နှစ်နှစ်အတွင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

လော့ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရင်း ရင်ဘတ်ထဲတွင် သွေးစွမ်းအင်များ တလှိုင်းလှိုင်း လှုပ်ရှားနေသလို ခံစားရ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက အေးစက်စွာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

အကြောင်းမှာမူ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် မသိရသော်လည်း ထိုသူက သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့အပြင် မြေပေါ်ရှိ အကြီးအကဲကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် မြေပေါ်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား မာန်မာနထောင်လွှားသော အမူအရာက လော့ချန်ကို ဒေါသထွက်စေသည်။

ယခင်က ကျိယွမ်ဟောင်လည်း ဤသို့သော အကြည့်မျိုးဖြင့်သာ သူ့ကို ကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။

“လင်ကုန်း… သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ကြစမ်း…” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အမိန့်အတိုင်းပါ…”

လင်ကုန်းနှင့် ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့် အနည်းငယ်တို့က ချက်ချင်း ထွက်လာကြပြီး လော့ချန်ကို မောင်းထုတ်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

“လာခဲ့စမ်းပါ…”

လင်ကုန်းသည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားလျှင် ဆရာအစ်ကိုများကို အကူအညီတောင်းပြီး လော့ချန်ကို လုံးဝသတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု တွက်ဆထားသည်။

“ခဏစောင့်ပါဦး…”

လော့ချန်က နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့ထွက်လာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီစမ်းသပ်ပွဲကို တာဝန်ယူတာက အကြီးအကဲချန်ရွှမ်လေ... ခင်ဗျား မဟုတ်ဘူးနော်… ကျုပ်က ပထမဆုံးချင်းယွမ်စမ်းသပ်ပွဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ရလဒ်ကို စံချိန်ချိုးဖျက်ပြီး ပထမနေရာနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့တာပါ... အကြီးအကဲချန်ရွှမ်က ကျုပ်ကို စမ်းသပ်ပွဲကို တိုက်ရိုက်အောင်မြင်ခွင့်ပေးထားပြီးသားပါ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့စကားတစ်ခွန်းနဲ့ ကျုပ်ကို ထွက်သွားခိုင်းတာက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကတိစကားကို ဖောက်ဖျက်နေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား…”

“အသုံးမကျသူ… မင်းက ဒီလိုပြန်ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့…”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်ခုံးများကို တင်းတင်းကျုံ့လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။ လင်ကုန်းတို့ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အခုချက်ချင်း သူ့ကိုဆွဲထုတ်ကြစမ်း… တကယ်လို့ ခုခံရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူပစ်ကြစမ်း…”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးထိုးကာ အမိန့်ပေးသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း… ဒီစမ်းသပ်ပွဲကို တာဝန်ယူထားတာက ကျွန်တော်မဟုတ်လား…”

ယခုထိ စကားမပြောသေးသည့် အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က ရုတ်တရက် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏အသံက တည်ငြိမ်သော်လည်း တန်ခိုးအာဏာတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်… ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ဒီအသုံးမကျသူကို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ပေးမလို့လား…”

အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က စကားမပြောဘဲ လော့ချန်အနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။ ထို့နောက် အချိန်က တစတစ ကုန်လွန်သွားပြီး အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်၏ မျက်ခုံးများက ပို၍ တွန့်ကွေးလာသည်။

လင်ကုန်းက အချိန်ကိုက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲချန်ရွှမ်… အချိန်ဖြုန်းစရာမလိုပါဘူး... အရင်တုန်းက ချီရှန်မြို့မှာ ဆရာအစ်ကို ကျင်းမင်ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့ဖူးတယ်... ဒီကောင်နိုးကြားထားတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က တကယ်ပဲ ကြယ်တစ်ပွင့်မှမရှိတဲ့ အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်ပဲ… ဒါတင်မကသေးဘူး… ဒီလော့ချန်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက ထူးထူးဆန်းဆန်းနဲ့ မာန်မာနထောင်လွှားနေတာ... ဆရာအစ်ကိုကျင်းမင်ကို ရိုသေလေးစားမှု မပြခဲ့ဘူး... ဆရာအစ်ကိုကျင်းမင်က စိတ်ထားကောင်းလွန်းလို့ ဒီကောင် ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေရတာ…”

လင်ကုန်းက စကားတစ်ခွန်းဖြင့် နှစ်ချက်သုံးချက် ရည်ညွှန်းပြီး လော့ချန်သည် ကျင်းမင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ဖူးကြောင်း ထောက်ပြလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်… ကျွန်ုပ်တို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ အနည်းဆုံးတော့ ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူများသာ အောက်ခြေအလုပ်သင်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိပါတယ်… တကယ်လို့ ဒီလော့ချန်ကို တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းထဲဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် လော့ရှားဂိုဏ်းနဲ့ လျှံယွမ်ဂိုဏ်းက လူတွေသိသွားရင် ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းက အသုံးမကျသူတွေကိုတောင် လက်ခံတယ်ဆိုပြီး ပြောင်လှောင်ကြလိမ့်မယ်…”

အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့၏။

သူက ကတိဖောက်ဖျက်လိုစိတ် မရှိသော်လည်း လော့ချန်၏ အရည်အချင်းက အမှန်တကယ်ပင် ညံ့ဖျင်းလွန်းသည်။ ကြယ်တစ်ပွင့်မှမရှိသည့် အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်ဆိုသည်မှာ ဂိုဏ်းသုံးခုထဲတွင်သာမက မည်သည့် သေးငယ်သည့်ဂိုဏ်းမဆို တံခါးပိတ်ကာ မောင်းထုတ်ပစ်မည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထူးဖလီးက မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မနေနိုင်တော့ဘဲ လင်ကုန်းတို့ကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့က တစ်ခါလာလည်း အသုံးမကျသူ၊ အသုံးမကျသူနဲ့ တကယ့်ကို မာန်မာနထောင်လွှားနေတာပဲ... လူအများရဲ့ ပြောင်လှောင်မှုကို ကြောက်ရွံ့တယ်ဆိုပြီး ကတိဖောက်ဖျက်တာကျတော့ရော ပြောင်လှောင်မခံရဘူးလို့ ထင်နေတာလား…”

“ဒီနေရာမှာ မင်း ဘာမှ ဝင်ပြောခွင့်မရှိဘူး...”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ထူးဖလီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာသည်။

"ဝေါင်း…"

ထူးဖလီးက အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဖြတ်ထားလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ကို ပုံဖော်လှုပ်ခတ်စေသည့် ကျားဟိန်းသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကိုယ်လုံးတစ်ခုလုံး မီးလျှံတောက်နေသည့် မျက်လုံးသုံးလုံးပါ ဧရာမကျားသစ်တစ်ကောင်သည် သူ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြယ်ကိုးပွင့်တို့က တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

“အိုး... ဘုရားရေ… ကြယ်ကိုးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ကွ…”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘုန်း…"

ရုတ်တရက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထူးဖလီးထံသို့ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထူးဖလီးက မီတာနှစ်ဆယ်ခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရသွားကာ သူဝတ်ထားသည့် သားရဲရိုင်းသားမွှေးအင်္ကျီတို့သည်ပင် အက်ကွဲသွားသည်။

ထူးဖလီးသည် သားရဲရိုင်းသားမွှေးအင်္ကျီကို ထပ်မံ ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အဘိုးကြီး… ခင်ဗျားစောင့်နေလိုက်... တစ်နေ့နေ့တော့ ခင်ဗျားကို ပြန်မထနိုင်အောင် ကျုပ်ရိုက်ပစ်မယ်…”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလိုက်သော်လည်း ထပ်မံ မထိတော့ချေ။

ကြယ်ကိုးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ် နိုးကြားထားသည့် ထူးချွန်သူမျိုးက လူတစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်သာရှိပြီး ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလျှင် အလေးထား ပြုစုပျိုးထောင်ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။ သူသည် ထူးဖလီးကို ရန်မစလိုတော့ချေ။

လော့ချန်ကို အကြည့်လွှဲပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်လေး… မင်းကိုယ်မင်း အလိုက်တသိထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ... ဒီနေရာမှာဆက်နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ရအောင် လုပ်မနေနဲ့တော့…”

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

“ကျုပ် ထွက်သွားမသွားက ခင်ဗျားနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး…”

“ရဲရင့်လွန်းတယ်… ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဒီလို စကားပြောရဲတယ်ပေါ့… ချင်ယွမ်ဖုန်း… ဒီကောင်နဲ့ စကားများနေစရာမလိုဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်... ဒီကောင်ရဲ့ လက်တွေနဲ့ ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးပြီး အပြင်ထုတ်ပစ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ…”

လင်ကုန်းဘေးရှိ ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့်များက လော့ချန်ကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လော့ချန်က ထိုသူများကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဦးချင်းစီကို စိတ်ထဲမှတ်သားထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွမ်မန်လီ၏ အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူပြီး အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်ထံ ပေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲချန်ရွှမ်… ဒါကို ကြည့်ပါဦး… ဒီတံဆိပ်ပြားရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဒီတံဆိပ်ပြားနဲ့ဆိုရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်…”

တံဆိပ်ပြားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နှုတ်ဆိတ်နေသည့် အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းယူပြီး စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဟူး…"

ထို့နောက် ပြင်းထန်သော အပူစွမ်းအင်တစ်ခုက ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ‘ယွမ်မန်လီ’ ဟူသည့် စာလုံးသုံးလုံးက တံဆိပ်ပြားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ မည်သည့်အရာမှ မထီမဲ့မြင်ပြုရန် မဖြစ်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါကို ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့ချန်ကို အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီတံဆိပ်ပြားကို မင်းဘယ်ကရလာတာလဲ…”

လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါက တံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် ကျုပ်ကို ပေးခဲ့တာ…”

“မဟုတ်ဘူး… သူမရဲ့စိတ်ဓာတ်အရ မင်းလိုသူကို ဒီလို တံဆိပ်ပြားပေးတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး… ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် တံဆိပ်ပြားကို လော့ချန်ထံ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“လော့ချန်… ဒီလိုလုပ်ကြည့်ရအောင်... မင်းကို အရင်ဆုံး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အောက်ခြေအလုပ်သင်အဖြစ် ဝင်ခွင့်ပေးမယ်... နှစ်နှစ်အတွင်း မင်းက ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရင် မင်းကို ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး ငါ့ရဲ့ တပည့်ရင်းအဖြစ် လက်ခံမယ်…”

“ရပါတယ်…”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူလည်း ဤသည်မှာ အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်တတ်နိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်မည်ကို သိရှိနားလည်လိုက်သည်။

နှစ်နှစ်အတွင်း ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရမည်ဆိုသည့်ကိစ္စကို လော့ချန်က စိတ်ထဲတွင်ပင် မထည့်ထားချေ။ အကယ်၍ အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပါက လအနည်းငယ်အတွင်းပင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဘေးတွင်ရှိသည့် လင်ကုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်… ခင်ဗျား ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ဆရာအစ်ကိုကျင်းမင်ကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ…”

“ရဲရင့်လွန်းတယ်…”

အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တစ်ခုဖြင့် လင်ကုန်းကို လွင့်ထွက်သွားအောင် တိုက်ချလိုက်သည်။ လင်ကုန်းက လေထဲတွင် သွေးတစ်ချက်အန်ထွက်သွားသည်။

အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က လင်ကုန်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့လုပ်ရပ်တွေကို သူ့ကို ရှင်းပြစရာမလိုဘူး… မင်း ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ထပ်ပြီးမထီမဲ့မြင်ပြုရင် ဒီနေ့မှာပဲ မင်းကို နမူနာအနေနဲ့ အပြစ်ပေးပြီး တခြားသူတွေအတွက် စံနမူနာပြလိုက်မယ်…”

လင်ကုန်းက အမြဲတည်ငြိမ်နူးညံ့သည့် အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က ရုတ်တရက် ဤမျှ ဒေါသထွက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ရာ ကြောက်လန့်စွာဖြင့် မျက်နှာက ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်ခုံးတွန့်ကွေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်… ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ သူ့အတွက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်မလို့လား…”

အကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း… ခင်ဗျားနဲ့ လော့ချန်ကြားမှာ ဘယ်လို ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နည်းနည်းတော့ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေဖို့ အကြံပေးချင်တယ်…”

“ဒီနေ့က ဘယ်လိုနေ့မျိုးလဲဆိုတာ ခင်ဗျားမမေ့သင့်ဘူးလို့ထင်တယ်... ယွမ်မန်လီက ဖုန်ယံကျွန်းမှာ ယွမ်ချင်းယင်ကို စိန်ခေါ်နေတယ်... တကယ်လို့ သူမအနိုင်ရခဲ့ရင် သူမက ဆယ်ယောက်မြောက် တပည့်ရင်းဖြစ်လာပြီး အသက်သတ်ဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်... လော့ချန်ကို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ပေးတာလောက်က ဘာမှမဟုတ်ဘူး... သူမရဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့ဆိုရင် လော့ချန်ကို ဂိုဏ်းအတွင်းစည်း တပည့်အဖြစ်တောင် ဝင်ခွင့်ပေးနိုင်တယ်…”

“ဟမ်း… ယွမ်ချင်းယင်က အပျော့စားမဟုတ်ဘူး... ယွမ်မန်လီက အဓိကတပည့်ဖြစ်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာသေးလဲ... သူမက ယွမ်ချင်းယင်ကို အနိုင်ရမယ်ဆိုတာ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ…”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အကြည့်လွှဲကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုလည်း သူ့ကို နှစ်နှစ်လောက် အလုပ်ကြမ်းလုပ်ခိုင်းလိုက်တော့… နှစ်နှစ်အတွင်း ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ကို သူဘယ်လို တက်လှမ်းမလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်…”

ကြယ်သုံးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် ကြယ်လေးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူများပင် နှစ်နှစ်အတွင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသည့် အသုံးမကျသူတစ်ဦးက နှစ်နှစ်အတွင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။