ကာကွယ်ခ နှင့် ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှု

“လစဉ်အခွန်ကြေး... ဘာလစဉ်အခွန်ကြေး လဲ...”

မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေသော အလုပ်သင်တပည့်ကိုကြည့်ရင်း လော့ချန်တစ်ယောက် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုလူငယ်မှာ အသက် ၁၄နှစ် ၁၅ နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိန်လှီနေသည်။ လော့ချန်က သဘောမတူသေးသည်ကို မြင်သောအခါ သူမှာ စိတ်ပူပန်လွန်ကဲလျက် မျက်ရည်ပင် ဝဲလာပုံရသည်။ သူက ငိုသံပါသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်ဆရာကြီး... ကျွန်တော့ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်လျှော့ပေးပါ... လစဉ်အခွန်ကြေးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်ဖြည့်ပေးပါ့မယ်...”

အနားတွင်ရှိသော အခြားအလုပ်သင်တပည့်တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်ဆရာကြီး... ဆရာတူညီငယ်ယုရဲ့အိမ်မှာ ရုတ်တရက် ဘေးဒုက္ခရောက်လာလို့ပါ... သူ့ရဲ့ရွာက မြင်းဖြူဓားပြတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းခံရပြီး သူ့အမေလည်း အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့အခြေအနေမှာရှိပါတယ်... ဒါကြောင့် ဒီလရဲ့ စွမ်းအင်ဆေးလုံးကို သူ့အိမ်ကို ပို့ပေးလိုက်ရတာပါ... လော့ချန်ဆရာကြီး ကရုဏာထားပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် လျှော့ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်...”

လော့ချန်က အနားရှိ ကျန်းလျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းလျန်က လော့ချန်ကို ဘေးသို့ခေါ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းလည်း သိမှာပါ... ငါတို့ အလုပ်သင်တပည့်တွေဟာ စွမ်းအားအဆင့်အလိုက် လစဉ် စွမ်းအင်ဆေးလုံးတချို့ကို လက်ခံရရှိပိုင်ခွင့်ရှိတယ်... ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတွေဆိုရင် လစဉ် စွမ်းအင်ဆေးလုံး သုံးလုံးရတယ်... လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတွေဆိုရင်တော့ လေးလုံးကနေ ကိုးလုံးအထိ ရတယ်...”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤအချက်များကို သူသည် ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းစာအုပ်တွင် ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်။

“ဒါဆိုရင် လစဉ်အခွန်ကြေးက ဘာကိစ္စလဲ... ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲမှာ ဒါမျိုး မပါပါဘူး...”

“ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲမှာ ဒါမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပါလိမ့်မလဲ...”

ကျန်းလျန်က ခါးသက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဘေးဘီဝဲယံကို လှမ်းကြည့်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လစဉ်အခွန်ကြေးဆိုတာ အလုပ်သင်တပည့်တွေက လစဉ် အထက်လူကြီးတွေဆီ အပ်နှံရတဲ့ ကာကွယ်ခ လို့ပဲ နားလည်လိုက်ပါ...”

ကျန်းလျန်က လက်ညှိုးဖြင့် အထက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဟိုအထက်က လူကြီးတွေပေါ့... အရင်တုန်းကတော့ လီဟွေ့က ဒီကိစ္စကို တာဝန်ယူခဲ့ပြီး လစဉ်ကာကွယ်ခကို ဟယ်အကြီးအကဲဆီ အပ်နှံခဲ့တယ်... ဟယ်အကြီးအကဲရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တခြားလူတွေရှိသေးလားဆိုတာတော့ ငါလည်း မသိဘူး...”

လော့ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းလျန်က ဟက်ခနဲ ရယ်လိုက်သည်။

“လူရှိတဲ့နေရာမှာ ခြစားမှုဆိုတာရှိတယ်... မင်းစဉ်းစားကြည့်စမ်း... အပြင်စည်းအလုပ်သင်တပည့်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီရှိတယ်... တစ်ယောက်ကို စွမ်းအင်ဆေးလုံးတစ်လုံးပဲ ရတောင် အဲဒါက ကောင်းကင်ယံမှာ လှပပြီး ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတစ်ခုပဲ...”

“စည်းစိမ်ဥစ္စာဆိုတာ လူ့စိတ်ကို လှုပ်နှိုးနိုင်တယ်... သိုင်းသမားတွေက သူတော်စင်တွေ မဟုတ်ကြဘူး... သူတို့လည်း ဒီလိုပဲ...”

ခေါင်းယမ်းလိုက်ရင်း ကျန်းလျန်က မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော တပည့်ကိုကြည့်ပြီး အနည်းငယ် သနားသလို ပြောလိုက်သည်။

“တခြားတောင်ထွတ်တွေမှာတော့ သိပ်မဆိုးဘူး... တစ်ယောက်ကို လစဉ် စွမ်းအင်ဆေးလုံးတစ်လုံးပဲ အပ်ရတယ်... တချို့အကြီးအကဲတွေဆိုရင် ကာကွယ်ခ မယူဘူးဆိုတာလည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီဆရာတူညီငယ်ယုက ငါတို့ခရမ်းရောင်တောင်ထွတ်မှာ ရှိနေတာ... ဒီမှာဆိုရင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိတဲ့ အလုပ်သင်တပည့်တွေက လစဉ် စွမ်းအင်ဆေးလုံး နှစ်လုံးအပ်ရတယ်...”

“ဒီလောက်များများ...”

လော့ချန်တစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိ အလုပ်သင်တပည့်များက လစဉ် စွမ်းအင်ဆေးလုံး သုံးလုံးသာ ရရှိသည်။ ထို့အနက်မှ နှစ်လုံးကို အပ်နှံရမည်ဆိုပါက မည်သို့လေ့ကျင့်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒါကို ဘယ်သူမှ မထိန်းချုပ်ဘူးလား...” လော့ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ငါတို့ အလုပ်သင်တပည့်တွေကို လှလှပပပြောရရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေလို့ ဆိုနိုင်ပေမဲ့ မလှပတဲ့ ပြောပုံအရကတော့ အလုပ်ကြမ်းသမားတွေပဲ... မိုးကောင်းကင်ထက်က လူကြီးတွေက အလုပ်သင်တပည့်တွေရဲ့ သေရေး ရှင်ရေးကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ... ပြီးတော့ လူတိုင်းလည်း ကာကွယ်ခ အပ်နှံရတာမဟုတ်ဘူး... အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိသူတွေဆိုရင်တော့ ဒီလိုဒုက္ခမပေးကြဘူး... ဒုက္ခရောက်ရတာက အရည်အချင်းသာမန်ဖြစ်ပြီး နောက်ခံအင်အားမရှိတဲ့သူတွေပဲ... သူတို့လိုမျိုးပဲ... လူတွေလက်ထဲမှာ အသက်ရှင်ရုံသာ ရှင်သန်နေရတာ...”

ကျန်းလျန်က အနားရှိ အလုပ်သင်တပည့်သုံးဦးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လော့ချန်တစ်ယောက် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိပြီး မျက်နှာထက်သို့ သွေးပူများ တက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားပြီးနောက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။ အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားမိသည့်အတွက်သာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း၊ ဒုက္ခပေးခြင်းများကို ခံခဲ့ရသည်။

အရည်အချင်းနိမ့်ကျသည်ဆိုလျှင် လူမဟုတ်သလို ဖြစ်နေရသည်လား။ အလုပ်သင်တပည့်ဆိုလျှင် လူမဟုတ်သလို ဖြစ်နေရသည်လား။ မြင့်မြတ်သည်ဟုဆိုသော ထိုလူကြီးများထံတွင် အနိုင်ကျင့်ခံရရုံသာ ဖြစ်နေရသည်လား။ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချေခံရခြင်း ဖြစ်နေရသည်လား။

အကယ်၍ သူသည် လီဟွေ့ကို အနိုင်မယူခဲ့ပါမူ အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားမိသည့် သူသည် လစဉ် သူ့ပိုင်ဆိုင်သည့် စွမ်းအင်ဆေးလုံးများကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးအပ်ရမည် ဖြစ်၏။ ဒေါသတကြီး မျိုသိပ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က အချိန်အတန်ကြာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဆရာတူညီငယ်ယုရှေ့သို့ လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ထလိုက်တော့...”

ဆရာတူညီငယ်ယုက လော့ချန်ကို ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“လော့ချန်ဆရာကြီး... ခင်ဗျားသဘောတူပြီလား...”

လော့ချန်က ဘာမှထပ်မပြောဘဲ စွမ်းအင်ဆေးလုံး လေးလုံးကို အခြားအလုပ်သင်တပည့်နှစ်ဦးထံ ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်ပြီး သူ့ထံမှ စွမ်းအင်ဆေးလုံး အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ ဆရာတူညီငယ်ယု၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါကို ယူထားပြီး သေသေချာချာ ကျင့်ကြံပါ...”

ယခုအခါ လော့ချန်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာမှာ ငွေသိန်းပေါင်းများစွာရှိပြီး စွမ်းအင်ဆေးလုံး အနည်းငယ်မှာ သူ့အတွက် ထင်ရှားခြင်း မရှိချေ။

ထိုသုံးဦးစလုံးက လော့ချန်ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်းလျန်ကလည်း အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဝေးကွာသော သိုးမွေးကျောက်စိမ်းကွင်းပြင်ဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။ လော့ချန်က သူ့လက်ရှိအင်အားဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်း မရှိသည်ကို နားလည်၏။ သို့သော်လည်း သူသည် ဤမတရားမှုများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နေရန် လုံးဝ မလိုလားပေ။

ဆရာတူညီငယ်ယုမှာ ခဏမျှ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေပြီး လက်ထဲရှိ စွမ်းအင်ဆေးလုံးများကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများ နီရဲလာကာ လော့ချန်ဆီသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“ဆရာကြီး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ကျန်းလျန်က လော့ချန်နောက်သို့ အပြေးလိုက်သွားပြီး အကြိမ်များစွာ ပြောချင်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်... မင်းဘာလို့ ဒီလိုလုပ်တာလဲ...”

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ငါလုပ်ချင်လို့ပဲလုပ်တာ...”

လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက စိတ်ထားကောင်းလွန်းသူ မဟုတ်သလို သူ့ရဲ့မူအရ မလုပ်ချင်သည့် အရာများကိုလုပ်ရန် မလိုလားပေ။

ကျန်းလျန်က ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စမှာ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်... မင်းဒီလိုလုပ်လိုက်တာက ဟယ်အကြီးအကဲကို ပြဿနာရှာမိလိမ့်မယ်...”

လော့ချန်က ဤအချက်ကို နားလည်သည်။ သို့သော်လည်း သူရန်ဖြစ်ခဲ့ရသူများမှာ မနည်းလှတော့သည့်အတွက် နောက်ထပ် တစ်ဦးထပ်တိုးလာခြင်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျန်းလျန်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ရုတ်တရက် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

“တခြားသူတွေ ဘာပြောပြော... ငါကတော့ မင်းကို လေးစားတယ်...”

လော့ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“လာ... ရှေ့ကကွင်းပြင်ကို သွားကြည့်ရအောင်... လူတွေအများကြီးနဲ့ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး...”

ကျန်းလျန်က ကွင်းပြင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုပဲ... ကြေငြာထားတာ ကြာပြီ...”

ကျန်းလျန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရှင်းပြသည်။

“ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုဆိုတာ အလုပ်သင်တပည့်တွေအတွက် နှစ်စဉ်ကျင်းပတဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ ပွဲတော်တစ်ခုပဲ... ဆုလာဘ်တွေ ပေါများရုံတင်မကဘူး... ရလဒ်ထဲမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲဝင်တဲ့ အလုပ်သင်တပည့်တွေဆိုရင် အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်တယ်...”

“တိုက်ရိုက် အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်လာနိုင်တယ်...”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ တောက်ပသွားသည်။

ကျန်းလျန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါတို့ကတော့ မစဉ်းစားနဲ့... နှစ်စဉ်ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားအဆင့်က လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါး ရှိပြီး တခါတရံမှာ အနည်းဆုံးလည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးရှိတဲ့ မထင်မရှား သူရဲကောင်းတွေပဲ ဖြစ်တယ်...”

“သွားကြည့်ကြစို့...”

ကွင်းပြင်မှာ အလျားအနံ တစ်ရာအောက်ရှိပြီး စတုရန်းပုံစံ သိုးမွှေးကျောက်စိမ်းကျောက်တုံးများဖြင့် ခင်းထားသည့်အတွက် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသည်။ ကွင်းပြင်၏ ရှေ့ဆုံးတွင် မြင့်မားသော နံရံတစ်ခုရှိပြီး ထိုနံရံပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကြေငြာစာရွက်တစ်ခု ကပ်ထားသည်။ ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုဟူသော ရွှေရောင်စာလုံးကြီးလေးလုံးမှာ အလွန်ထင်ရှားသည်။ ကြေငြာစာရွက်အောက်တွင် လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် စုဝေးနေပြီး အားလုံးက ခေါင်းမော့ကာ ကြေငြာစာရွက်ထဲမှ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်နေကြသည်။

လော့ချန်လည်း ထိုအတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲနဲ့ တစ်ထေရာတည်းပဲ...”

လော့ချန်တစ်ယောက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှု၏ အကြောင်းအရာမှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအနီးရှိ ချီယွမ်ကျွန်းပေါ်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ရန်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမဲလိုက်ရရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ စုစုပေါင်းအမှတ်ဖြင့် အဆင့်သတ်မှတ်မည်ဖြစ်သည်။

ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးမှာ အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရုံသာမက ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှု၏ ဆုလာဘ်များမှာလည်း အလွန်ပေါများလှသည်။

ပထမနေရာရသူက စွမ်းအင်ဆေးလုံး ငါးရာရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာ သုံးရာ၊ တတိယမှာ နှစ်ရာ... ဆယ်ယောက်မြောက်နေရာရသူမှာ သုံးဆယ်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထိပ်ဆုံးတစ်ရာအတွင်း ဝင်ရောက်နိုင်သူတိုင်းက စွမ်းအင်ဆေးလုံး ဆယ်လုံးစီ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူများမှလွဲ၍ အလုပ်သင်တပည့်အားလုံးက ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ခွင့်ရှိသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူများကို ပါဝင်ခွင့်မပြုရခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကျန်းလျန်က ရှင်းပြသည်။

"ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုက အလုပ်သင်တပည့်တွေကို အားပေးလှုံ့ဆော်ဖို့နဲ့ မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်တယ်..."

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူများက ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူများက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထက်ထက်မြက်မြက်ရှိပြီး သွေးစွမ်းအင်မှာ မီးလျှံကဲ့သို့ ပြင်းထန်ကာ ဆင်နှစ်ကောင်စွမ်းအားရှိပြီး ပေါင်ငါးသောင်းအထိ အင်အားထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ထိုသူများမှာ လူသားပုံစံ သားရဲရိုင်းများဟုဆိုနိုင်ပြီး အင်အားမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ထိုသူများ ပါဝင်လာပါက ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုက ယှဉ်ပြိုင်မှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

“အင်း... ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုရဲ့ရက်စွဲက ကိုးလပိုင်း ဆယ့်ခုနစ်ရက်နေ့... ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်ပဲ မဟုတ်လား...”

ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှု၏ စတင်မည့်ရက်စွဲကို သတိပြုမိသောအခါ လော့ချန်၏မျက်စံများက ကျုံ့သွားသည်။