လော့ချန် သတ်ပြစ်လိုက်
Vol. 5 Ch. 72
“ဝှစ်”
လင်ကျင်ထိုင်ထွက်သွားသည်နှင့် ရုတ်တရက် ထူးခြားမှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လော့ချန်ခြေထောက်အောက်ရှိ အပြာရောင်ကျောက်သားကြမ်းပြင်က ရုတ်တရက် အက်ကွဲကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က နောက်သို့ ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် အနည်းငယ်ဆုတ်ခွားသွားလိုက်ရသည်။
လင်ကျင်ထိုင်၏ ဝေးရာသို့ လှမ်းထွက်သွားသည့် ကျောပြင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေသည်။
ယခုအခါ လင်ကျင်ထိုင်က သူ့အား အပေါ်ယံအားဖြင့် ဖွဖွပုတ်သယောင်ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တစ်ချက်ချင်းစီက အင်အားပေါင်ထောင်ပေါင်များစွာသော အင်အားဖြင့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်ပါဝင်နေသည်။
သာမန် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်သုံးတွင်ရှိသည့် သိုင်းသမားတစ်ဦးဆိုလျှင် ဤထိုးနှက်မှုနှစ်ချက်ကို ခံယူပြီးသည့်နောက် မလွယ်ကူသော အတွင်းဒဏ်ရာများရရှိသွားမည်မှာ သေချာသည်။
လော့ချန်သိသည်မှာ ထိုအခြင်းအရာက လင်ကျင်ထိုင်က သူ့အား ပေးသော သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ သူ့အား လူယုတ်မာများနှင့် ပေါင်းဖော်ကာ အကြီးအကဲဟယ်နှင့်အတူ အစေခံသိုင်းသမားများကို ဖိနှိပ်ညှဉ်းဆဲရန် လိုလားနေခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးအကြား ရန်ငြိုးမရှိသည့်တိုင် လင်ကျင်ထိုင်က တွေ့သည့်အခါမှာပင် ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လာခဲ့သည်မှာ သူ၏ ယုတ်မာသော စိတ်ထားကို ထင်ရှားစေသည်။
“လင်ကျင်ထိုင် ဒီနှစ်ချက်ကို ငါမှတ်ထားပြီ တစ်နေ့နေ့မှာ ဒီအကြွေးကို ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်...”
အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်က အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်က ကုတင်ပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်ကာ ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဆေးပုလင်းကို စောင်းလိုက်သည့်အခါ ကြယ်သုံးပွင့်ဆေးလုံးရှစ်လုံး လှိမ့်ထွက်လာပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်ကာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
“ရင်ဆိုင်ရမယ်...”
ကြယ်သုံးပွင့်ဆေးလုံးများကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားမှုနှင့်အတူ ရူးသွပ်မှုတစ်ခုလည်း ရောယှက်နေသည်။
လင်ကျင်ထိုင်၏ ရောက်ရှိလာမှုက လော့ချန်အား သဘောပေါက်သွားစေသည်။ အကယ်၍ သူက အပြင်စည်းတပည့်ဖြစ်လာပြီး ခြေကုပ်ယူနိုင်ရန် အလျင်အမြန် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် သူ၏ အနာဂတ်က အလွန်ဆိုးရွားလာနိုင်ပြီး အခြားသူများ၏ လက်အောက်တွင် သာမန်ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ်သာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။
အခြားသူများကို မဆိုထားနှင့် အကြီးအကဲဟယ်တစ်ဦးတည်းကပင် သူ့အား လွှတ်မထားပေ။ လော့ချန်က အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ကာ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်လေးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါက လော့ချန်က ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုတွင် ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။
“တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အောင်မြင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်...”
လော့ချန်က ကြယ်သုံးပွင့်ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤမြင်ကွင်းကို အခြားသူတစ်ဦးဦးက မြင်လိုက်ရပါက အံ့အားသင့်ကာ လော့ချန်ရူးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကြမည်မှာ သေချာသည်။
သာမန် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများပင်လျှင် ကြယ်သုံးပွင့်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သောက်သုံးရာတွင် အလွန်သတိထားရသည်။ လော့ချန်ကဲ့သို့ တစ်ကြိမ်တည်းတွင် ကြယ်သုံးပွင့်ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ခြင်းက သေမင်းတံခါးဝသို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပို့ဆောင်လိုက်သလိုပင်ဖြစ်သည်။
"ဘုန်း..."
ဆေးလုံးနှစ်လုံးက ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် မီးတောင်ပေါက်ကွဲသည့်အလား၊ ကြယ်တစ်လုံး ကြွေကျလာသည့်အလား ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်က လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ စီးဝင်သွားသည်။
လော့ချန်၏ ခန္ဓာတစ်ခုလုံးက ထိန်းမရနိုင်ဘဲ တဆတ်ဆတ်တုန်ခါလာပြီး သွေးကြောများက အရေပြားပေါ်တွင် ထင်ရှားလာကာ မည်သည့်အခါမဆို ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။ လော့ချန်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း မျက်နှာကဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်နေကာ သွားများက တဆတ်ဆတ်တုန်လျက်ရှိသည်။
ဆေးလုံးနှစ်လုံးပေါက်ကွဲလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာတစ်ခုလုံးက စုတ်ပြဲထွက်သွားတော့မည့်အလား။ အရေပြား၊ အရိုးများနှင့် သွေးသားများက မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုကဲ့သို့ စွမ်းအင်ထိုးနှက်မှုကို ခံစားနေရသည်။
“အောင်မြင်မှာလား ကျရှုံးမှာလားဆိုတာ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ်...”
လော့ချန်၏ စိတ်ဓာတ်က သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာလျက် စိတ်ထဲတွင် ကြုံးဝါးရင်း ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းနေသော ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို သည်းခံကာ စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို အပြည့်အဝလည်ပတ်လိုက်သည်။
"ဂီးရား..."
လှပသော နဂါးဟစ်သံတစ်ခုက လော့ချန်၏ ဒျန်တန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
စွမ်းအင်လေပြွန်ထဲတွင် ပုံရိပ်စတင်ပေါ်ပေါက်လာသော နဂါးချီစွမ်းအင်က စိတ်လှုပ်ရှားလာပုံရပြီး ပင်လယ်လှိုင်းများကို လှုပ်ခတ်ရင်း ကျွမ်းကျင်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။
လော့ချန်က ရူးသွပ်စွာ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် လင်ကျင်ထိုင်က သန့်စင်လှပသော ခြံဝင်းတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ခြံဝင်း၏ နောက်ဘက်တွင် ထင်းရှူးတောနှင့် ကပ်လျက်ရှိပြီး ရှေ့တွင် ရေကန်ငယ်တစ်ခုရှိကာ ကန်ထဲတွင် ကြာပန်းရွက်များ အစက်အပြောက်ထွက်ပေါ်နေသည်။ သန့်စင်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော အလှတရားဖြင့် အလုပ်သင်တပည့်များနေထိုင်ရာ နေရာနှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။
“ဝင်လာခဲ့...”
အကြီးအကဲဟယ်၏ အသံက ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လင်ကျင်ထိုင်က ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
ခြံဝင်းထဲတွင် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်တစ်ပင်ရှိပြီး ထိုသစ်ပင်အောက်တွင် ကျောက်သားစားပွဲတစ်လုံးရှိသည်။ အနည်းငယ်ထွားကျိုင်းနေသော ပိုးသားဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသည့် အကြီးအကဲဟယ်က ထိုစားပွဲတွင် ထိုင်နေရင်း လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ယောက်တည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း အရသာခံကာသောက်သုံးနေသည်။
“အကြီးအကဲ...”
လင်ကျင်ထိုင်က ရိုကျိုးစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
အကြီးအကဲဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မေးလိုက်သည်။
“အဆင်ပြေပြီလား… အဲဒီကောင်လေး သဘောတူလိုက်ပြီမဟုတ်လား…”
လင်ကျင်ထိုင်က ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“ဟမ်...”
အကြီးအကဲဟယ်က အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားပြီး လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချထားကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီလောကမှာ ဒီလိုလူမျိုးလည်း ရှိသေးတယ်လို့ မထင်ထားဘူး… ငါတော့ မျက်စိလည်သွားပြီထင်တယ်… မင်းက အဲဒီထဲက အကျိုးဆက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြခဲ့လား…”
လင်ကျင်ထိုင်က ဖြေလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က အတော်လေး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြခဲ့ပါတယ်… ပြီးတော့ သူ့ကို သင်ခန်းစာလေးတစ်ခုလည်း ပေးခဲ့ပါသေးတယ်… ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကြည့်ရသလောက်တော့ အဲဒီကောင်လေးက အလွယ်တကူ စိတ်ပြောင်းမယ့်ပုံမပေါ်ပါဘူး…”
သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။
"ခွမ်း..."
အကြီးအကဲဟယ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် အက်ကွဲသွားသည်။
“လော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်... အခွင့်အရေးကို နားမလည်တဲ့ကောင်... ငါ့ကိုတောင် မျက်ကွယ်ပြုရဲတယ်ပေါ့... ယွမ်မန်လီက ထောက်ခံပြီး ဂိုဏ်းထဲခေါ်လာတဲ့သူဆိုတော့ အစွမ်းအစမရှိပေမယ့် စိတ်ဓာတ်ကတော့ အတော်လေးမြင့်မားတာပဲ...”
အကြီးအကဲဟယ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသတရားများ ထင်ဟပ်လာသည်။
လင်ကျင်ထိုင်က ပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲ၊ အခုဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ… သူ့ကို ထပ်ပြီး ဆုံးမဖို့ လိုမလား… ဒါမှမဟုတ် အစေပျောက် လုပ်လိုက်ရအောင်လား…”
လင်ကျင်ထိုင်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
အကြီးအကဲဟယ်က ထရပ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ပို့ကာ အဆက်မပြတ် လမ်းလျှောက်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောခဲ့ပေ။
လင်ကျင်ထိုင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲက ယွမ်မန်လီကို စိုးရိမ်နေတာလား…”
အကြီးအကဲဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေးက ယွမ်မန်လီက ထောက်ခံပြီး ဂိုဏ်းထဲခေါ်လာတဲ့သူဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ဆက်ဆံရေးက မရှင်းလင်းဘူး… မနေ့က ယွမ်မန်လီက ယွမ်ချင်ယင်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့တယ်… ဒီတိုက်ပွဲမှာ ယွမ်မန်လီ အနိုင်ရသွားရင် သူမဟာ စစ်မှန်တဲ့ တပည့်ဖြစ်လာမှာ… အဲဒီအခါ ဒီကောင်လေးအကြောင်း မေးလာရင် ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်…”
လင်ကျင်ထိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စစ်မှန်သော တပည့်တစ်ဦးက အသက်ရှင်သေဆုံးမှုအပေါ် အာဏာရှိပြီး အပြင်စည်းအကြီးအကဲတစ်ဦးသာမက အတွင်းစည်းအကြီးအကဲပင်လျှင် အလွယ်တကူ ရန်မဖြစ်ရဲပေ။
“အကြီးအကဲ၊ လမ်းမှာ လာရင်း နောက်ထပ်သတင်းတစ်ခုလည်း ကြားလာခဲ့ပါတယ်…”
လင်ကျင်ထိုင်က စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်။
“ဒီလော့ချန်က မနက်ဖြန်ကျင်းပမယ့် ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်ဖို့ စာရင်းပေးသွင်းထားတယ်လို့…”
“ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှု...”
အကြီးအကဲဟယ်၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေးကတော့ ကောင်းကင်ရောက်မယ့်လမ်းကို မလျှောက်ဘဲ ငရဲတံခါးဝသို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ဝင်လာတာပဲ… ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုဟာ ကံကြမ္မာအလိုကျဖြစ်တယ်… အဲဒီအခါ သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်တောင် ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မတင်နိုင်ဘူး…”
“လင်ကျင်ထိုင်၊ ဒီကောင်လေးက ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ တကယ်ပါဝင်လာခဲ့ရင် ချီယွမ်ကျွန်းမှာ သူ့ကို တွေ့ရင် သတ်ပစ်လိုက်...”
အကြီးအကဲဟယ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထင်ဟပ်လာသည်။ လစဉ်ကောက်ခံရသော အခွန်ငွေများက ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ကောင်းကျိုးကို ဖျက်ဆီးမည့်သူကို သူခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
“ဟုတ်ကဲ့...”
လင်ကျင်ထိုင်က ခေါင်းကို အပြည့်အဝ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ...”
ရုတ်တရက် အကြီးအကဲဟယ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားပြီး ခြံဝင်းအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူလာတာလဲ...”
ခြေသံများထွက်ပေါ်လာပြီး လူငါးဦး၏ ပုံရိပ်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်။
ဦးဆောင်လာသူမှာ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားကာ အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုသူမှာ လင်ဟန်ကုန်းဖြစ်သည်။
ကျန်လူလေးဦးမှာ ဂိုဏ်းဝင်စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည့် အပြင်စည်းတပည့်များဖြစ်သည်။
“တပည့်လင်ဟန်ကုန်း၊ အကြီးအကဲဟယ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်…”
လူငါးဦးက မိမိတို့၏ နာမည်များကို ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။
“မင်းတို့ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ…” အကြီးအကဲဟယ်က အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။
လင်ဟန်ကုန်းက ကြွားဝါစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်က ဆရာကြီးကျင်းမင်ကိုယ်စား စကားပြောဖို့ လာခဲ့တာပါ…”
“ကျင်းမင်...”
ဘေးမှ လင်ကျင်ထိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျင်းမင်က အဓိကတပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာယွဲ့မင်းဆက်၏ အဋ္ဌမမင်းသားလည်းဖြစ်သည်။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် အာဏာအပြည့်ဖြင့် လှည့်လည်သွားလာနိုင်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ ဂုဏ်သရေမှာမူ အပြင်စည်းအကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။
အကြီးအကဲဟယ်၏ မျက်နှာအမူအရာကလည်း ပိုမိုနူးညံ့လာသည်။
“ကျင်းမင်က ငါ့ကို ဘာကိစ္စရှိလို့ရှာတာလဲ…”
လင်ဟန်ကုန်းက လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိတဲ့ အသစ်ဝင်လာတဲ့ အလုပ်သင်တပည့်တွေထဲမှာ လော့ချန်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်မဟုတ်လား…”
“လော့ချန်...”
အကြီးအကဲဟယ်နှင့် လင်ကျင်ထိုင်၏ အကြည့်များ တုန်ခါသွားသည်။
အကြီးအကဲဟယ်က မျက်နှာအမူအရာကို တည်ငြိမ်စွာ ထိန်းထားရင်း ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်ပဲ ဒီလူရှိတယ်… ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ…”
လင်ဟန်ကုန်းက ဆက်ပြောသည်။
“သူက ဒီတစ်ကြိမ် ချင်းယွမ်စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်လို့ ကြားတယ်…”
အကြီးအကဲဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ငါလည်း အခုမှ ဒီသတင်းကို သိလိုက်ရတယ်…”
လင်ဟန်ကုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အကြီးအကဲဟယ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီလော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မျက်နှာမထားတတ်တဲ့သူဖြစ်ပြီး အရင်က ဆရာကြီးကျင်းမင်ကို ရန်လိုခဲ့ဖူးတယ်… ဆရာကြီးကျင်းမင်က လော့ချန်ကို ချီယွမ်ကျွန်းကနေ ထွက်သွားခွင့်မပြုချင်ဘူး… ဘယ်လိုလုပ်ရမယ်ဆိုတာ အကြီးအကဲနားလည်မယ်ထင်ပါတယ်…”
သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတိပေးမှုတစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားသည်။