ဘယ်သူက မနာခံတာလဲ...

“ဟား... ဟား... ဟား... အဆိုးရွားဆုံးလူတစ်ယောက်က ငါ့ကို အမိန့်ပေးချင်နေသေးတယ်ပေါ့လေ...”

မျက်နှာပိုရှည်သော လူငယ်၏စကားသံ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားတစ်လက်ကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူးလေ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှန်ထဲမှာ တစ်ချက်လောက်ကြည့်သင့်တယ်... ဒီနေရာမှာရှိတဲ့သူတွေထဲ ဘယ်သူ့ရဲ့အရည်အချင်းက မင်းထက် ဆယ်ဆမက မြင့်မားနေလဲ...”

နောက်ထပ် တပည့်တစ်ဦးကလည်း အော်ဟစ်ပြီး စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

လော့ချန်က ၎င်းတို့အား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထွက်လာသူများက စုစုပေါင်း ခြောက်ဦးရှိသည်။

ကျိုင်ယွမ်အပါအဝင် သုံးဦးက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့် သုံးတန်းရှိသူများဖြစ်ပြီး ကျန်သုံးဦးသည်လည်း အားနည်းသူများမဟုတ်ဘဲ အားလုံး လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့် ၂ ရှိသူများဖြစ်ကြသည်။

လော့ချန်က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းသပ်လိုက်ပြီး ထိုခြောက်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့က ဂိုဏ်းစည်းကမ်းတွေ ချိုးဖောက်မိမှာကို မကြောက်ဘူးလား...”

“ဟား... ဟား... ဟား...”

ကျိုင်ယွမ်ဟုခေါ်သော ဓားကိုင်လူငယ်က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဒီလောကကြီးက သန်မာသူဦးစားပေးတဲ့ ကမ္ဘာပဲ... မင်းကိုယ်မင်း ဘာထင်နေလဲ... မင်းက အလုပ်သင်တပည့်တစ်ယောက်ပဲ... အဆိုးရွားဆုံးလူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေသေးတယ်...”

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ အလုပ်သင်တပည့်တွေက အနည်းဆုံး တစ်သိန်းလောက်ရှိတယ်... ငါတို့က မင်းရဲ့လက်နဲ့ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးလိုက်ရင်တောင် အများဆုံး ရက်ပိုင်းလောက် အချုပ်ခန်းထဲ ပိတ်ထားခံရရုံအပြင် မပိုဘူး... တကယ်ပဲ မင်းကို တစ်ယောက်ယောက်က အလေးအနက်ထားမယ်လို့ ထင်နေလား...”

အနီးအနားရှိ မျက်နှာရှည်သော လူငယ်က တစ်လှမ်းတိုးလာပြီး ရုပ်ဆိုးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သိတတ်တယ်ဆိုရင် ဒီကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို မြန်မြန်လွှဲပေးလိုက်... မဟုတ်ရင် မနက်ဖြန်မှာ မင်းခုတင်ပေါ်က ဆင်းလို့တောင် မရလောက်ဘူး...”

“ဟား... ဟား... ဟား... သန်မာသူဦးစားပေးတယ်ဆိုတာ မင်းပြောတာ မမှားဘူး... ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့လို အောက်ကနေ အထက်ကို ရန်စတာကို ငါက အပြစ်ပေးလိုက်ရင်လည်း ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး...” လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မျက်နှာရှည်သော လူငယ်က မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လိုက်ပြီး အော်လိုက်သည်။

“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ...”

“ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ကိုသုံးပြီး ငါ့ရဲ့ဂုဏ်နဲ့အာဏာကို အရင်ဆုံး ထူထောင်လိုက်ရသေးတာပေါ့...”

စကားသံ မကျဆင်းရသေးခင်မှာပင် လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်က လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာရှည်သော လူငယ်ဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

ဧရာမအင်အားဖြင့် လေထုကို ဖိညှစ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

မျက်နှာရှည်သော လူငယ်က ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန် လက်သီးဖြင့် တန်ပြန်ထိုးလိုက်သည်။

လက်သီးနှစ်ခုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိမှန်သွားသည်။

“အား...”

မျက်နှာရှည်သော လူငယ်က စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က သဲအိတ်တစ်ခုလို လွင့်ထွက်သွားကာ ပါးစပ်မှ သွေးများပန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ညာလက်တစ်ဖက်လုံးက အားလုံးကျိုးပဲ့ပြီး တွဲလျားကျလာသည်။

လူအများက လော့ချန်သည် ဤမျှလောက် ရဲရင့်ပြီး ဤအခြေအနေတွင်ပင် အရင်ဆုံး လက်ပါရဲမည်ဟု မထင်ထားကြသဖြင့် အားလုံး အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

လော့ချန်က မျက်လုံးများကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်လူငါးဦးကို အကြည့်ဖြင့် စူးစိုက်လိုက်သည်။

“ပြော... ဘယ်သူက မင်းတို့ကို လှုံ့ဆော်လိုက်တာလဲ...”

အရင်က လီဟွေ့ဖြစ်ပြီး ယခုလည်း ဤလူများက ဤမျှလောက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ရဲသည်မှာ နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က လှုံ့ဆော်မှုမရှိဘဲ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ၎င်းတို့၏နောက်ကွယ်တွင် လင်ဟန်ကုန်းလော သို့မဟုတ် ချင်ယွမ်ဖုန်းလော မသိရသေးပေ။

ကျိုင်ယွမ်၏ မျက်ဆံများက ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အားလုံး အတူတူ တက်ကြစို့... သူ့ကို ဖျက်ဆီးကြမယ်...”

“တက်စမ်း...”

လူငါးဦးက ၎င်းတို့၏လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ လော့ချန်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်လာကြသည်။

လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးကို ကြယ်ကြွေဓားပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ကြယ်ကြွေ ဒုတိယအကွက် တိမ်ယံတည်မြဲခြင်း...”

"ချန်... ချန်... ချန်..."

“အား... အား... အား…”

ထိုနေရာရှိလူများက မျက်စိရှေ့တွင် အရာအားလုံး မှုန်ဝါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြေးဝင်လာသော ကျိုင်ယွမ်အပါအဝင် လူငါးဦးက သဲအိတ်ဟောင်းများကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များက လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသည်။

လော့ချန်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိခါစကပင် သူ၏အင်အားက နွားကိုးကောင်နှင့် ကျားနှစ်ကောင်အင်အားနှင့် ညီမျှပြီး ပေါင်တစ်သောင်းငါးထောင်နီးပါး ရှိ၏။ ၎င်းသည် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့် ၄ ရှိသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

ယခုအခါ စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအင်က နောက်ထပ်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏စွမ်းအားက ပို၍ပင် သန်မာလာသည်။ ကျိုင်ယွမ်တို့လို သူများက သူ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဘယ်သူက မနာခံတာလဲ... မြန်မြန်ထွက်လာစမ်း...”

လော့ချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြည့်ဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူအုပ်ကြီးက ရှေ့တွင်ဖြစ်ပွားသွားသော မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သတ္တိနည်းသူအချို့က လော့ချန်နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်နေ၏။

ဓားတစ်ချက်...

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်...

စွမ်းအားသန်မာလှသော လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိသူ ငါးဦးက အားလုံး ဆိုးရွားစွာ ရှုံးနိမ့်သွားကြသည်။

လူအများက လော့ချန်သည် ဤမျှလောက် သန်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသလို သူ၏လုပ်ရပ်များက ဤမျှလောက် ရက်စက်ပြီး ကရုဏာစိတ် ကင်းမဲ့လိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

လော့ချန်က ကျိုင်ယွမ်အနားသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်လာပြီး သူ၏ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကျိုင်ယွမ်၏လက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာပေါ်တွင် တင်လိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... အဆိုးရွားဆုံးလူတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာ နင်းခံရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ... ပြောစမ်း... ဘယ်သူက မင်းတို့ကို လှုံ့ဆော်လိုက်တာလဲ...”

“အား... အဆိုးရွားဆုံးလူ မင်းကိုယ်မင်း သေမင်းတံခါးဝရောက်အောင် လုပ်နေတာပဲ...”

ကျိုင်ယွမ်က နာကျင်မှုကြောင့် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေသော်လည်း လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ခြိမ်းခြောက်စကားများကို ဆက်လက်ပြောနေသည်။

“ဟုတ်လား...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် နင်းလိုက်သည်။

ချွတ်ခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျိုင်ယွမ်၏ညာလက်တစ်ဖက်လုံးက ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်သွားပြီး သွေးများစီးကျလာသည်။

“အား... ငါပြောမယ်၊ ငါပြောမယ်...”

ကျိုင်ယွမ်က လော့ချန်၏ ရက်စက်မှုကြောင့် လုံးဝထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“မနေ့က ဂိုဏ်းဝင်ရောက်စစ်ဆေးမှုမှာ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အပြင်စည်းတပည့်တွေပဲ... သူတို့က ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီထံ သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးဆယ်လုံးပေးခဲ့ပြီး ငါတို့ကို အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်... မင်းကို သေချာဂရုစိုက်ပြီး ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း မင်းကို အသက်ရှင်နေတာထက် မသေရုံတမယ်ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်...”

“လင်ဟန်ကုန်း...”

လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်လိမ်သွားသည်။

သူသိထားသည်မှာ ထိုသူက လွယ်လွယ်နှင့် အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်သော်လည်း ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုက ဤမျှလောက် လျင်မြန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

လီဟွေ့က သူ့ကို နေရာတကာတွင် ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာလည်း ၎င်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် အမြန်ဆုံးဖြစ်လာရမယ်ဆိုတာ သေချာပြီ...”

လော့ချန်က အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏စွမ်းအားက သန်မာမှုမရှိခဲ့လျှင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သေချာပေါက် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။

လင်ဟန်ကုန်းကို သူက အလေးအနက် မထားသော်လည်း ၎င်း၏နောက်ကွယ်တွင် ကျင်းမင်ဆိုသူက အဓိကတပည့်ဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ချင်တို့ယွမ်ဆိုသူက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးလေးဖြစ်ကြောင်း လော့ချန် သိရှိထားသည်။

ကျိုင်ယွမ်ပြောသည်မှာ မမှားပေ။ အလုပ်သင်တပည့်များက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သေဆုံးသွားသည်ဖြစ်စေ ဒဏ်ရာရသွားသည်ဖြစ်စေ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။

အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ်သာ ဖြစ်လာနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းကြီးက အလေးအနက် ထားပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဤသူများက အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်စရာဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက လေးနက်စွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် မြေပေါ်တွင် လဲကျနေသော ခြောက်ဦးကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့ဆီမှာရှိတဲ့ သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေအားလုံးကို လွှဲပေးလိုက်...”

“လော့ချန် မင်း မင်း လူကို ဒီလောက်ဖိနှိပ်တာ မလွန်လွန်းဘူးလား...”

ထိုအထဲမှ တစ်ဦးက ဤသို့ သူ့အလိုလို အလွှတ်ပေးရမည်ကို မလိုလားပေ။

လော့ချန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... မင်းလည်း ငါကိုယ်တိုင် ဆက်ဆံပေးဖို့ လိုချင်နေတာလား...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထိုသူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး လော့ချန်၏ နည်းလမ်းများကို မတိုင်မီကပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက အံကြိတ်ရင်း သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးများကို လွှဲပေးလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျန်သူများလည်း ဆန့်ကျင်ရဲခြင်း မရှိကြတော့ဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးများကို လွှဲပေးလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏စိတ်ထဲတွင်တော့ သွေးများစီးကျနေသလို ခံစားနေရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့က သေချာပေါက် အရင်းအနှီးပါ ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။ သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးဆယ်လုံးကို မရရှိခဲ့ရုံသာမက ၎င်းတို့၏မူလအရင်းအနှီးပါ ဆုံးရှုံးသွားရသည်။

ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က ထုတ်ပေးခဲ့သော သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံး သုံးလုံးအပါအဝင် ခြောက်ဦးစီတွင် အနည်းဆုံး သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံး တစ်ဆယ့်သုံးလုံးစီ ရှိကြသည်။ စုစုပေါင်း အနည်းဆုံး အလုံးရှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိကြသည်။

သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးတစ်လုံးက ငွေတစ်သောင်းတန်ဖိုးရှိသည်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ငွေရှစ်သိန်းဖြစ်ပြီး သိမ်မွေ့သော စည်းစိမ်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

လော့ချန်က ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သို့ အမြန်ဆုံးတက်လှမ်းရန် ရည်မှန်းထားသဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးအရင်းအမြစ်များက များများစားစားရှိလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းလျန်က ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

မြေပေါ်တွင် လဲကျနေသော ခြောက်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းလျန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ...”

“ကျန်းလျန်အစ်ကိုကြီး ဒါ လော့ချန်ကြောင့်ပါ... သူက သူ့သဘောအတိုင်း စိတ်ကြိုက်လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ သံမဏိစည်းကမ်းတွေကို အလေးမထားဘဲ ငါတို့ကို ရိုက်နှက်ခဲ့တယ်... ငါတို့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေကိုပါ အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူသွားတယ်... ကျန်းလျန်အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့အတွက် တရားမျှတမှုကို ရယူပေးပါ...”

သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြစ်နေသော ကျိုင်ယွမ်က ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသလို ကျန်းလျန်အား သွေးမျက်ရည်ကျလျက် စွပ်စွဲပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျန်လူငါးဦးလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထပ်လောင်းအတည်ပြု ပြောဆိုကြသည်။

ကျန်းလျန်က ထိုခြောက်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များသည် တဖျတ်ဖျတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤသူများ၏ စွမ်းအားက သာမန်မဟုတ်သော်လည်း လူတစ်ဦးတည်းက အနိုင်ယူခဲ့သည်။

“လော့ချန် ဒါ ဟုတ်လား...” ကျန်းလျန်က လော့ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ချန်က ဖြေရှင်းစကားကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို မြှောက်ပြလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့က ငါ့တံဆိပ်ပြားကို လုယူဖို့ကြံစည်ပြီး ငါ့ကို ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်ဖို့ ကြံရွယ်ခဲ့ကြတယ်... ဒါက အောက်ကနေ အထက်ကို ရန်စတာပဲ... ဂိုဏ်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုတာပဲ... ငါက ကြီးကြပ်စစ်ဆေးတဲ့တာဝန်ယူထားတဲ့သူဆိုတော့ ဒါကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် နည်းနည်းအပြစ်ပေးလိုက်တာ... ဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့သူတွေအားလုံးက သက်သေတွေပဲ...”

ကျန်သူများအားလုံးက ဆွံ့အသွားကြပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲကြပေ။

လော့ချန်က ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နတ်ဆိုးလေးတစ်ဦးလို ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ စကားများများ မပြောရဲကြပေ။

ကျန်းလျန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“သူတို့ကို ခေါ်သွားပြီး ဒဏ်ရာကုသပေးလိုက်...”

“ကျန်းလျန်အစ်ကိုကြီး သူ့ရဲ့တစ်ဖက်သတ်စကားကို ယုံလို့မရပါဘူး...” ကျိုင်ယွမ်က ဆက်လက်ငြင်းခုံလိုသေးသည်။

ကျန်းလျန်၏မျက်နှာက အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ... မင်းက ငါ့ကို တရားမျှတမှုကို မခွဲခြားတတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား...”