စိန်ခေါ်မှု

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခြိမ်းခြောက်စကားတစ်ခွန်းကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်သည်။ သူက တစ်လှမ်းလှမ်းပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်ကာ လော့ချန်၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကြယ်ကြွေဓားကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြုံးလျက်ပြောသည်။

“ငါ့ဓားကို သေချာကြည့်ထားနော်… နောက်တစ်ခါ ငါပြန်လာယူမယ်…”

“ဒီကောင်က ဘာကြီးလဲ… တကယ်ပဲ လူကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်တာပဲ…”

ထူးဖလီးက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

“လော့ချန်… ငါ အခွင့်အရေးရှာပြီး သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်ရမလား…”

“မလိုပါဘူး…”

လော့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ကိစ္စများကို သူကိုယ်တိုင်သာ ဖြေရှင်းလိုသည်။

“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပြီလေ… ဒီကောင်ကြည့်ရတာ ဦးနှောက်မကောင်းဘူးထင်တယ်... မင်း သတိထားနော်… အချိန်ရရင် ငါ မင်းဆီ လာလည်မယ်…”

ထူးဖလီးက နှုတ်ဆက်ပြီး အပြင်စည်းတပည့်များရှိရာသို့ ဦးတည်ထွက်သွားသည်။

“အောက်ခြေအလုပ်သင်တပည့်တွေ ဒီကိုလာကြစမ်း…”

စမ်းသပ်မှုအကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အသံက တောင်ကြားတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုအကြီးအကဲက လော့ချန်အပါအဝင် လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ တောင်တန်းများ၏ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

အောက်ခြေအလုပ်သင်တပည့်များနှင့် အပြင်စည်းတပည့်များက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်ဧရိယာတွင် နေထိုင်ကြရသည်။ သို့ရာတွင် အပြင်စည်းတပည့်များက အတွင်းပိုင်းရှိ တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် ဆက်စပ်တန်းလျားအိမ်များတွင် နေထိုင်ကြပြီး မိုးမြေချီစွမ်းအင်များ ပိုမိုပြည့်ဝစွာ ရရှိကြသည်။ အောက်ခြေအလုပ်သင်တပည့်များကမူ တောင်ခြေရှိ တန်းလျားအိမ်များတွင် နေထိုင်ရပြီး အဆင့်အတန်းကွာခြားမှုမှာ ထင်ရှားလှသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် အခြားသူများက သုံးယောက်၊ ငါးယောက်စု၍ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။

လော့ချန်တစ်ဦးတည်းသာ ဘေးတစ်ဖက်တွင် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းနေပြီး မည်သူကမျှ စကားမပြောသဖြင့် ထူးခြားသူတစ်ဦးအလား ထင်ရှားနေသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လော့ချန်က အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူ၊ ဆက်နွယ်မှုကို အားကိုးပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ အတူတကွ မနေလိုကြပေ။ ထို့အပြင် ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သည်မှာ လော့ချန်က အပြင်စည်းအကြီးအကဲ ချင်တို့ယွမ်နှင့် အပြင်စည်းတပည့်များစွာကို ရန်စခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် နေရာအနှံ့ ရန်သူများ ဖန်တီးထားသူဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ထံ အလွယ်တကူ ချဉ်းကပ်မလာကြပေ။

လော့ချန်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ နေရာရောက်ရောက်ချင်း သေချာလေ့ကျင့်ရန်သာ စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

အပြင်စည်းဧရိယာက ကြီးမားလှပြီး တောင်ထိပ်ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်။

လော့ချန်တို့တစ်ဖွဲ့က နာရီဝက်ခန့် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် နေဝင်ချိန်တွင် လှပတင့်တယ်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရှေ့တွင် တန်းလျားအိမ်ထောင်ပေါင်းများစွာက စည်းကမ်းတကျ တည်ဆောက်ထားပြီး မြင်ရသည်မှာ အလွန်ခမ်းနားလှသည်။

“ယွမ်အကြီးအကဲ…”

လူငယ်နှစ်ဦးက ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး စမ်းသပ်မှုအကြီးအကဲကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပြုကြသည်။ ထို့နောက် လော့ချန်တို့အား ကြည့်ရင်း မေးသည်။

“ဒါတွေက အလုပ်သင်တပည့်အသစ်တွေလား…”

“ဟုတ်ပါတယ်…”

ယွမ်အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး လူအုပ်ကြီးကို လှည့်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။

“မင်းတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာ နေထိုင်ရမယ်… တစ်ခုခုကိစ္စရှိရင် ဒီဆရာကြီးနှစ်ယောက်က မင်းတို့ကို ရှင်းပြပေးလိမ့်မယ်… သေချာလေ့ကျင့်ကြပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်ကို ရောက်အောင်ကြိုးစား… အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်လာနိုင်ဖို့ အားထုတ်ကြ…”

ဤစကားကို မှာကြားပြီးနောက် ယွမ်အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုးတက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောင်တန်းများထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ငါတို့နောက်လိုက်ခဲ့ကြစမ်း…”

ယွမ်အကြီးအကဲ ထွက်သွားသည်နှင့် လူငယ်နှစ်ဦးက မေးဖျားကိုမော့ကာ ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ၎င်းတို့က မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။

အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်မှာ လီဟွေ့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ကျန်းလျန်ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးကို ရရှိထားသူများဖြစ်ပြီး အောက်ခြေအလုပ်သင်တပည့်အဖြစ် တစ်နှစ်ကျော်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းထဲမှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်… စာပို့တာ၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာမျိုးတွေကစလို့ အလုပ်သင်တပည့်တွေကပဲ လုပ်ရမယ်… ဘယ်အလုပ်ကို တာဝန်ယူရမလဲဆိုတာ မနက်ဖြန်မှာ စီစဉ်ပေးမယ်… ပြီးတော့ ဂိုဏ်းထဲမှာ သီးသန့်ရန်ဖြစ်တာကို တားမြစ်ထားတယ်… မင်းတို့မှာ ရန်ငြိုးတစ်ခုခုရှိရင် စိန်ခေါ်မှုတင်ပြပြီး လူအများရှေ့မှာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လို့ရတယ်… မင်းတို့ရဲ့ အခန်းထဲမှာ ဂိုဏ်းရဲ့ လက်စွဲစာအုပ်တစ်အုပ်ရှိတယ်… သေချာဖတ်ထားကြ…”

ထို့နောက် လျှောက်လှမ်းရင်း ၎င်းတို့က မိတ်ဆက်ပြောဆိုနေသည်။

မကြာမီ လူအုပ်ကြီးက နေထိုင်ရာဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တန်းလျားအိမ်များအပြင် ပိုမိုရိုးရှင်းသော ဝါးနှင့်တည်ဆောက်ထားသည့် အိပ်ခန်းကြီးများလည်း ရှိသည်။ တန်းလျားအိမ်များပေါ်တွင် နံပါတ်များနှင့်အတူ စွမ်းအားအဆင့်များဖြစ်သည့် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်တစ်၊ အဆင့်နှစ် စသည်တို့ကို ရေးထားသည်။

စွမ်းအားအဆင့်မြင့်လေလေ အိမ်များက ပိုမိုခမ်းနားထည်ဝါလေလေ ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်နေရာတွင် လှပတင့်တယ်သော ဆက်စပ်တန်းလျားခြံဝင်းငယ်များလည်း ရှိသည်။

လီဟွေ့နှင့် ကျန်းလျန်တို့၏ ပြောပြချက်အရ ဤခြံဝင်းငယ်များတွင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိသူများသာ နေထိုင်ခွင့်ရှိသည်။

အနိမ့်ဆုံးရိုးရှင်းသော အိပ်ခန်းကြီးများမှာ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိသူများအတွက် ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ အင်အားကသာ အရာရာကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တာပဲ…”

လော့ချန်က စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။

အပြင်လောကတွင် သန်မာသူဦးစားပေးမှုကို လိုက်နာသည်နှင့်အမျှ ဂိုဏ်းအတွင်းတွင်လည်း ဤအချက်ကို ပြည့်စုံစွာ ထင်ဟပ်ပြသထားသည်။ သို့သော် ပိုမိုမြင့်မားသော အင်အားက ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုနှင့် အဆင့်အတန်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ကောင်းပြီ… ဒီနေရာမှာ အိမ်ခန်းလွတ်တွေ မင်းတို့အားလုံးအတွက် လုံလောက်တယ်… ကိုယ့်စွမ်းအားအဆင့်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အိမ်ခန်းကို ရွေးကြ…”

လီဟွေ့ဟုခေါ်သော အရပ်ရှည်လူငယ်က ကြေငြာပြီး ထပ်မံဖြည့်စွက်ပြောသည်။

“မင်းတို့ထဲမှာ လော့ချန်ဆိုတဲ့သူ ဘယ်သူလဲ…”

“သူပဲ…”

လူအနည်းငယ်က လော့ချန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းညွှန်ပြလိုက်ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို မသိသူမရှိသည်လားက်ပင် ဖြစ်သည်။

လီဟွေ့က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြီး လော့ချန်ကို တိုက်ရိုက်ပြောသည်။

“မင်း ဟိုမှာသွားနေလိုက်…”

လီဟွေ့က မလှမ်းမကမ်းရှိ အိပ်ခန်းကြီးကို ညွှန်ပြသည်။

လော့ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးရှိသူဖြစ်ပြီး သီးသန့်တန်းလျားအိမ်တွင် နေထိုင်သင့်သည်။

အိပ်ခန်းကြီးတွင် နေရမည်ဆိုပါက မည်သို့လေ့ကျင့်နိုင်မည်နည်း။ သူက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိသူတွေ နေရမယ့်နေရာမဟုတ်လား… ငါက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီ…”

လီဟွေ့က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သာမန်လူတွေအတွက်တော့ ဟုတ်တယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းထင်လား… အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားတဲ့ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က ဒီလို ကောင်းတဲ့အခန်းမှာ နေထိုင်ထိုက်တယ်လို့… ကြယ်တစ်ပွင့်မှမရှိတဲ့ မပြည့်စုံတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ မင်းလို အသုံးမကျသူက ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ မိုးလေကာနေရာတစ်ခု ရတာနဲ့တင် ကံကောင်းနေပြီလို့ မှတ်ရမယ်… ဒါကို ရွေးချယ်ချင်နေသေးတယ်ပေါ့…”

လော့ချန်၏ မျက်နှာအရောင်က ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်စွာ မေးသည်။

“ဘယ်သူက မင်းကို လှုံ့ဆော်ပြီး လုပ်ခိုင်းတာလဲ…”

သူသည် လီဟွေ့နှင့် ယခင်က တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသဖြင့် ရုတ်တရက် ပစ်မှတ်ထားခံရဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လီဟွေ့က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြုံးလျက်ပြောသည်။

“ဘယ်သူမှ လှုံ့ဆော်စရာမလိုဘူး… ဘာလဲ မကျေနပ်ဘူးလား… မကျေနပ်ရင် ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်… ငါ စိတ်ကောင်းရှိရင် မင်းကို အခန်းတစ်ခုလဲပေးမယ်…”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းစည်းကမ်းထဲမှာ ရန်ငြိုးရှိရင် စိန်ခေါ်မှုတင်ပြပြီး အနိုင်ရသူက ရှုံးသူရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အစားထိုးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းတစ်ခုရှိတယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်…”

“အို့… မင်းပြောတာက ငါ့ကိုစိန်ခေါ်ပြီး ငါ့နေရာကို အစားထိုးချင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား… မင်းတို့ ကြားလား... ဒီအသုံးမကျသူက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်တဲ့…”

လီဟွေ့က ကမ္ဘာပေါ်က ရယ်စရာအကောင်းဆုံးဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသလို လော့ချန်ကို ညွှန်ပြရင်း ဗိုက်ကိုဖက်ကာ အားရပါးရ ရယ်မောသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကလည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးတွင် ရှိကြသော်လည်း လီဟွေ့က ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် တစ်နှစ်ကျော်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက သာမန်လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးရှိသူများနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

လော့ချန်က လီဟွေ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“ဘာလဲ… မင်း မယှဥ်ရဲဘူးလား…”

လီဟွေ့၏ မျက်နှာအရောင်က ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်စွာ ဖြေသည်။

“ငါက မယှဥ်ရဲဘူးတဲ့လား… ငါက ဘာကို မယှဥ်ရဲရမှာလဲ… မင်းလို အသုံးမကျသူကို အနိုင်ယူဖို့ ငါ့လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်တယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ညဉ့်နက်နေပြီ… အကြီးအကဲတွေကို အနှောင့်အယှက်ပေးလို့မဖြစ်ဘူး… မနက်ဖြန်ဆို မင်း စိန်ခေါ်ချင်တဲ့အချိန်မှာ စိန်ခေါ်လိုက်… ငါ အချိန်မရွေး လက်ခံမယ်…”

“ကောင်းပြီ…”

လော့ချန်က စကားများမပြောတော့ဘဲ အိပ်ခန်းကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

“အသုံးမကျသူတစ်ယောက်က လီဆရာကြီးကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်တဲ့… တကယ်ကို ဘယ်လိုမှ မသိတတ်တဲ့သူပဲ…”

“ဟုတ်တယ်… လော့ချန်က ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိဘူး… သင်ခန်းစာပေးဖို့ လိုအပ်နေပြီ…”

လော့ချန် ထွက်သွားသည်နှင့် ထိုနေရာရှိ အောက်ခြေအလုပ်သင်တပည့်များက လီဟွေ့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ချီးကျူးပြောဆိုကြသည်။

လီဟွေ့က ဤစကားများကို အားရပါးရ နားထောင်ရင်း မာန်မာနထောင်လွှားစွာ ပြောသည်။

“ဟဲ ဟဲ… သူ မနက်ဖြန် ငါ့ကိုစိန်ခေါ်ရဲရင် သူ့ကို သွားမရှာနိုင်အောင် ရိုက်ပုတ်ပစ်မယ်… စည်းကမ်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သူ့ကို သိအောင်လုပ်ပြမယ်…”

လော့ချန်က အိပ်ခန်းကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အဆုံးထောင့်ရှိ ခုတင်တစ်လုံးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ခုတင်ပေါ်တွင် စောင်တစ်ထည်အပြင် အောက်ခြေအလုပ်သင်တပည့်ဝတ်စုံနှစ်စုံ၊ ဆေးပုလင်းတစ်လုံးနှင့် စာအုပ်တစ်အုပ်တို့ ရှိသည်။ ဆေးပုလင်းထဲတွင် ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးသုံးလုံး ပါရှိသည်။ ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးက အသုံးအများဆုံး ဝိညာဉ်ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး သိုင်းသမားများအား ချီစွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုကို အားဖြည့်ပေးနိုင်သည်။

လော့ချန်က ဆေးပုလင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။

ထိုစာအုပ်က ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းဟု အမည်ပေးထားသည်။ အရှေ့သုံးမျက်နှာတွင် ရှင်းယွမ်ကျင့်စဉ်အမည်ရှိ ကြယ်သုံးပွင့်ကျင့်စဉ်တစ်ခု ပါရှိသည်။

ဤအချက်က လော့ချန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေသည်။

အောက်ခြေအလုပ်သင်တပည့်များအတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးထားသည့် ကျင့်စဉ်ပင်လျှင် မိသားစု၏ အဖိုးတန်ရတနာနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်မှာ ဂိုဏ်း ၃ ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ နောက်ခံအမွေအနှစ်က ထင်မြင်လို့မရနိုင်သည့်အထိ ကြီးမားလှသည်ကို သက်သေပြသည်။

လော့ချန်က ၎င်းကို အနည်းငယ် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်း ဤရှင်းယွမ်ကျင့်စဉ်က ကြယ်သုံးပွင့်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော်လည်း စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်၏ ပထမအဆင့်ဖြစ်သည့် စစ်မှန်သောနဂါးကြေးခွံကျင့်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရိုးရှင်းလွန်းပြီး တန်ဖိုးမရှိသည်လားက်သာ ဖြစ်သည်။