စာရင်းပေးသွင်းခြင်း၊ မင်းကို အနိုင်ကျင့်တော့ရော ဘာဖြစ်သေးလဲ

ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုဆိုင်ရာ ကြေငြာချက်ထုတ်ပြန်ပြီး နှစ်ပတ်ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုစတင်မည့်ရက်မှာ စက်တင်ဘာ ၁၇ ရက်ဖြစ်သည်။ ယခုနေ့က စက်တင်ဘာ ၁၆ရက်နေ့ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မနက်ဖြန်တွင် ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှု စတင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုနေ့က စာရင်းပေးသွင်းမှု၏ နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်၏။

လော့ချန်က ဤမျှ တိုက်ဆိုင်မှုကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက ချက်ချင်းပင် ကျန်းလျန်ထံသို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ကျန်းလျန်… ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုကို ဘယ်မှာ စာရင်းပေးသွင်းရမှာလဲ…”

လော့ချန်က စိတ်ထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဟိုမှာ… အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကိုပေးပြီး စာရင်းသွင်း စွမ်းအင်ဆေးလုံးသုံးလုံးကို အခကြေးငွေအဖြစ်ပေးရမယ်…”

ကျန်းလျန်က ကွင်းပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ မေးငေ့ါပြလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ကျောက်သားစားပွဲတစ်လုံးရှိပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦး ထိုင်နေကာ သူ့ကို လူအုပ်ကြီးက ဝိုင်းနေသည်။

လော့ချန်က ချက်ချင်းပင် ကျောက်သားစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ကျန်းလျန်က သတိပြုမိပြီး အလျင်အမြန် လိုက်လာသည်။

“လော့ချန်… မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ…”

ကျန်းလျန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘာလုပ်မှာလဲဆိုတော့… စာရင်းပေးသွင်းဖို့ပေါ့…”

လော့ချန်ကရယ်ပြီး ပေါ့ပါးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းလျန်က တစ်ချက်မျက်စိမှိတ်မိသွားပြီး အသံနှိမ့်ကာ ဆိုသည်။

“ငါ ရှင်းမပြခဲ့မိဘူးပဲ… ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုဆိုတာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို အမဲလိုက်ပြီး အမှတ်ရဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး… ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်တဲ့ ပုဂ္ဂလိကတိုက်ပွဲတွေကို တားမြစ်မထားဘူး… မင်း ချီယွမ်ကျွန်းပေါ်တက်သွားရင် ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတွေက မင်းကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး… အင်အားသန်မာတဲ့ တပည့်တွေထဲက တချို့က ပြင်ပကွပ်ကဲတံခါးတပည့်ဖြစ်ဖို့အတွက် ပြိုင်ဘက်တွေကို လုယက်ကြတယ်… ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လူတွေအများကြီး သေကြတယ်… ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ… မင်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးကို ရောက်သွားမှ ပြန်လှမ်းလို့ရတာပဲ…”

ကျန်းလျန်က ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို တစ်လုံးချင်း ရှင်းပြသည်။

ယခင်နှစ်က ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုတွင် လူခုနှစ်ထောင်နီးပါး ပါဝင်ခဲ့ပြီး သေဆုံးဒဏ်ရာရသူပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ရှိခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပါဝင်သူအားလုံး၏ ငါးပုံတစ်ပုံခန့် ဖြစ်သည်။

“သတ်ဖြတ်ရန်ဖြစ်တဲ့ ပုဂ္ဂလိကတိုက်ပွဲတွေကို တားမြစ်မထားဘူးလား…”

လော့ချန်က တွေးတောနေရင်း ဂိုဏ်းတွင် ဤမျှရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လေ့ကျင့်မှု ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သို့ရာတွင် စာရင်းပေးသွင်းမှုကို စွန့်လွှတ်ရန် သူက တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သူက ယခုအခါ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးတွင်သာ ရှိသော်လည်း အင်အားမှာ ပေါင်တစ်သောင်းငါးထောင်ကျော်ရှိပြီး သာမန် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးရှိသူများထက်ပင် သာလွန်သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ခြင်းဓားစွမ်းရည်လေးကွက်နှင့် ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကိုပင် ထည့်မတွက်ရသေးပေ။

လော့ချန်ကိုယ်တိုင် တွက်ချက်ကြည့်ရာ သူ၏ လက်ရှိအင်အားဖြင့် ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ပြင်ပကွပ်ကဲအကြီးအကဲ ချင်တို့ယွမ်၊ အဓိကတပည့် ကျင်းမင်တို့ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားပြီး ယခုအခါ ဟယ်အကြီးအကဲတစ်ဦးပါ ထပ်တိုးလာသည်။

လော့ချန်က သူ၏ လက်ရှိအနေအထားကို နားလည်သည်။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် ခြေကုပ်ယူရန်နှင့် ပြင်ပကွပ်ကဲတံခါးတပည့်ဖြစ်လာရန် အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်ရမည်။ ထို့အပြင် လော့ချန်တွင် ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုကို မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရမည့် အကြောင်းအမျိုးမျိုး ရှိသည်။

စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို အဆင့်တက်လှမ်းရန် သားရဲဝိညာဉ်နှင့် သိုင်းဝိညာဉ်များကို စားသုံးရမည် ဖြစ်သည်။ ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုက ထိုအတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။

“ကျန်းလျန်… ကျေးဇူးပဲ… ငါ သတိထားမယ်…”

လော့ချန်က ကျန်းလျန်ကို ပြုံးပြပြီး စာရင်းပေးသွင်းရာနေရာသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

“မင်း…”

ကျန်းလျန်တစ်ချက် မင်သက်မိသွားသည်။

"ဒီ... ဒီကောင်… ငါပြောတာတွေကို နားထောင်ပြီး နားလည်ရဲ့လား… ဒါက တကယ်သေလောက်တဲ့ ကိစ္စပဲကွ…"

သူတို့နှစ်ဦး စာရင်းပေးသွင်းရာနေရာသို့ ရောက်လာပြီး လော့ချန်က စာရင်းပေးသွင်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်...

“ကျန်းလျန်… ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ… မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်က ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ စာရင်းပေးသွင်းဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရှိတယ်လား…”

ထို့နောက် ဘေးမှ အေးစက်ပြီး ရန်လိုသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းကာ နှာခေါင်းကွေးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်မျိုး ဖြန့်လွှတ်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးတစ်ခု တွဲလွဲခိုနေသည်။

အနီးအနားရှိ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များက ထိုသူကို အလွန်ကြောက်ရွံ့နေပုံရပြီး အားလုံးက ဖယ်ရှောင်သွားကာ လော့ချန်နှင့် ကျန်းလျန်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကျန်းလျန်၏မျက်နှာမှာ ဒေါသထွက်နေပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟန်ဖုန်း… မင်း လူကို အလွန်အကျွံ အနိုင်မကျင့်နဲ့…”

“မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရင်ဘာဖြစ်မှာလဲ…”

ဟန်ဖုန်းဟု အမည်ရသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန်းလျန်ကို အထက်စီးမှကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အသံကျယ်လိုက်တာကွာ… ငါနဲ့အတူ ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ စာရင်းပေးသွင်းဖို့ လုပ်ရဲလား… မရဲရင် အခုချက်ချင်း ထွက်ပြေးလိုက်... မျက်နှာပျက်နေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်…”

ဟန်ဖုန်းက ရန်လိုစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလျန်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ခြေလှမ်းကို အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။

“ဟား... ဟား... ဟား… ဟုတ်ပါ့ကွာ… အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ…”

ဟန်ဖုန်းက အားရပါးရ ရယ်မောပြီး မာန်တက်နေသည်။

လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်တွန့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ…”

ကျန်းလျန်က သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ပြီး အသံဖိထားကာ ပြောသည်။

“ဟန်ဖုန်း… အနီးနားက လန်လင်တောင်ထိပ်က အရိုင်းအစိုင်းကောင်... အတော်လေး အင်အားကြီးပြီး ရက်စက်တယ်… အရင်တုန်းက ငါက သူ့ရဲ့ ခရမ်းရောင်ရွှန်းတောင်ထိပ်က အမျိုးသမီးတပည့်တွေကို စနောက်တာကို တားမြစ်ခဲ့တော့ သူက ငါ့ကို အမြဲရန်ငြိုးထားတာ… ဒါပေမဲ့ သူက လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးကို ကြာပြီးကတည်းကရောက်နေပြီး အင်အားက အတော်လေး သန်မာတယ်… ငါက သူ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး…”

ကျန်းလျန်က သက်ပြင်းချပြီး ရုတ်တရက် အသံတိုးကာ သတိပေးသည်။

“လော့ချန်… မင်း သေချာသတိထားရမယ်… ဟန်ဖုန်းက အတော်လေး အန္တရာယ်များတဲ့သူပဲ… ရန်ငြိုးကို မဖြစ်မနေ လက်စားချေတတ်တယ်… သူက လီဟွေ့နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်နေတာ… မင်းက လီဟွေ့ကို အနိုင်ယူခဲ့တာကို သူသိသွားရင် မင်းကို လုံးဝလွှတ်မထားဘူး…”

“အို့…”

လော့ချန်က ဟန်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဟန်ဖုန်းက လော့ချန်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသည်။

ဤနေရာတွင် ကျန်းလျန်မှလွဲ၍ လော့ချန်တစ်ဦးတည်းသာ သူ့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးရန် ဖယ်ရှောင်မသွားခဲ့ပေ။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ… လမ်းမဖယ်ဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်နေရဲတယ်ပေါ့…”

ဟန်ဖုန်း၏ ရန်လိုသော အကြည့်များက လော့ချန်ထံသို့ ကျရောက်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်သည်။

လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်ကာ မျက်နှာအမူအရာမပါဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်…”

သူ၏အသံက အေးစက်ပြီး တည်ငြိမ်သည်။

ကျန်းလျန်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် မဖြစ်ပြီဟု တွေးလိုက်သည်။ သတိထားရန် ပြောထားတာတောင် ကိုယ့်နာမည်ကို ဖွင့်ပြောရဲသေးသည်။ သူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“သွားကြစို့… မြန်မြန်သွားစို့…”

“ဖြည်းဖြည်းလုပ်စမ်းပါ…”

ဟန်ဖုန်းက လက်ကြီးတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်သွားရန် ပြင်နေသော ကျန်းလျန်ကို တားလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများက လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ရုတ်တရက် မျက်ဆံငယ်ကျဉ်းသွားသည်။

“လော့ချန်တဲ့လား… လီဟွေ့ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူက မင်းပေါ့…”

“ဟုတ်တယ်…”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဟန်ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး လော့ချန်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။

“မင်းသိလား… လီဟွေ့က ငါ့သူငယ်ချင်းပဲ…”

“သိရင်ဘာဖြစ်မှာလဲ… မသိရင်ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ…”

လော့ချန်၏ စကားသံက တည်ငြိမ်ပြီး လျစ်လျူရှုထားသည့်အလားပင်။

ဟန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လက်ချောင်းများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း ဆူညံသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“မဆိုးဘူးပဲ… မင်းက တော်တော်ရဲတင်းတယ်နော်… ငါနဲ့ ဒီလိုပုံစံမျိုး စကားပြောရဲတယ်ပေါ့… ဒါပေမဲ့ ရဲတင်းတာက တစ်ခါတစ်ရံ ကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူးကွ… ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့ အကျိုးဆက်ကို မင်းသိလား…”

လော့ချန်က ခေါင်းယမ်းပြီး ပြောသည်။

“မသိဘူး… သိဖို့လည်းမလိုအပ်ဘူး… လမ်းဖယ်စမ်း… မင်း လမ်းကိုပိတ်ထားတယ်…”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အနီးအနားရှိ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များက အံ့အားသင့်စွာ အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟန်ဖုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသဘောကို အားလုံးသိရှိကြသည်။ သူက လန်လင်တောင်ထိပ်ရှိ အကြီးအကဲနှင့် ရင်းနှီးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နေရာအနှံ့ အနိုင်ကျင့်လျက် ရှိသည်။ သူနှင့် ရန်ဖြစ်သူများထဲတွင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေနိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

လူအားလုံးက လော့ချန်၏ ရဲရင့်မှုကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူက ကျားမာန်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် စိန်ခေါ်ရဲသည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်…”

လော့ချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ဟန်ဖုန်းက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထင်ဟပ်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်များက အဆိပ်မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

“သေချင်နေရင် ငါ မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်…”

ဟန်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများက လေမရှိဘဲ လှုပ်ယမ်းလာကာ လက်စွဲတိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်ဖြစ်လာသည်။

“ဟန်ဖုန်း… မင်း လက်ရပ်စမ်း…”

ကျန်းလျန်က လော့ချန်၏ရှေ့သို့ ဝင်ရပ်လိုက်သည်။

ဟန်ဖုန်း၏ မျက်နှာက သံဖြူရောင်ပြောင်းသွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

“ဘာလဲ… မင်းက သူ့အတွက်ထွက်ပြီး ရန်လိုမှာလား… ဒါဆိုလည်း ဒီနေ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ငါ သင်ခန်းစာပေးလိုက်မယ်…”

ကျန်းလျန်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံကိုမြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟန်ဖုန်း… ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းမှာ ပုဂ္ဂလိကတိုက်ပွဲတွေကို တားမြစ်ထားတာကို မင်း မေ့မသွားနဲ့… မင်း အကြီးအကဲတွေကိုတောင် မလေးစားဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်မလို့လား…”

ဤဘက်မှ ဆူညံသံများက စာရင်းပေးသွင်းရေးအကြီးအကဲ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး သူက ဤဘက်သို့ တစ်ချက်အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဟန်ဖုန်း၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး အေးစက်စွာ တစ်ချက်မဲ့ပြုံးကာ လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကောင်စုတ်လေး… ဒီနေ့တော့ မင်းကံကောင်းသွားတယ်… ဒါပေမဲ့ မင်းက နေ့တိုင်း ဒီလိုကံကောင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး… နောက်တစ်ခါတွေ့ရင် မင်းကို ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ဖိနပ်ကဖုန်တွေကို လျှာနဲ့လျက်ပေးရလိမ့်မယ်…”

ဟန်ဖုန်းက ရန်လိုစွာ ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျောက်သားစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး စွမ်းအင်ဆေးလုံးသုံးလုံးနှင့် အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ… ကျွန်တော် ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်ချင်ပါတယ်…”

လော့ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။