အရှက်ရဖွယ်ရာ မြင်ကွင်း

"စီနီယာ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ" အရှက်ရသွားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"မင်း ဘာကို သဘောပေါက်သွားတာလဲ" ရွှမ်းယီက စူးစမ်းနေသည်။

"အမျိုးသမီးတွေဆိုတာက နောက်ဆုံးမှာတော့ ဆေးခြယ်ထားတဲ့ အလောင်းတွေသက်သက်ပါပဲ။ ကျွန်တော် ပညာရှိရဲ့ လမ်းစဉ်ကို တစ်ခါတည်း ရှာဖွေပြီး ဒီလောကကြီးနဲ့ သူ့ရဲ့ပြည်သူတွေအတွက် ကျွန်တော်တတ်နိုင်တာကို လုပ်ဆောင်သင့်ပါတယ်" ချင်ဖုန်းက သန္နိဋ္ဌာန်ခိုင်မာစွာ ကြေညာလိုက်သည်။

"ဒီကလေးကို သင်ကြားပေးလို့ရနိုင်သေးတယ်" ရွှမ်းယီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုခင်းများက စလိုက်ရှိုးတစ်ခုကဲ့သို့ နောက်ပြန်ရစ်စပြုလာသည်။ ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူ လက်ရှိလောကကြီးထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး လူတန်းရှည်ကြီးက ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ သူ့ကို လိုက်ပါလာခဲ့သူများကတော့ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်နေကြသည်။

ထိုနေရာမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က လေကို တူးဖော်စက်တစ်လုံး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တုပနေပြီး အမောဖောက်သံများ ပြုလုပ်နေသည်။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ "ပိုက်ဆံ၊ ပိုက်ဆံ၊ ပိုက်ဆံ" ဟု အဆက်မပြတ် ရေရွတ်နေသည်။

ချင်ဖုန်းက အားကောင်းသော ခါးများရှိသည့် ထိုစစ်သည်တော်များကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။ စီနီယာ ရွှမ်းယီသာ သူ၏စိတ်ထဲမှ အာရုံထွေပြားစေသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားပေးရန် နှလုံးသား သန့်စင်ခြင်း ဂါထာကို အသုံးမပြုခဲ့လျှင် ချင်ဖုန်းက သူလည်း ထိုတူးဖော်စက်များကို တုပနေသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။

လူအုပ်စုကြားတွင် သူ ကျန်းချင်ဖန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အခြားသူများ၏ ရိုင်းစိုင်းမှုနှင့် မတူဘဲ သူက တင်းမာပြီး ခန့်ညားသော အမူအရာဖြင့် တည့်တည့်မတ်မတ် ရပ်နေသည်။ သေချာနားထောင် ကြည့်လိုက်သောအခါ...

"ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ကိုယ်လုပ်တော်တို့၊ မင်းတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်ကို ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားလဲပေးဖို့ မကူညီကြတော့ဘူးလား"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ကျယ်သွားသည်။ ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ချင်နေတယ်ဆိုတာကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ကူးနိုင်မှာလဲ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပိုင်ဝူရွှမ်းက သူမ၏လက်များဖြင့် ဂေါ်ပြားပေါက်သလို လှုပ်ရှားမှုများ ဆက်လက်ပြုလုပ်နေပြီး ရေရွတ်နေသည်။

"ညီမလေး ချိုးအော်၊ ဒီအစားအစာကို မယူနဲ့။ ဒါတွေအားလုံး ငါ့ဟာ"

ချင်ဖုန်း၏ အမူအရာက တောင့်တင်းသွားသည်။

"သူမကို ဒီလောက်အများကြီး ကျွေးပြီးတာတောင်မှ သူက စားချင်နေတုန်းပဲ... ပြောရရင် ယာအန်း ဘယ်မှာလဲ"

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကို ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရပေ။ 'ယာအန်းက ငယ်စဉ်ကတည်းက ပညာရှိတွေရဲ့ စာအုပ်တွေကို ဖတ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာခဲ့တဲ့ တော်ဝင်မင်းသမီးတစ်ပါးအနေနဲ့ သူက ဆန္ဒရဲ့ သွေးဆောင်မှုကို ခံနိုင်ရည် ပိုရှိနိုင်တယ်'

'ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူက ငါတို့ ဒီစိတ်အထင်မှားမှုထဲမှာ ပိတ်မိနေတာကို မြင်တော့ အကူအညီတောင်းဖို့ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကို သွားခဲ့လောက်တယ်' ချင်ဖုန်း တွေးလိုက်သည်။

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက အရင်က သူ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေကို အငိုက်မိအောင် ဖမ်းဆီးမယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ဘယ်သူကများ သူတို့ ဘုရားကျောင်းဝင်းထဲသို့ မဝင်ရောက်မီမှာပင် အားလုံး ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်နိုင်မှာလဲ...

"ဟမ်؟"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက မှိန်ဖျော့သော ရေရွတ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဒီအသံက သူ့အတွက် တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေသည်။ ဒါ ယာအန်းလား။

အသံနောက်သို့ လိုက်သွားရာ သူက ကျောက်နံရံဘေးမှ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ယာအန်းကို ဒူးများကို ပိုက်ဖက်ကာ ပါးပြင်များ နီရဲပြီး နှုတ်ခမ်းနီများ ဟနေလျက် ခွေခွေလေး နေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချင်ဖုန်း ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ သူမ ရေရွတ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ချင်ဖုန်း၊ မ... မလုပ်နဲ့၊ အဲ့ဒီမှာ... အင်း~"

စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုပ်နှိုးနိုင်သော ညည်းညူသံတစ်ခု

'ငါက မင်းကို ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်လို သဘောထားခဲ့တာ။ မင်းကတော့ ငါနဲ့ အိပ်ချင်နေတယ်...'

ချင်ဖုန်း၏ ဆန့်တန်းထားသော လက်က လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏နှလုံးသားက တုန်ခါနေသည်။

ရုတ်တရက် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသူများ၏ အမူအရာများက ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်အမင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူတို့၏ အိပ်မက်များထဲတွင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ခန့်မှန်းရန် မလိုပေ။

ပြီးတော့ စိတ်အထင်မှား တောအုပ်အတွင်းတွင် သူတို့ ရရှိခဲ့သော မည်သည့်ထိခိုက်မှုမဆို တကယ့် လောကကြီးကို သက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မည်။ သူတို့သာ အချိန်မီ မနိုးထခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်များမှာ စိတ်ကူးမမီနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်! ဒီအကြောင်းကို တွေးရင်း ချင်ဖုန်းက တွေဝေမနေဘဲ နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ရွှမ်းယီကို မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာ၊ ခင်ဗျား သူတို့ကို နိုးထအောင် နှလုံးသား သန့်စင်ခြင်း ဂါထာကို သုံးနိုင်မလား"

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကို အရင်ကယ်ရမှာလဲ"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ရှေ့မှ ယာအန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အခြားသူများသာ သူမ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်သွားလျှင် ဒါဟာ သူတို့ကြားမှ နောင်တစ်ချိန် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံရေးများကို ခက်ခဲခြင်း ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

"သူမကို အရင်ကယ်ပါ..."

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောက် လောင်ကျွမ်းချိန်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းက နှလုံးသား သန့်စင်ခြင်း ဂါထာကြောင့် နိုးထလာကြသည်။ အိပ်မက်ဘုံတွင် ပိတ်မိနေခြင်း၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ပြင်းထန်သည့် အကျိုးဆက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့က သူတို့၏ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသော အတွင်းစိတ်ဆန္ဒများ၏ လူမှုရေးအရ သေဆုံးခြင်းကို ပို၍ စိုးရိမ်နေကြသည်။

တူးဖော်စက်အဖွဲ့က မျက်နှာများ နီရဲသွားသည်။ လောဘဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ခံထားရသူများကတော့ အနည်းငယ် ပိုကောင်းသေးသည်။ ကျန်းချင်ဖန်အတွက်တော့...

"အရှင်မင်းကြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တွေက ခင်ဗျားကို ကောင်းကောင်း ပြုစုကြရဲ့လား"

ချင်ဖုန်းက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး... ထပ်မပြောပါနဲ့တော့" ကျန်းချင်ဖန်က သူ၏မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး လုံးဝ အရှက်ရနေသည်။

ယာအန်းအတွက်တော့ သူမက ချင်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး စကားပြောရန် တွေဝေနေကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အရှက်ရမှုတို့ ရောနှောနေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူမ နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိမွေးပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ ခုနက ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး ဟုတ်တယ်မလား"

ချင်ဖုန်းက လေးစားစွာ ဆိုသည်။

"ညီကို အန်းက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။ မင်း အဲ့ဒီအိပ်မက်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်းကတောင် မင်းရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ မင်းက ငါတို့ထဲမှာ ပထမဆုံး နိုးထလာခဲ့တာ"

သူ၏စကားကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသော ယာအန်းက အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

"မြင့်မြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွေးသင့်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကတော့ လိုအပ်နေသေးတာ ဆိုးတာပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါ ဒီစိတ်အထင်မှားမှုထဲကို ကျရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲ့ဒီလူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ မင်း ဂုဏ်ယူစရာ အကြောင်းရှိပါတယ်"

ချင်ဖုန်းက ဆိုပြီး လူတိုင်းက သူ၏အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြရာ တွေဝေသော အမူအရာနှင့် ပိုင်ဝူရွှမ်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက နှလုံးသား သန့်စင်ခြင်း ဂါထာကြောင့် နိုးထလာခဲ့သော်လည်း သူမက အိပ်မက်ထဲမှ အရသာရှိသော အစားအစာများတွင် နစ်မျောနေဆဲဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက စိတ်တိုသွားသည်။ သူက ဒီမိန်းကလေးက အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဒီရေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း သူမက မယုံကြည်ရဆုံးသူ ဖြစ်နေသည်! ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဗိုက်ပြည့်ပြီလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

ပိုင်ဝူရွှမ်းက သူမ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

"ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးတော့ ငါ ဗိုက်ပြန်ဆာလာတယ်"

ချင်ဖုန်းက ဒီအဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုကြောင့် ရယ်မိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ ဒီကိုအထိ လမ်း ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က လေးစားစွာ ဆိုသည်။

"ညီကို ချင်က တကယ်ပဲ အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတယ်။ လုံးဝ မသက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ငါတို့ကျန်တဲ့လူတွေကိုတောင် နိုးထစေခဲ့တယ်"

မဟုတ်ဘူး၊ ငါလည်း သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပါတယ်... ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက နီရဲသွားသော်လည်း ကံကောင်းစွာနဲ့ပင် သူ၏အရေပြားက ထူသောကြောင့် သူက အလေးအနက် ဆိုသည်။

"မြင့်မြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က သီလကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ငြိမ်သက်ခြင်းနဲ့ မျှတမှုကို ကျင့်ကြံသင့်တယ်။ မင်းတို့အားလုံးသာ ငါ့လိုဆိုရင် ဒီလိုဖြစ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အုပ်စုက အရှက်ရစွာဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ငုံ့ထားကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ဝူရွှမ်းနှင့် ချင်ဖုန်းတို့၏ မျက်ခုံးများက ကြုတ်သွားသည်။

"သတိထား"

ချင်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို ချက်ချင်း ပုံဖော်ပြီး လူတိုင်းအပေါ်တွင် ကာကွယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် နားကွဲလုမတတ် တဂျိန်းမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်! အစွမ်းထက်သော လက်သီးတစ်ချက်က ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ လက်ထဲမှ အရိုးဓားက ပုံပေါ်လာပြီး ကြည်လင်သော ဓားအော်မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက တောက်ပသော လမင်းကဲ့သို့ ခုတ်ပိုင်းထွက်သွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်သူက ရုတ်တရက် သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပိုင်ဝူရွှမ်း၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ခုခံရန်အတွက် လေလှိုင်းများကို အသုံးပြုလိုက်သည်! ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲက အရမ်းမြန်ဆန်လွန်းသည်။ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်း တုန်လှုပ်ပြီး ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

ရောက်လာသူများမှာ လျိုချင်း ဦးဆောင်သော ဆွေယန်မြို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ လူတစ်အုပ်စုမှလွဲ၍ အခြားသူများ မဟုတ်ပေ။

"ညီကို ချင် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းတို့ သစ္စာဖောက် ကောင်စုတ်တွေ"

"မင်းတို့က မြို့သူမြို့သားတွေရဲ့ အသက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး အဲ့ဒီ ဘုရားကျောင်းထဲက အကောင်ရဲ့ လက်ကိုင်ခွေး ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ သခင်ကြီး နန်ထျန်းလုံသာ သိသွားခဲ့ရင် မင်းတို့ ပြည့်စုံတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သေရမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မကြောက်ဘူးလား"

ကျန်းချင်ဖန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လျိုချင်းက မတုန်လှုပ်ဘဲ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လမ်းကြောင်းကို ခံစားမိသူတွေက အရည်အချင်းရှိတယ်။ ငါ့ဘဝတစ်ဝက်လောက် ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ပဉ္စမ နယ်ပယ်ကိုပဲ ရောက်ခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီး ည ကမ္ဘာလှည့် တစ္ဆေနောက်ကို လိုက်ပြီး ခြောက်လလေးအတွင်းမှာပဲ ငါက စတုတ္ထအဆင့်ကနေ တတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီလောကကြီးမှာ... အစွမ်းအစက အဆင့်အတန်းရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ။ တခြားအရာအားလုံးက မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေပဲ"

"နန်ထျန်းလုံဘက်အတွက်တော့ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေ့ရဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေအကြောင်း ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ဆွေယန်မြို့ကို ဝင်လာတဲ့အခိုက်အတန့်ကစပြီး မင်းတို့အသက်က မင်းတို့ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်တော့ဘူး"

"တိုက်ခိုက်ကြ"

လျိုချင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များက သူတို့၏ အတွင်းပိုင်းစွမ်းအင်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံပြင်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အစွမ်းအစနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့က ချင်ဖုန်း၏ ကာကွယ်ရေးကို ဘယ်လိုလုပ် ဖောက်ထွင်းနိုင်မှာလဲ။

"ဒန်-ဒန်-ဒန်"

အသံက အဆုံးမရှိဖြစ်နေသော်လည်း အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ!

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လျိုချင်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ကျန်းလင်တောင်ကြားလမ်း တိုက်ပွဲမှာ ဒီရေကို ပြောင်းပြန်လှန်ခဲ့တဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ ချင်ဖုန်း ဖြစ်ရတဲ့အတိုင်းပဲ။ မင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေက တကယ်ပဲ အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်နှစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မလဲလို့ ငါတွေးမိတယ်"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် လျိုချင်းက အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည် - သို့သော် ဒီတစ်ခေါက် သူ၏ပစ်မှတ်မှာ ချင်ဖုန်း၏ အုပ်စုမဟုတ်ဘဲ စိတ်အထင်မှားမှုထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်သော ဆွေယန်မြို့၏ မြို့သားများပင်! ဒီလို နှလုံးသားမဲ့ပြီး ရူးသွပ်တဲ့ အပြုအမူက ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားသည်၊၊