ကျယ်ပြန့်သောကမ္ဘာ၊ လာပြီ တိုက်ကြစို့...

လော့ချန်က သန့်ရှင်းသော အခြေခံကျင့်စဉ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စာအုပ်ကို ဆက်လှန်ကြည့်သည်။ သန့်ရှင်းသောအခြေခံကျင့်စဉ်အပြင်၊ စာအုပ်နောက်ပိုင်းတွင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအကြောင်းနှင့် သိုင်းသမားများ သိထားရမည့် ဗဟုသုတများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်း အဆင့်အတန်းများက တင်းကြပ်သည်။ တပည့်များကို အဆင့်များစွာ ခွဲခြားထားသည်။

ထိုအဆင့်များမှာ အလုပ်သင်တပည့်၊ အပြင်စည်းတပည့်၊ အတွင်းစည်းတပည့်၊ အဓိကတပည့်နှင့် စစ်မှန်သောတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် စစ်မှန်သောတပည့်များက အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး အတွင်းစည်းအကြီးအကဲများနှင့် ညီမျှကာ အသက်သတ်ခွင့်အာဏာပင် ပိုင်ဆိုင်သည်။

“ယွမ်မန်လီက စစ်မှန်သောတပည့် ယွမ်ချင်းယင်ကို စိန်ခေါ်တာက ဘာလို့ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားရတာလဲ...”

လော့ချန်က ယွမ်မန်လီနှင့် ယွမ်ချင်းယင်တို့၏ တိုက်ပွဲကို ပြန်သတိရသည်။

ထိုတိုက်ပွဲ၏ အနိုင်အရှုံးကို မသိရသေးပေ။

ဤအချိန်တွင် လော့ချန်က ယွမ်မန်လီ အနိုင်ရမည်ဟု မျှော်လင့်သည်။ အကယ်၍ ယွမ်မန်လီ အနိုင်ရပါက သူမမှာ စစ်မှန်သောတပည့် ဖြစ်လာမည်။

ထို့ကြောင့် သူမ မိတ်ဆက်ပေးသူဖြစ်သော လော့ချန်၏ အဆင့်အတန်းသည်လည်း ထို့အတူ မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ယွမ်စည်းကမ်းစာအုပ်ကို အကြမ်းဖျင်းဖတ်ပြီးနောက် လော့ချန်က စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ချိန်တွင် ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်သည်။ ရွှမ်ယွမ်စည်းကမ်းစာအုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း လော့ချန်၏ စိတ်က အေးခဲမသွားပေ။

စာအုပ်ထဲတွင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအကြောင်းအပြင် ကျင့်ကြံရေးအဆင့်များ၊ ဝိညာဉ်ဆေးများ၊ နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတများစွာ ပါရှိပြီး လော့ချန်ကို အံ့အားသင့်စေကာ ဗဟုသုတများစွာ တိုးပွားစေသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်အကြောင်း ဖော်ပြချက်သည် လော့ချန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေ၏။

ရွှမ်ယွမ်စံမံစာအုပ်အရ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများက အခြေခံစွမ်းအင်အိမ်တော်ကို ဒျန်တန်အတွင်း၌ စုစည်းထားသည်။ ဤစွမ်းအင်အိမ်တော်က အပ်ထိပ်ခန့်သာ သေးငယ်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တံခါးကိုဖွင့်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်တွင် စွမ်းအင်အိမ်တော်က ပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သို့ ရောက်မှသာ ဤနတ်ဘုရားစွမ်းအင်တံခါးက ဖွင့်လှစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

သို့သော် လော့ချန်၏ ဒျန်တန်အတွင်း၌ ယခုအချိန်တွင် သစ်ကျားစေ့ခန့် စွမ်းအင်ရေဝဲတစ်ခု ရှိနှင့်ပြီး ၎င်းအတွင်း၌ နဂါးစွမ်းအင်တစ်ခုလည်း ပုန်းကွယ်နေသည်။

“စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကြောင့် ဖြစ်ရမယ်...”

လော့ချန်က ဤအကြောင်းအမှန်ကို နားမလည်သဖြင့် ထပ်မတွေးတော့ပေ။

“အလယ်ပြည်...”

ရွှမ်ယွမ်စံမံစာအုပ်ထဲတွင် ဤကမ္ဘာ့အကြောင်း ဖော်ပြချက်ကို ပြန်တွေးရင်း လော့ချန်က တီးတိုးရေရွတ်သည်။

စာအုပ်အရ တာယွဲ့မင်းဆက်သည် အရှေ့ပြည်ကြီး၏ ကိုးပြည်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ယွမ်လန်ပြည်ထဲရှိ မင်းဆက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ပြည်ကြီးအပြင် အခြားပြည်ကြီးလေးခုရှိပြီး အလယ်ပြည်က အကျယ်ပြန့်ဆုံးနှင့် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ အလယ်ပြည်၏ ဧရိယာက ကျန်ပြည်ကြီးလေးခု၏ စုစုပေါင်းထက်ပင် ကြီးမားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သွေးကြောနိုးထအဆင့်သိုင်းသမားပင်လျှင် တစ်သက်လုံး အလယ်ပြည်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းမသွားနိုင်ပေ။

လော့ချန်က ဤကမ္ဘာကြီးသည် ဤမျှကျယ်ဝန်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကျယ်ပြန့်ပြီး အဆုံးမရှိဟု ထင်ရသော တာယွဲ့မင်းဆက်သည် ဤကမ္ဘာ၏ ပင်လယ်ထဲက ရေစက်တစ်စက်သာ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ကျိမိသားစုကို တွေးမိသည်။

ကျိမိသားစု၏ ပင်မအိမ်တော်သည် အလယ်ပြည်တွင် တည်ရှိပြီး အလယ်ပြည်၏ ဧရာမအင်အားကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျိမိသားစုသည် မည်မျှပင် ကြီးမားသည်ကို သိသာထင်ရှားသည်။

ဖခင်က သူကိုယ်တိုင် ကျိမိသားစုထံ သွားမည်ဟု ပြောလိုက်သည့်အခါ ထိုမျက်နှာအမူအရာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ မဆန်းပါလေ...။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ဘူး... ဆယ်နှစ်အတွင်း ငါ ကျိမိသားစုထံ ရောက်ရမယ်...”

လော့ချန်သည် ရက်စက်သော အမှန်တရားကြောင့် စိတ်ဓာတ်မကျသွားဘဲ အချိန်က ပို၍ပင် တင်းကြပ်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဆယ်နှစ်ဆိုသည်မှာ သိုင်းသမားတစ်ဦးအတွက် တိုလှသည်ဟု မဆိုနိုင်သလို ရှည်လျားသည်ဟုလည်း မဆိုနိုင်ပေ။

ရွှမ်ယွမ်စည်းကမ်းစာအုပ်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး လော့ချန်က ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အိပ်ခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခုတွင် လူသုံးဆယ်ကျော်နေထိုင်ကြပြီး လူအများစုက အိပ်ပျော်နေကြသည်။ စာဖတ်နေသူ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံနေသူများမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

လော့ချန်ဘေးတွင် အနည်းငယ်ဝသော လူငယ်တစ်ဦးရှိပြီး လော့ချန်က ဒူးထောက်ကျင့်ကြံနေသည်ကို မြင်သောအခါ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ တီးတိုးပြောသည်။

“အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးထလာတာက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကနေ နှင်ထုတ်ခံရဖို့သေချာတယ်... ဘာလို့ ဟန်ဆောင်ကျင့်ကြံနေရတာလဲ... ကျင့်ကြံလည်း အလကားပဲ...”

လော့ချန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ကျင့်ကြံမှု စတင်လိုက်၏။

စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်နှင့် ဒျန်တန်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ရေဝဲထဲက နဂါးစွမ်းအင်က တက်ကြွလာပြီး ရေဝဲအတွင်း၌ တဟုန်ထိုးပြေးလွှားသည်။

တစ်ညလုံး အလျင်အမြန် ကုန်လွန်သွားသည်။

"ဂီးရား..."

မိုးသောက်ချိန် ရောက်သောအခါ လော့ချန်၏ ဒျန်တန်အတွင်းမှ စစ်မှန်ပြီး ဆန်းကြယ်သော နဂါးအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နဂါးစွမ်းအင်၏ ဦးခေါင်းရှေ့တွင် သေးငယ်သော ဖုထစ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“အင်း... စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်က ထပ်မံအဆင့်တက်တော့မယ်...”

နဂါးစွမ်းအင်၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိသဖြင့် လော့ချန်က ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်က အလွှာကိုးခုရှိပြီး နဂါးစွမ်းအင်၏ ပြောင်းလဲမှု ကိုးကြိမ်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

ဤနဂါးစွမ်းအင်၏ ပြောင်းလဲမှုက ဒုတိယအကြိမ် ပြောင်းလဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် လူများပြီး မျက်စိအမြောက်အမြား ရှိမနေခဲ့လျှင် လော့ချန်က ကြယ်သုံးပွင့်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ချက်ချင်းမျိုချကာ ကျင့်ကြံပြီး စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်၏ ဒုတိယအလွှာကို ထိုးဖောက်လိုက်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။

“အဆင်ပြေမဲ့ နေရာတစ်ခုကို အမြန်ရှာရမယ်...”

လော့ချန်က စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေသည်။ လူသုံးဆယ်ကျော်နှင့် အတူနေထိုင်ရခြင်းက စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

လော့ချန်က လီဟွေ့ကို စိန်ခေါ်မည့်ကိစ္စကို တွေးမိသည်။

ထိုသူကို အနိုင်ယူနိုင်လျှင် သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အခွင့်အာဏာကို အစားထိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ စိန်ခေါ်ရန်ကိစ္စကို တွေးမိပြီးသည့်နောက် အပြင်ဘက်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်လာပြီး ခေါင်းလောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် စုဝေးရန် ခေါင်းလောင်းသံဖြစ်သဖြင့် လော့ချန်သည် ဝတ်စားဆင်ယင်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။

အလုပ်သင်တပည့် သုံးရာကျော်က စုဝေးပြီးသည့်နောက် လူသုံးဦးသည် အလျင်အမြန် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ဦးဆောင်သူမှာ အနည်းငယ်ဝသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူအိုကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် လီဟွေ့နှင့် ကျန်းလျန်တို့ လိုက်ပါလာသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူအိုကြီးက ချောင်းဟန့်သံ နှစ်ချက်ကိုပြုလုပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။

“ငါ့နာမည်က ဟယ်ကွမ်ကျယ်... အလုပ်သင်တပည့်ကိစ္စတွေကို ငါက တာဝန်ယူတယ်... မင်းတို့ ငါ့ကို ဟွတ်အကြီးအကဲလို့ ခေါ်နိုင်တယ်... ဂိုဏ်းရဲ့စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ သတိထားရမယ့်အချက်တွေကို ရွှမ်ယွမ်စံမံစာအုပ်ထဲမှာ မင်းတို့ဖတ်ပြီးသားဖြစ်မယ်လို့ ယူဆတယ်... ဒါကြောင့် ငါဒီမှာ ထပ်ပြီးအများကြီး မပြောတော့ဘူး... ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိတဲ့ တပည့်တွေက သန့်ရှင်းရေးနဲ့ သန့်စင်ရေးတာဝန်ယူရမယ်... တာဝန်ခွဲဝေတဲ့ နယ်ပယ်တွေကို ကျန်းလျန်ဆရာကြီးက မင်းတို့ကို စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်...”

“မင်း လူငါးဆယ်ရွေးပြီး လူတိုင်းရဲ့ စားနပ်ရိက္ခာလိုအပ်ချက်တွေကို တာဝန်ယူရမယ်...”

“မင်း လူရှစ်ဆယ်ရွေးပြီး ဆေးခင်းတွေကို စီမံခန့်ခွဲရမယ်...”

ဟွတ်အကြီးအကဲက တာဝန်များကို တစ်ခုချင်းခွဲဝေပေးပြီး အမည်စာရင်း တင်သွင်းခံရသူများက ချက်ချင်း လူရွေးချယ်မှု စတင်သည်။ သို့သော် လူတိုင်းက လော့ချန်နှင့် ဆက်နွယ်မှု မဖြစ်လိုကြသဖြင့် လူရွေးချယ်ရာတွင် သူ့ကို ရှောင်ရှားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်တစ်ဦးတည်းသာ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေရသည်။

လီဟွေ့သည် ဟွတ်အကြီးအကဲ၏ နားထဲတွင် တီးတိုးပြောသံပြုသည်။

ဟွတ်အကြီးအကဲက မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်ကာ လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဖြည်းဖြည်းပြောသည်။

“ကောင်းကင်လင်းယုန်ကို ကျွေးမွေးရာမှာ နေရာလွတ်တစ်ခုရှိတယ်... မင်း အဲဒီကောင်းကင်လင်းယုန်ကို ကျွေးမွေးရမယ်...”

ကောင်းကင်လင်းယုန်ကျွေးမွေးရန်...။

ဟွတ်အကြီးအကဲ၏ ဤအမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူအများက လော့ချန်ကို သနားစဖွယ်ကြည့်ကြပြီး အချို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ကြည့်ကြသည်။

အလုပ်သင်တပည့်များ တာဝန်ယူရသည့် အလုပ်များသည်လည်း ပေါ့ပါးခက်ခဲပြီး အဆင့်အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

မနေ့က လူအများသည် ထိုအလုပ်များ၏ အရေးပါမှုကို စုံစမ်းသိရှိထားကြပြီး ဖြစ်သည်။

သန့်ရှင်းရေးနှင့် စာပို့ရန်ကဲ့သို့ အလုပ်များက အပေါ့ပါးဆုံးဖြစ်ပြီး လူတိုင်းသွားလိုကြသည်။

လူတိုင်းအလိုမရှိဆုံးမှာ ကောင်းကင်လင်းယုန်ကို ကျွေးမွေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လင်းယုန်က ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ကျွေးမွေးထားသော နတ်ဆိုးစီးနင်းသားရဲ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်လင်းယုန်က ထိန်းကျောင်းရခက်ခဲပြီး နေ့စဉ် သူ၏စိတ်ကြိုက်အစာကျွေးရုံသာမက အမွေးများကို သန့်ရှင်းပေးရသည်။ စိတ်ခံစားမှုကိုလည်း ထိန်းညှိပေးရသည် စသည်ဖြင့် အလုပ်မျိုးစုံ ရှိသည်။

ဤအရာသည်ပင် အဓိကအချက် မဟုတ်ပေ။

အဆိုးဆုံးမှာ ကောင်းကင်လင်းယုန်က ဒေါသထွက်လွယ်သော သဘာဝရှိပြီး ကျွေးမွေးမှု မမှန်ကန်လျှင် လူကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အသက်ဆုံးရှုံးသည်အထိ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်လင်းယုန်ကျွေးမွေးရန်အလုပ်က မကြာခဏ နေရာအလွတ် ဖြစ်ပေါ်နေရသည်။

ဤအလုပ်က ပင်ပန်းရုံသာမက အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

လီဟွေ့က လော့ချန်က စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်ပြီး ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောသည်။

“လော့ချန်၊ ဟွတ်အကြီးအကဲကို အမြန်ကျေးဇူးတင်လိုက်ဦး...”

လော့ချန်သည် လီဟွေ့ကို တစ်ချက်အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ တွေးရန်မလိုပဲ သူ့ကို ကောင်းကင်လင်းယုန်ကျွေးမွေးရန် တာဝန်ပေးခံရခြင်းသည် လီဟွေ့၏ ကြံစည်မှုကြောင့် ဖြစ်ရမည်ဟု သိသာထင်ရှားသည်။ ထို့နောက် သူက လေးနက်စွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လော့ချန်က ဟွတ်အကြီးအကဲထံ ပြောလိုက်သည်။

“ဟွတ်အကြီးအကဲ ရွှမ်ယွမ်စည်းကမ်းစာအုပ်အရ အကြီးအကဲတစ်ဦးရှိရင် စိန်ခေါ်မှုကို စတင်လို့ရတယ်မဟုတ်လား...”

“မှန်တယ်...”

ဟွတ်အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြီး လော့ချန်က ဤသို့မေးရသည့်အကြောင်းကို မသိပေ။ လော့ချန်က လီဟွေ့ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများဖြင့် စူးရှစွာကြည့်ရင်း ပြောသည်။

“ဘာကိုစောင့်နေသေးတာလဲ... လာ တိုက်ကြမယ်...”