိုင်သူများမှာ အထွတ်အထိပ်ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ပြီး မတွေ့ရခဲသလို ပွင့်လင်းစွာ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးလည်း ရှားပါးသည်။ ထိုသို့သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် လျှို့ဝှက်မှုကို ဂရုမစိုက်ခြင်းမှာ အလွန်ရှားသည်။
သို့သော် လင်းထျန်းမင်မှာ ထိုအချိန်တွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ရွှေအူတိုင်ပညာရပ် ကျင့်ကြံနိုင်သူနှစ်ဦး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ဂူလို့နာမည်ခံတဲ့တစ်ယောက်က ချင်ကျင့်ထျန်းကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားပုံရတယ်”
“သူတို့ ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသလဲဆိုတာ မရှင်းလင်းဘူး။ အဆုံးသတ်ကလည်း မသိရသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စတွေက ငါတို့နဲ့မဆိုင်
ဘူး”
လင်းရှင်းဖင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည်။
ထို့နောက် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခုရသွားသလို လင်းထျန်းမင်က အလေးအနက်ထား ပြောဆိုသည်။
“ဦးလေး အဲဒီအကြီးအကဲတွေက ငါတို့ကို တွေ့တာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရှိတာကို ဂရုမစိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး။ သူတို့ ပြန်လာပြီး ငါတို့ကို တွေ့သွားရင် ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်”
လင်းထျန်းမင်၏ စကားများက လေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှင်းဖင်းလည်း ဖြစ်
နိုင်ခြေရှိကြောင်း သဘောတူပြီး ချက်ချင်းပြောသည်။
“ဒီအချိန်မှာ တခြားဘာကိုမှ ပူပန်လို့မဖြစ်ဘူး။ လုံခြုံရေးအတွက် ချက်ချင်းထွက်ခွာပြီး ချန်းချွမ်ဈေးကို အမြန်ဆုံးရောက်အောင် တစ်ညလုံး ခရီးသွားကြရအောင်”
ထိုစကားများဖြင့် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် ယာယီဂူအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး သူတို့၏ ခရမ်းရွှေရောင်လင်းယုန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ လင်းယုန်၏ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ မှိန်ပျပျလရောင်အောက်တွင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်ကြားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ရက်များစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး လမ်းတွင် အခြားအဖြစ်အပျက်များမရှိဘဲ သူတို့သည် ချန်းချွမ်ဈေး၏ အပြင်ဘက်သို့ ဘေးကင်းစွာရောက်ရှိလာသည်။
ခရမ်းရွှေရောင်လင်းယုန်ကို ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ထဲသို့ ထည့်ပြီးနောက် ဈေးဝင်ပေါက်သို့ အလျင်အမြန်သွားကာ ဝင်ကြေးဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပေးဆောင်ပြီး ဈေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
ကျောက်ပြားခင်းလမ်းပေါ်သို့ ခြေချပြီး ဈေးထဲသို့ ရောက်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဂူနန်းတော်ဝင်းသို့ တန်းသွားကြသည်။
အိမ်သို့ရောက်သောအခါ လင်းရှီလုသည် တရားကျင့်ကြံမှု နက်ရှိုင်းစွာ ပြုလုပ်နေသည်။ လင်းထျန်းမင်က သူ့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးဘဲ သတင်းစကားပို့လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် လင်းရှီလုသည် တရားကျင့်ခန်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးလည်း အလျှင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့တက်ကာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့ ဘေးကင်းစွာပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီလု အလွန်ဝမ်းသာမိသွားသည်။
“ထျန်းမင် မင်းတို့တော်တော်မြန်မြန်ပြန်လာတာပဲ။ တစ်လတောင်မပြည့်သေးဘဲ အသွားအပြန်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ”
လင်းရှီလုက ပြောသည်။
“ဆယ့်ငါးဦးလေး ထျန်းမင်မှာ ဦးလေးကို တင်ပြစရာ အရေးကြီးကိစ္စတွေရှိပါတယ်!”
ပုံမှန်ဆို တည်ငြိမ်လေ့ရှိသည့် လင်းထျန်းမင်က ထိုသို့သတိထားနေသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်းရှီလုသည် သူတို့ကို ထိုင်ကာပြောဆိုရန် ချက်ချင်းဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
သုံးဦးသား ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ကြပြီး လင်းထျန်းမင်က သူတို့ခရီးတွင် တွေ့မြင်ကြားသိခဲ့ရသမျှ အားလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။
ပြန်ပြောပြသည်ကို ကြားသောအခါ လင်းရှီလု၏ မျက်နှာအမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တုန်လှုပ်မှုများ မျက်နှာတွင် ထင်ဟပ်နေသည်။
လင်းထျန်းမင်သည် အသေးစိတ်ပြန်ပြောပြသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်အကြောင်းကိုမူ ထည့်မပြောပေ။ ရွှေအူတိုင်ပညာရပ်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး တိုကင်တစ်ခုအတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်းက အဆိုပါကိစ္စ၏ အရေးပါမှုကို ဖော်ပြနေသည်။ လုံခြုံရေးအရ လူနည်းလေ သိလေ ကောင်းလေဖြစ်သည်။
“ထျန်းမင် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွက် မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး မျက်နှာမပြဘဲနေသင့်
တယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းတို့ကိုမှတ်မိသွားပြီး ဒုက္ခရောက်မှာစိုးလို့ပါ”
လင်းရှီလုက သတိပေးသည်။
လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကိစ္စပြီးဆုံးသည်အထိ အချိန်အတန်ကြာ ပုန်းအောင်းနေရန် သဘောတူကြသည်။
ရွှေအူတိုင်ပညာရပ်ကျင့်ကြံသူတို့၏ တိုက်ပွဲကိစ္စကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် မိသားစုမှ ယူဆောင်လာသော သိုလှောင်အိတ်နှစ်ခုကို လင်းရှီလုအား ပေးအပ်သည်။
လင်းရှီလုသည် သိုလှောင်အိတ်များကို ယူဆောင်ပြီးနောက် အလွန်များပြားလှသော ကျင့်ကြံရေးအရင်းအမြစ်များကို လွှဲပြောင်းပေးခြင်း ပြီးဆုံးသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် မိသားစုကိစ္စများကို တင်ပြသည်။
မိသားစုအထက်တန်းစား ဆယ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသိသောအခါ လင်းရှီလုသည် အလွန်ဝမ်းသာပြီး ထိုနည်းဗျူဟာကို လုံးဝသဘောတူသည်။
“ဆယ့်ငါးဦးလေး မိသားစုအထက်တန်းစားဆယ်ဦးအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးကို လာမယ့်နှစ်မှာ စတင်မှာပါ။ ဦးလေးနဲ့ ကျွန်တော် တစ်နှစ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ခွဲဝေရရှိမှာပါ။ မထွက်ခွာခင် တတိယဦးလေးက မိသားစုဆီကနေ ထောက်ပံ့ကြေးယူဖို့ အဆင်မပြေရင် လော်ယွင်မဏ္ဍပ်ရဲ့ အကျိုးအမြတ်ကနေ ယူလို့ရတယ်လို့ မှာလိုက်ပါတယ်”
“အင်း…”
လင်းရှီလုက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူတို့ကို ကြိုးစားကျင့်ကြံဖို့ မှာကြားပြီးနောက် လင်းရှင်းဖင်းသည် ဦးဆုံးထကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူထွက်သွားပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာလုံခြုံမှုရှိစေရန် အကာအကွယ်တစ်ခုပြုလုပ်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်အကြောင်း စတင်ပြောဆိုတော့သည်။
“ဘာ။ အဲဒီရွှေအူတိုင်ပညာရပ်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်အတွက် တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာလား”
လင်းရှီလု အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်သည် သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း သူကြာမြင့်စွာကတည်းက သံသယရှိခဲ့သော်လည်း ရွှေအူတိုင်ပညာရပ်ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး ယင်းအတွက် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဤဖြစ်ရပ်အရ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်က အလွန်အရေးကြီးသော အရာဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။
လင်းထျန်းမင် ခေါင်းညိတ်ပြီး အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်သတိရကာ ပြောသည်။
“ဆယ့်ငါးဦးလေး ကျွန်တော်ပြောတာ လုံးဝအမှန်ပါ။ ကျွန်တော်က တိုက်ပွဲကို အဝေးကနေကြည့်နေတုန်း ဂူလို့နာမည်ခံတဲ့သူပြောတာကိုလည်း တစွန်းတစကြားလိုက်ရတယ်။ လျှို့ဝှက်
ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်အကြောင်း သံသယရှိစရာမလိုပါဘူး”
လင်းရှီလုသည် လင်းထျန်းမင်၏စကားကို မယုံသင်္ကာဖြစ်မနေဘဲ ချက်ချင်းပြောသည်။
“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်က တကယ်ပဲ ထူးခြားပုံရတယ်။ ကျန်းယန်ဂိုဏ်းက ဒီတိုကင်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သေချာပေါက် သိမှာပဲ။ ရွှေအူတိုင်ပညာရပ်ကျင့်ကြံနိုင်သူတွေတောင် အလေးအနက်ထားရမယ့်ကိစ္စပဲ။ ကြည့်ရတာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လဆန်းအမိန့်တော်ကို မကြာခင်မှာ အသုံးပြုရတော့မယ်ထင်တယ်”
လင်းထျန်းမင် ခေါင်းညိတ်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
“ဒါပေမယ့် ဒီလျှို့ဝှက်ဘုံက ဘယ်အဆင့်လဲ။ ဝင်ဖို့အတွက် ဘယ်လိုအခြေအနေတွေလိုလဲဆိုတာ မသိဘူး!”
လင်းထျန်းမင်၏စကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှီလုသည် အတိတ်ကို ပြန်သတိရပြီးနောက် ပြောဆိုသည်။
“ဒီလူအိုက စာပေတွေအများကြီးကို လေ့လာဖူးတယ်။ ပိုင်ရှင်မဲ့လျှို့ဝှက်ဘုံတစ်ခု ပေါ်လာတဲ့အခါ တရားဝင်မဖွင့်ခင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ချိန်ရှိတယ်လို့ ဆိုတယ်။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဝင်ခွင့်ပြုတဲ့ တိုကင်ကနေ ဝင်ခွင့်ကန့်သတ်ချက်တွေကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်တယ်”